Клэр Фишер: Американдық джаз сазгері мен пианист

Кіріспе

Американдық клавишашы, композитор, аранжировщик және топ жетекшісі Дуглас Клэр Фишер (22 қазан 1928 - 26 қаңтар 2012) Мичиган мемлекеттік университетін бітіргеннен кейін (содан бес он жыл өткен соң құрметті докторлық дәреже алды), 1950-ші жылдардың соңында Hi Lo's вокалдық тобының пианині және аранжировщигі болды. Фишер Дональд Бёрд пен Диззи Гиллеспимен жұмыс істеді және 1960-шы жылдары латын және босса-нова жазбаларымен танымал болды. Ол латын джазының "Morning" және джаз стандарты "Pensativa" шығармаларын жазды. Джаз пианині және композиторы Герби Хэнкок оны үлкен ықпал етуші деп жиі айтқан ("Клэр Фишер болмағанда мен өзім болмас едім"), өмірі бойы он бір Грэмми сыйлығына ие болды, оның ішіндегі маңызды альбомы 2+2 (1981) үшін жеңіске жетті; бұл Фишердің Hi Lo's тобында дамытқан вокалдық ансамбльдік жазуларын латын джаз дискографиясына енгізген алғашқы жұмысы болды. Сонымен қатар, бұл Фишердің ұлы Брентпен үш он жылдық ынтымақтастығының бастауы болды. Фишер "¡Ritmo!" (2012) және "Music for Strings, Percussion and the Rest" (2013) үшін де қайтыс болғаннан кейін Грэмми сыйлығын жеңіп алды. 1970-ші жылдардың басында Фишер параллель (және одан да табысты) мансапқа қадам басты, нәтижесінде ол көп сұранысқа ие аранжировщикке айналды.

Ерте өмір және білім

Фишер Сесил мен Луэлла (Руссин) Фишердің Дюранд, Мичиган, АҚШ-та дүниеге келген төрт баланың үшіншісі болды. Оның ата-анасы неміс, француз, ирланд, шотланд және ағылшын тегінен шыққан. Мектепте ол жалпы музыкалық білімін скрипка мен фортепианода бастады. Жеті жасында фортепианода төрт дауыстық гармонияны таба бастады. Екі жыл фортепиано сабақтарынан кейін отбасы Мичиган штатының Гранд-Рапидс қаласына көшіп, онда Фишер классикалық музыка жазуды және би тобы үшін аспаптық аранжировкалар жасауды бастады. Оңтүстік орта мектебінде виолончель, кларнет және саксофонды ойнауды үйренді. Оның мектептегі ұстазы Гленн Литон балаға қызығушылық танытып, отбасының қаржылық мүмкіндігі болмағандықтан, оған музыка теориясы, гармония және оркестрлеу бойынша тегін сабақтар берді. Фишер оған музыканы оркестрлеп, көшіріп беру арқылы ризашылық білдірді. Концерттік топқа аспап қажет болғанда, Фишерге ол аспап пен концертте ойнау үшін саусақ қою схемасы берілетін. Бұл оған оркестрлеуде баға жетпес тәжірибе сыйлады. Сонымен қатар, ол бірнеше вокалдық аранжировкалар жасады, осы арқылы өзін таныстырды; кейін Герби Хэнкок осы аранжировкаларды өзінің маңызды ықпалы деп атады: «Speak Like a Child-те қолданған гармонияларым сияқты алыс дауыстарды осы кезде ғана үйрене алдым. Мен мұны Клэр Фишердің Hi Lo's тобы үшін жасаған аранжировкаларынан алдым. Клэр Фишердің гармониялық тұжырымдамасына үлкен әсер етті. Оның соңғы жазбаларын тыңдадым, ол әлі де керемет гармониялық нәрселер жасады. Әрине, ол сонымен қатар тамаша пианист еді. Бірақ мен алғаш естігенім – оның дауыстық үйлесімдері болды. Мен оған қатты таң қалдым». Олар үш жылдан кейін бірнеше жазбаларда бірлесіп жұмыс істеді, ал 1970 жылдардың ортасында Фишердің Salsa Picante латын джаз тобы құрылды. 1961 жылы Фишер Элизате Кардосо мен Жоао Гилбертоның жазбалары арқылы бразилиялық музыкаға қызығушылық танытты. Бұл жаңалық, мексикалық композитор Марио Руис Арменгольдің музыкасымен танысумен бірге, Фишердің 1962 жылы Каль Тхадермен Арменгольдің және заманауи бразилиялық композиторлардың музыкасына арналған LP-ге бірлесіп жұмыс істеуіне әкелді. Келесі жылы Фишер саксофонист Бад Шенкпен екі босса-нова тақырыбындағы альбомда жұмыс істеді және пианист Джордж Ширинг үшін тағы бір альбом дайындады. The Hi Lo's тобында Фишер трубашы Дональд Бёрдтың жазбасын аранжировкалады, ол Фишердің струн мен арфаны қолдануы арқылы танымал стандарттарға беймәлім, көңілді көңіл күйін сыйлады. Альбомның шығуына жиырма бес жыл өткен соң, «Сентябрь түстен кейін» бірден табыс әкелді, өйткені Берд Диззи Гиллеспиге көшірмесін ойнатты. Гиллеспи Фишерді өзінің «Дюк Эллингтонның портреті» альбомы үшін латулы және ағаш аспаптары бар шағын ансамбль үшін аранжировка жазуға шақырды. 1983 жылы классикалық концерттік орындаушы Ричард Стольцман оған Дюк Эллингтон мен Билли Страйхорн тақырыптарын пайдалана отырып, симфониялық шығарма жазуды тапсырды. Нәтижесінде «Дюк, Суи'пи және мен» атты он бір жарым минуттық оркестрлік шығарма симфониялық оркестрмен және Стольцманның кларнетімен бүкіл әлемде орындалды.

