Питер МакКенна: Австралиялық регби футболшысының өмірі мен мансабы
Peter McKenna
Питер МакКенна: легендарный австралийский футболист (VFL/AFL). Рекордсмен по количеству матчей с голом (121). Игрок Collingwood, Carlton и комментатор.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Австралиялық футболшы, 1946 жылы туған.
Australian rules footballer, born 1946
the Australian rules footballer
Питер Маккенна (27 тамыз 1946 жылы Брансуик Вест, Викторияда туған) – 1960 және 1970 жылдары Виктория футбол лигасы (VFL) құрамында «Коллингвуд» және «Карлтон» командаларында ойнаған бұрынғы Австралиялық футболшы. Сондай-ақ ол Солтүстік-Батыс Футбол Одағында (NWFU) «Девонпорт» клубын, ал Виктория Футбол Ассоциациясында (VFA) «Норткот», «Порт-Мельбурн» және «Джилонг-Вест» клубтарын өкілдік еткен. Барлық кездердегі ең үздік толық шабуылшылардың бірі саналатын Маккенна VFL/AFL тарихында кем дегенде бір гол соққан ең көп ойын саны бойынша рекордты иеленеді: 121 ойын. 1960 және 1970 жылдары моптоп шашы, жылы күлімсіреуі және кеудеге жоғары қабылдау дағдысы Маккеннаны ойынның алғашқы мультимедиа жұлдызы етіп мақтан тұтты. Ол 1980 және 1990 жылдары «Seven Network» телеарнасында комментатор болып жұмыс істеу арқылы футболға қатысуын жалғастырды.
Peter McKenna (born 27 August 1946 in Brunswick West, Victoria) is a former Australian rules footballer who represented Collingwood and Carlton in the Victorian Football League (VFL) during the 1960s and 1970s. He also represented Devonport in the North West Football Union (NWFU), and Northcote, Port Melbourne and Geelong West in the Victorian Football Association (VFA). Regarded as one of the best full forwards to ever play the game, McKenna holds the VFL/AFL record for the longest sequence of matches in which he scored at least one goal: 121 matches. A moptop hairstyle, genial grin, and a gift for taking chest high marks won McKenna adulation in the 1960s and 1970s as the game's first multimedia star. He continued his involvement in the game as a commentator with the Seven Network during the 1980s and 1990s.
Ойын мансабы
МакКенна Винни мен Кевин МакКеннаның бес баласының екіншісі болды. Ол 13 жасқа дейін футбол ойнап, оны жақтап өсті. 1966 жылғы VFL маусымының ашылу турында Виктория Паркте өткен матчта МакКенна 12 гол соғып, болашақта не болатынын көрсетті. Бұл – ойынды жеңуге жеткізген он немесе одан көп гол соққан он үшінші жағдай болды. Алайда, МакКеннаның формасы төмендеді және 6-турда қарсыласына гол соға алмағаннан кейін, ол маусымның қалған бөлігіне резервке жіберілді. 1967 жылы МакКенна 47 гол соқты, алғаш рет Коллингвудтың гол соғу көрсеткіші бойынша көшбасшы болды. Ол осы жүлдені қатарынан сегіз маусым жеңіп алды, соның ішінде 1969 және 1971 жылдары тиісінше 143 және 134 гол соқты. 1968 жылғы VFL маусымының басынан 1974 жылғы 3-турға дейін МакКенна қатарынан 121 ойында кемінде бір гол соқты, бұл 2024 жылға дейін VFL/AFL рекорды болып табылады. МакКенна гол соғу үшін сүйікті соққысы ретінде түпкілеуді қолданғанымен танымал болды. Түпкілеу 1930 жылдан бері қолданылып келсе де, МакКеннаның дәлдігі мен соққының қашықтығы, көптеген шабуылшылар әлі де 30 метрден асып түсетін соққылар үшін жалпақ соққыны қолданған кезде, оны осы соққы стилінің алғашқы және көрнекті шеберіне айналдырып, оны танымал етуге көмектесті. МакКеннаның мансабында Коллингвуд екі рет ірі финалға шықты – 1966 және 1970 жылдары, екеуінде де Коллингвуд жеңіліске ұшырады. МакКенна бұрынғы матчта ойнаған жоқ. Ал соңғы ойында, ол жартылай уақытқа дейін командаласы Дес Тюдденхэммен соқтығысып, миына сотқылық алды, бұл Коллингвудтың жартылай уақытқа дейін 44 ұпайдан бас тартуына себеп болды. 1972 және 1973 жылдары МакКенна VFL-дің ең көп гол соққан ойыншысы болды, 1972 жылы 130, ал 1973 жылы 86 гол соқты. 1972 жылы ол Виктория құрамасы атынан 1972 жылғы Перт карнавалындағы өнері үшін «All Australian» құрамына енді. 1975 жылғы 10-турдың соңында МакКенна Коллингвудтың гол соғу тізімінде 26 голмен көшбасшы болды, бірақ келесі аптада 11-турда Мельбурнға қарсы Королеваның туған күніне арналған матчта гол соға алмады. Осы көрсеткішінң нәтижесінде ол және бірнеше командаластары 12-турда VFL паркінде Оңтүстік Мельбурн футбол клубына қарсы резервке жіберілді, онда ол бүйрегіне жарақат алды – ол одан кейін Коллингвуд үшін тағы ойнаған жоқ. 1976 жылы МакКенна Тасманияның Солтүстік-Батыс футбол одағында (NWFU) «Devonport Magpies» командасы үшін ойнады. Ол «Devonport» сапында бір маусым ойнап, 17 ойында 79 гол соқты. 