Кіріспе
Америка саясаткері Северн Тикл Уоллис (8 қыркүйек 1816 – 11 сәуір 1894) – американдық заңгер және саяси қайраткер.
Severn Teackle Wallis (September 8, 1816 – April 11, 1894) was an American lawyer and politician.
Өмірбаян
Северн Тикл Уоллис 1832 жылы Балтимордың солтүстік-батысындағы Сент-Мэри колледжін бітірді, кейіннен бас прокурор Уильям Уерт пен белгілі заңгер Джон Гленнмен заңды оқыды. 1837 жылы Уоллис адвокаттық құқық алды. Уоллис әдебиетке ерте қызығушылық танытып, көптеген мақалаларын әдеби және тарихи сынға арнап, мерзімді басылымдарға жариялады, сондай-ақ кейде өлеңдер де жазды. Ол испан әдебиеті мен тарихын жақсы меңгерді және 1843 жылы Мадридтегі Корольдік тарих академиясының корреспондент мүшесі болып сайланды. Ол өсіп келе жатқан ақын және жазушы Эдгар Аллан По (1808-1849) және оның досы, жазушы және саяси қайраткер Джон Пендлтон Кеннедимен таныс болуы мүмкін. 1846 жылы ол Дания Корольдігінің Копенгагендегі Солтүстік Ескіліктерді зерттейтін Корольдік қоғамының мүшесі болып сайланды. 1847 жылы ол Испанияға сапар шекті, ал 1849 жылы АҚШ үкіметі оны осы елге арнайы миссиямен жіберді. Оның міндеті – бұрынғы Шығыс Флорида (жарым аралдағы) колониясындағы мемлекеттік жерлерге құқықтарды тексеру, 1819 жылғы шартты жасасу кезінде Испан королінің берген гранттарына байланысты мәселелерді қарастыру, Флориданың АҚШ-қа қосылуы және Флорида территориясының құрылуы. 1851 жылы ол Балтимордың жаңадан аталған Орталық орта мектебі үшін өткізілген алғашқы бітіру салтанатында сөз сөйледі (бұл мектеп 1839 жылы жоғары мектеп ретінде құрылған, кейіннен 1844 жылдан бастап ұлдар орта мектебіне айналды, ал 1866 жылы Балтимор қалалық колледжі деп аталды). Ол 1796 жылғы ескі "Келісім залында" орналасқан, Балтимор билеу жиналысы үшін бұрынғы тарихи грек қайта өрлеуі стиліндегі би кештері, әдеби және азаматтық зал ретінде танымал болды. Орта мектеп 1875 жылы Батыс Орталық және Солтүстік Говард көшелерінің оңтүстік-батыс бұрышындағы жаңа ғимаратына көшті. Уоллис жергілікті мемлекеттік мектепке және жалпы мемлекеттік білім беру жүйесіне үнемі қызығушылық танытты. 1859 жылдан 1861 жылға дейін Уоллис жергілікті газеттің редакциялық бағаналарына көп үлес қосты, «Балтимор Exchange» газетіне және басқа журналдарға да жазды. Ол американдық немесе «Бірдеңе білмеймін» партиясы құрылғанға дейін виг болды, ал ол саяси және моральдық күшін жоғалтқаннан кейін демократқа айналды. 1861 жылдың сәуір айында Уоллис Мэриленд штатының Бас Ассамблеясындағы Мэриленд Делегаттарының төменгі палатасына сайланды және Мэриленд заң шығарушы органының арнайы мәжілісіне белсенді қатысты. Губернатор Томас Х. Хикс (1798-1865) штат астанасы Аннаполисте емес, Фредерикте шақыртқандықтан, штатты Массачусетс және Нью-Йорк ополчениелерінің генерал Бенджамин Ф. Батлер (1818-1893) басқаруындағы әскерлері басып алғандықтан, ол бөліну мәселесі мен күтілетін дағдарысқа және президент Авраам Линкольннің соғыс саясатына қатысты шешім қабылдауға қатысты. Ол Федералды қатынастар жөніндегі комитеттің төрағасы болды және өз есептерімен Федералды билік органдарының наразылығын тудырды. Оның есептері заң шығарушы органмен қабылданды және Азаматтық соғыс мүмкіндігіне, сондай-ақ сол кездегі «әскери қажеттілік доктринасына» қарсы күшті ұстанымдарды алды. Сол жылдың 12 қыркүйегінде, Батлер штаттың ірі қаласын басып алғаннан кейін төрт ай өткен соң, Уоллис Мэриленд заң шығарушы органының көптеген мүшелерімен және қала мен штаттың басқа азаматтарымен бірге (жаңа полиция маршалы Джордж Проктор Кейн (1820-1878) және жаңадан сайланған реформалық мэр Джордж Уильям Браун да бар) тұтқындалды. Олар бірігуге ант беруден бас тартқандықтан, Форт МакГенри, Форт Лафайетт және Форт Уорренде он төрт айдан астам уақыт тұтқында болды. 1862 жылдың қарашасында ол ешқандай шартсыз және тұтқындалу себебі туралы хабарланбастан босатылды. Содан кейін ол Балтимордағы жеке заңгерлік практикасына оралды. 