Fischer was the third of four children born to Cecil and Louella (Roussin) Fischer of Durand, Michigan, United States. His parents were of German, French, Irish Scot, and English backgrounds. In grade school he started his general music study with violin and piano as his first instruments. At the age of seven, he began to pick out four part harmony on the piano. After two years of piano lessons the family moved to Grand Rapids, Michigan, where Fischer began composing classical music and making instrumental arrangements for dance bands. At South High School he took up cello, clarinet, and saxophone. His high school instructor, Glenn Litton, took an interest in the boy and, because the family could not afford it, gave him free lessons in music theory, harmony, and orchestration. Fischer returned the favor by orchestrating and copying music for him. Whenever the concert band needed an instrument, Fischer would be supplied with it and the fingering chart to play it in concert. This gave him a personal training in orchestration that was invaluable. In addition, he contributed several vocal arrangements, making his debut in that capacity; it was these arrangements that Herbie Hancock would later point to as a major influence: <blockquote>[T]hat's when I really learned some much farther out voicings like the harmonies I used on Speak Like a Child just being able to do that. I really got that from Clare Fischer's arrangements for the Hi Lo's. Clare Fischer was a major influence on my harmonic concept I heard some of his last records, and he was still doing amazing harmonic stuff. And, of course, he was a wonderful pianist, too. But it was those vocal harmonies that were the first thing I heard. I was in awe of him. who went on to employ Fischer in both capacities on several recordings over the next three years; the two would reunite in the mid 1970s, leading eventually to the formation of Fischer's own Latin jazz unit, Salsa Picante. In 1961, Fischer became interested in Brazilian music through the recordings of Elizete Cardoso and Joao Gilberto. This discovery, coupled with his introduction to the music of Mexican composer Mario Ruiz Armengol, led to Fischer's subsequent collaboration with Cal Tjader, a 1962 LP devoted jointly to Armengol's music and that of assorted contemporary Brazilian composers. Over the following year, Fischer collaborated on two Bossa Nova themed LPs with saxophonist Bud Shank, and arranged another for pianist George Shearing. While with The Hi Lo's, Fischer arranged a record by trumpeter Donald Byrd, which, by virtue of Fischer's use of strings and harps, imbued well known standards with an unaccustomed, melancholic quality. Although it would be twenty five years before the album was finally released, September Afternoon paid immediate dividends when Byrd played a copy for Dizzy Gillespie. In turn, Gillespie hired Fischer to write arrangements for a small ensemble featuring brass and woodwinds for his own album, A Portrait of Duke Ellington,

Classical concert artist Richard Stoltzman commissioned him in 1983 to write a symphonic work using Duke Ellington and Billy Strayhorn themes. The result, "The Duke, Swee'pea and Me", an eleven and a half minute orchestral work, was performed with a symphony orchestra and Stoltzman on clarinet all around the world.

