Кіріспе

пошталық ойын Slobbovia 1972 жылдан 1986 жылға дейін Солтүстік Америка мен Еуропадағы ғылыми фантастика және ойын жанкүйерлері арасында ойналған пошталық «Дипломатия» ойынының түрі болды. Ойын «Слобинполит Журнал» басылымында жарияланды. Бұл ойын пошта арқылы жүргізілетін ойындардың арасында ерекше болды, себебі пошталық «Дипломатия» ойынында кең таралған «пресс» (ойын ішінде «страх» деп аталады) дәстүрінің кеңейтілуі арқасында кейіпкерлерді сипаттау, сюжетті дамыту және сапалы жазу, тіпті нақты ойын процесінен де маңыздырақ болды және оған әсер етті. Ынтымақтастық, әрекеттесу және қақтығыстар арқылы құрылған осы «ортақ әлемнің» бай дәстүрлері қалыптасқан, жақсы дамыған инфрақұрылымы болды.

Тарих

Ойын алғаш рет 1969 жылы Манитоба штатының Килларни қаласында, Венчур Скауттар арасында тікелей рөлдік ойын ретінде басталды. 2009 жылдың 24 мамыры – ойынның басталғанына 40 жыл толу мерекесі болды. Ойын мифосы Слобовия деп аталатын мифтік елде орнатылды, ол Аль Капптың «Лиль Абнер» комиксінде кейде кездесетін мәңгі мұзды елге ұқсас еді. Картада көрсетілген Слобовияның әртүрлі аймақтары бастапқыда жергілікті Килларни көлінің маңындағы жерлердің аттарымен аталыпты: Кабиния – бір үйдің атымен, ал Раббитания – қояндардың ойнап шаңқырған бұтасының атымен. 1972 жылы ойын «Дипломатия» ойынының нұсқасы ретінде бейімделді, ол сол кезде өте танымал болып, «пресс» деп аталатын конвенцияға ие еді (ойындағы елдердің насихат мақсатында немесе әдемі ойын үшін жариялайтын хабарламалары). Бұл конвенция Слобовияға өте жақсы үйлесті. Ойын «Слобинполит Журнал» (кириллицадан «Слобинполит Журнал» деп аударылған, яғни «Слобовияның саяси журналы») журналында баяндалды. Ойынға қатысты оқиғалар мен шешімдер жиналып, басылып, орталық ойын шебері қатысушыларға пошта арқылы жіберілді. Ойынның өзі – Слобовияның кейіпкерлері, институттары және елдері туралы әңгімелер жазу үшін жасалған жағдай ғана еді. «Дипломатиядан» өзгеше, Слобовияны «жеңудің» жолы болған жоқ, тіпті күшке («Струмф») тым көп сене беру ойыншылардың наразылығын тудырды. Ойыншылар өздері басқаратын елдердің атын еркін қоя алатын болса да, маңыздысы – елдің өзі емес, нақты кейіпкер ретінде ойнау еді. Бұл кейіпкер әдетте (бірақ әрдайым емес) ойыншының «пресс» (оқиғалары) назарында болар еді. Көптеген ойыншылар өздері жазған қосымша кейіпкерлердің тобын жасады, кейде осы кейіпкерлер туралы жазылған «страх» ойыншының басты кейіпкерінен де қызықтырақ болар еді. Ойынды алғашқы канадалық ойыншылар мен бірнеше американдықтардан тысқары таратуға Чарльз С. Шарптың үлкен үлесі болды, ол ұзақ уақыт бойы жалғыз ойын шебері және баспагер болып жұмыс істеді. Шарп бұл міндеттерді орындай алмай қалғанда, ойын қысқа уақытқа тоқтатылып, кейін әуесқой баспасөз қауымдастығы ретінде жаңғыртылды, ол «АПА Слобовия» деп аталды. Роберт Брайан Липтон ұйымдастырған алты жанкүйерден тұратын топ ойынның соңына дейін баспа/ойын басқару міндеттерін кезекпен атқарды. АПА аясындағы жарияланымдар көбінесе, бірақ әрдайым емес, мимеограф немесе спирт дубликатор машиналары арқылы жүзеге асырылды. Ойынның дербес компьютерлер мен интернет пайда болған кезде құлдырауы бекер емес, себебі бұл жарияланым жүктемесін едәуір жеңілдетуге болар еді. «Слобинполит Журнал» журналының жүз тоғыз саны жарық көрді, оның шығу жиілігі ойынның өмір сүру кезеңінде өзгеріп отырды. Чарли Шарп басшылық еткен кезде мерзімдер үш апталық болды. Ойыншылардың «страх» немесе баспасөз хабарларының көлемі артып, бұл баспагерлерге қосымша жүктеме салғандықтан, шығару мерзімі ай сайынғы, содан кейін екі ай сайынғы болып өзгерді. Соңғы сандары белгілі бір уақыт аралығында жарық көрді. 1-ден 26-ға дейінгі нөмірлерді, болжам бойынша, бастапқы канадалық ойыншылардың әрқайсысы шығарған, негізінен Джеймс Ричи мен Роджер Нельсон, сондай-ақ басқа сыныптастарының көмегімен мектептің мимеографында басылған. Жоғары сынып оқушылары университетке түскеннен кейін, олар Канада мен АҚШ-тың болашақ ойыншыларымен ғылыми фантастикалық конвенцияларда танысты. Джон Кэрролл, АҚШ-тағы Пенсильвания мемлекеттік колледжінің студенті, ойынды университет кітап дүкенінің менеджері Чарльз Шарпқа таныстырды. Ойынды дамытуға үлкен үлес қосқан – Шарп, редактор, жазушы және баспа жабдықтарына қол жеткізгендіктен. 27-ден 41-ге дейінгі нөмірлерді Шарп басып шығарды. 41-ші нөмірде Джон Кэрролл, Фред Рамзи және Билл Спанглер триумвираты баспа жұмысын өз мойнына алғаны жарияланды, бірақ олар оны Боб Липтон ұйымдастырған АПА-ға тапсырды, ол Журналдың қалған бөлігін жариялады. Соңғы саны 1984-1985 жылдары жарық көрді.

Төменгі басшылар мен қолбасшылар

Ойын ережелері өзгертілді, соның нәтижесінде тым үлкен елдердің провинцияларының бір бөлігіне "ішкі билеушілерді" тағайындау міндетті болды. Сол сияқты, белгілі бір мөлшерден артық әскері мен/немесе флоты бар ойыншы, олардың бір бөлігіне "басшыларды" тағайындауға міндетті болды. Бұл ішкі билеушілер мен басшылар көтеріліс жасауға құқылы болды. Бұл ойынның серпімділігін сақтап, тоқыраудың алдын алды.

