Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бейлхам – ауыл және азаматтық приход, 1349 акр көлемінде, Англияның Суффолк округінің орталық бөлігінде, Ипсвичтен солтүстік-батысқа қарай 7 миль (11 км) және Стоумаркеттен оңтүстік-шығысқа қарай 6 миль (10 км) жерде орналасқан. Ауылды құрайтын ғимараттар B113 тас жолының екі жағынан басталады, көпшілігі Үстіңгі көше бойымен және солтүстікке қарай Шіркеу көшесімен, шіркеуге жақын, Глэйб Клоузға дейін созылады. Батыста және солтүстікте Баркинг және Дармсден, оңтүстік-батыста Неттлистед, шығыста Кодденхам және оңтүстікте Ұлы Блейкенхам приходтарымен шектеседі.
Baylham is a village and civil parish, 1,349 acres size, in the Mid Suffolk district of Suffolk, England, about 7 mile (11 km) northwest of Ipswich and 6 mile (10 km) southeast of Stowmarket. The buildings making up the village begin either side of the B113 road, with the majority following Upper Street and northwards along Church Lane, close to the church, to Glebe Close. It is bordered by the parishes of Barking and Darmsden to its West and North, Nettlestead in the South West, Coddenham to the East and Great Blakenham to the South.
Тарихқа дейінгі дәуір
Бейлхам және оның төңірегіндегі ең ерте тұру орындарының іздері неолит дәуіріне дейін жетеді. 2007 жылы ауылдық округте жүргізілген қазба жұмыстары б.з.б. 9000-4000 жылдар аралығындағы тас дәуіріне жататын шұңқырды тапты, онда кремнезден сынықтары мен арықтар кездесті. Бұл, қабірлер мен мүмкін далалық жүйе болғандығын көрсетеді.
The earliest evidence of habitation in and around Baylham dates back to the Neolithic Age, with a 2007 8 excavation in the parish finding a prehistoric pit from between 9,000 and 4,000BC featuring flint fragments and ditches, suggesting the presence of a barrow cemetery and possible field system.
Комбретовий
Екі бөлек римдік бекіністің қалдықтары және темір дәуірінің соңынан және Клавдий дәуірінен бастап 4-ші ғасырдың ортасына дейін болған шағын елді мекен, Милл-Лейннің соңында, Гиппинг өзенінен шығысқа қарай табылды. "Комбретовиум" деп аталған бұл орында, ертерек, кішігірім форт 5,3 акр жерді алып жатыр, ол 14,5 акр жерді қамтыған үлкен әскери нысанда орналасқан, ал тағы да басқа табылмалар 148 акр аумақта кездеседі. Көрінетін негіздері болмаса да, аймақтың барлық бөлігінен көптеген жәдігерлер табылды, оның ішінде қасақана сындырылған Неронның мүсіні және аттың жабдықтарына арналған салмақ, бұл үлкен әскери күш болғанын көрсетеді. Комбретовиумның Лондоннан Кейстор Сент-Эдмундқа дейінгі Пай жолындағы Гиппинг өзеніндегі маңызды өткел болғандығы, оны әсіресе римдіктер Иценилерді жеңген кезде, пайдалы әскери базаға айналдырды. Оңтүстік-батыс бөлігінде үйлердің шеңберлері, қоқыс жиналатын шұңқырлар, канавалар, қыш ыдыстар, пештер және қоршаулар табылған. 1-ші ғасырға қатысты үйлердің шеңберлері 2-ші және 3-ші ғасырларға тән қалдықтармен жабылып, тұрақты елді мекеннің болғанын көрсетеді.
The remains of two separate Roman fortifications and a possible small settlement, thought to have existed from the late Iron Age and Claudian eras to the mid 4th century, have been discovered at the end of Mill Lane, east of the Gipping river crossing. Known collectively as Combretovium, the earlier, smaller fort, which covered 5.3 acres, lies within a larger military installation covering 14.5 acres, with other finds occurring across a wider 148 acre area. While no visible foundations remain, there have been numerous finds throughout the area including a deliberately broken statuette of Nero and a saddle cloth weight, indicating a sizeable military presence. Combretovium's role as a crossing point at the River Gipping along the Pye Road from London to Caistor St Edmund made it a useful military staging ground, particularly during the Roman defeat of the Iceni. Hut circles, rubbish pits and ditches, along with pottery, kilns and an enclosure dith were found in the south western quadrant, and 1st century hut circles sealed by 2nd 3rd century debris suggest a settled presence.