Кейінгі жылдары: джаздан шабыт алып, поп-арражировка жасаған

1985 жылдан бастап Фишер поп-артист Принс үшін оркестрлік аранжировкалар жазды. Фишердің аранжировкалары Принстің альбомдарында және «Черри Мунның астында» (Фишердің алғашқы экрандық тізімі), «Граффити Бридж», «Бэтмен» және «Қыз 6» фильмдерінің саундтректерінде пайда болды. Принстің 2005 жылғы «Te Amo Corazon» синглі, орта темпті латын джазы, Фишермен ынтымақтастығының бір мысалы. Джаз педагогы ретінде Фишер жеке пианино концерттерінде өнер көрсетіп, Еуропа мен АҚШ-тың университеттерінде және музыка консерваторияларында клиникалар мен шеберлік сабақтарын өткізді. 1995 жылы Фишер Concord Jazz лейблінде «Just Me» атты жеке джаз пианино альбомын шығарды. 1997 жылы оның алты әншіден тұратын латын джаз тобы JVC Music лейблінде «Rockin' In Rhythm» альбомын шығарды. 1993 жылы голланд джаз пианистері Кор Баккер мен Берт ван ден Бринк Фишердің композицияларынан құралған «DeClared» атты альбомды жазды. 1998 жылы Нидерландының Metropole Orchestra (Роб Пронк және Винс Мендоза жетекшілік ететін) Фишердің композицияларын қамтыған «The Latin Side» альбомын шығарды. Клэрдің тағы бір елеулі жаңа дискісі – Арт Пеппердің «Galaxy» (1995) лейбліндегі «Tokyo Debut» альбомының қайта шығарылуы. Принспен жұмыс істеуден басқа, Фишер Майкл Джексон, Эми Грант, Жоао Гилберто, Паула Абдул, Натали Коул, Чака Хан және Бранфорд Марсалис үшін де аранжировкалар жасады. Бұл жұмыс Фишерге өзінің музыкасын «Клэр Фишердің джаз корпусы» деп аталатын жиырма қола аспаптан тұратын тобымен жазуға мүмкіндік берді. Бұл топтың жазған пластинкаларында Антонио Карлос Жобимнің «Corcovado» әні де бар. Фишер Жобим туралы былай деді: «Досым Том Жобимнің өлімі маған терең әсер етті. Ол да 68 жаста еді, мен де әлі тірімін. Ол қайтыс болғаннан кейін мен оның «Corcovado» шығармасын дирижерлік еткен түсімді көрдім. Бірақ бұл әдеттегі нұсқа емес, бастауында гармониялық қарсы әуендер болды. Оянғаннан кейін түсімді жазып алдым. Ол Жобимге арналған «In Memoriam» шығармасына айналды, мен оны «Corcovado Fúnebre» деп атадым». Фишердің джаз өнеріне еңбегін сіңірген Дьюк Эллингтон мен Билли Стрейхорнға арналған құрметтері. Фишер бұл құрмет көрсету рәсіміне қатыса алмады; өткен жылы Мичиган штатындағы отбасылық кездесуден үйге қайтып келе жатқандағы медициналық жағдайдан кейін отбасы әуе саяхатының «тынышсыздық тудыратынын» шешті.