Темір жолдар

Ойыншы сонымен қатар азық-түлік пен материалдық ресурстарды темір жол салуға жұмсай алатын, бұл армиялардың континенттерді кесіп өтуіне мүмкіндік берді. Салынғаннан кейін, олар да акционерлік қоғамдар ретінде жұмыс істеді; салушы өз одақтастарына үлестер берді, көбінесе көпшілігін (және бақылауын) өзінде қалдыратын.

Ережелердің өзгермелілігі

Кейбір ережелердің өзгеруі Слобовияның дипломатиялық нұсқасы ретінде ойын басталғанда болмаған, бірақ ойынның ұзақ тарихында енгізілді. Ережелерде мұндай өзгерістер ойыншылардың дауысымен қабылдануы мүмкін екені көрсетілген. Мысал ретінде, жоғарыда айтылған теміржол ережелерін келтіруге болады, ол ойынның өмірінің ортасында енгізіліп, кейін бірнеше жылдан соң дауыс беру арқылы күштен шығарылды. (Теміржол ережелері кем дегенде екі рет енгізілді де, тым күрделі болғандықтан ережелерді өзгерту дауысында қайта алынып тасталды. Ойын, механикалық ережелер қарапайым болғанда, жақсы нәтижелер көрсетті.)

Карта кеңейтулері

Картаның өзі ойын барысында "Империялық сараптамалар" сериясы арқылы өзгерді. Бастапқы провинциялар жиынтығы оңтүстік Валгория құрлығын қосу арқылы кеңейтілді (адамгершілікке қайшы, картаның жоғарғы бөлігінде орналасқан). Үшінші Империялық сараптама картаны шығысқа және батысқа қарай кеңейтті, ал төртінші және соңғы "сараптама" шығыс және батыс жиектерін біріктірді.

Аяғы жоқ ойын

Суб-басшылар мен командирлерді тағайындау қағидасымен қамтамасыз етілген өзгешелік пен тұрақсыздыққа қарамастан, бір ойыншы стандартты «Дипломатия» жеңісіне жету үшін қажетті жеткізу орталықтарының санын (жартысынан біреуі артық) басқаратын бірнеше жағдай туды. Алайда, мұндай жағдай ешқашан ойынды аяқтауға әкеп соқпады, себебі осы ерекше, sui generis «Дипломатия» нұсқасының мақсаты стандартты жеңіске жету емес еді. Аталған ережелер Слобовианың басты мақсаты мен күшіне бағынышты болды: «страх», яғни ойыншының өте сенімді әңгіме айту қабілеті.

Журнал мен страх

"Слобинполит Журнал" екі бөлімнен тұрды: "страх" (әңгімелер) және "струмф" (ойын ережелерін сақтайтын әскери және саяси амалдар). Әлсіз мемлекеттен шыққан, бірақ әдемі әзілдейтін немесе жақсы оқиғашыл ойыншы "страх" (chutzpah, moxie, "бейне", стильдің қосындысы, оның атауы Джек Вэнстің "Ай қызы" атты әңгімесінен алынған) иеленді, ол материалдық емес, бірақ көбінесе ойын тақтасында нақты пайдаға әкелді (флоттар, әскерлер немесе провинциялардың басқару құқығы беріліп, олар кейін көтеріліс тудыруы мүмкін еді). Пресс-релиздерден басқа, өлеңдер, әндер, иллюстрациялар (толық комикстерді қоса алғанда) және тіпті "жарнамалар" болды (мысалы, "Мен ешқашан Furfenhager етіктерімсіз шаруаға соққы бермеймін"). Слобовия көптеген жылдар бойы сақталды, себебі құлаған ойыншылардың орнын жаңа ойыншылар алмастырып отырды. Ақырында, негізгі ойыншылар ойынның және оқиғалардың күрделілігі мен салмағына шыдамай құлдырады, олар студенттік жылдарынан алыстаған сайын. "Струмф" – бірнеше деңгейде жұмыс істейтін тағы бір термин. Көрінерінде, ол ойынның негізін құрайтын әскери және саяси амалдарға ғана сілтеме жасайды. Бірақ оқиғаларда "струмф" – шектен шыққан бейшаралық және әдепсіздік ретінде қарастырылды. Ойыншы басқа ойыншыны әскери тұрғыдан жеңе алады, бірақ оны стильсіз жасау "струмфтық" болар еді. Билікті пайдаланып, әдейі түрде мазалау үшін бюрократияны қолдану, әлбетте, кінәлі ойыншыға "струмфқа батқан" деген жағымсыз атау берер еді.

Басқа басылымдар

"Журнал" журналынан басқа, "Слобовия" және оның ортасына қатысты тағы бірнеше басылымдар болды. Олардың кейбіреуі теориялық түрде мерзімді жарияланымдар еді. "Нейрсе Шивоск" баспагерлер арасындағы байланыс алаңы болды, олар ойынды кезекпен бағалап, "Архивист" деп таңдалған бірінің басылымынан шыққан "Журналды" жариялап тұрды. "Архивист" ойынға қатысқан, бірақ баспагер емес ойыншылардың есептерін (ойын ақысы мен почта шығындары) жүргізуге де жауапты болды. "Будос Параст" "Журнал" тоқтаған кезде оның қысқа ғұмырлы жаңаруын құрады, себебі ойыншылар ойынды жалғастырудың жолын іздеді. Сонымен қатар, тұрақты жарияланатын "Журнал" журналын толықтыратын бірнеше ерекше жеке басылымдар да болды. Джеймс Ричидің "Болескидің Слобовияның Unkonkize Hiztory" еңбегі – Слобовия тарихы, ол сол кездегі кардинал Юстиниан Урбан Болески рөлінде жазылған. Ол әдейі кардинал Болескидің көзқарасынан жазылған, оның тарихқа деген көзқарасын көрсетеді. Көптеген ойыншылар комикс форматымен тәжірибе жасады, комикс және қабырға суретшісі Курт Шоулц "Күмәнді әңгімелер" сериясы бойынша бірлескен жұмысты басқарды. Сондай-ақ, жаңа ойыншыларға арналған "жаңадан бастаушылар жинағының" бірнеше нұсқасы жарияланды: "Sharp Zhurnals" беттерінде осындай жинақтың бар екендігі айтылды, ал APA-ның бірнеше баспагері мен ойыншылары ойынның соңғы күндері осындай жинақ жасады.