1870 жылы досы Джон Пендлтон Кеннеди (1795-1870) қайтыс болғаннан кейін Уоллис Балтимордағы Мэриленд университетінің проректоры болып сайланды. 1872 жылдың желтоқсанында Мэриленд заң шығарушы органы тағайындаған жеке азаматтардан құралған өнер комитетінің төрағасы ретінде ол Мэрилендтің бас судьясы Роджер Брук Тэнидің (1777-1864) мүсінін ашу кезінде сөз сөйледі. Мүсінші Уильям Генри Ринехарт жасаған бұл мүсін судьяның қайтыс болғаннан кейін сегіз жыл өткен соң ашылды. Судья Тэни 1835 жылдан бастап қызмет еткен және бас судья Джон Маршаллдың да осыған ұқсас ұзақ мерзімге қызмет еткені белгілі.
From 1859 until 1861, Wallis contributed largely to the editorial columns of the local newspaper, the Baltimore "Exchange", and wrote for other journals as well. He was a Whig until the organization of the American or "Know Nothing" party, after which when it faded as a political and moral force, he was a Democrat. In April 1861, Wallis was elected to the lower House of Delegates of Maryland in the General Assembly of Maryland, and took an active part in the special proceedings of the Maryland Legislature, called into special session that Spring by Gov. Thomas H. Hicks, (1798 1865), as the authority of the Governor of Maryland at Frederick instead of the state capital at Annapolis which was then occupied by Massachusetts and New York militia under the command of Gen. Benjamin F. Butler, (1818 1893), deciding on the issue of secession and the state's relationship to the pending crisis and the forming war policies of President Abraham Lincoln. He was chairman of the committee on Federal relations, and made himself obnoxious to the Federal authorities by his reports, which were adopted by the Legislature, and which took strong ground against the possibilities of Civil War, as well as against the then prevailing "doctrine of military necessity". In September 12 of that year, four months after Butler's occupation of the state's major city, Wallis was arrested with many other members of the Maryland Legislature and other citizens of the city and state (including the new police marshal George Proctor Kane, (1820 1878), and newly elected reform mayor George William Brown), and imprisoned for more than fourteen months in Fort McHenry, Fort Lafayette, and Fort Warren for not citing a Union Oath before a succession vote. He was finally released by November, 1862, without conditions and without being informed of the official cause of his arrest. He then returned to the private practice of the law in Baltimore. In 1870, on the death of his friend John Pendleton Kennedy, (1795 1870), Wallis was elected provost of the University of Maryland at Baltimore. In December, 1872, as chairman of the art committee of private citizens appointed by the Maryland Legislature, he delivered the address upon the unveiling of sculptor William Henry Rinehart's statue of Maryland's own Chief Justice Roger Brooke Taney, (1777 1864), of the United States Supreme Court, eight years after his death, having served since 1835 and the similarly long tenure of Chief Justice John Marshall.
Қызықты деректер
1860 жылдары осы түрмеде оның бір әріптесі, Генри Мактьер Уорфилд, бесінші ұлын Тикл Уоллис Уорфилд деп атады. Ол 1896 жылы өз кезегінде қызына Бесси Уоллис Уорфилд есімін қойды. Кейіннен ол Уолис Симпсон, Виндзор герцогинясы ретінде әйгілі болды.
Мұра
Уоллистің бейнесімен жасалған қола мүсіні оның есіне арналып орнатылды және Балтимор, Мэриленд штатындағы, Шығыс Монумент көшесі бойында, Сент-Пол көшесіне қарап тұрған, төменге қарай еңіске түсетін бақша алаңындағы, Вашингтон монументінің шығысындағы Батыс Маунт-Вернон алаңында, оның есімі және туған-өлген жылдары жазылған тұғырға қойылған. Уоллистің бюсі Балтимор қаласы округтік сотының Митчелл сотының салтанатты зал сыртында орналасқан.