1977 жылы МакКенна VFL-ге оралып, Коллингвудтың өміріндегі жаулары «Carlton» үшін ойнады, 11 ойында 36 гол соқты. Ол бір маусымнан кейін «Carlton» клубын тастап, Виктория футбол ассоциациясында (VFA) үш жыл ойнады, «Geelong West» (67 гол) және «Port Melbourne» (52 гол) командаларында бір жылдан ойнады, онда ол капитан және жаттықтырушы болды, сондай-ақ «Northcote» (98 гол) командасында ойнады. Барлығында, МакКеннаның VFL-дегі 191 ойында соққан 874 голы оны зейнеткерлікке шыққан кезде лиганың төртінші ең көп гол соққан ойыншысы етіп көрсетті, Гордон Ковентри, Даг Уэйд және Джек Титус-тан кейін; 2023 жылғы AFL маусымының соңында ол лиганың барлық уақыттағы гол соғу көрсеткіші бойынша оныншы орында тұрды. Ол 200-ден аз VFL/AFL ойынымен мансабын аяқтаған кез келген ойыншыдан көбірек гол соқты, ал ойын басына шаққандағы 4,58 голдық көрсеткіші барлық уақыттағы ең жоғары көрсеткіштердің бірі болып табылады. Оның толық кәсіби және құрама мансабында 1213 гол соғылды.
McKenna was the second of five children to Winnie and Kevin McKenna. He grew up supporting and played soccer until he was 13. In the opening round of the 1966 VFL season against at Victoria Park, McKenna gave a glimpse of what was to come when he kicked 12 goals in a match winning effort, the first of thirteen occasions when he would kick ten or more goals in a game. However, McKenna's form dropped away; and, after being held goalless against in round 6, he was dropped for the remainder of the season. McKenna kicked 47 goals in 1967, leading Collingwood's goalkicking for the first time. He went on to win that award for eight consecutive seasons, including in 1969 and 1971 when he kicked 143 and 134 goals, respectively. From the start of the 1968 VFL season to round 3, 1974, McKenna kicked at least one goal in 121 consecutive games, still a VFL/AFL record as of 2024. McKenna was noted for his use of the drop punt as his preferred kick for goalkicking. Although the drop punt had been in use since the 1930s, McKenna's accuracy and distance with the kick, at a time when most forwards still used the flat punt for shots longer than 30 metres, made him one of the first great exponents of the kicking style and helped to popularise it. Collingwood played in two grand finals during McKenna's career, 1966 and 1970, both of which Collingwood lost. McKenna did not play in the former match. In the latter game, he was concussed in a collision with teammate Des Tuddenham before half time which contributed to Collingwood giving up a 44 point half time lead. In 1972 and 1973, McKenna was the VFL leading goalkicker, kicking 130 in 1972 and 86 in 1973. In 1972, he was also named All Australian for his performance in the 1972 Perth Carnival for Victoria. At the end of round 10, 1975, McKenna led Collingwood's goalkicking list with a modest total of 26 goals, but the following week he had a poor game in which he was held goalless in the round 11 Queen's Birthday match against Melbourne. This performance saw him and a number of teammates in round 12 dropped to the reserves against South Melbourne Football Club at VFL Park in which he suffered a kidney injury – he did not play for Collingwood again after that. In 1976, McKenna played with the Devonport Magpies in Tasmania's North West Football Union (NWFU). He played a solitary season for Devonport and kicked 79 goals in 17 games. McKenna returned to the VFL in 1977 to play for Collingwood's bitter rival, Carlton, kicking 36 goals in 11 games. He left Carlton after one season and then spent three years in the Victorian Football Association (VFA), playing one year with each of Geelong West (67 goals) and Port Melbourne (52 goals), where he was captain/coach, and Northcote (98 goals). Altogether, McKenna's VFL record of 874 goals from 191 games was enough to place him as the league's fourth highest goalkicker at the time of his retirement, behind only Gordon Coventry, Doug Wade and Jack Titus; as of the end of the 2023 AFL season, he sat tenth on the all time league leaderboard. He has scored the most goals of any player to finish his career with fewer than 200 VFL/AFL games, and his goals per game average of 4.58 is the fifth highest of all time. His full senior and representative career yielded 1,213 goals.
