Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Homo sapiens түріндегі белокты кодтайтын ген. Interleukin 1 alpha (IL 1 alpha), гематопоэтин 1 деп те аталады, ол интерлеукин 1 отбасының цитокині және адамдарда IL1A генімен кодталады. Жалпы алғанда, интерлейкин 1 қабынуды тудыруға, сондай-ақ қызба мен сепсисті күшейтуге жауапты. IL 1α ингибиторлары осы процестерді тоқтату және ауруларды емдеу мақсатымен әзірленуде. IL 1α негізінен белсенді макрофагтармен, сондай-ақ нейтрофилдермен, эпителий жасушаларымен және эндотелий жасушаларымен өндіріледі. Ол метаболикалық, физиологиялық, гематопоэтикалық қызметтерге ие және иммундық жауаптарды реттеуде маңызды рөл атқарады. Ол интерлейкин 1 рецепторымен байланысады және ісік некрозы факторын альфа белсендіретін жолдың бір бөлігі болып табылады.
Protein coding gene in the species Homo sapiens
Interleukin 1 alpha (IL 1 alpha) also known as hematopoietin 1 is a cytokine of the interleukin 1 family that in humans is encoded by the IL1A gene. In general, Interleukin 1 is responsible for the production of inflammation, as well as the promotion of fever and sepsis. IL 1α inhibitors are being developed to interrupt those processes and treat diseases. IL 1α is produced mainly by activated macrophages, as well as neutrophils, epithelial cells, and endothelial cells. It possesses metabolic, physiological, haematopoietic activities, and plays one of the central roles in the regulation of the immune responses. It binds to the interleukin 1 receptor. It is on the pathway that activates tumor necrosis factor alpha.
Ашылу
Интерлейкин 1 1972 жылы Джерри ашқан. Ол оны лимфоциттерді белсендіретін фактор (LAF) деп атады, себебі ол лимфоциттердің митогені болды. Тек 1985 жылы интерлейкин 1 екі түрлі белоктан тұратыны анықталды, қазір оларды интерлейкин 1 альфа және интерлейкин 1 бета деп атайды. IL 1α-ның 31 kDa прекурсорлық түрі де, оның 18 kDa пісіп жетілген түрі де биологиялық белсенді. 31 kDa IL 1α прекурсоры цитоскелеттік құрылымдармен (микротубулалармен) байланысты синтезделеді, көптеген секрецияланатын ақуыздардан айырмашылығы, олар қалың эндоплазмалық тормен байланысты рибосомаларда синтезделеді. IL 1α-ның үш өлшемді құрылымында толығымен бета-жиырылған қабаттардан тұратын ашық цилиндр бар. IL 1α-ның пісіп жетілген түрінің кристалдық құрылымын талдау оның IL 1 рецепторына екі байланыс орны бар екенін көрсетті. Оның цилиндрінің ашық жоғарғы бөлігінде орналасқан негізгі байланыс орны бар, ол IL 1β-ге ұқсас, бірақ толықтай сәйкес келмейді.
Interleukin 1 was discovered by Gery in 1972. He named it lymphocyte activating factor (LAF) because it was a lymphocyte mitogen. It was not until 1985 that interleukin 1 was discovered to consist of two distinct proteins, now called interleukin 1 alpha and interleukin 1 beta. Both the 31kDa precursor form of IL 1α and its 18kDa mature form are biologically active. The 31 kDa IL 1α precursor is synthesized in association with cytoskeletal structures (microtubules), unlike most secreted proteins, which are translated on ribosomes associated with rough endoplasmic reticulum. The three dimensional structure of the IL 1α contains an open ended barrel composed entirely of beta pleated strands. Crystal structure analysis of the mature form of IL 1α shows that it has two sites of binding to IL 1 receptor. There is a primary binding site located at the open top of its barrel, which is similar but not identical to that of IL 1β.
Өндіріс және жасушалық көздер
IL 1α эпителий жасушаларымен тұрақты түрде өндіріледі. Ол қалыпты адам эпидермисінде көп мөлшерде табылады және тірі эпидермалық жасушалар мен stratum corneum арасында 1:1 қатынасында бөлінеді. Денді эпидермалық кератиноциттердің көп мөлшерде IL 1α прекурсорын тұрақты өндіруі, теріні кедергі ретінде қарастыра отырып, патогенді микроорганизмдердің организмге енуін болдырмайтын иммундық жауаптардағы IL 1α-ның маңызды рөліне кедергі келтіреді. IL 1α-ның, әсіресе жас ұлғайғанда, тері кедергі функциясын сақтаудағы маңызды рөлі – эпидермисте IL 1α-ның тұрақты өндірілуінің қосымша түсіндірмесі болып табылады. Тері кератиноциттерін, кейбір эпителий жасушаларын және орталық нерв жүйесінің белгілі бір жасушаларын қоспағанда, дені сау жасушалардың көптеген түрлерінде, тіндерде және қанда IL 1α үшін кодтайтын мРНК (демек, IL 1α өзі) байқалмайды, оның физиологиялық, метаболикалық, гематопоэтикалық және иммунологиялық IL 1α белсенділіктері кең таралған болса да. Басқа көптеген жасушалар тек стимуляциядан кейін ғана IL 1α гендерін транскрипциялауға және IL 1α-ның прекурсорлық түрін өндіруге икемді. Олардың қатарында фибробластар, макрофагтар, гранулоциттер, эозинофилдер, маст жасушалары және базафилдер, эндотелий жасушалары, тромбоциттер, моноциттер және миелоидты жасушалар, қан Т лимфоциттері мен В лимфоциттері, астроциттер, бүйрек мезангиалдық жасушалары, Лангерханс жасушалары, дермалық дендриттік жасушалар, табиғи өлтіруші жасушалар, ірі түйіршікті лимфоциттер, микроглия, қан нейтрофилдері, лимфа түйіндері жасушалары, аналық плаценталық жасушалар және басқа да бірнеше жасуша түрлері бар. IL1A қартаюшы жасушалардың бетінде кездеседі, онда ол қартаюмен байланысты секреторлық фенотип факторларының (SASP) өндірілуіне үлес қосады. Бұл деректер IL 1α әдетте эпидермалық цитокин екенін көрсетеді.
