Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Батыс Суссекстегі темір жол станциясы, Англия
Railway station in West Sussex, England
Христ ауруханасы темір жол станциясы Англияның Батыс Суссексіндегі Хоршамға жақын орналасқан. Ол Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау темір жолымен 1902 жылы ашылды және негізінен сол жылы осы аймаққа көшіп келген үлкен жеке мектеп – Христ ауруханасына қызмет ету үшін салынған. Қазір ол Хоршамның батысындағы ауылдық аймаққа да қызмет көрсетеді. Бастапқыда Христ ауруханасы (Батыс Хоршам) деп аталған станция 1960-шы жылдардың ортасына дейін маңызды түйіспе болып табылды, қазіргі байланысқа қоса, Гилфорд арқылы және арқылы да байланыстар болды.
Christ's Hospital railway station is near Horsham in West Sussex, England. It is 40 mile (64 km) down the line from via It was opened in 1902 by the London, Brighton and South Coast Railway and was intended primarily to serve Christ's Hospital, a large private school which had moved to the area in that year. It now also serves the rural area to the west of Horsham. Opened originally as Christ's Hospital (West Horsham), the station was until the mid 1960s an important junction with, in addition to the existing link to via , connections to Guildford via and via .
Мекемелер
Билет кассасы қазір Лондонға қатынайтын алғашқы пойыз келгеннен бастап (дүйсенбіден жұмаға дейін) ашылады, ол шамамен 06:30-да, касса жабылатын 10:40-қа дейін жұмыс істейді. Касса жабық болған кезде жолаушылар билет сатып алуына мүмкіндік беретін "Жедел билет" автоматы да бар. 2012 жылдың тамызында станса "жақсы күтіммен ұсталған гүлзарлары, үйлі атмосферасы және тіпті қайырымдылық кітап стенді бар, сүйкімді әрі қонақжай станса" деп сипатталған Оңтүстік компаниясының ең жақсы шағын/орта стансасы үшін марапатын жеңіп алды. Гүлзарларды "Алдингборн" қоғамдық қоры күтіп баптайды.
The ticket office is now open from the first London bound train (Monday to Friday) which is about 06:30, until 10:40 when the office closes. There is also a 'Quick Ticket' machine allowing passengers to purchase tickets when the office is closed. In August 2012, the station won Southern's award for best small/medium station, being described as a "charming friendly station with a homely atmosphere, well presented flower beds and even a charity bookstall." The flower beds are maintained by the Aldingbourne Community Trust.
Құрылысы мен алғашқы үміттері
Мәсіх ауруханасы станциясының орны бұрын Айлсбери сүт компаниясымен пайдаланылған, олардың Mid Sussex теміржолында Лондонға сүт тасымалдау үшін кішкентай ағаш платформасы болған. Сүт зауыты ферма ғимараттарына көп сомада ақша жұмсап банкротқа ұшырағаннан кейін бұл платформа пайдасыз қалды. 1897 жылы Лондоннан көшуді жоспарлаған Мәсіх ауруханасы мектебі бұл жерді арзан бағамен сатып алды. Мектепке көптеген келушілер келеді деп күтілді, оларды теміржол тасымалдауы керек болды. 1897 жылдың 23 қазанында Уэльс принці мектептің негізін салған кезде, мектептің барлық оқушылары пойызбен Хоршемге келді, онда осы оқиғаға арналған қосымша теміржол желісі салынды. Мектептің көшу туралы шешім қабылдаған кезде Лондон, Брайтон және Оңтүстік жағалау теміржолы (LB&SCR) Стаммерхамда Вест Хоршем деп аталатын станция ашу арқылы аймақтағы тұрғын үй құрылысын дамытуды қарастырды. Мектеп келгеннен кейін LB&SCR одан да көп жолаушылар болады деп сенді және 30 000 фунт стерлингке (£…) тең сомада әсем станция ғимаратын салуға шешім қабылдады. Мектеп станция құрылысына бір бөлігін қаржылады, нәтижесінде станция мектеп ғимараттарымен ұқсас стильде, жақын жердегі Саутвотер кірпіш зауытынан алынған қызыл кірпіштермен салынды.