Starting in 1985, Fischer wrote orchestral arrangements for pop artist Prince. Fischer's arrangements appeared both on Prince's albums and in the Prince film soundtrack music for Under the Cherry Moon (Fischer's first screen credit), Graffiti Bridge, Batman and Girl 6. Prince's 2005 single "Te Amo Corazon," a mid tempo Latin jazz track, is one example of his collaboration with Fischer. As a jazz educator, Fischer performed solo piano concerts and conducted clinics and master classes in universities and music conservatories in Europe and throughout the United States. In 1995 Fischer released the solo jazz piano album Just Me on the Concord Jazz label. In 1997, his Latin jazz group, which featured six singers, released the album Rockin' In Rhythm on the JVC Music label. In 1993, the Dutch jazz pianists Cor Bakker and Bert van den Brink recorded an album of Fischer compositions together entitled DeClared. In 1998, the album The Latin Side, which also featured Fischer compositions, was released by The Netherlands Metropole Orchestra (led by Rob Pronk and Vince Mendoza). Another notable recent CD with Clare is a re issue of Art Pepper's Tokyo Debut on Galaxy (1995). In addition to his work with Prince, Fischer provided arrangements for Michael Jackson, Amy Grant, João Gilberto, Paula Abdul, Natalie Cole, Chaka Khan and Branford Marsalis. This work enabled Fischer to record his own music with a band of twenty brass instruments called "Clare Fischer's Jazz Corps". The recordings of this band contain an arrangement of Antonio Carlos Jobim's "Corcovado". Fischer said of Jobim that "[t]he death of my friend Tom Jobim has affected me deeply. Like me, he was 68, and I am still alive. After he died I had a dream in which I was conducting his 'Corcovado'. Only it was not a normal version, there were these harmonic countermelodies in the bass. When I awoke I wrote down what I had dreamed. It became Jobim's In Memoriam, a piece I called 'Corcovado Fúnebre.'" Fischer's tributes to his twin jazz inspirations, Duke Ellington and Billy Strayhorn. Fischer could not attend the tribute; following a medical emergency on the flight home from a family reunion in Michigan the previous year, the family had decided that air travel was "just too stressful."

Өлім

2012 жылдың 8 қаңтарында Фишер Лос-Анджелесте жүрек тоқтауынан зардап шекті, бұл бірнеше күн бұрын жасалған шағын операциядан кейін болды. Оның 18 жылдық әйелі Донна оның қасында болды және жүрек массажы жасады. Ол ЖІЖ-да (реанимация бөлімшесінде) тіршілік көмегімен жатты және 2012 жылдың 26 қаңтарында қайтыс болды. Одан әйелі, үш баласы – Ли, Брент және Талия, және екі өгей баласы – Лиза мен Билл Бахман қалды.

