Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық футболшы (1969 жылы туған), бизнес профессоры.
English footballer (born 1969)
the professor of business
Дэвид Хиллиер (19 желтоқсан 1969 жылы туған) – ағылшынның бұрынғы кәсіби футболшысы. Ол 1988 жылдан 2003 жылға дейін жартылай қорғаушы болып ойнады, ең бастысы «Арсенал» командасы үшін Премьер-лигада. «Портсмут», «Бристоль Роверс» және «Барнет» клубтарында Футбол лигасы аясында ойнады. Сондай-ақ, Англияның 21 жасқа дейінгі құрама командасы сапында бір рет ойнаған. Хиллиер «Арсеналдың» ресми сайтында медиа жұмыстарын да жүзеге асырды.
David Hillier (born 19 December 1969) is an English former professional footballer. He played as a midfielder from 1988 until 2003, notably in the Premier League for Arsenal. He played in the Football League for Portsmouth, Bristol Rovers and Barnet. He also earned one cap for the England U21 side. Hillier has also done media work for Arsenal’s official website.
Арсенал
Хиллиер Лондонның Блэкхит қаласында дүниеге келді және 1984 жылғы қаңтарда «Арсеналға» қосылғанға дейін өңірі үшін мектеп футболынан өтті. Кейін ол жаттықтырушы болып, 1988 жылғы ақпанда кәсіпқойға айналды; Хиллиер 1988 жылғы ФА жастар кубогының финалында «Донкастер Роверсті» жеңген «Арсенал» командасының капитаны болды. Ол клубтың резервтік құрамына өтіп, 1989–90 жылдары Футбол комбинациясын жеңіп алды. Алғашқы командадағы дебютін 1990 жылғы 25 қыркүйекте «Честер Ситиге» қарсы Лига кубогы матчында жасады, себебі Майкл Томас жарақат алған және Сигги Йонссон Исландия құрамасында ойнады. Лигадағы дебюті төрт күннен кейін «Лидсте» өтті. Хиллиер сол маусымның соңғы айларында «Арсенал» командасының жиі ойнайтын ойыншысына айналды, орталық жартылай қорғаушы ретінде 16 матч (9-ы негізгі құрамда) өткізді. «Арсенал» тек бір жеңіліспен Бірінші дивизион титулын жеңіп алды. Ол Ян Мьёльби, Дэвид Плат және Рей Уилкинс сияқты қарсыластарды тиімді қорғады. Келесі екі маусымда Хиллиер тұрақты ойыншы болды және өзінің жауынгерлік қасиеттерімен, күшті тәсілдерімен және еңбекқорлығымен көзге түсті. 1992 жылғы қаңтарда ФА кубогының 3-шы турында төртінші дивизиондағы «Рексхэмге» қарсы өткен матчта жеңіліске ұшырады. Хиллиер 1992 жылғы 20 сәуірде «Ливерпульге» қарсы Лигадағы алғашқы голын соқты, бұл оның беделін нығайтты, әсіресе Пол Дэвис формасынан шыққан кезде. Ол ФА кубогының жартылай финалында «Тоттенхэмді» жеңуге көмектесіп, «Арсеналдың» Уэмблиге екі рет шабуыл жасауына септігін тигізді. Алайда екі күннен кейін «Миддлсброда» алған жарақатынан кейін сол маусымда Лига кубогы мен ФА кубогының финалдарын өткізіп жіберді; «Арсенал» екеуін де жеңіп алды, бұл ағылшын клубының Кубок қосымшасын толықтыруының алғашқы жағдайы болды. Хиллиер келесі маусымда 1993–94 жылдары оралды, бірақ Лигада тек 15 матч өткізіп, тағы бір жарақат салдарынан 1994 жылғы УЕФА Кубок иелері кубогының финалында «Пармаға» қарсы жеңіске жетпеді. Осы кезде ол «Арсенал» құрамында бұрынғыдай тұрақты болмады, әсіресе Стефан Шварцпен келісімге келгеннен кейін. Хиллиер 1995 жылы «Арсенал» үшін Кубок иелері кубогының финалында Мартин Киоунның орнына алаңға шықты, бірақ «Реал Сарагосаға» 2:1 есебімен жеңіліске ұшырады. Осыған қарамастан, Хиллиердің клубтағы алғашқы жылдардағы көрсеткіштерінен айқын төмендегені байқалды және ол Брюс Риочтың басшылығымен жиі қолданылмады. Арсен Венгер 1996 жылдың күзінде Риочты алмастырғаннан кейін, алаңнан тыс оқиғалардың нәтижесінде Хиллиер Венгердің болашақ жоспарларына кірмеді. «Арсенал» сапында 142 матч (2 гол) өткізген Хиллиердің «Арсеналмен» соңғы матчы 1996 жылғы 24 тамызда «Лестер Ситиге» қарсы соңғы минуттағы ауысым болды. Оған «Портсмут» қызығушылық танытқанын естіді және ол «Арсеналда» мүмкін болмайтын негізгі құрамда ойнағысы келді.