Рөлдік ойын және ортақ әлем ретінде

"Кітаптың патшасы" концепциясын күрделі және жан-жақты қарастыра отырып, Slobbovia-ның бастапқы Venturer Scout нұсқасы көптеген тікелей рөлдік ойындарға бірнеше жыл бұрын жол ашты. Дипломатиялық жүйеге бейімделгеннен кейін, бірақ ойыншылардың кейіпкерлеріне, олар ұсынған елдерге қарағанда көбірек мән берілді, Slobbovia рөлдік ойын ретінде қарастырылуы мүмкін, сондықтан ол Dungeons & Dragons-тан бірнеше жыл бұрын пайда болды, бірақ D&D-мен салыстырғанда ойын әлемінде оның әсері шамалы болды. Бұл сонымен қатар ғылыми фантастика мен фэнтези жазушылары арасында танымал болғанға дейін "ортақ әлем" форматының мысалы болды. Айтылмаған, бірақ әдетте сақталатын ереже – ойыншы басқа ойыншының кейіпкерін қарызға ала алады, бірақ оны ешқашан өлтіре алмайды. Бұрын жарияланған оқиғалар "факт" ретінде қабылдалуы керек еді, бірақ оқиғаларды жаңаша түсіндіруге рұқсат етілді. (Мысалы, бір ойыншы екінші ойыншының астанасын теңіздің түбіне "батырғанда", иесі жаппай иллюзия туралы әңгіме жазды.) Басқа ойыншының кейіпкерін оның мінезіне қайшы жағдайға қою күдікті деп есептелді, бірақ тапқыр жазушы тек жағдайға бейімделіп қана қоймай, оны өзінің пайдасына айналдыратын еді. Осының өзі "strakhful" болудың мәні болды және егер ойыншы мұны орындай алса, ол зор құрметке ие болар еді.

Слобовия империясы

Жылдар бойы көптеген дәстүрлер қалыптасты, олардың ең үлкені – Слаббовия империясы. Көптеген елдер бір автордың туындысы болса, Слаббовия империясын көптеген патшалар биледі, ойын барысында билік ойыншыдан ойыншыға ауысты. (Дегенмен, бір патша, Виктор Полшницен есімді билеуші болған емес, ол тақ артындағы ойыншылардың құпия алқасы үшін жасалған образ болды.) Әдетте, қазіргі патша мұрагерін тағайындайтын немесе сайлау өткізіп, империяның иелігін жаңа кейіпкерге (кейде сол ойыншының, кейде басқа біреудің басқаруына) тапсыратын, сондай-ақ кейде бүліктер де болатын. Патшалық жаңа ойыншының қол астына өткенде, бұл ойыншының шығармашылығы мен ойыннан алған ләззатының мойындалуы саналды. Сонымен қатар, ойын қаншалықты қызықты болса, билік соғұрлым ұзаққа созылды. Слаббовия империясына оның қорғанысына міндеттенген тәуелсіз "принципалитеттер" көмектесті, ал ойынның соңғы кезеңдеріндегі ең ірілері Вурклеймер әулеті басқарған Вентурия принципалдығы және Жуковский әулеті басқарған Джамулия гегемониясы еді. Биліктегі патшалар өздерінің атына Dei Gratia Imperator Omnium Slobbovinsium деген мағына беретін DGIOS әріптерін жиі қосатын. Зейнеткерлікке шыққан (немесе биліктен қуылған) патшаларға «Граф» атағы берілсе, бұрынғы патшайым «Графиня» атанды. Слаббовия империясының ұраны «Phage Pie Euphraino U Komrad» болды, ол «Іш, іш және қуан» деп аударылды. [Алдындағы «U» әрпі бастапқыда баспа қатесі болған, «euphrainou» сөзінің соңғы әрпі ажырап қалған. Ұзақ қайталаулардың нәтижесінде бұл фразаны көрсетудің дұрыс Слаббовиялық тәсілі ретінде қалыптасып, ақырында «U Komrad» жаңа тіркестің бөлігі ретінде қабылданды.]

"Жалпыға ортақ мемлекет" ретінде

Теориялық тұрғыдан алғанда, Слабовия империясы – әмбебап империя болатын; теория бойынша, бүкіл «таныс әлем» патшаның билігіне бағынышты еді. Іс жүзінде, бұл ұғым қабылдаудың әртүрлі деңгейлерінен – толық немқұрайлылыққа, қарсылыққа, тіпті күлкіге дейін әртүрлі көзқарастарды тудырды. Бұл идеяға ауызша құрмет көрсету қалыпты жағдай болды (әсіресе, егер біреу патша болуға ниеттенсе, бұл ұғымды қабылдау пайдалы болғандықтан). Шындығында, тақтада көптеген ұлттар болды, олардың кейбіреулері қысқа ғұмырлы, ал кейбіреулері ұзаққа созылды. Көпшілігі бір ойыншының туындысы болды, ал ең тұрақтылары мен ұзақ сақталғандары бірнеше ойыншылармен бірлесіп, олардың шығармаларын дамытуда ынтымақтасып, бір-біріне қарсы тұрды. Слабовия империясының әмбебап империя ретіндегі теориялық талабына қатысты, ерекше назар ертедегі Раббитания империясы мен Вальгория империясының дәстүрлеріне (соңғысы, кем дегенде Вурклеймерлер тұсында, олардың императорлары Слабовия патшаларымен тең дәрежеде және оңтүстік құрлықтың заңды билеушілері деп санайтын) және Вурклеймер триархиясына (олар Империяға ашық қарсылық білдіре алатын, бірақ сонымен бірге Империя дәстүрлерін сақтауға тырысатын) аудару керек. Ойынның соңғы жылдары тақтадағы бес бірлік төзімділік, тарих және страх арқасында Императорлық Слабовия ішінде Принципалитет немесе Принцдом мәртебесіне жеткені жалпыға мәлім болды. Бұл – Слобовия, Раббитания, Вентурия, Вальгория және Джамул княздықтары еді. (Біріншісі, Слобовия, Императорлық астанаға орталықтанған және ең көне «негізгі» Слабовия провинцияларынан тұратын, ешқашан бөлек басқарылмаған, бірақ әрқашан Царство құрамына енген.) Осы бірліктердің көпшілігіне Принципалитет ретінде танылуға себеп болған страхтың бір бөлігі – олардың бір кезде Императорлық Слабовияның күшіне қарсы тұрғаны еді.