Орта ғасырлар
Римнен кейінгі кезең туралы мәліметтер аз болғанымен, римдіктердің Англиядан кетуінен кейін келген англосакстар Гиппинг өзенінің бойымен қоныстанған деп саналады. Гиппинг аңғарындағы Кодденхам мен Хадли маңындағы зираттардың іздері 5-8 ғасырларды қамтиды. Байлам ауылының өзінде 7-8 ғасырларға жататын англосаксон әшекейлері табылған. Өзен, әрине, кеме жүруге қолайлы болды және 800 жылы даниялықтар оны пайдаланып, Оруэллден келген Ратлс Данеге дейін жүзіп жеткен. Осы кезде аймақ жүздік жүйеге біріктірілген болар (алғаш Босмир, кейін Босмир және Клейдон). Римнен кейінгі дәуірдегі ең алғашқы тіркелген қоныс Байламда кем дегенде 1085 жылдан бері сақталған және ол «Соңғы сот» кітабында Белехам (Ескі ағылшын тілінде «Әділ/Керемет қоршау» деген мағынаны білдіреді) деп тіркелген, Босмир жүздігінде, 1066 жылғы нормандық жаулап алуға дейін үш иеленушінің бақылауында болған. Оларға патшайым Эадгит атынан Блэкенхамның Тегн Эльфригі, Эли аббаттығының өкілдері және Брун Рив кірген. Кітапта ауылдың 37 шаруашылық және жартылай (ортақ) шіркеуден тұратыны жазылған, бұл оны сол кездегі елді мекендердің ірілерінің 20 пайызына қойды, ал осы бастапқы шаруашылықтардың 20-сы бос адамдардан құралған, олар 130 қой, 40 шошқа және 13 ірі қара малдан тұратын мал шаруашылығымен айналысқан. Жаулап алудан кейін оның негізгі иесі Роджер Биго болды, ол Жеңімпаз Уильямға адал болған және соғыстан кейін Суффолк және Норфолк аймақтарындағы жүздеген жерлерді басқару құқығын алған. Ол үш лордтың бас жалға алушысы болды, олардың ішінде Уильям де Бурнвилл болды, оның иеліктері негізінен Босмир және Косфорд жүздіктерінде орналасқан, сондай-ақ жаулап алудан бұрын Босмирде жер иеленген Вульмер және Босмир жүздігінде жер иеленген Хедингхамның Уаренгары болды. Ауылды басқару құқығы Норфолк графының титулы арқылы Роджер Бигод, Норфолк графының 5-ші ұрпағы баласыз қайтыс болғанға дейін сақталды, ал оның жерлері 1306 жылы корольдікке өтті, соңында король Эдуард I-нің бесінші ұлы Томасқа тиесілі болды. Осы кезеңдегі көрнекті отбасыларға 1200 жылы «Байламдық» деп тіркелген де Вейландтар және 13 ғасырда иелік еткен Уильям де Бурнвилл отбасы жатады. Қара өлім кезінде Байламның жағдайы нашарлаған деп есептеледі және жаулап алудан кейін өркендеген және дамыған аймақтың бөлігі болғанына қарамастан, 1327 жылы тек 20 салық төлеуші тіркелді, бұл көрсеткіш 16 ғасырдың соңына дейін өзгеріссіз сақталды. Сондай-ақ 14-15 ғасырларда шіркеудің негізгі бөлігі кеңейтіліп, жаңадан құрылды. 14 ғасырдың соңында Элис Вейланд Джеймс Эндрюмен танысып, 1399 жылы үйленді. Эндрю отбасы, негізінен қалалықтардан шыққан, Ипсвич, Брамфорд және Спроутон қалаларында әсіресе мүдделі төменгі дворяндыққа айналды, Джеймс орындаушы және сенімгер ретінде танылды, соңында 1400 жылдары Суффолк графы үшін тікелей жұмыс істеді және 1413 жылы Генри V-нің бірінші Парламентіне қатысты. Алайда, 1434 жылы Байламдағы жер дауы Джеймстің құлдырауына әкелді. Ол 1414 жылдан бері Норфолк герцогының сүйіктісі Ричард Стерисакрмен дауласып, қауіптенгеннен кейін Стерисакр мен оның жақтастарынан бейбітшілік пен қауіпсіздікке кепілдік беруді (ақшалай сомамен қамтамасыз етілген қоғамдық антты) сұрау туралы шешім қабылдады. Сот отырысы басталған күні бұрын оған шабуыл жасалып, өлтірілді, бұл оның әйелі мен баласын граф Саффолктан тікелей қорғаныс іздеуге мәжбүр етті. Осы оқиға мен оның салдары граф пен Норфолк герцогы арасындағы шиеленісті күшейтті, зорлық-зомбылықтың қаупі соншалық, корольдік кеңес тікелей араласуға мәжбүр болды. Джеймстің ұлы Джон (1473 жылы қайтыс болған) да графтың адал жақтасы болды және 1442 және 1449 жылдары Ипсвичтен, ал 1449 жылы Блетчинглиден Парламентке сайланды. Джонның қызы Елизавета алдымен Роберт Литтонға, содан кейін Томас Виндзорға тұрмысқа шықты.