The site of Christ's Hospital station had been previously used by the Aylesbury Dairy Company which had a small wooden platform on the Mid Sussex Railway for milk to be taken to London. This platform had fallen into disuse upon the bankruptcy of the dairy after it lavished large sums of money on farm buildings. The estate was purchased in 1897 at a knock down price by Christ's Hospital school, which had been seeking to move from London. It was expected that the school would attract large numbers of visitors which would need to be accommodated by the railway. When the school's foundation stone was laid by the Prince of Wales on 23 October 1897, the whole school came down by train to Horsham where a siding was laid for the occasion. At the time of the school's decision to relocate, the London, Brighton and South Coast Railway (LB&SCR) had been considering whether to stimulate residential development in the area by opening a station at Stammerham which would be called West Horsham. With the arrival of the school, the LB&SCR believed that even more traffic would be generated and decided to construct a lavish station building at a cost of £30,000 (equivalent to £ in ). The school partly financed the construction of the station which consequently was built to a similar style as the school's own buildings, using red brick from the nearby Southwater brickworks.
Станция ғимараттары мен құрылғылары
Бес жол желісі, жеті платформаға қызмет ететін жолдар, Стаммерхэм шаруашылығының жанындағы тораптан кейін, 2.25 миль (4 км) оңтүстікке және 40 миль (64 км) солтүстікке қарай салынған, Кранли желісі Мид-Сассекс темір жолынан бөлінген жерде. Екі жол, Кранли және Стейнинг желілеріне қызмет көрсету үшін батысқа қарай иілген үш платформаға дейін жеткізді; Төменгі жолда платформалар екі жағында болды (5-платформа), ал Жоғарғы жол, Гилфордтың жоғарғы және төменгі желілерімен шектелген арал платформасының сыртқы жағын (4-платформа) пайдаланды. Арал платформасының екі платформасы, олардан бөлінген қалған бөліктеріне қатысты, өте тік бұрышта салынған; олар Амбергейт теміржол станциясының оңтүстік нұсқасы деп есептелді. Екі жол Мид-Сассекс желісіне қызмет етті: Жоғарғы жол арал платформасының ішкі жағын (3-платформа), ал Төменгі жол екінші арал платформасының сыртқы жағын (2-платформа) пайдаланды. Арал платформасының ішкі жағында екі бағытты циклдық жол өтті, ол негізгі станция ғимаратына жақын платформаға қызмет етті. Бұл үшінші платформа (1-платформа) негізінен оқу мерзімінің басында және соңында оқушылардың жүктерін қабылдау және жіберу үшін, сондай-ақ мерекелік рейстер үшін қолданылды. Станция Батыс Сассекстің көп бөлігіне қызмет ететін маңызды торап болуға дайын болды, Лондоннан Хоршам арқылы келетін пойыздар Гилфордқа және одан әрі бағыттарды таңдауға мүмкіндік алды. Көптеген оқушылар күтілгендігіне және LB&SCR-дің кең аумақты тұрғын үйлерді салу үмітіне байланысты станцияның үлкендігі сәйкес келді. Негізгі платформалардың ұзындығы 800 фут (244 м), ал Гилфорд желісіндегілердің ұзындығы 500 фут (152 м) болды, олардың әрқайсысы күту бөлмелерімен, үлкен мұздақ шыны шатырларымен және әшекейлі кірпішпен жабдықталған. Негізгі станция ғимараты итальян стилінде салынған, ауыр крест тәрізді баржебордты қақпақтармен және дөңгелек терезелердің астында қайталанатын қызыл және ақ көп түсті кірпішпен безендірілген. Станцияның алдында кірпішпен қаланған тас су мұнарасы орналасқан. Pevsner басты станция ғимаратын "Батыс Сассекстің ең есте қаларлық теміржол станциясы", "Оңтүстік Англиядағы өзгертпеген кеш Виктория дәуірі теміржол ғимаратының ең жақсы мысалы" және "Аурухананың өзінен де жақсы ғимарат" деп сипаттады, ол "теміржол формаларының мінсіз антологиясын" біріктірген. Басты ғимарат, көліктерге арналған үлкен алаңға қарап тұрды, оған кіру жолымен жетеді. Жүк қоймасы станция ғимаратынан өзгеше стильде салынған, оның ерекшелігі жергілікті дәстүрлі құрылысқа көбірек байланысты. Оның ішінде кран, биік есіктері бар жүк тиеу алаңы және көліктерге арналған шатыр болды. Жақын жердегі жүк алаңына бес теміржол желісі қызмет көрсетті. Сонымен қатар, жақын жерде қызметкерлер үшін сегіз теміржол коттеджі салынды. Жүк алаңына кіру және 1-платформадан шығу "Оңтүстік пост" (немесе "B пост") арқылы бақыланды, ол 1902 жылдың 27 сәуірінде пайдалануға берілді және станцияның батысында орналасқан, бірақ ол сирек қолданылды. Станцияның қарсы жағында, Жоғарғы негізгі желі платформасының соңында "Солтүстік пост" (немесе "A пост") орналасқан, ол 1865 жылдан бері сақталған "Стаммерхэм торабы" деп аталған бұрынғы постты алмастырды, мүмкін Оңтүстік пост пайдалануға берілген кезде немесе тіпті бірнеше күн бұрын.