IL 1α is constitutively produced by epithelial cells. It is found in substantial amounts in normal human epidermis and is distributed in a 1:1 ratio between living epidermal cells and stratum corneum. The constitutive production of large amounts of IL 1α precursor by healthy epidermal keratinocytes interfere with the important role of IL 1α in immune responses, assuming skin as a barrier, which prevents the entry of pathogenic microorganisms into the body. The essential role of IL 1α in maintenance of skin barrier function, especially with increasing age, is an additional explanation of IL 1α constitutive production in epidermis. With the exception of skin keratinocytes, some epithelial cells and certain cells in central nervous system, the mRNA coding for IL 1α (and, thus, IL 1α itself) is not observed in health in most of cell types, tissues, and blood, in spite of wide physiological, metabolic, haematopoietic, and immunological IL 1α activities. A wide variety of other cells only upon stimulation can be induced to transcribe the IL 1α genes and produce the precursor form of IL 1α, Among them are fibroblasts, macrophages, granulocytes, eosinophils, mast cells and basophils, endothelial cells, platelets, monocytes and myeloid cell lines, blood T lymphocytes and B lymphocytes, astrocytes, kidney mesangial cells, Langerhans cells, dermal dendritic cells, natural killer cells, large granular lymphocytes, microglia, blood neutrophils, lymph node cells, maternal placental cells and several other cell types. IL1A is found on the surface of senescent cells, where it contributes to the production of senescence associated secretory phenotype (SASP) factors. These data suggest that IL 1α is normally an epidermal cytokine.
Өзара әрекеттесулер
IL1A HAX1 және NDN-мен өзара әрекеттеседі. IL 1α-ның басқа цитокиндермен өзара әрекеттесуі көп болғанымен, ең тұрақты және клиникалық тұрғыдан маңыздысы – оның TNF-пен синергиясы. IL 1α және TNF екеуі де қызба мен қабынуды күшейтетін жедел фаза цитокиндері болып табылады. Шындығында, IL 1α мен TNFα арасындағы синергия дәлелденбеген мысалдар санаулы. Оларға радиoproteкция, Шварцман реакциясы, PGE2 синтезі, ауруға байланысты мінез-құлық, азот оксидінің өндірісі, жүйке өсу факторының синтезі, инсулинге қарсылық, орташа дене салмағының төмендеуі, IL 8 және хемокин синтезі жатады. IL1A үшін мРНҚ трансляциясы mTOR белсенділігіне өте тәуелді. IL1A және NF κB бір-бірін оң кері байланыс циклында өзара индукциялайды. Бұған қоса, IL 1R I типті ерітілген түрінің IL 1α-ға жоғары сәйкестігі бар және ол 5-10 мольдық артық мөлшерде өндіріледі. IL 10 сондай-ақ IL 1α синтезін тежейді.
IL1A has been shown to interact with HAX1, and NDN. Although there are many interactions of IL 1α with other cytokines, the most consistent and most clinically relevant is its synergism with TNF. IL 1α and TNF are both acute phase cytokines that act to promote fever and inflammation. There are, in fact, few examples in which the synergism between IL 1α and TNFα has not been demonstrated. These include radioprotection, the Shwartzman reaction, PGE2 synthesis, sickness behavior, nitric oxide production, nerve growth factor synthesis, insulin resistance, loss of mean body mass, and IL 8 and chemokine synthesis. Translation of mRNA for IL1A is highly dependent upon mTOR activity. IL1A and NF κB mutually induce each other in a positive feedback loop. In addition, the soluble form of the IL 1R type I has a high affinity for IL 1α and is produced in a 5 10 molar excess. IL 10 also inhibits IL 1α synthesis.
Фармацевтикалық
IL 1α-ның клиникалық сынақтары жануарлардағы қорғаныш зерттеулерін нақты қайталау мақсатында жүргізілді. Автологтық сүйек бауыры немесе шекті жасушаларды трансплантациялаудың бірінші күнінен бастап 50 нг/кг IL 1α-мен емдеу, тарихи бақылаулармен салыстырғанда тромбоцитопенияның тезірек қалпына келуіне әкелді. IL 1α қазіргі уақытта онкологиялық жағдайлардағы әлеуетті емдік құрал ретінде клиникалық сынақтарда бағалануда. IL 1α-ға қарсы терапиялық антидене, MABp1, қатты ісіктердегі қатерлі жасушаға қарсы активтілігін анықтау үшін клиникалық сынақтардан өтуде. IL 1α-ның активтілігін тоқтату акне сияқты тері ауруларын емдеуге көмектеседі.
Clinical trials on IL 1α have been carried out that are specifically designed to mimic the protective studies in animals. The treatment with 50 ng/kg IL 1α from day zero of autologous bone marrow or stem cells transfer resulted in an earlier recovery of thrombocytopenia compared with historical controls. IL 1α is currently being evaluated in clinical trials as a potential therapeutic in oncology indications. An anti IL 1α therapeutic antibody, MABp1, is being tested in clinical trials for anti neoplastic activity in solid tumors. Blocking the activity of IL 1α has the potential to treat skin diseases such as acne.