While records of the post Roman period are scarce, it's thought incoming Anglo Saxons settled along the length of the Gipping in the wake of the Roman withdrawal from England, with evidence of cemeteries being found near Coddenham and Hadleigh in the Gipping valley spanning the 5th 8th centuries. In Baylham itself, Anglo Saxon jewellery dating to the 7th or 8th centuries has been discovered. The river was also certainly navigable and in use as of 800AD, when the Danes traversed it to establish Ratles Dane, sailing up from the Orwell. The region would have been incorporated into the system of hundreds at this time (initially Bosmere, later Bosmere and Claydon). The earliest recorded settlement in the post Roman era has existed at Baylham since at least 1085 and it is listed in the Domesday book as Beleham (meaning "Fair/Gentle Enclosure" in Old English), in the Hundred of Bosmere, formerly under the control of three overlords prior to the 1066 Norman Conquest. These comprised Thegn Ælfric of Blakenham on behalf of Queen Eadgyth, representatives of the Abbey of Ely, and Brun the Reeve. The book records the village as consisting of 37 households and a half (shared) church, placing it in the largest 20% of settlements at the time, and 20 of these original households consisted of freemen, hosting a mixed pasturage of 130 sheep, 40 pigs and 13 cattle. Its primary recorded holder following the Conquest was Roger Bigot, a knight loyal to William The Conqueror who was given control of hundreds of locations across Suffolk and Norfolk after the war., as tenant in chief over three lords including William de Bourneville, whose holdings were primarily in the hundreds of Bosmere and Cosford, Wulfmer who had held land in Bosmere pre Conquest, and Warengar of Hedingham who held land throughout the Bosmere hundred. Control of the parish was passed down through the Earldom of Norfolk until Roger Bigod, 5th Earl of Norfolk died childless and his lands were escheated to the crown in 1306, eventually passing to King Edward I's fifth son Thomas. Prominent families from this period include the de Weylands, who were recorded as being "of Baylham" as early as 1200, and the de Bournevilles, with a William de Burnaville holding the manor in the 13th century. During the black death Baylham is thought to have fared poorly and, despite being part of a broadly prosperous and growing region following the Conquest, just 20 taxpayers were registered in the 1327, a number that would hold steady until the late 16th century. Also during the 14th 15th centuries, the main body of the church was expanded and established. Towards the end of the 14th century, Alice Weyland met James Andrew and they married in 1399. The Andrew family, primarily of burgess stock, went on to establish themselves as lower gentry with interests especially in Ipswich, Bramford and Sproughton, with James becoming well known as an executor and trustee, eventually working directly for the Earl of Suffolk in the 1400s and in Henry V's first Parliament in 1413. In 1434 however a dispute over land in Baylham led to James' undoing. He had since 1414 been in a dispute with Richard Sterysacre, a favourite of the Duke of Norfolk, and after being threatened had taken the decision to seek security of the peace (a public oath backed by monetary sum) from Sterysacre and his supporters. The day before the court case was due to begin however he was attacked and killed, forcing his wife and child to seek protection directly from Earl Suffolk. The killing and its aftermath saw intense tensions arise between the Earl and the Duke of Norfolk, with the threat of large scale violence being so concerning that the King's Council was forced to directly intervene. James' son, John (d. 1473), also became a firm supporter of the Earl and would sit for Ipswich in Parliament in 1442 and 1449, as well as Bletchingley in 1449. John's own daughter, Elizabeth, would go on to marry first Robert Litton, and then Thomas Windsor.