Five through tracks serving seven platform faces were built just beyond the junction near Stammerham Farm, 2.25 mile (4 km) south of and 40 mile (64 km) from , where the Cranleigh Line diverged northwards from the Mid Sussex Railway. Two tracks led to three platform faces which curved away to the west for services on the Cranleigh Line and the Steyning Line; the Down line had platforms on both sides (Platform 5) while the Up track used the outside face of an island platform (Platform 4) which was enclosed by the Up and Down Guildford lines. The two platforms of the island platform were built at a very sharply curving angle to the rest from which they were separated; they were said to represent a southern equivalent of Ambergate railway station. Two tracks served the Mid Sussex Line: the Up line used the inner face of the island platform (Platform 3) and the Down was the outer face of a second island platform (Platform 2). A bidirectional loop line ran on the inner face of the island platform serving a platform adjacent to the main station building. This third platform (Platform 1) was used mainly at the beginning and end of school terms for the reception and dispatch of pupils' trunks, as well as for holiday specials. The station was ready to become an important junction serving most of West Sussex with trains travelling from London via Horsham having the option of routes to , , Guildford and beyond. The incongruously large station reflected the large numbers of pupils expected daily, as well as the LB&SCR's hopes of large housing developments. The main platforms were 800 feet (244 m) long, whilst those on the Guildford line were 500 feet (152 m) long, each provided with waiting rooms, large frosted glass canopies and decorative brickwork. The main station building was built in an Italianate style with red and white chequered polychrome brickwork filling heavy cross braced bargeboarded gables and repeated over round head windows beneath. A stone water tower on a brick base formed part of the frontage of the station. The main station building was described by Pevsner as "West Sussex's only memorable railway station", "one of the best examples in southern England of an unaltered Late Victorian railway building" and "a better building than the Hospital itself" which combined "a perfect anthology of railway forms". The main building faced a large area intended for cabs which was reached by an approach road. The goods shed was constructed in a different style to the station building, its character owing more to local traditional construction. It housed a crane and a side loading bay with tall doors and a canopy for road vehicles; a smaller office building was tacked on to the side. The adjacent goods yard was served by five sidings. In addition, eight railway cottages were constructed nearby for staff. Access to the goods yard and exit from the Down loop serving platform 1 was controlled by "South Box" (or "B Box") which was brought into use on 27 April 1902 and situated to the west of the station, although it was only infrequently used. On the opposite side of the station at the end of the Up main line platform was "North Box" (or "A Box"), which replaced a previous box known as Stammerham Junction dating from 1865, possibly at the same time as South Box was brought into use or even a few days earlier.
Ашылу
Станция 1902 жылғы 28 сәуірде ашылды, бірақ ресми салтанат 1902 жылғы 1 мамырда бейсенбі күні өтті. Бастапқыда станция Христ ауруханасы (Вест-Хоршем) деп аталды, бірақ 1902 жылғы 29 мамырда Христ ауруханасы мектебінің ашылу салтанатына билет сату кезінде, билеттер Стаммерхам түйіскеніне берілді. Мектепке арналған арнайы пойыз 1520-де, 1525-те және Саттоннан 1540-та шықты, барлығы 1645-ке Христ ауруханасына жетіп келді. Кейбір мектеп ұстаздары оқушыларды күтіп алу үшін Виктория және Лондон көпіріне жіберілді. 1902 жылғы 1 мамырда "Вест-Сассекс Гәзетте" жарияланған хабарламада салыстырмалы түрде сирек қоныстанған аймақ үшін мұндай үлкен станция салудың дұрыс екендігіне күмән келтірілді. Бастапқы қызмет Викторияға он пойыз, Гилфордқа жеті және төрт пойызбен қамтамасыз етілді, олардың үшеуі тоқтау станциялары болды.