Қасиетті Сативан шіркеуі

Тағы бір маңызды дәстүр – қасиетті Сативан шіркеуі. Шіркеуді құрған және оның теологиясының көп бөлігіне жауапты болған ойыншы бүгінде Англикан шіркеуінің діни қызметкері. Қасиетті Сативан шіркеуінің теологиясы «Опиум – бұл халықтың діні» деген мәлімдеменің тікелей түсіндіруіне негізделген. Кейіпкерлер (немесе кейбір ойыншылар) «қасиетті қатысу таяқтарын» темекілеу арқылы Слобовияның басты құдайы Сативамен байланысқа түсетін. Сативаның қосалқы пантеоны бес «басты» қасиетті кісіден (Вальдо Ғажабы, Герман Хашит, Фрида Достық, Блупер және Джеральд; Сент-Этил және Сент-Фокси де кеңінен құрметтеліп, маңыздылығы жағынан бес «басқа» теңесті) және көптеген кішігірімдерден тұрды. (Кейбіреулер Этилді Сативаның әйел аналогы немесе бейнесі деп есептеді, қасиетті емес; Этилдің әйелдік принципі арқылы сұйық түрде Сативамен қарым-қатынас жасау, әсіресе гундар сияқты белгілі бір этникалық топтар арасында танымал болды.) Дұшпан құдайының рөлі стандартты жамандық құдайына, Сатинге (Сытанға ұқсас) тиесілі болды. Кейбіреулер, әсіресе сатинистер (төменде қараңыз), Сатинді Сативаның «қара» жағы немесе бір қыры деп санады. Шіркеуді Да Грунд патриархы басқарды. Оның бағынында Екі Тоник рыцары және Қасиеттіліктің тым майлы күзетшілері (қасиетті ХУНХ, Монти Пайтонның Испан инквизициясына едәуір ұқсас) сияқты бірнеше күштер болды. Бұл ұйымдар – әскери шіркеудің ұзақ тарихындағы екі ғана ұйым еді; басқа ордендерге Сент-Жеральд рыцарлары (Жеральдиндер), Сент-Герман Хашит рыцарлары (Хашашин) және Мафанг Фубар монахтары кірді, олардың негізгі қарулары – жуылмаған денелері мен киімдері болды. Цардың ДГИОС-ына ұқсас, Грунд патриархтары өздерінің атынан кейін немесе ресми жарияланымдарда HMHDGP (Оның Ұлы Қасиеттілігі, Да Грунд патриархы) деген әріптерді қолдануға құқылы болды. Бұрынғы Грунд патриархы «Клинкенхорк» деп аталды. Бұл лауазымды атқарған жалғыз әйел Теодора Сеагунская (әрине, өкілеттігі кезінде «Жергілікті матриарх» атағын алды) қызметтен кеткеннен кейін «Клинкенхарлут» атағын қабылдады. Слобовия тарихында Да Грунд патриархы бір рет қана патшаның мәртебесіне ие болды. Грегор Грегович лауазымдарды біріктіріп, «халифа» атағын алды, бірақ бұл жағдай оның билігінен кейін ұзаққа созылмады, оның есімін алған сектаның әдеттегі жауынгерлік ұстанымына қайшы келді.

Иерархиялық жүйе

"Білген әлем" бірнеше архиепископтықтарға бөлінді, олардың саны сол кездегі картаның мөлшеріне және Шіркеудің дербес және рухани билігінің күшіне байланысты болды. Ойынның соңғы кезеңдерінде архиепископтар Курияны құрады, ол Грунд патриархын таңдауға қатысты, лауазым бос қалғанда. Көбінесе бір немесе бірнеше кардинал да болды. Кардинал, әсіресе егер ол жалғыз болса (ойынның соңғы кезеңдеріндегі қалыпты жағдай), Грунд патриархынан кейін екінші орында тұрды деп есептелді. Кардинал архиепископ болуы да, болмауы да мүмкін; мысалы, Тостиг Жуковский архиепископ емес, оның орнына Киелі ХУНН басшысы болып жұмыс істесе, Байрон фон Криптос кардинал қызметін атқарыстын, сонымен қатар архиепископ та болды.

Фубарлар

Қасиетті Сативан шіркеуінің монастырлары "фубарлар" деп аталды; бұл атау әртүрлі жерлерде, әсіресе АҚШ әскерінде кең таралған "толыққанды жөндеуге келмейтін бұзылу" деген сөздердің бас әріптерінен (акроним) шыққан. Мафанг Фубар монахтары (фубардың негізін қалаушы Рагувия монахтары деп те аталады), олардың ішіндегі ең танымалдары – жекпе-жек өнерінің Слабовиялық түрі. Мафанг Фубарий монахтары жеке гигиенаны мүлдем сақтамауды Мунг Фу деп аталатын стильдегі шабуылдық қаруға айналдырды. Олар қолданған әдістердің ішінара тізімі: Scholls ya Nostrils (құрбанның мұрнының астына жаман иісті аяқпен тигізіп, есінен айыру); Beans Flatula (жас сұламаға ұқсас кең аумақтық шабуыл); Loins Gadafule ("құдайға сыймас" деп айтылады), бұл қасиетті кісіден алынған, жуылмаған белбеуді шайқап, нысанаға тигенде қатты зиян келтіру. Киімнің жасына және қасиеттілігіне (ластығына) байланысты салдары күйіктен бастап толық молекулалық ыдырауға (жойылуға) дейін жетеді. Мафанг Фубар Аардварк Уоллода орналасқан, бұл монахтар, кронк және, әңгімеге сүйенсек, Альфред Аардварктан тұратын шағын және жайсыз провинция. Мафанг Фубардың белгілі монахтарына монастырь негізін қалаушы Боливар Рагу және Грунд патриархы болған Борис Шарпошников (оның суға түсуден кейін жарақат алғаннан соң осы мәртебеге ие болды) кіреді.