Қазіргі заманның алғашқы кезеңдері
Байламның көптеген қазіргі тізілген ғимараттары алғаш рет 15 және 16 ғасырларда бой көтерді, оның ішінде оның Миллхаусы, Байлам үйі фермасы және Ақ бидай фермасы (төменде қараңыз). 1479 жылдан бастап иелік Томас Виндзорға берілді, ал ол 1485 жылы қайтыс болғаннан кейін оның үлкен ұлы Эндрю Виндзорға, 1-ші барон Виндзорға, 1543 жылы өтті. Виндзорлар 17 ғасырға дейін иелікті ұстап тұрды (осы уақытқа дейін ауылдың атауы өзгеріп, Джон Спидтің 1610 жылғы картасында Балехам ретінде пайда болды), Джон Актон (1661 жылы қайтыс болды) олардан иелікті сатып алған кезде. Актон Бейлхэм залын салса да, ауыл Англия азамат соғысынан кейін көп зардап шекті, өйткені Актонның Суффолк пуритандық бекініс және парламенттік округ болғанына қарамастан, роялисттік көзқарастас болғаны айтылды. Ауылдағы бірнеше отбасы айыппұлдармен қатты кедейленіп, бұл ұзақ мерзімді зиянды 1924 жылы Суффолк институтының келушілері байқады. Актонның ұлы (сондай-ақ Джон, 1664 жылы қайтыс болды) Норфолктан Джон Бакстонның қызына үйленді және Актондар 17-19 ғасырларда аймақта ықпалды болды, олардың негізгі ордасы Брамфорд Холл болды – 1674 жылы гүлденген кезінде 22 ошағы болғаны белгілі. Дегенмен, Байлхамның барлығы соғысқа қатысқан жоқ. Байлхам үйі фермасы (төменде қараңыз) Суффолк пуритандық қозғалысындағы маңызды тұлғаны – "Смашер" Уильям Доузингті қабылдады, ол соғыс кезінде кемінде 1642 жылдан 1661 жылға дейін ғимаратта тұрды, бірақ діни қызметкер жақын маңдағы Кодденхеммен тығыз байланыста болды, мүмкін сол кездегі пастор Джон Бёрдты ұнатпағандықтан. Бёрд 1625-1645 жылдары Байлхэм шіркеуінің басшысы болды, бірақ Бедфордширде қосымша иелігі болғаны үшін қызметтен алынды. Байлхам 18 ғасырдың соңында, 1790 жылдары әйгілі инженер Джон Ренни басқарған Гиппингті Стоумаркеттен Ипсвичке дейін каналдау арқасында ауыл шаруашылығында өркендеді, бұл оның диірмен үйіне және одан оңай тасымалдауға мүмкіндік берді, сондай-ақ кейінірек су диірменінің салынуына әкелді. Бұл жұмыстардың қалған элементтері Реннидің жобаларының ең көне мысалдарының бірі болып табылады. Байлхамның Гиппингтегі орналасуы оны 2010 жылдары, Гиппинг өзенін жаяу және кемемен жүруге қайта ашуға бағытталған жұмыстарға, River Gipping Trust ұйымдастырған жұмыстарға қатысты етті. Байлхамның шлюз қақпалары мен құлыптары 2013 және 2016 жылдары қалпына келтірілді. Мыңжылдық шегінен кейін мүлік санының айтарлықтай өсуі 2021 жылғы санақ бойынша халық тығыздығын шамамен 16%-ға арттырды.
