Кіріспе

Бардон – Солтүстік-Батыс Лестерширдегі азаматтық приход және бұрынғы ауыл. Ол Коулвилл орталығынан оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 1.5 миль (2 км) қашықтықта орналасқан. Приход құрамына Бардон төбесі кіреді, ол теңіз деңгейінен 912 фут (278 м) биіктікте орналасқан және Лестерширдегі ең биік нүкте болып табылады. Халық саны 100-ден аспайтындықтан, 2011 жылғы халық санауының мәліметтері Эллистаун және Баттлфлат азаматтық приходының құрамына қосылды.

Тарих

Ауылдың атауы «қорған төбе» дегенді білдіреді. Бардон төбесінің шығысында шамамен ені және тереңдігі бар сопақ ор қазылған. Ол шамамен метрлік аумақты қамтиды, ал осылайша пайда болған арал айналасындағы жер бетінен шамамен метрге көтерілген. Соңғысы – архитектор Роберт Лугар жобалаған және шамамен 1837 жылы аяқталған Тюдор стиліндегі үй. 1832 жылы Лестер және Суаннингтон темір жолы ашылды, ол Бардон ауылының жанынан өтті. Карьерге дейін тармақ салынды және ол осы күнге дейін карьерден гранит тасымалдауды жалғастыруда. Бардон-Хилл теміржол станциясы шіркеудің жанында орналасқан. Станция 20 ғасырда жабылды, бірақ Лестерден Бертон-апон-Трентке дейінгі теміржол желісінің бөлігі ретінде жүк тасымалы үшін ашық күйінде қалды. 1921 жылы Бардонның халқы 511 адамды құрады және «Бейіш ағашы» деп аталатын қоғамдық орын болды. Дегенмен, 1990 жылдары карьерді кеңейту үшін ауыл бұзылды. немесе 1837 жылы. Оны Роберт Жакомб Худ үшін архитектор Роберт Лугар жобалаған, олар карьердің бірлескен иелері болды, ал архитектор де шіркеудің қорымында жерленген. Шіркеу граниттен салынған, ал оның сыртқы қабырғалары қатарлап кесілмеген, бірақ тас төсеу сияқты кездейсоқ түрде төселген. Санкт-Петер шіркеуі қазір Коулвиллдегі Христос шіркеуімен және Рейвенстондағы Сент-Михаэль және барлық періштелер шіркеуімен бірлескен приходтың бөлігі болып табылады. M1 қосылысы 22 және Коулвилл арасындағы негізгі A511 (бұрынғы A50) жолына жақын, приходтың оңтүстік бөлігінде 17 ғасырлық балама дін өкілдерінің шіркеуі орналасқан. Шіркеу шамамен 1694 жылы салынды және шамамен 1830, 1877 және 1900 жылдары өзгертілді. 17 ғасырға тән бірқатар бастапқы ерекшеліктер сақталған, оның ішінде шатырдың қабырғалары және сегізбұрышты пішінді, дориялық пилястрлары бар ағаш мінбар. Ағаш экран мен есіктер шамамен 1830 жылғы қайта жаңарту кезінен қалған. Шіркеу әрқашан галереяға ие болған, бірақ ағаш дориялық бағаналары бар бастапқы галерея шамамен 1900 жылғы қайта жаңарту кезінде темір бағаналардағы қазіргі галереямен ауыстырылды. Шіркеу Біріккен реформаторлық шіркеудің құрамына кіреді.