Кіріспе
Құс түрі
Үнді пие минасы (Gracupica contra) – Үндістан субконтинентінде таралған сүрегі тұқымдас құс. Ол көбінесе жазықтарда және төменгі етектенген жерлерде шағын топтарда кездеседі. Қалалар мен ауылдарда да жиі көрінеді, бірақ жалпы минадан (common myna) бәсекеге төтеп бере алмайды. Ол нәрлі әуендерден тұратын әртүрлі дауыстар шығарады.
Сипаттама
Бұл минаның қара және ақ түсті ерекше белгілері бар, және сары түсті мұнығының табаны қызғылт. Көздің айналасындағы жалаңаш тері қызғылт түсті. Денесінің жоғарғы бөлігі, тамағы және кеудесі қара, ал жаны, қабақ үсті, қанат жамылғысы және құйрық ақ түсті, керемет контраст жасап тұр. Еркек және ұрғашы құстардың қауырсындары бірдей, бірақ жас құстардың қара түсі қара қоңыр болады. Түрдің ішкі түрлері қауырсындарының жолақтығы және өлшемдері бойынша сәл өзгеше. Ұшуы дөңгелек қанаттарымен көбелек сияқты баяу. Лейцистік жекелеген құстар тіркелген.
Таралуы және мекендейтін ортасы
Бұл түр негізінен жазықтарда кездеседі, бірақ теңіз деңгейінен 700 метрге дейінгі төбелерде де таралған. Олар көбінесе ашық суға қолжетімді аймақтарда ұшырасады. Үндістандағы олардың негізгі таралуы Ганг жазықтарынан Кришна өзеніне дейін созылады. Олардың ареалы кеңейіп келеді, соңғы кезде Пакистан, Раджкот және Бомбей (1953 жылдан бері) қалаларында популяциялар пайда болды, бұл құстардың саудасы мен кездейсоқ қашулардың нәтижесі болуы мүмкін. Олардың Раджастанның кейбір аймақтарында батысқа қарай таралуына суару және шаруашылық жүргізу тәсілдеріндегі өзгерістер көмектесті. Бұл түр Дубайда, БАӘ-де де бекініп алған. Күшті бұлшық еттері оларға шөптің қалыңдығын жарып өтуге мүмкіндік береді, ал көздері жарылған жұмсақ мүсік арасындағы кеңістікті стереоскопиялық түрде көруге бейімделген. Олар көбінесе жайылымдарда немесе малдың арасында тамақтанады, кейде адамдар салған құрылыстарда, көбінесе адам тұрағына жақын жерлерде жем алады. Бірнеше жұп бір маңайда ұялайды. Әдетте, бір тоқсанға төрт-алты жылтыр көк жұмыртқадан тұратын жұмыртқалар салады. Әр жұмыртқа бір күн арасымен салынады және инкубация үшінші немесе төртінші жұмыртқа салынғаннан кейін басталады. Жұмыртқалар 14-15 күннен кейін жарылады. Балапандар екі апта бойы ұяда болады, аналығы түні бойы ұяда қалады. Екі ата-ана да балапандарды үш аптаға дейін тамақтандырады, содан кейін олар ұядан ұшып кетеді. Маусым ішінде бірнеше рет бала өсіру мүмкін. Ересек минаның жас индиялық пид минасын тамақтандыру жағдайы туралы хабарламалар бар. Бұл құстар түнгі уақытта ортақ ұялар құрып, ұялайтын жерлерін бірлесіп қорғайды. Олар көптеген жәндіктерді жейтіндіктен, жалпы алғанда пайдалы деп есептеледі.
Жалпы және келтірілген сілтемелер
Шаула, Г. (1993). Интенсивті өңделетін аймақтағы Pied Myna (Sturnus contra) экологиялық зерттеулері. М.С. дипломдық жұмысы, Пәнжаб ауыл шаруашылығы университеті, Лудиана. Гупта, А.П. (1982). "Құстардың таралуы туралы". Құс бақылаушылардың бюлетені. 22(2):10. Наранг, М.Л.; Ламба, Б.С. (1976). "Индиялық Pied Myna (Sturnus contra Linn) тамақтану уақыты және тамақтану аймағына қалаулылығы туралы". Зоологиялық зерттеулердің бюлетені, Үндістан. 2(3), 83–86. Рей, Д. (1972). "Делидегі Pied Myna (Sturnus contra)". Құс бақылаушылардың бюлетені. 12(10):11. Саини, Харжит К.; Чаула, Гита; Дхиндса, Манжит С. (1995). "Пәнжаб агроэкожүйесіндегі Pied Myna (Sturnus contra) тамағы". Pavo 33(1&2):47–62.
Narang, ML; Lamba, BS (1976). "On the feeding time and feeding area preference of Indian Pied Myna, Sturnus contra Linn. Newsl. Zool. Surv. India 2(3), 83–86. Ray, D (1972). "Pied Myna Sturnus contra in Delhi". Newsletter for Birdwatchers. 12(10):11. Saini, Harjeet K; Chawla, Geeta; Dhindsa, Manjit S (1995): "Food of Pied Myna Sturnus contra in the agroecosystem of Punjab". Pavo 33(1&2):47–62.