Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Уэльстік саясаткер және әділ (1836–1908)
Welsh politician and magistrate (1836–1908)
Чарльз Уильям Боуэн Джонс (1836 – 15 шілде 1908) – Кармартеншир графтығындағы уэльстік саясаткер және әділ.
Charles William Bowen Jones (1836 – 15 July 1908) was a Welsh politician and magistrate in the county of Carmarthenshire.
Ерте өмір
Джонс 1836 жылы Уэльстің Кармартен қаласында дүниеге келді. Ол Уильям Эдвард Боуэн Джонстың ұлы, Кармартен қаласының әділет судьясы және мэрі.
Jones was born in 1836 in the Welsh borough of Carmarthen, the son of William Edward Bowen Jones, a justice of the peace and mayor of Carmarthen.
Мансап
Джонс 1860 жылғы 17 сәуірде Фармацевтикалық қоғамға қабылданды және Ламмас көшесіндегі әкесінің дәріханасын жалғастырды. Байлығының арқасында ол 1870-ші жылдардың ортасында зейнетке шығып, саясатқа қатысты. Ол көп ұзамай Кармартен қалалық кеңесіне консерватор ретінде сайланды, содан кейін олдермандық лауазымға ие болды, бірақ ол салық төлеушілердің шешімімен қайта сайлану қажет болғандықтан осы лауазымнан бас тартты. Ол екі рет Кармартен қаласының мэрі болып сайланды және қала мен округтің бейбіт судьялар комиссиясына енгізілді. 1890-шы жылдардың соңында Кармартенге және Сент-Клирс және Лланбоидидегі ай сайынғы соттарға қызмет еткені үшін Кармартенширдің вице-төрағасы болып сайланды. Джонс заңды әділ басқарды және сот жұмысына үлкен қызығушылық танытты. Ол көп жыл бойы тоқсандық сессиялар сотының өкілі ретінде тұрақты бірлескен комитетке сайланды және Кармартендегі Корольдік түрмесіне барушы комитеттің мүшесі болды. Джонс Кармартеншир ауруханасының басқарушысы және Кармартен газ компаниясы директорлар кеңесінің төрағасы болды. Олар некелескеннен кейін Джонстың әкесінің бизнесіне жақын Ламмас көшесінде тұрды, онда ол көп уақытын өткізді. 1868 жылдың қаңтарында олар өлі туған балаға ие болды. Джонстың сөзіне сүйенсек, олар 1871 жылдың соңына дейін үйлесімді өмір сүрді, содан кейін ол тұрмысқа шыққан ағаш саудагері және Кармартеннің бұрынғы мэрі Джон Льюиспен байланыс жасады. Ол оған Льюиспен кездесуге тыйым салды, бірақ ол оған қарамастан кездесуін жалғастырды. 1871 жылдың қазанында әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол оны төсектен тұрғызып, қызметшімен бірге ұйықтауын айтты. Джонсқа осы оқиғаға қатысты бірнеше анонимді хаттар келді, ол оларды әрдайым оған көрсетті. Олардың араздасуы салдарынан олар жеке-жеке тамақтанды. 1872 жылдың қарашасында түсік тастаған кезде ол бөлмесіне кіріп, есікті жауып, оған осылай болғанда көптеген ер адамдар оны ұрған болар еді, бірақ ол оны ұрмады деді.
Jones was admitted to the Pharmaceutical Society on 17 April 1860 and succeeded his father as an apothecary in Lammas Street, Carmarthen. Being possessed of wealth, he retired in the mid 1870s and entered politics. He was elected to the Carmarthen Borough Council as a Conservative shortly after and then to the aldermanic bench, a position he relinquished when it became necessary for him to seek re election at the hands of the ratepayers. He was twice elected as Mayor of Carmarthen and was placed on the commission of the peace for the borough and county. By the late 1890s, he was also elected Vice chairman of Carmarthenshire in recognition of his services to Carmarthen and the monthly courts of St. Clears and Llanboidy. Jones was also an impartial administrator of the law and took a keen interest in magisterial work. For many years he was elected successively as a representative of the court of quarter sessions on the Standing Joint Committee, and he was a member of the Visiting Committee to H. M. Prison, Carmarthen. Jones was a governor of the Carmarthenshire Infirmary and chairman of the directors of the Carmarthen Gas Company. After the marriage, they resided at Lammas Street, Carmarthen near the business of Jones' father, where he spent much of his time. They had a stillbirth in January 1868. According to Jones, they lived comfortably together until the end of 1871, when she began an affair with John Lewis, a married timber merchant and former Mayor of Carmarthen. He forbade her from seeing Lewis, but she continued to do so. Shortly after her father's death in October 1871, he gave her a push as she was getting out of bed and told her to sleep with the servant. Several anonymous letters regarding the affair were sent to Jones, which he always showed her. Because of their differences, they took meals separately. When she miscarried in November 1872, he walked into her room, locked the door, and told her that many a man would strike her had he been provoked like this, but ostensibly he did not strike her.
Өлім және жерлеу
Джонс 1908 жылғы 15 шілдеде өзінің тұрғын үйінде, Кармартендегі Пенллвин паркіндегі ІІ санаттағы* ескерткіште қайтыс болды. Оны үй шаруашылығы қызметкері шамамен сағат 20:15-те еденде жауап бермей жатқан күйде тапты, бұрын шамамен сағат 20:00-де бөлмесінде қозғалысын естіген болатын. Өліміне дейін Джонс сал ауруына шалдыққан, жүрек ауруымен емделгенімен, кенеттен қайтыс болуден қаушады.
Jones died on 15 July 1908 at his residence Gwynfryn, a Grade II* listed building in Penllwyn Park, Carmarthen. He was discovered by his housekeeper at about 8:15 pm lying unresponsive on the floor, having been heard by her at about 8:00 pm moving about his room. In the time leading up to his death, Jones had suffered a paralytic stroke, and although treated for heart trouble, he had been apprehensive of a sudden death.
Уилл
Джонстың өсиетнамасы 1904 жылғы 27 шілдеде жазылды және оның қалдырылған мүліктері көптеген бұқаралық ақпарат құралдары мен қоғамның қызығушылығын тудырды. Өсиетнамаға Лондон қаласында куәлік берілді, ол 1906 жылғы 21 наурыз, 1907 жылғы 15 наурыз, 1907 жылғы 1 қазан және 1907 жылғы 22 қазан күнінде жасалған төрт қосымшадан тұрды. Ол өзінің қызметшілеріне және бірнеше қайырымдылық қорына мыңдаған фунт стерлинг мүлік қалдырды, бірақ әйеліне тек бір шиллинг ғана бөлді. Джонс Гвинфрин мүлігін, екі шағын үйін және Паркинол даласын қызметшісі Элизабет Оуэнсқа қалдырды. Ол Гвинфринде тұрмауды жөн көрді және оны Джон Льюиске сатты.
Jones' will was written on 27 July 1904 and his bequests were the subject of much media and public attention. The will, of which probate was granted in London containing four codicils dated 21 March 1906, 15 March 1907, 1 October 1907, and 22 October 1907, bequeathed thousands of pounds to his servants and several charities, but only a shilling to his wife. Jones left the Gwynfryn property, two cottages, and the field of Parkynol to his servant Elizabeth Owens. She chose not to live at Gwynfryn and sold it to John Lewis.