The station opened on 28 April 1902, although the official ceremony took place on Thursday 1 May 1902. The station was initially known as Christ's Hospital (West Horsham), but when tickets were issued to travel to Christ's Hospital school for its opening ceremony on 29 May 1902, they were made out to Stammerham Junction. Special trains bound for the school departed from at 1520, at 1525 and Sutton at 1540, all due to arrive at Christ's Hospital at 1645. Some of the schoolmasters were dispatched to Victoria and London Bridge to meet the pupils. A report published in the West Sussex Gazette on 1 May 1902 called into question the wisdom of constructing such a large station for an area which was relatively sparsely populated. The initial service consisted of ten trains to Victoria, seven to Guildford and four to with served by three stopping services.
Ақталмаған мақсаттар мен біртіндеп құлдырау
Бұл жағдайда LB&SCR-дің станциядан күтілген кірістің, оның ғимараттарының мөлшерімен сәйкес келуі деген үміті екі жағдаймен күйреп кетті. Біріншіден, Christ's Hospital мектебі тек пансионда оқитындарды қабылдады; LB&SCR бұл туралы станцияны жобалау кезінде хабардар болмаған болуы мүмкін. Екіншіден, аймақтағы жоспарланған тұрғын үй құрылысы іске аспады. Бұл, негізінен, мектептің бұл қиылыс маңындағы көптеген жерді сатып алып, жасыл далаларын тұрғын үйлермен толуын қаламауына байланысты болды, себебі мектеп Лондоннан жасыл ортаға қайта оралған еді. Осылайша, LB&SCR-дің қолында пайдасыз нәрсе қалды: станцияның сыйымдылығы мен мәртебесі, оның Батыс Сассекстің көп бөлігіне қызмет ететін маңызды теміржол торабы емес, пайдалы ауылдық транзиттік пункт ретіндегі мәртебесіне мүлдем сай келмейтін. Станция төрт бағытқа қатынайтын пойыздармен әлбетте пайдалы транзиттік пункт болды, бірақ мектеппен байланысы жоқ адамдардың оны аз пайдалануына байланысты жолаушылар түсімі төмен болды. 1953 жылға қарай мектеп пойыздары үшін арналған шеңбер жолы қолданылмағандықтан тозып кеткен. Станцияның көптеген пайдалы қасиеттері 1960 жылдары Steyning және Cranleigh желілерінің жабылуымен жоғалды, екеуі де 1963 жылғы «Британ теміржолдарының қайта құрылуы» есебінде жабылуға ұсынылған. Гилдфордтан соңғы пойыз 1965 жылдың 12 маусымында сағат 18:55-те кетіп, 20:34-те қайтып келді. Осы оқиғаға орай, Christ's Hospital мектебінің оқушылары Christ's Hospital станциясында «Менің қасымда қал» әнін орындады, пойыз кете бара жатқанда. Гилдфорд платформаларындағы ғимараттар одан көп ұзамай бұзылды. 1960 жылдар рационализациялау кезеңінің бастамасы болды, ол 1961 жылдың 4 қыркүйегінде жүк аймағының жабылуымен басталды, ол соңғы жылдары көбінесе қолданылмаған. Оңтүстік пост та сол кезде жабылды. Бір кезде станцияның өзі жабылу қаупінде болды, бірақ халықтың наразылығынан және 3046 қол қойылған петицияны Патшайымға ұсынғаннан кейін сақталды. Станцияның аты да Christ's Hospital деп өзгертілді, 1968 жылдан бастап жарияланған кестелерде бұл өзгеріс көрсетілген.
In the event, the LB&SCR's expectation of an income from the station to match the size of its premises would be defeated by two developments. Firstly, Christ's Hospital school only ever accommodated boarders; the LB&SCR had possibly not been informed of this when designing the station. Secondly, the anticipated residential development in the area did not materialise. This was largely because the school had purchased much of the land around the junction and had no desire to see their green fields filled with housing, the school having left London precisely to reestablish in greener surroundings. The LB&SCR was therefore left with a white elephant: the capacity and stature of the station being vastly out of proportion with its status as a useful rural interchange, rather than an important railway junction serving much of West Sussex. The station was undoubtedly a useful interchange with trains travelling in four directions, but its own passenger receipts remained low due to the fact that its use by people unconnected with the school was limited. By 1953 the loop line intended for school trains was rusty due to lack of use. Much of the station's usefulness was lost in the 1960s when the Steyning Line and Cranleigh Line were closed, both having been put forward for closure in The Reshaping of British Railways report of 1963. The last train from Guildford ran on 12 June 1965 at 1855 and returned at 2034. The event was marked at Christ's Hospital station by pupils from Christ's Hospital school who sang Abide with Me as the train pulled away. The buildings on the Guildford platforms were demolished shortly afterwards. The 1960s marked the start of a period of rationalisation which began with the closure of the goods yard on 4 September 1961, it having been little used in latter days. South Box closed around the same time. For a time the station was itself threatened with closure but survived following a public outcry and the presentation of a petition with 3,046 signatures to the Queen. The station's name was also changed to Christ's Hospital, with timetables published from 1968 showing the change.
