АҚШ Тұрғын Үй-жай Бағдарламасының Жаңғыртуы: HOPE VI

Кіріспе

HOPE VI – АҚШ Тұрғын үй және қалалық даму департаментінің бағдарламасы. Ол АҚШ-тағы ең қиын жағдайдағы мемлекеттік тұрғын үйлерді аралас кірісті дамыту жобаларына айналдыруға бағытталған. Бағдарламаның философиясы негізінен Жаңа қала құрылысы және қорғалатын кеңістік концепциясына негізделген. Бағдарлама 1992 жылы басталды, ал 1998 жылы заңмен ресми мойындалды. 2005 жылға қарай бағдарлама қалаларға 446 федералдық гранттар арқылы 5,8 миллиард доллар бөлді, ең ірі жеке гранттың сомасы 67,7 миллион долларды құрады және ол Нью-Йорктегі Арверн/Эджмере үйлеріне берілді. HOPE VI бағдарламасына түрлі гранттар кірді: қайта жаңғырту, бұзу, Басты көше және жоспарлау гранттары. 2010 жылдың 1 маусымына дейін 1993 жылдан бері 132 тұрғын үй басқармасына 254 HOPE VI қайта жаңғырту гранты берілді, олардың жалпы сомасы 6,1 миллиард доллардан асты.