Секталар

Шіркеу бірнеше кең "секталарға" бөлінді. Бұл секталарды теологиялық ойлау немесе философия мектептері деп қарастыру дұрыс, себебі оларға секта ретінде ешқандай иерархия жатаған жоқ. Оларға грузиндік, григориандық және мазуковиандық (үш ертедегі Грунд патриархтары: Георгий Ескаласкин, Грегор Грегович және Алексей Мазуковтың есімдерімен аталатын) кірді. Олардың ілімдері арасындағы айырмашылықтар көбінесе анық емес еді, тіпті оларды ажырата алу мүмкін болған жағдайларда да; басты айырмашылық көзқарастарда болды. Төртінші секта – Сатинистер, олар кейінірек Киелі Сативан шіркеуінің бір бөлігі ретінде де, оған қарсы да болды. Секталар көбінесе төзімділік пен пассивті өзара жек көрудің араласып кеткен Слоббовиялық атмосферада бірге өмір сүрді. Сатинистер мен григориандардың арасындағы қарым-қатынас, олар өздерінің экстремалды діни амалдарына ұмтылғанда, ең белсенді және жауынгерлік секталардың жақтастары арасында белсенді күреске толы болды. Біріншілері үшін бұл адамдарды құрбан ету, ал екіншілері үшін Сатинистерді аулау және жазалау болды. Олианизм және Мелвинизм (Мазуковиандықтан тараған, практикасы Гумп Фубарға негізделген, әрине, Киелі Мелвин құрған) сияқты көптеген кіші секталар, сондай-ақ Бухгалтерлік сияқты ерестер де болды. Екі патша Сатинистер болды. Альфред Аардварк, бірдей гунндардың ең ұлы және ең жек көрілетін өкілі, кішкентай балаларды да, патшаларды да қорқыту үшін қолданылатын қорқынышты бейнеге айналды. Тостиг Жуковский, ирониялық түрде, Сатинист Горей әскерлерімен күресу арқылы танымал болған әулеттің мүшесі, өзінің сүйікті атына мініп, балқыған қола ваннасына құлап, билігін драмалық түрде аяқтады (оның қалай отырғаны туралы қиялдауға болады, ол Тостиг Бұзық деп аталды). Бұл оның император сарайының – Гремлиннің шатырына қойылған атты мүсінін жасауға да мүмкіндік берді. Басқа да көрнекті Сатинистердің қатарында Горей әскерлерінің басшысы Сардоникус Сатаникус, Вальгория императоры Чехов Вурклеймер, Криптон Чандрашанкар және фон Кутлих және фон Криптос отбасыларының мүшелері, әсіресе Байрон фон Криптос, Тостигтің орнын басып, Киелі Сативан шіркеуінің кардиналы, ал Теодораның орнын басып, Грунд патриархы болды. Слоббовиялық тозақтың нұсқасынан шақырылған Криптон Чандрашанкар, Тостиг Жуковский және Сардоникус Сатаникус үш басты Триптих Демоны ретінде біріктірілді. Демонның соңғы тағдыры мен мақсаты соңғы Слоббовия мұз дәуірінде (Журналдың құлауы деп те аталады) шешілмеген оқиға желісінде қалды.

Аристократия

Ойыншылардың көбісі дворяндық топтың мүшелерін, Аристократия немесе Страхейинволк деп аталатын топтың өкілдерін сомдады. Билеуші топ көбінесе шын мәнінде билік жүргізді: дерлік барлық түрлі ұлттар Аристократия мүшелерімен басқарылды. Көптеген елдерде монархиялық немесе аристократиялық үкімет нысандары болды. Ерекшеліктердің қатарында буржуазиялық, олигархиялық республика – La Republique du Cor / La Republique de L'Ouest, парламенттік диктатура – Novaria және оның негізін қалаушының игілікті және біршама комедиялық басшылығын ұстана отырып, қызықты страх жазуға дайын болғандардың ерекше одағы – Қауіпті мемлекеттер жатты. Сонымен қатар, ерекшеліктерге шіркеудің әскери тобының аумақтарды (Сент-Блупердің иелігі, Джеральдиндер) жылдам басып алуының сирек кездесетін жағдайларын да қосуға болады, бірақ шіркеу иерархиясының жоғарғы қабаттарында да аристократия басым болды. Ойыншылардың баспасөзінде бейнеленген Страхейинволк өмір салты, шамамен Наполеон дәуірінен "Мақтанды Башняға" дейінгі кезеңдегі Еуропаның жоғарғы сыныбы мен аристократиясының өміріне ұқсас болды. Саяси, әлеуметтік және династиялық деңгейде көптеген маневрлер болды, кейбіреулері төменде көрінетіндей ерекше Слаббовиялық бұрылыстарға ие болды.

Үлкен отбасылар

Ұлы отбасылар Страхейнвольктің ең жақсыларынан таңдалып, олардың кремі саналды. Дәстүр бойынша, Ұлы отбасылар кем дегенде екі патша және бір Грунд патриархын өндіріп шығарған отбасылар болатын, ал ойыншының "отбасы" (бір тегін бөлісетін кейіпкерлер) осы мәртебеге қол жеткізуі – үлкен құрметтің белгісі еді. (Бұл "ережеден" ерекшеліктер де болды: мысалы, Болескилер барлығы бір ауыздан Ұлы отбасы деп есептелді. Олардың үш өкілі – Янун, Мо’рин және Егор Финк – Цзарстрахты иеленсе, ал қатарында Гуру Гай және кардинал Юстиниан сияқты белгілі және ықпалды дін қызметкерлері болғанына қарамастан, Болескилер ешқашан Клинкенстрахты ұстаған емес. Соңында, шешуші фактор – жай ғана страх және келісім болды.) Ұлы отбасының басшысы принц деп есептелді, бұл Слоббовиялық "Страхейнхорц" атағының аудармасы. (Слоббовия тілі, неміс тілі сияқты, ағылшын тілінен өзгеше, аумақтық ханзада (неміс тілінде Fürst) мен династиялық ханзада арасында айырма жасайды.)