Many of Baylham's existing listed buildings first went up through the 15th and 16th centuries, including its Millhouse, Baylham House Farm and White Wheat Farm (see below). The manorial holding was assigned to Thomas Windsor as of 1479 and upon his death in 1485, would have passed to his eldest son Andrew Windsor, 1st Baron Windsor, who died in 1543. The Windsors would continue to hold the manor until the 17th century, (by which time the village's name had evolved and appears in John Speed's 1610 map as Baleham) when John Acton (d.1661) bought the manor holding from them. Though Acton built Baylham Hall, the village suffered a great deal in the aftermath of the English Civil War, as Acton was thought to have been a royalist sympathiser despite Suffolk broadly being a puritan stronghold and pro Parliamentary county at the time. Several families in the village were deeply impoverished by fines, and the long term damage this did was noted as late as 1924 by visitors from the Suffolk Institute. Acton's son (also John, d.1664), married the daughter of a disbarred royalist MP, John Buxton of Norfolk and the Actons would remain influential in the area from the 17th 19th centuries, with their principal seat being at Bramford Hall – noted for having 22 hearths in its 1674 heyday. Not all of Baylham, however, was implicated during the war. Baylham House Farm (see below) hosted a significant figure in Suffolk's broader puritan fervour in the form of "Smasher" William Dowsing, who was resident in the building throughout the war from at least 1642 to 1661 – though the religious enforcer had closer ties with nearby Coddenham, possibly due to his dislike of then minister John Bird. Bird was in charge of Baylham Church from 1625 1645 before being ejected for having a second holding in Bedfordshire. Baylham saw something of a boon for its agricultural industry in the late 18th century when the canalisation of the Gipping from Stowmarket to Ipswich, led by famed engineer John Rennie, took place in the 1790s, allowing for easier transport to and from its millhouse, as well as the later construction of a water mill. Remaining elements of these works are among the oldest examples of Rennie's designs. Baylham's position on the Gipping saw it included in a number of works in the 2010s aimed at re opening the canalised river to walking and navigation, organised through the River Gipping Trust. Restoration of Baylham's sluice gates and lock took place in 2013 and 2016. A considerable expansion of the number of properties took place after the turn of the millennium, which had increased population density by around 16% as of the 2021 census.
Экономика
Тұқым қуалайтын аралас егістік жерлер Байлхамның тарихы бойында аралас шаруашылық экономикасын қалыптастырды, 11-ші ғасырда қой шаруашылығымен, ал 16-шы ғасырдан бастап әртүрлі егістік дақылдарымен сипатталды, мұнда басты ақша дақылы арпа болды. 20-шы ғасырға қарай бидай, арпа және бұршақ негізгі дақылдарға жатты, ал 21-ші ғасырда бір бөлігі жылқы жайылымдарына берілді. Байлхам сирек тұқымды мал фермасынан басқа, бүгінгі таңда аймақтағы шаруашылық кәсіпорындарының қатарында солтүстікке қарай White Wheat Farm, оңтүстікке қарай Yew Tree және Hill Farm, ал шығыс жағында Moat Farm бар. Қазіргі кездегі кәсіпорындарға B113 тас жолының жанындағы гараж және Baylham Care Centre – 65 жастан асқан азаматтарға арналған, 55 адамға дейін көмек көрсететін күтім үйі кіреді. Соңғысы 2014 жылы деменциямен күтім жасауға инновациялық көзқарасымен көзге түсті, оның ішінде тұрғындар үшін ауылдың көшірмесі салынды. B113 тас жолынан тыс орналасқан Baylham Business Centre құрылыс саласындағы денсаулық және қауіпсіздік бойынша оқу орталығы – Eastern Region Training-ке үй иесі. Ауылдың бұрынғы экономикалық негіздерінің көптеген бөліктері, соның ішінде карьер, 19-шы ғасырдағы темірші және аяқ киім жасаушы, сондай-ақ пошта бөлімі мен жергілікті дүкен жабылып, немесе тұрғын үйге айналдырылды. 2008 жылғы Mid Suffolk Core Strategy бойынша Байлхэм ауылдық ауыл ретінде анықталды, онда жергілікті қызметтердің жетіспеуі және мұнаймен жылытылатын орталық жылу жүйесінің үлкен үлесі (66%) атап өтілді.