Hillier was born in Blackheath, London and had played schoolboy football for his region before joining Arsenal in January 1984 as an associated schoolboy. He later became a trainee and turned professional in February 1988; Hillier captained the Arsenal side which beat Doncaster Rovers in the 1988 FA Youth Cup final. He progressed to the club's reserve side, winning the Football Combination in 1989–90, before making his first team debut in a League Cup tie against Chester City on 25 September 1990, because Michael Thomas was injured and Siggi Jonsson was playing for Iceland. His League debut followed quickly at Leeds four days later. Hillier became a frequent player in the Arsenal side in the last months of that season, making 16 appearances (9 from start) in central midfield, as Arsenal won the First Division title with only a single defeat. He performed several exceptional marking jobs, curbing opponents like Jan Mjölby, David Platt and Ray Wilkins. The following two seasons Hillier became more of a regular fixture; and made a name for himself as a combative, strong tackling midfielder who would make up for any shortcomings in skill with his workrate. He played in the FA cup defeat at Wrexham, who were bottom of the Fourth Division in January 1992 when they faced First Division Arsenal in the 3rd Round of the FA Cup at The Racecourse Ground. Hillier scored his first League goal against Liverpool 20 April 1992 and established him further, especially with Paul Davis out of favour, and he was a regular at the heart of the midfield in 1992–93. He was instrumental in Arsenal’s double prolonged assault on Wembley after helping beat Tottenham in the FA Cup Semi final. However a leg injury at Middlesbrough two days later meant he missed both the League Cup and FA Cup finals that season; Arsenal won both, the first time an English club had completed the Cup Double. Hillier returned the next season 1993–94 but after only 15 appearances in the League and another injury forced him to miss the club's 1994 UEFA Cup Winners' Cup Final victory over Parma. By now he was less of a regular in the Arsenal side, especially after the signing of Stefan Schwarz. Although Hillier did finally play a cup final for Arsenal, substituted for Martin Keown, in the Gunners' unsuccessful defence of their Cup Winners Cup title in 1995, losing 2–1 to Real Zaragoza. Despite this, Hillier's form had clearly declined since his early days at the club, and he was a marginal player under Bruce Rioch. Following several off the field incidents by the time Arsène Wenger succeeded Rioch in autumn 1996, Hillier did not feature in Wenger's future plans for the side. Having played 142 matches for Arsenal (scoring two goals), Hilliers last appearance with Arsenal, came as a substitute in the last minutes, against Leicester City 24 August 1996. He was told Portsmouth were interested, and he wanted First Team football which Hillier did not see happening at Arsenal.
Кейінгі мансап
Хиллиер 1996 жылы қазан айында 250 000 фунт стерлинг сомасына "Арсеналдан" "Портсмутқа" ауысты. Олдхэм Атлетикке қарсы өткен дебюттік матчында алаңнан қуылғанына қарамастан, Фраттон Парктегі негізгі құрамға бекінді. Хиллиер "Помпеи" сапында екі жарым жылдың ішінде 61 матч өткізді, содан кейін карьерасын жалғастырды. 1999 жылы ақпанда Иан Холлоуэй оны Екінші дивизиондағы "Бристоль Роверске" шақырды, онда Хиллиер Лига кубогында "Уайкомб Уондерерске" және лигада "Лутон Таунға" қарсы екі гол соқты. Алайда, оның бұл клубтағы өнер көрсетуі сәтті болмады және ол 2002 жылы босатылды. 2003 жылы зейнеткерлікке шығар алдында "Барнет" клубында да ойнады.
Hillier left Arsenal in October 1996 for Portsmouth in a £250,000 deal. Despite being sent off on his debut against Oldham Athletic, cemented himself a first team place at Fratton Park. Hillier played 61 matches in two and a half years for Pompey, before moving on again. Ian Holloway took him to Second Division Bristol Rovers in February 1999, where Hillier scored twice against Wycombe Wanderers in the League Cup and Luton Town in the league. However, his spell here was not a success and he was released in 2002. He also had a spell at Barnet before retiring in 2003.
Басқарушылық мансап
2008-09 маусымның басында ол лигадан тыс Олдленд Абботония клубының басқарушысы болып тағайындалды. 2010 жылы Almondsbury UWE клубына ауысқанға дейін. Ол сонымен қатар "Арсенал" телеарнасында "Арсенал" матчтарына түсініктеме береді, қонақ ретінде қатысады / кешкі астан кейін сөз сөйлейді және "Арсенал" ардагерлерінің қайырымдылық шараларына қатысады. Бристоль аймағындағы жергілікті футбол командаларын қолдауға да уақыт табады. Хиллиер әуесқой футболшы Йинка Браунлоупен бірігіп, UWE университетімен бірлесіп Бристоль аймағындағы дарынды жастарға футбол жаттықтырушылық көмек көрсетуге атсалысады. 2013 жылдың қараша айында клубтан кетіп қалды.
He was appointed manager of non league Oldland Abbotonians at the start of the 2008–09 season. before moving to Almondsbury UWE in 2010. He also co commentates on Arsenal matches for Arsenal TV, does guest appearances/after dinner speeches and attends charity events for Arsenal legends. He also find time to support local football teams in the Bristol area. Hillier has joined up with amateur player Yinka Brownlow and helps provide football coaching in association with UWE to talented youngsters in the Bristol area. He left the club in November 2013.
Даулар
1995 жылдың наурыз айында «Арсенал» клубының жаттығу базасындағы допинг тестісінде Хиллердің қанынан марихуана табылды. 1996 жылдың қаңтар айында Хиллер Гатвик әуежайында 3000 фунт стерлинг сомасына бағаланған жүк ұрлаған күдікпен сотқа тартылды. Оған 750 фунт стерлинг айыппұл салынды.
In March 1995, during a drug test at the Arsenal training ground, Hillier tested positive for cannabis. In January 1996 Hillier appeared in court accused of stealing luggage worth £3,000 at Gatwick Airport. He was fined £750.
Жеке өмір
Футболдан кейінгі карьерасында Хиллер Бристоль аймағында өрт сөндіруші болып жұмыс істеді.
After his football career, Hillier worked as a fireman in the Bristol area.