Көп әйел алу, бала асырап алу

Династиялық интригаға ерекше Слоббовиялық бұрылыс берген екі амал – көп әйел алу (полигиния және полиандрия) және ересектерді асырап алу болды. Теория бойынша, бір слоббқа бес жұбайға дейін рұқсат етілді, бұл Сативан шіркеуінің бес Басты Қасиеттісіне сәйкес келеді. (Көп әйел алуды алғаш рет екінші император, варвар Брехт енгізді. Оның әйелдерінің наразылығы полиандрияны қабылдауға әкелді, нәтижесінде туыстық қатынастардың өте күрделі желісі қалыптасты. Бұл өз кезегінде, адамның қай отбасыға жататынын таңдауға белгілі бір еркіндік берді.) Жоғарғы топта сериялық моногамия да кең таралған. Ежелгі Римдегідей ересектерді асырап алу да династиялық және саяси құрал ретінде пайдаланылды. Осы екі амалдың ең шектен тыс мысалы бір адамның тарихында кездеседі – Константин Ивор Шраматов Грегович Стракенвич Вурклеймер Рабинский (қысқаша Константин ИСГСВ Рабинский), ол император Константин I ретінде билік етті. Ол Константин Ивор Шраматов Грегович, Жаклин Шраматованың ұлы ретінде бастады. Грегор Грегович ресми түрде оның әкесі болды, бірақ Константин мен Бодрог Стракенвич үшін Бодрогтың осы мәртебені талап етуі және оны асырап алуы саяси жағынан тиімді болды. Келесі саяси оқиғалар оны Қызыл Принц Ивор Вурклеймердің де асырап алуына әкелді. Константин император ретінде Вурклеймер атымен билік етті. Оның билік құрғаннан кейінгі саяси махинациялары оны Шыңғыс Рабинскийдің асырап алуына соқтырды, бірақ бұл соңғы әрекет оған билікке қайта оралуға көмектеспеді. Айта кетерлігі, Константин ғана емес, оның анасы да, барлық әкелері де император болды. Некеге қатысты жағдай одан да экстремалды болды, мысалы, Оңтүстік континенттегі қайта жандандырылған Вальгория империясының императоры Вальженкин Клуц Патрик О'Куку. Бұрынғы жаулары Юрген Жуковский мен Иван Драгомилов және олардың одақтастары Вальгорияны қайта құрды, оның тағына Вальженкин отырды. Көп ұзамай ол әртүрлі шарттар мен келісімдерге (кейбіреулері ұмытылған, ал кейбіреулері ыңғайлы жағдайда қайта жаңартылған) сәйкес бес әйелге үйленуге міндетті екенін анықтады. Ол солай істеді, бес әйелмен және оның сүйіктісімен балалы болды, нәтижесінде ол билік ете алмай қалғанда көптеген әлеуетті, бәсекелес мұрагерлер пайда болды (яғни, Вальженкин рөлін ойнаған ойыншы ойынды тастады). Вурклеймерлер отбасы асырап алуды саяси және династиялық құрал ретінде белсенді пайдаланды, оны отбасы мүшелерін (мысалы, Юлиан Иворович Болески Вурклеймер) заңдастыру үшін, басқа да үлкен және маңызды отбасыларды (мысалы, Анатоль Темужинович Рабинский Вурклеймер) сіңіру үшін немесе екеуін бірдей жасау үшін қолданды (жоғарыда аталған Юлиан, асырап алған кезде, анасы мен әпкесінен екі император шығарған Болески отбасының басшысы болды, сондай-ақ белгілі тарихшы және дін қызметкері Юстиниан Урбан, оның ағасы). Екінші мысал, князь Анатолий, Рабинский отбасының басшысы ретінде, қайта жандандырылған Рабитандық таққа қызмет ету үшін отбасының ұрпағы қажет болғанда асырап алуды өзі қолданды: Александр Доюски, күшті, жақсы орналасқан және саяси тұрғыдан өсіп келе жатқан ол Рабинский отбасына үйленді, содан кейін асырап алынды, бұл процесте оның атын Александр Ильянов Рабинский деп өзгертті.

Әскери және соғыс

Соғыс туралы жазушылар жеке жазушының қызығушылығын ескере отырып жазылған. Дредноут дәуіріндегі әскери кемелер теңіз шайқастары үшін қалыпты жағдай болды, Слобовияның жазылған дәуірінде. Бастапқыда тікелей ойын каноэлерде өткізілді; бұл шайқастар 10 дюймдік теңіз артиллериясымен емес, жауынгерлердің «плаглунк» (қос жақтан кескіш қайық ескекшелері) деп аталатын дәстүрлі Слобовия қаруын қолдану шеберлігімен шешілді. (Килларни көлі 5 мильге 1 мильдік нақты ойын алаңына ие болды. Құрлықтағы, көл жағалауындағы шайқастар, ойынның алғашқы физикалық кезеңінде күрес арқылы шешілді. Жоғарғы Слобовиядағы Бтфсплк биіктіктеріндегі шайқаста Слобовия императорлық күштері мотоциклмен келді, ал гундар – екі тірі жылқымен. Осы шайқастан кейін ойыншылар ойынды «Дипломатия» ережелеріне сәйкес өзгертуге келісті.) Викингтер стиліндегі ұзын кемелердің флоты темір кемелерге айтарлықтай жеңіліс сыйлады. Ұзын кемелердің экипаждары тым тұманды күні «плаглунк» ескекшелерімен шабуылдап, жеңіске жетті. Бұл Слобовиялық қағиданың мысалы: ескі, қарапайым қару-жарақ жаңа, күрделі, бірақ кем дамыған қару-жарақтан артық. Кем дамыған – кемінде Слобовиялық санада. Мысалы, Болескинің төрт оқты револьвері өте сенімсіз болды, ал найза – өте сенімді. Содан кейін Corish 66 оқты автомат пайда болды, ол бірнеше дүңгіршектерге ие болды; оны қайтадан оқтаудың орнына лақтырып жіберу оңайырақ еді. [Қолданылған метафизикалық принцип – күрделі механизмдер бұзылады.] Құрлықтағы шайқастар әлдеқайда алуан түрлі болды – олар сирек Наполеондық ұйымдастыру мен тактикадан асып түсті, бірақ күймелер, салт аттылар, катафрактар, фалангалар, үй қарауылдары («үйшілер», Жуковский отбасының үй күзетшілері, олардың қатал мінез-құлқымен танымал) және басқа ортағасырлық/көне дәуірлерден алынған элементтер пайда болды (бұл ойынға бірнеше ойыншылардың 25 мм миниатюралық шайқастармен де айналысуының нәтижесі болды). Әскери шендер мен атақтар көбінесе еуропалық үлгідес болды, теңізде адмиралдар, ал құрлықта маршалдар жоғары шендер болып саналды. Екі белгісіз шен – Oberhorc және Unterflunky. Oberhorc әдетте орта буын офицері (шамамен капитан немесе майор) ретінде қарастырылды, ал Unterflunky кіші лейтенант немесе мичманнан бастап, қарапайым сарбаздан төмен деңгейге дейін ауысып отырды.