Мақалалар

"15 жасындағы бұрынғы Дуранд оркестрінің жетекшісі". Owosso Argus Press. 1943 жылдың 13 желтоқсаны. Tynan, John (1961 жылдың 8 маусымы). "Көтерілістегі жұлдыз". Down Beat. 18-бет. Fischer, Clare (Feather, Leonard-пен бірге). "Clare Fischer – Көзін байлап тестілеу". Down Beat. 1962 жылдың 25 қазаны, 39-бет. Fischer, Clare. "Bossa Nova туралы". Down Beat. 1962 жылдың 8 қарашасы, 23-бет. "Жаз пианині жағалауда әдістемелік семинарлар өткізеді". Billboard. 1964 жылдың 8 ақпаны. Thompson, Robert Farris. "Clare Fischer: Пан-Америкалық жол". Saturday Review. 1964 жылдың 28 қарашасы, 46–47-беттер. "Студенттерді жаз фестиваліне шақыруда". The Lawrence Journal-World. 1965 жылдың 30 қарашасы. "Қысқа сололар". Billboard. 1967 жылдың 1 шілдесі. Fischer, Clare (Feather, Leonard-пен бірге). "Clare Fischer – Көзін байлап тестілеу". Down Beat. 1967 жылдың 19 қазаны, 38-бет. Fega, Mort. "Жазға назар". Cash Box. 1969 жылдың 1 наурызы. Moody, Lois. "Moody’s Jazz: Латын ырғақтары түс қосады". The Ottawa Citizen. 1979 жылдың 23 қарашасы. "Үлкен топтардың жанкүйерлеріне қуаныш". The Calgary Herald. 1983 жылдың 26 ақпаны. "Колледж қонағы". The Sonora Union Democrat. 1984 жылдың 22 ақпаны. Locklin, Lydia. "Колледж жаз сериясы: Clare Fischer-дің латын сальсасы жаз шоуына толықтыру". The Sonora Union Democrat. 1986 жылдың 21 қарашасы. Stewart, Zan. "Ол аранжировка жасайды, композиция жасайды, орындайды: Фишер: Музыканың қайта жаратылу адамы". Los Angeles Times. 1987 жылдың 14 мамыры. Liska, James. "Жаз шолу: 2+2: "Шақыру және зиялылық" жұма күні Le Cafe-де табылды". Los Angeles Times. 1987 жылдың 18 мамыры. Wilson, John S. "Сыншылардың таңдауы: Джаз". The New York Times. 1987 жылдың 18 қазаны. Wilson, John S. "Жаз: Clare Fischer, пианист, Weill залында". The New York Times. 1987 жылдың 25 қазаны. Heckman, Don. "Жаз туралы пікірлер: Фишер мен достары Le Cafe-де қызығушылық тудырады". Los Angeles Times. 1988 жылдың 26 қыркүйегі. Stewart, Zan. "Музыканттар Clare Fischer құрметіне дайындалуда; "Көктемдегі көгілдірлер" L.A. портындағы круизде". Los Angeles Times. 1989 жылдың 25 қазаны. Heckman, Don. "ЖАЗ ШОЛУ: Фишер құрметіне жұлдызды орындаушылар". Los Angeles Times. 1989 жылдың 31 қазаны. Feather, Leonard. "ЖАЗ ШОЛУ: Фишерге шығу кеші". Los Angeles Times. 1990 жылдың 23 наурызы. Feather, Leonard. "ЖАЗ ШОЛУ: Фишер, Троттер бес жұлдызды жинақты жетекшілік етеді". Los Angeles Times. 1990 жылдың 12 шілдесі. "Колледж латын жаз шоуларын өткізеді". The Sonora Union Democrat. 1992 жылдың 7 ақпаны. Heckman, Don. "Фишер: қауіпті аю: Пианист оның жақсы жағында болсаң, жұмсақ және сүйкімді екенін айтады". Los Angeles Times. 1992 жылдың 3 шілдесі. Stewart, Zan. "Көкжиек жаңа көкжиектерге ұмтылуда: Саксофонист Бобби Уотсонның тобы L.A.-да дебют жасайды; Сыншы таңдауы". Los Angeles Times. 1993 жылдың 26 наурызы. De Haan, Maarten. "Clare Fischer: Джаздағы ең жақсы сақталған құпия". Суретшілермен сұхбат. 1998 жыл. Jolley, Craig. "Clare Fischer-мен танысыңыз". All About Jazz. 1999 жылдың наурызы. Rideout, Ernie. "Мастер-класс: Жүрегімен дыбыстау". Keyboard. 2000 жылдың тамызы, 54–56, 58, 60, 62-беттер. Heckman, Don. "Пиано гитаралық дуэт – сұмдықтың кереметі". Los Angeles Times. 2001 жылдың 1 наурызы. Phelps, Boyd. "Clare Fischer: Clare Fischer-мен сұхбат". Jazz Player. 2001 жылдың сәуірі, 25–30-беттер. Heckman, Don. "Екінші скрипка үшін жұлдызды бұрылыс: Clare Fischer-дің шебер ансамблі аспаптың музыкалық артықшылықтарын көрсетеді". Los Angeles Times. 2003 жылдың 11 ақпаны. Heckman, Don. "Көрмедегі суреттерді жаңадан шығару: Брент Фишер классикалық шығарманы жаңа биг-бенд эстетикасына шебер аударады". Los Angeles Times. 2007 жылдың 12 қыркүйегі. Hancock, Herbie; Michael J. West айтқан сөздері бойынша. "Herbie Hancock Clare Fischer-ді еске алады". JazzTimes. 2013 жылдың 5 сәуірі. Kahr, Michael. "Herbie Hancock және Clare Fischer музыкасындағы хроматикалық үйлесім". Jazzforschung / Jazz Research 46, 2018, 73–90-беттер. Kahr, Michael. "Clare Fischer музыкасындағы хроматизм және сәйкестік". Darmstädter Beiträge zur Jazzforschung, 2016, 71–83-беттер.