Fertile mixed farmlands have underpinned a mixed agricultural economy throughout Baylham's recorded history, with sheep farming in the 11th century and widely varied croplands from the 16th century onwards, the main cash crop being barley. As of the 20th century, wheat, barley and peas were mainstay crops, while in the 21st century some land was given over to horse pasture. Beyond Baylham Rare Breeds Farm, agricultural enterprises in the area today include White Wheat Farm to the north, Yew Tree and Hill Farm to the south and Moat Farm on its Eastern edge. Modern day businesses include a garage sited next to the B113 and Baylham Care Centre – an over 65s nursing home supporting up to 55 people. The latter made headlines in 2014 for its innovative approach to dementia care, which included building a replica village for residents. Baylham Business Centre, off the B113, is home to Eastern Region Training, a learning facility for health and safety in the construction trade. Many of the village's other former economic staples, including the quarry, a blacksmith and shoemaker in the 19th century, along with its post office and local shop, have been closed and/or converted to residential use. As of 2008, the Mid Suffolk Core Strategy defined Baylham as a Countryside Village, noting its lack of local services and high prevalence (66%) of oil fired central heating.
Көлік
Ipswich-Stowmarket 88 автобус маршруты төбенің етегінде тоқтайды және Needham Market қаласынан өтеді, сол жерде ең жақын теміржол стансасы орналасқан. Гиппинг өзенінің бойымен Клейдон арқылы Брамфордқа және Ипсвичке дейін жаяу баруға болады.
The Ipswich to Stowmarket 88 bus route stops at the bottom of the hill, and passes through Needham Market, where the closest railway station can be found. It is possible to walk the length of the River Gipping through Claydon to Bramford and Ipswich.
Демография
Қазіргі уақытта Бейлхамның халқы 300 адамды құрайды. Заманауи халық санау жүйесіне дейін демографиялық жазбалар тұрақсыз болды, жазбалар адамдардың саны, салық төлеушілер және үй шаруашылықтары арасында алмасып отырды. 1801 жылдан бастап халық санағы тұрғындарды тіркеді.
The current population of Baylham is 300. Prior to the modern census system demographic records were relatively inconsistent, with records switching between headcounts, taxpayers and households. From 1801 the census counted inhabitants.
Қасиетті Петір шіркеуі
Шіркеу ауылдың батыс жағында, Шіркеу көшесінен жақын жердегі төбеде орналасқан. Ол бастапқыда 12 ғасырда жазба роман стилінде салынған, ал 14 және 15 ғасырларда готика стиліндегі терезелер қосылған. Оның осы кезеңдегі мүліктері ағылшын реформациясынан және кейіннен Доусингтің тексеруінен зақымдалса да, сақталып қалды, бірақ жануарлар бейнелері мен трилогия символына нұқсан келді. Тексеруден жасырылған айқышқа шегеленудің алабастрдан жасалған бейнесі, 1774 жылы қайта табылғанға және орнатылғанға дейін шіркеудің қарсысындағы бұрынғы дін қызметкерінің үйінің шатырында көзге түспей жатты. Шіркеудегі бірнеше жерлеу тақталары Актон отбасы туралы мәлімет береді. Ең танымал монумент – Уильям Актонға (1684–1744) арналған, ол 1722–1727 және 1729–1734 жылдары Орфордтан консерватор парламент депутаты, сондай-ақ 1739–1740 жылдары Суффолк графтығының бас шерифі болған. Бастапқыда шіркеудің меншігіне кірген екі ғимарат – шіркеудің солтүстігіндегі ескі пасторлық үй және оның оңтүстігіндегі ауыл мектебі, онда Nettestead, Darmsden, Great Blakenham және Lower Baylham ауылдарынан шамамен 70 оқушы білім алған. 1860 жылы салынған Бейлхам мектебі 1960 жылдардың соңында жабылып, екі ғимарат жеке тұрғын үйлерге айналды.