Қауіпсіздік және құпия полиция

Ойынның бірнеше саяси тұлғалары бақылайтын (немесе бақылауда ұстайтын) түрлі қауіпсіздік және/немесе құпия полиция қызметтері болды. Бірқатар ұйымдар формальды түрде Империя қызметінде болды. Олардың ішінде Криспи Криттер рыцарлары бар еді, олардың басшысы Иван Лебруновар осы ұйымды императорлық таққа ие болу үшін пайдаланды; сондай-ақ, патшаның асханашылары (құпия полиция қызметінен өзге, әскери полк және жоғары деңгейдегі тамақ қызметі болған), оның басшысы Рауль Раскольников KKK-ны ығыстырып, өз кезегінде таққа отырды. Әскери қауіпсіздік "Штигрет" деп аталды. Қасиетті Сативан шіркеуі, Қасиетті ХУНХ және Хашашин сияқты ұйымдар арқылы өз мақсаттарын "Қарулы шіркеу" ретінде ілгерілетті. Грунд Флет (Императорлық флот) өзінің қауіпсіздік бөлімі ретінде Фубблеграфты ("Слоббовия тілінде" – "таңдаулы соққы") пайдаланды; бір кезде екі бәсекелес және/немесе қарсы Фубблеграф ұйымы болған болуы мүмкін, біреуі Империя қызметінде, екіншісі Вентурия қызметінде, бірақ олар бұл туралы ешқашан растамады. Фубблеграф өзі алдындағы Империяның бірінші құпия полициясын, Штигретті ығыстырды, бірақ саяси дүрбелеңнен кейін ККК-мен ауыстырылды. Грунд Флет Фубблеграфты өзінің құрамында сақтап қалды, өйткені ол сол кездегі патшаға саяси жағынан қарсы болды. Саяси одақтар өзгерген кезде Фубблеграф кейде Империяның ресми құпия полициясы ретінде қайта жандандырылды. Иван Драгомилов жеке Слоббовиялық қасаздар бюросын басқарды. Новарияның құпия полициясы – Кэджи Бистер, олар қара және сары жолақты жейде киеді. Шпиондар өздерінің бар екенін көрсету үшін әдетте бастан аяққа дейін қара киім киеді. Осы киімде болғанда, барлық тараптар шпионның көрінбейтініне және оны бақылап отырған адамдардың оған назар аудармайтынына келісті. Бұл, егер бақыланатын адамдар тым батыл шпионға ашуланса, мысалы, шпионның аяғына қасақана басыптыр (әлдеқайда қаттырақ) екенін мойындамаса немесе шпион тұрған затқа оқ жаттығуларын жасаса, логикалық шектен шығуы мүмкін еді. Жоғарыда айтылғандар – параноидалық және күдікшіл Слоббовия қоғамының мүшелері бір-бірін қалай бақылағанына қысқаша сипаттама.

Технология

Слобовиядағы технология жоғарыда аталған найзалардан бастап жоғарыда аталған темір кемелерге дейін өзгерді. Көптеген ойыншылар қарапайым нәрселер неғұрлым жақсырақ деп сенді, бірақ Новарианың ұлттық телефон жүйесі сияқты ерекше күрделілікте белгілі бір қызығушылық болды, ол қалай банкалар мен сымдардың желілерінен тұрды. (Слоббовия патшаларының мекені – Гремлиннің телефон нөмірі 1 болды. Новарияның құпия полициясы, Кэджи Бистер, телефон нөмірін ешқашан сұраған жоқ; олар әрқашан тыңдап отырды.) Ұзақ қашықтыққа саяхаттаудың кең таралған түрлеріне әуедегі цеппелиндер мен құрлықтағы бу локомотивтері кірді. "Ең аз" (яғни ең жоғары) дамыған технологиялық жетістіктер көбінесе 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басындағы деңгейде болды, сонымен қатар Гремлиннің тереңіне жерленген баллистикалық суперкомпьютер сияқты одан да көне және ықтимал қауіпті құрылғылар туралы әңгімелер де болды. Қазіргі кезде жасанды интеллект деп аталатын нәрсеге ұқсайтын ол, әлі де ежелгі термоядролық зымырандармен байланысты ма, жоқ па, ешкім білмеді, сондықтан оны жалықтырмау үшін императорлық офицер оған шахмат ойнауды міндеттеді, осылайша ешкім оның құпиясын білмейтін еді. Әрине, сонымен қатар сиқыр да болды. Ойыншылардың өміріндегі осы құбылысты түсіндіретін түсініктер, ойыншылар сол кезде оқыған фантастикалық романдар мен әңгімелерге, сондай-ақ "Dungeons & Dragons" сияқты фантастикалық рөлдік ойындарды ойнайтындар қолданған ойын жүйелеріне байланысты әртүрлі болды. Мысал ретінде Harold Shea-ның логикалық сиқырынан Darkover жұлдыз тастарына дейін, Monty Python-ның Tim the Enchanter-дің шайқастыратын және жарылғыш әрекеттеріне дейін келтіруге болады.

Спорт

Слобовиядағы ең танымал спорт түрі - монгеф еді, ол баскетбол алаңындай алаңда 11 ойыншыдан құралған командалар ойнайтын лакросс стиліндегі ойын. [Бұрын-соңда монгеф соғыс даласында ойналатын, себебі ол соғыстың өркениетті түрі болған.] Ойында үш кезең болды, әрқайсысы "жартылай" деп аталатын. "Фламш" деп аталатын доптың салмағы шамамен он бес фунтқа жуық болатын және темір қылыштармен қапталған. Ойыншыларға көрермендерге қасақана зиян келтіруге рұқсат берілмегенімен, монгеф матчы көбінесе ойыншылар мен жанкүйерлер үшін қанды және қауіпті болып өткен. [Стракенвилл чемпионатының бірінші ойынында бір команда қарсылас командаға әуе шабуылын ұйымдастырғанда үлкен дау пайда болды, соның салдарынан трибуналар да зардап шекті.]