Станция ғимараттарын бұзу
Архитектура сыншысы Ян Найрнның «Христос госпиталь» станциясын бастапқы күйінде сақтау туралы тілегіне қарамастан, 1972 жылдың күзінде басталған және желтоқсанға дейін жалғасқан рационализация, ғимараттар мен жолдардың құрылымын ыңғайластыруға бағытталды, осылайша станцияның қазіргі трафигіне сәйкес өлшемге келтірді. Станция толығымен қайта жаңартылды, барлық негізгі ғимараттар бұзылып, платформалардың саны жетіден екіге дейін азайтылды. Қазірде қолданыстағы платформалар бұрын «3» және «4» деп белгіленген, ал қазір Horsham мен Billingshurst арасындағы екі жолмен қызмет көрсететін Төменгі және Жоғарғы платформалар болып табылады. Бұзудан қалған қалдықтар 1-ші платформаның жолын толтыруға және оның астындағы жер асты жолының бір бөлігіне пайдаланылды. Станция ғимаратының орнына автотұрақ салынды. Гилдфорд платформалары станцияның қалған бөлігінен бөлініп, 2020 жылы Downs Link теміржол жолының жаяу және велосипед жолының бөлігі ретінде қайта жаңартылды. Станция ғимаратының бұзылуы «ұлы вандализм» және «қырғын» деп сипатталды. Тек жер асты жолы мен Төменгі магистральдық платформадағы күту залы ғана сақталды, ол әбден өзгертіліп, дәретхана мен билет сату кеңсесіне айналдырылды. 2-ші платформада автобус аялдамасы сияқты павильон орнатылды, ол «100 жыл бұрын ескірген болуы керек» деп сипатталды. Бұзуға дейін «Христос госпиталь» мектебінің оқушылары мен қызметкерлері «аза тұру рәсімі» өткізді, онда 120 адам қара жиекті билеттермен қатысты. 1950 жылға дейін жоғалған заттарды сақтау үшін пайдаланылған тауарлар қоймасы сақталды және Scottish & Newcastle компаниясына тарату орталығы ретінде жалға берілді. Соңғы кездерге дейін Жоғарғы платформада, сақталған семафор сигналының жанында билет сату кеңсесі болды.
In spite of a plea from the architectural critic Ian Nairn that Christ's Hospital station should be preserved in its original form, rationalisation began in autumn 1972 and continued until December, involving much simplification of the buildings and track layout to reduce them to a size more suited to the station's existing traffic. The station was rebuilt out of all recognition with demolition of all the main station buildings and reduction of the number of platforms from seven to two. The platforms that remain in use were originally numbered "3" and "4"; these are now respectively the Down and Up platforms served by the double track line between Horsham and Billingshurst. Rubble from the works was used to infill the road for platform 1 and a section of the subway beneath it. In the place of the station building was a car park. The Guildford platforms were fenced off from the rest of the station but in 2020 they were restored as part of the Downs Link rail trail footpath and cycleway. The destruction of the station building has been described as a "mammoth act of vandalism" and a "slaughter". Only the subway and the waiting room on the Down main line platform survived and this was adapted to house toilets and a booking office. A bus stop type shelter was provided on platform 2 and has been described as being "of a type that should have been outdated 100 years ago." Prior to demolition a "funeral party" was held by pupils and staff of Christ's Hospital school; 120 people attended with special tickets printed with a black border. The goods shed, which had been used as a lost property store until around 1950, survived and was rented to Scottish & Newcastle as a distribution depot. Until relatively recently, there was a staffed ticket office in a box on the up platform, adjacent to a surviving semaphore signal.
Танымал мәдениетте
Станция, бастапқы ғимаратты қоса алғанда, 1965 жылғы "Rotten to the Core" комедиялық фильмінде "Longhampton" деп көрсетілген, онда SECR N классының 31405 нөмірі пайда болған.
The station, including the original building, appears as "Longhampton" in the 1965 comedy film Rotten to the Core, which featured SECR N class No. 31405.