The church is sited at the west end of the village, on a hill just off Church Lane. It was initially constructed in late Romanesque style in the 12th century and had Gothic style windows inserted in the 14th and 15th centuries. Its fittings from this era partially survived both the English Reformation and the later inspection of Dowsing, albeit with damage to animal figures and a symbol of the trilogy. An alabaster of the crucifixion, hidden from the inspection, lay unnoticed in the roofspace of a former clergyman's house opposite the church until its rediscovery and reinstallation in 1774. Several burial slabs in the church reference the Acton family. Most notable is the monument to William Acton (c. 1684–1744), who was Tory MP for Orford in 1722–27 and 1729–34, as well as High Sheriff of Suffolk in 1739 40. Two buildings which were originally part of the church estate are the old vicarage to the north of the church and a village school to its south, which taught around 70 pupils from the surrounding villages of Nettestead, Darmsden, Great Blakenham and Lower Baylham. Founded in 1860, Baylham School closed in the late 1960s, and both buildings have since become private residences.
Климат
Кёппен классификациясына сәйкес Британ аралдарында теңіз климаты басым, ол салыстырмалы түрде салқын жаз бен жұмсақ қысқа сипатталады. Шығыс Англияда жазғы уақытта біршама жылырақ және күндырақ, ал қыста Британияның басқа аймақтарына қарағанда суықтап, аязды болады, жауын-шашын мөлшері аз. Бейлхамға ең жақын метеостанция Уаттишем әуежайында, батысқа қарай 7 шақырым қашықтықта орналасқан. Оның көрсеткіштері температураның әдетте 1 °C-тан 22 °C-қа дейін ауытқуын көрсетеді, тек сирек жағдайларда 3 °C-тан төмен немесе 27 °C-тан жоғары болады.
According to the Köppen classification the British Isles experience a maritime climate characterised by relatively cool summers and mild winters. East Anglia is slightly warmer and sunnier in the summer and colder and frostier in the winter than elsewhere in Britain, with low rainfall. The nearest weather station to Baylham is at Wattisham Airfield, 4.4 miles (7 km) to the west. Its readings show temperatures typically varying from 1 °C to 22 °C, only infrequently reaching below 3 °C or above 27 °C.
Геология және топография
Саффолк өңірінің көп бөлігі жағалауға қарай плейстоцен құмдары мен саз балшықтарында орналасқан, төмен жатыр. Ал Саффолк өңірінің орталық және батыс бөлігі Бьюри-Сент-Эдмундстің оңтүстік-батысына қарай 136 метрге дейін көтерілетін кредалық саз балшықта жатыр. Бейлхам Гиппинг аңғарының бойымен созылатын жоғарғы кредалық тас жотасында орналасқан. Өзен жағасында теңіз деңгейінен 10 метрден бастап, Бейлхам сарайы орналасқан жерде 73 метрге дейін көтеріледі. Аңғардың түбінде және өзен террасаларында құм мен қиыршық тас жиі кездеседі, ал тау беткейінде құмайт, құмды топырақ және сазды топырақ араласқан қыш тастар жатыр. Қызыл тау жыныстары мен мұздық шөгінділері көршілес Ұлы Блейкенхемде қазылған саз шұңқырлары мен бұрғылау арқасында табылды, бірақ негізгі бірлік – Блейкенхем саз мүшесі – кеңінен тараған және көбінесе кремнийден (қыштан) бос. Гиппинг өзенінің бойындағы ескі өзен құрылыстарында, оның ішінде Бейлхам шлюзінде көбейеді. Соңғы жылдары бұршақ торғай және үлкен ақ маңдайлы қаз байқалды.
While much of Suffolk is low lying, founded on Pleistocene sand and clays toward the coast, Mid Suffolk and the west of the county is on Cretaceous chalk rising to 136 meters to the south west of Bury St Edmunds. Baylham lies within a band of Upper Cretaceous chalk that runs the length of the Gipping Valley, rising from 10m above sea level at the banks of the river to 73m at the site of Baylham Hall. Sands and gravels of uncertain origin are common on the valley floor and river terrace deposits have been mapped, while a mix of loam, sandy soil and clay soils overlay chalk rock on the hill. Red rock and glacial deposits have been found via the chalk pits and bore holes dug in neighbouring Great Blakenham, but the primary unit, known as the Blakenham Chalk Member, is widely developed and largely flintless. are known to breed in old river structures along the Gipping, including at Baylham Lock. Mistle Thrush and the Greater white fronted goose have been spotted in recent years.