Футбол алаңынан тыс өмір
Футбол карьерасы барысында ол өзінің алғашқы поп-синглын – Колин Бакли (Мельбурн әншісі/әндер жазушысы) жазған «Things to Remember» әнін жазды. Одан кейін Джонни Янг жазған тағы бір сингл – «Smile» әні шықты. 1969 жылы ол Фэрфилд мемлекеттік бастауыш мектебінде мұғалім болып жұмыс істеді. 1970-жылдардың соңы мен 1980-жылдардың басында Камбервеллдегі Марселин колледжінің кіші ұлдар мектебінде сабақ берді. МакКенна осы кезеңде теледидарда жиі пайда болды, 1971 жылдың соңындағы шоудың алғашқы сегіз аптасында Дэрил Сомерстің «Hey Hey It's Saturday» бағдарламасын жүргізіп, Осси Острич оны жүргізуші ретінде алмастырғаннан кейін де қатысып тұрды. Сонымен қатар, «Жас таланттар уақыты» және «Happening '72» сияқты бағдарламаларда да өнер көрсетті. 1973 жылы ол өмірі мен карьерасы, сондай-ақ VFL және жалпы австралиялық футбол туралы ойларын сипаттаған кітап жариялады. Кітап Филипп Берфурдпен бірлесіп жазылып, Джек Поллардтың «Sportsmaster» спорт әдебиеті сериясынан шықты. «Менің футбол әлемім» кітабының қосымша тақырыбы: «Австралиялық футбол батырының ашық, ойландырарлық ішкі ойлары мен техникалық құпиялары». Футболдан кәсіби өмірін аяқтағаннан кейін МакКенна «Seven Network» телеарнасында футболға түсініктеме берді, 2001 жылғы AFL маусымынан кейін «Seven» AFL матчтарын көрсету құқығын жоғалтқанға дейін. Содан кейін ол радиода жұмыс істеді және 2004 жылдың мамырына дейін «Collingwood» командасында гол соғу бойынша жартылай штаттық жаттықтырушы болып жұмыс істеді, осы кезде МакКенна Виктория Парламенті үшін министрлік көлік қызметкері (шаффер) ретінде жұмыс істей бастайтыны жарияланды. 2007 жылдың қыркүйегінде эпилепсиямен ауыратын адамдар мен олардың отбасыларына хабардарлықты арттыру және қолдау көрсету мақсатында МакКенна отбасындағы үш қайғылы оқиға туралы айтты, олар оның өміріне зор әсер еткен: үлкен әпкесі Мари эпилепсиялық ұстамадан МакКеннаның 21 жасқа толуына бірнеше күн қалғанда қайтыс болды, ал әкесі Кевин мен ағасы Жерард диабетке байланысты аурулардан көз жұмды. МакКенна үйленген, екі қызы мен екі немересі бар.
During his football career, he recorded his first pop single Things to Remember, written by Melbourne singer/songwriter Colin Buckley. This was followed by another single Smile, written by Johnny Young. In 1969, he was a teacher at Fairfield State Primary. In the late 1970s and early 1980s he taught at Marcellin College Junior Boys School in Camberwell. McKenna appeared regularly on television at this time, being Daryl Somers' co host of Hey Hey It's Saturday for the show's first eight weeks in late 1971, and continuing to appear after Ossie Ostrich had replaced him as co host. There were also appearances on shows such as Young Talent Time and Happening '72. In 1973, he published a book describing his life and career to date, and his thoughts on the VFL and Australian football in general. The book was co written with Phillip Burfurd and published in the Jack Pollard Sportsmaster range of titles. My World Of Football was subtitled "The candid, provocative innermost thoughts and technical secrets of an Australian football hero". After his football career had ended, McKenna commentated football with the Seven Network until Seven lost the rights to broadcast AFL matches after the 2001 AFL season. He then worked in radio and as a part time goalkicking coach at Collingwood until May 2004 when it was announced that McKenna would begin working as a ministerial transport officer (chauffeur) for the Parliament of Victoria. In September 2007, in an attempt to boost public awareness and support for epilepsy sufferers and their families, McKenna opened up about the three deaths in his family that had impacted him deeply over the years; those of his older sister Marie, who died after suffering an epileptic seizure just days out from McKenna's 21st birthday, and father Kevin and brother Gerard from diabetes related illnesses. McKenna is married with two daughters and two grandsons.