Тарих

Колумбия Пойнт тұрғын үй жобасының табысы, Бостон, Массачусетс штатындағы Колумбия Пойнт тұрғын үй кешендерінің сәттілігі HOPE VI моделінің дамуына түрткі болды және үлкен үлес қосты. 1954 жылы салынған, шамамен 1500 пәтерден тұратын бұл үйлер уақыт өте келе тозығып, қылмыс пен тәртіпсіздік ошағына айналып, қауіпті болып кетті. 1980 жылдарға қарай, ғимараттар құлап жатқан кешенде бар болғаны 300 отбасы қалды. Жағдайдың үмітсіз екенін түсінген Бостон қаласы 1984 жылы мүлікті басқару, тазалау, жоспарлау және қайта жандандыруды жеке даму компаниясы Corcoran Mullins Jennison-ға тапсырды. Бұл компания жобаға арналған конкурсқа жеңіс бәйгесінде озып шықты. Жаңа Harbor Point дамуының құрылысы 1986 жылы басталып, 1990 жылы аяқталды. Ол Harbor Point Apartments деп аталған аралас табысты тұрғын үй қауымдастығы ретінде салынды. Конгресс 1989 жылы қираған мемлекеттік тұрғын үй мәселесін зерттеу үшін "Өте қиын жағдайдағы мемлекеттік тұрғын үй жөніндегі ұлттық комиссияны" құрды. Комиссия 1992 жылы Конгреске есеп бергеннен кейін HOPE VI гранттарын құру туралы заң жобасы әзірленіп, қабылданды. HOPE VI пилоттық грантының біріншісі 1993 жылы Атланта қаласының Тұрғын үй басқармасына (AHA) берілді. Бұл алғашқы грант елдегі ең көне тұрғын үй кешені Techwood Homes-ты жаңарту/модернизациялауға және оған іргелес Clark Howell Homes-тың үштен біріне жуығын жаңғыртуға бағытталды. Грант Techwood/Clark Howell-дің толығымен мемлекеттік тұрғын үй болып қалуын көздеді. Аралас табыс тұжырымы алғашқы HOPE VI гранттарына кірмеді, олар тек тұрғын үй басқармаларына ғана берілді. Атлантадағы The Integral Group компаниясы Сент-Луис қаласының McCormack Baron Salazar компаниясымен серіктестік құрып, 1994 жылдың күзінде жаңа аралас табысты жобаны дамытуға тендерді жеңіп алды. Олар Centennial Place-ті дамытты, ол сәтті аралас табысты тұрғын үй қауымдастығы ретінде қалыптасты. Бұл процесте AHA-ның жаңа бас директоры Рене Льюис Гловер маңызды рөл атқарды. Ол келесі он жылда агенттікке өзінің үлкен, құлдырап бара жатқан тұрғын үй кешендерін бұзу арқылы жетекшілік етті. Олар AHA жерінде жеке-мемлекеттік серіктестіктер арқылы аралас пайдаланумен, аралас табысты тұрғын үйлермен алмастырылды. Бұл тұрғын үйлер Centennial Place үлгісінде салынды, сонымен қатар бір бөлігі бұрынғы мемлекеттік тұрғын үй тұрғындарына арналды. Бірінші HOPE VI аралас табысты тұрғын үй қауымдастығы (мемлекеттік тұрғын үйдің де бөлігі болған) – Centennial Place I фазасы, ол 1996 жылдың 8 наурызында аяқталды. Гловер Атланта бағдарламасын ерекшелендірді, оның ішінде мемлекеттік тұрғын үйдің бұрынғы тұрғындарына жеке меншікке тиесілі бірліктерге талон беру және субсидияланған тұрғын үйге жарамды болу үшін тұрғындардың жұмыс істеу немесе оқу бағдарламаларына қатысуын талап ету кірді. Бұл элементтер Атланта моделі деп аталды. Сол кездегі Тұрғын үй және қала құрылысы министрі Генри Сиснерос HOPE VI бағдарламасын мемлекеттік тұрғын үйдің соңғы мүмкіндігі деп сипаттады. Сан-Франциско қаласының мэрі Гэвин Ньюсом HOPE VI бағдарламасының жергілікті нұсқасын ұсынды, ол 100 миллион долларлық мемлекеттік облигация референдумы арқылы ескірген мемлекеттік тұрғын үй кешендерін жаңғырту үшін жеке ақша жинауға мүмкіндік берді. Жаңа және жаңартылған тұрғын үйлер аралас табысты, тығыздығы аз және жергілікті аудандарға жақсырақ бейімделуге тырысты. Олар ескі тұрғын үйден көшірілгендердің 12 пайызынан да аз бөлігі жаңа тұрғын үйге көшіп келгенін айтады. Бағдарламада ескі тұрғын үйді "бірге бірге" ауыстыру талап етілмегендіктен, жаңа жобада ескі тұрғын үйдегідей көп тұрғын болмауы мүмкін. (Бірге бірге ауыстыру саясатын Конгресс 1998 жылы HOPE VI-ны іске асырудан бөлек жойды.) Қалалық институт хабарлағандай, бағдарламаның нәтижесінде салынған жаңа үйлерде федералдық субсидия алатын және өте кедейлерге арналған бірліктер саны екі есе азайды. NLIHC федералдық гранттар алу үшін жергілікті тұрғын үй басқармалары "өте жақсы бірліктерді бұзып, отбасыларын көшіріп тастаған" деп мәлімдейді. Кейбір сыншылар бұл "тұрғын үйдің күрт азаюына" әкеліп соқтырды. Сан-Францискода HOPE VI бағдарламасын ескірген мемлекеттік тұрғын үйді қайта дамыту үшін кеңінен қолданған, нәтижесінде барлық жобалар бұзғаннан әлдеқайда аз бірліктерді салған. Хейс Вэлли, Плаза Ист, Валенсия Гарднс, Женева Тауэрс және Берналь тұрғын үй кешендерінде Федералдық, Мемлекеттік және Жергілікті Тұрғын үй Органдары 457 пәтерден таза шығынға ұшырау үшін шамамен 300 000 000 доллар жұмсады. Кейбіреулер бағдарламаны дұрыс мақсаттарға ие болған, бірақ оларды жүзеге асырмаған немесе дұрыс жолмен жүзеге асырмаған деп сынға алды. Ұлттық Тұрғын Ұй Заң Жобасы бірлескен баяндама жасап, "HOPE VI бағдарламасына нақты стандарттардың жоқтығы, бағдарламаның нәтижелері туралы нақты деректердің жоқтығы және HUD жасаған жалған және қарама-қайшы мәлімдемелер тән" деді. Баяндамада былай делінген:

The success of the mixed use, mixed income Columbia Point Housing Projects on Columbia Point in Boston, Massachusetts inspired and contributed to development of the HOPE VI model. Built in 1954, and consisting of approximately 1,500 apartment units, these apartments had fallen into disrepair and become dangerous as a center of crime and dysfunction. By the 1980s, only 300 families remained in the complex, where the buildings were falling apart. Eventually, realizing the situation was almost hopeless, in 1984 Boston turned over the management, cleanup, planning, and revitalization of the property to a private development firm, Corcoran Mullins Jennison, that won a competition for the project. The construction work for the new Harbor Point development began in 1986 and was completed by 1990. It was developed as a mixed income community, called Harbor Point Apartments. Congress established the National Commission on Severely Distressed Public Housing in 1989 to study the issue of dilapidated public housing. After it submitted the report to Congress in 1992, legislation creating the HOPE VI grants was drafted and passed. The first HOPE VI pilot grant was given to the Atlanta Housing Authority (AHA) in 1993. This first grant was based on renovating/modernizing Techwood Homes, the nation's oldest housing project, and about a third of adjacent Clark Howell Homes. The grant envisioned Techwood/Clark Howell remaining entirely public housing. The mixed income concept was not part of the first HOPE VI grant awards, which were made only to housing authorities. The Atlanta based The Integral Group partnered with McCormack Baron Salazar of St. Louis, and won a bid in the fall of 1994 for development of a new mixed income project. They developed Centennial Place, which has continued as a successful mixed income community. Instrumental in the process was AHA's new CEO Renee Lewis Glover, who over the next decade guided the agency through the demolition of its large, declining housing projects. They were replaced on AHA land by private public ventures of mixed use, mixed income communities modeled on Centennial Place, with a portion of units reserved for former public housing tenants. The first HOPE VI mixed income community (where public housing was a component) was Phase I of Centennial Place, which closed on March 8, 1996. Glover distinguished the Atlanta program, which included providing vouchers to former tenants of public housing for privately held units, by requiring residents to participate in work or study programs to remain qualified for subsidized housing. These elements became known as the Atlanta Model. Henry Cisneros, then Secretary of Housing and Urban Development, described the HOPE VI program as the last gasp for public housing. San Francisco mayor Gavin Newsom proposed a local version of HOPE VI, using a $100 million public bond referendum to gather private money to rehabilitate outdated public housing projects. The new and renovated housing units were mixed income, less dense, and sought to attain better design and integration into the local neighborhoods. They complain that less than 12% of those displaced from old housing eventually move into the replacement housing. As the program does not require a "one for one" replacement of the old housing unit, the new project does not have to house the same number of tenants as the old housing unit did. (The one for one replacement policy was repealed by Congress in 1998, separately from HUD's implementation of HOPE VI.) The Urban Institute reported that the number of units receiving a federal subsidy and available for the deeply poor to live in is cut in half in developments arising from the program. The NLIHC maintains that in order to acquire federal grants, local housing authorities have "demolished viable units and displaced families." Some critics said that it has resulted in a "dramatic loss of housing." In San Francisco, which made extensive use of the HOPE VI program to redevelop its aging public housing supply, virtually all projects constructed significantly fewer units than they demolished. In the Hayes Valley, Plaza East, Valencia Gardens, Geneva Towers, and Bernal Dwellings projects, Federal, State, and Local Housing Authorities spent somewhere in the neighborhood of $300,000,000 to create a net loss of 457 apartments. Some have criticized the program for having the right goals but not accomplishing them, or not going about them in the right way. The National Housing Law Project issued a joint report saying, "HOPE VI has been characterized by a lack of clear standards, a lack of hard data on program results, and misleading and contradictory statements made by HUD." The report said:

HUD-ның HOPE VI туралы толық және нақты ақпарат ұсынудан бас тартуы бағдарлама және оның негізгі мақсаттары мен нәтижелері туралы қате түсініктердің пайда болуына орталық құрды, көбінесе HUD-тың ынталандыруымен. HOPE VI мемлекеттік тұрғын үйдің әділетсіз жағымсыз беделіне және мемлекеттік тұрғын үйдің жалпы жағдайына қатысты үлкейтілген дағдарыс сезіміне сүйене отырып, үлкен масштабты отбасылық көші-қон мен тұрғын үйді қайта дамытудың қатаң моделін құлайды, бұл көбінесе зияннан гөрі пайда келтіреді.