Ас мәзірі

Слобовияның мәдениеті сан алуан болғандықтан, ондағы ас-тағамдар да әртүрлі болды. Дегенмен, кейбір тағамдар кеңінен таралған, мысалы, шағыл мен топырақтан жасалған шаруалардың негізгі тағамдары және, әрине, құмшекерлер. Кімде-кім құмшекерлердің өсіріліп, мал өсіру, аң аулау, балық аулау немесе кенде ізделіп алынғанын, тіпті құмшекерге айналғанға дейін басқаша болғанын білмейді. Алғаш рет жазуда пайда болған кезде құмшекерлер туралы көптеген таластар мен қайшылықтар туды. Әр ойыншы мен жазушы алдыңғы жазуды құмшекердің жануар, өсімдік немесе минерал екенін нақтылау үшін түзетуге тырысты. Бұл мәселе, ақыры, биология студенті құмшекердің өмірлік циклы кезінде әртүрлі орталар арқылы ДНК-сының қалай көшетіні туралы мақала жазғанда шешілді. Сондықтан, әртүрлі құмшекер тағамдары құмшекердің өмірлік циклының қай кезеңінде жиналғанына байланысты болды. Слобовиялықтар да ішімдікке құмар еді. Егер біреудің ішімдікке берілгенін көрсеңіз, Слобовиялықтар одан да басым түсер еді. Сыра, шарап, виски және бізге таныс басқа да спирттік сусындардан басқа, Слобовияға тән алкогольді сусындар да болды: Шнарг құмшекерлерден ашытылып, ең жақсысы Пхумфадағы спорт залдарында пісірілді, онда бөшкелер жарыла бастағанда, сырашы шнаргы дайын екенін білді. Шнарк шнарг пісіруден қалған бөшкелерден құйылған және өте танымал сусын болды. Құммис мысық сүтінен ашытылып, ғұндар оны жақсы көретін. Скумжас айтуға тіл тимейтін нәрседен (Вентурияда "Скумжак" деп аталды) дестилленді. Ал скрейч (Ньюфаундлендтегі осы аттас сусынға негізделген) арақ сияқты, қолда бар кез келген заттан дестилленді. Скрейчтің бір шынысы ішкен адамды азаптан қиқырықтататын, содан да аты шықты. Оның дәмі жағымсыз еді. Бұл Вентуриандардың сүйікті сусындары еді, бұл скрейч пен Вентуриандар туралы айтуға қиын нәрсе.

Ұрпақтар/этникалық топтар және есімдер

Слобовия ортасының күрделілігіне бірнеше "жарыс" қосылды, ал жылдар бойы ойыншылар санының артуына байланысты тақта кеңейтілген сайын олардың саны көбейді. Ескі жарыстар қатарында Слобовиялықтар, Раббитаниялықтар, Вентуриандар және Гунндар болды. Слобовиялықтар алғашқы тақтамен белгіленген жерлердің түпкі тұрғындары немесе ең алғашқы көшіп келгендері болды. Раббитаниялықтар да сол аймаққа ерте көшіп келгендер, белгісіз "құлаған империядан" паналағандар еді. Вентуриандар, олардың ішінде Вурклейерлер жетекші отбасы саналды, Слобовия мәдениетін қабылдаған Раббитаниялықтар еді. Гунндар өздерінің атауларына сәйкес көшпелі халық болды. Осы алғашқы көшіп келгендердің араласуы нәтижесінде Румплетицвиклиялықтар, Памерандықтар, Жоғарғы және Төменгі Маршалиялықтар сияқты басқа этностар пайда болды. Жаңа жарыстарға жамулиялықтар, чардиялықтар, вальгориялықтар, псевдовикингтер, фумфандар, мациялықтар, баратариялықтар, новариялықтар және корестер (толық тізім емес) кірді. Бұл, сондай-ақ, кейде негізгі немесе қосымша кейіпкерлер ретінде сипатталатын, адам емес саналы тіршілік иелерін де қамтымайды, мысалы, құм киттері, Хокалар және Ескі Құдайлар. (Бір ойыншы тіпті Ктулхуды басты кейіпкер ретінде ойнады.) [Ктулху ойын үшін өте қиын кейіпкер болды, өйткені ол дерлік шексіз күшке ие Ескі Құдай еді. Сюжет желісі Альфред Аардварк Ктулхуды покер мен ішімдікке таныстырғанда шешілді. Оның ішімдікке құмарлас досы болып көрінген Аардварк, Ктулхуды алкоголизмге ұшыратып, осылайша оны бейтараптандырды, нәтижесінде Аардварк Слобовия әлеміндегі басты жамандық ретіндегі мәртебесін сақтап қалды.] Көптеген кейіпкерлердің аттары славян және германдық элементтердің қосындысынан тұрды (мысалы, Драгомилов, Жуковский, Вурклейер, Динкендорф). Гунндардың көпшілігі Бруклиннен шыққандай әсер қалдырып, көбінесе тек есімдері болды (Оскар да Хун, Берни да Хун, Джордж да Хун, Альфред да Хун (кейіннен ол Аардварк тегін қабылдады)), ал Корестер жалған француздықтар, ал Баратариялықтар шамалы испандық және/немесе итальяндықтар сияқты болды.

Өрнек сөздер мен сәлемдесулер

Слобовий тілінде айтуға болатын жалғыз жақсы сөз – "Нурсе Шивоск", ол әрқашан "Құтты Рождество" деп аударылады, ал одан да терең мағынасы (бірақ, мүмкін, Слобовийлік мінез-құлқына сәйкес) – "Бұл қысқы мерекеде лайықтыңнан артық бақытсыздық көрмесең болар". Валгориялық "Фекундар Страх" сәлемі "Сенің страхың гүлденсін" дегенді білдіреді, бірақ Слобовий тілінде ол әлдеқайда ұятсыз нәрсеге аударылады. Оңтүстік континенттен келгендер оны осы екі мағынасының арқасында жиі жасырын қорлау ретінде пайдаланады. Аристократтарға "Мин Хорк", бос адамдарға "Баджерк", ал шаруаларға "Эй, сен" деп сөйлейді.

Мұра

Слобовия ойынының мәдени әсері Грег Костикян мен Брюс Шликбернд сияқты бірнеше ғылыми фантастика/фэнтези жазушылары мен ойын дизайнерлерінің қалыптасуына ықпал етті. Эдгар сыйлығының иегері Шарин МакКрамб та ойыншы болған. Алғашқы архивші Джеймс Ричи кейін нағыз архивші және тарих зерттеушісі болды. Көптеген фандық мемдер бастауын алып, дамыды немесе "Слобобинполит Журналы" беттерінде жаңа аудиторияға таныстырылды. Ғылыми фантастикалық журналдарда ұзақ жылдар бойы белгілі болған, сипаттауға келмейтін аңызға айналған тағам – круттид грипп, Слобовияның тұрақты тағамына айналды. "Кері прогресс" концепциясы (мысқау мен садақтар қарудан жақсы, т.б.; "Технология" бөлімін қараңыз) танымал болды. Ал содан кейін кронктар пайда болды: бір сөздік қоры бар, ақыл-есі кем кішкентай жандар, олардың айтатын жалғыз сөзі – "Құс!" ("кронктың жей алатын кез келген нәрсесі"): қарғалар, адамдар, басқа кронктар, кронктың аяғы және т.б. [Кронктар "Құс емес" деп те айтуы мүмкін, бірақ соңғы санатқа жататын ешқандай зат немесе материал туралы расталған мәліметтер жоқ.]