"Former Durand Boy Orchestra Leader At Age of 15". The Owosso Argus Press. December 13, 1943. Tynan, John (June 8, 1961). "Star on the Rise". Down Beat. p. 18. Fischer, Clare. (with Feather, Leonard). "Clare Fischer – Blindfold Test". Down Beat. October 25, 1962. p. 39. Fischer, Clare. "On Bossa Nova". Down Beat. November 8, 1962. p. 23. "Jazz Pianist to Set Up Method Workshop on Coast". Billboard. February 8, 1964. Thompson, Robert Farris. "Clare Fischer: The Pan American Way". Saturday Review. November 28, 1964. pp. 46–47. "Students Invited To Jazz Festival". The Lawrence Journal World. November 30, 1965. "Brief Solos". Billboard. July 1, 1967. Fischer, Clare. (with Feather, Leonard). "Clare Fischer – Blindfold Test". Down Beat. October 19, 1967. p. 38. Fega, Mort. "Focus on Jazz". Cash Box. March 1, 1969. Moody, Lois. "Moody's Jazz: Latin Rhythms Add Color". The Ottawa Citizen. November 23, 1979. "Big band Fans Get A Treat". The Calgary Herald. February 26, 1983. "College Guest". The Sonora Union Democrat. February 22, 1984. Locklin, Lydia. "College Jazz Series: Latin Salsa Of Clare Fischer A Complement To Jazz Show". The Sonora Union Democrat. November 21, 1986. Stewart, Zan. "He Arranges, Composes, Performs : Fischer: A Renaissance Man Of Music". Los Angeles Times. May 14, 1987. Liska, James. "Jazz Review : 2+2: Challenge Plus Wit Found Friday At Le Cafe". Los Angeles Times. May 18, 1987. Wilson, John S. "Critics' Choice: Jazz". The New York Times. October 18, 1987. Wilson, John S. "Jazz: Clare Fischer, Pianist, at Weill Hall". The New York Times. October 25, 1987. Heckman, Don. "Jazz Reviews: Fischer and Friends Stir It Up at Le Cafe". Los Angeles Times. September 26, 1988. Stewart, Zan. "Musicians Set for Clare Fischer Tribute; `Boatful of Blues' on L. A. Harbor Cruise". Los Angeles Times. October 25, 1989. Heckman, Don. "JAZZ REVIEW: Star Performers at Fischer Tribute". Los Angeles Times. October 31, 1989. Feather, Leonard. "JAZZ REVIEW: A Coming Out Party for Fischer" Los Angeles Times. March 23, 1990. Feather, Leonard. "JAZZ REVIEW: Fischer, Trotter Lead a Five Star Set" Los Angeles Times. July 12, 1990. "College to Stage Latin Jazz Shows". The Sonora Union Democrat. February 7, 1992. Heckman, Don. "Fischer: a Ferocious Teddy Bear : Pianist Says He's Soft and Cuddly When You Stay on His Good Side". Los Angeles Times. July 3, 1992. Stewart, Zan. "Horizon Reaching for New Horizons: Saxophonist Bobby Watson's group makes its L. A. debut; Critic's Choice". Los Angeles Times. March 26, 1993. De Haan, Maarten. "Clare Fischer: The Best Kept Secret in Jazz". Artist Interviews. 1998. Jolley, Craig. "Meet Clare Fischer". All About Jazz. March 1999. Rideout, Ernie. "Master Class: Voicing with a Heart". Keyboard. August 2000. pp. 54–56, 58, 60, 62. Heckman, Don. "Piano Guitar Duo a Marvel of Subtlety". Los Angeles Times. March 1, 2001. Phelps, Boyd. "Clare Fischer: An Interview With Clare Fischer". Jazz Player. April 2001. pp. 25–30. Heckman, Don. "A Star Turn for the 'Secondary' Clarinet: Clare Fischer's deft ensemble showcases the musical virtues of the woodwind". Los Angeles Times. February 11, 2003. Heckman, Don. "Drawing new 'Pictures at an Exhibition': Brent Fischer ably translates the classic piece into a new big band aesthetic". Los Angeles Times. September 12, 2007. Hancock, Herbie; as told to Michael J. West. "Herbie Hancock Remembers Clare Fischer". JazzTimes. April 5, 2013. Kahr, Michael. "Chromativ Harmony in the Music of Herbie Hancock and Clare Fischer". Jazzforschung / Jazz Research 46, 2018. pp. 73–90. Kahr, Michael. "Chromaticism and Identity in the Music of Clare Fischer". Darmstädter Beiträge zur Jazzforschung, 2016. pp. 71–83.