Португалиядағы Ұлттық Синдикалистік Қозғалыс: Тарихы мен Таралуы
National Syndicalists (Portugal)
Ұлттық синдикалистік қозғалыс (Португалия, 1930-жылдар) – фашистік идеология, капитализм мен коммунизмге қарсы корпоративизмді ұсынды. Франсиску Ролао Прето басшылығымен өркендеді.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ұлттық синдикалистік қозғалыс (португалша: Movimento Nacional Sindicalista) – 1930 жылдары Португалияда қысқа ғана уақыт бойы дамыған саяси қозғалыс. Стенли Г. Пейн оларды фашистік қозғалыс ретінде сипаттайды.
The National Syndicalist Movement (Portuguese: Movimento Nacional Sindicalista) was a political movement that briefly flourished in Portugal in the 1930s. Stanley G. Payne defines them as a fascist movement in his typography.
Даму
МНС «Лига Nacional 28 de mayo» партиясымен байланысы бар, бірақ оның оңшыл экономикалық платформасынан көңілі қалған студенттер тобының арасында пайда болды. Франсиско Ролао Претоның басшылығымен Ұлттық синдикалистер 1932 жылы монархизм мен Интегрализм Лузитано («Люзитаниялық интегрализм») дәстүрінен туындап, капитализм мен коммунизмге қарсы, қауымдастықтар мен кәсіби одақтардың толық корпоративизміне алып келетін платформа ұсынуды мақсат етті. Олар өзінің алғашқы кезеңдерінде тез өсті және 1933 жылы 25 000 мүшеге жеткені бағаланды, бұл басқарушы Ұлттық одақтан 5 000-ға көп. Ұлттық синдикалистер Антонио де Оливейра Салазардың режимі мен «Estado Novo»-ны сынға алды. Салазар 1933 жылдың қараша айында топтың ұлттық конференция өткізуіне рұқсат берді және егер олар ашық синдикализмнен бас тартса, оларды өзінің Ұлттық одағына толығымен қосып алуға дайын екенін мәлімдеді. Бұл ұсынысты МНС топ ретінде қабыланбаса да, көптеген мүшелері мақұлдады, нәтижесінде 1934 жылдың басында қозғалыс ішінде жарылыс болды, ал орташа бағытты қолдағандар Салазар үкіметінде лауазымдармен марапатталды. Салазар 1934 жылдың 29 шілдесінде синдикализмді қорғағандары үшін топты айыптап, оны тарату туралы жариялады. Салазар МНС-ті «Ұлттық коммунистер» деп атады. Бұл ресми тоқтатылғанмен қатар, Ұлттық синдикалистер құпия жұмысын жалғастырды және Ролао Прето үкіметке қарсы құпия жоспарлауға көмектесті, онда монархистердің, Португалия Республикалық партиясының кейбір мүшелері, тіпті режимін құлатуды көздеген социалистер мен анархистер де болды. Көтеріліс 1935 жылдың 10 қыркүйегінде болды, бірақ «Бартоломеу Диас» соғыс кемесіндегі және Лиссабонның Пенха-де-Франса ауданындағы шағын сарбаздар тобынан басқа ешкім қолдау көрсетпеді, ол дереу басылды. Осының салдарынан Ролао Прето мен оның орынбасары Альберто Монсараз Испанияға жер аударылды, ал Ұлттық синдикалистер толығымен қуғынға түсті. Ұлттық синдикалистердің наразылары кейіннен «União Nacional»-ға біріктірілді.
The MNS emerged amongst a group of students who were associated with the Liga Nacional 28 de maio but had grown disillusioned with its right wing economic platform. Under the leadership of Francisco Rolão Preto, the National Syndicalists emerged in 1932 from a tradition of Monarchism and Integralismo Lusitano ("Lusitanic Integralism") to offer a platform that they hoped would lead to full corporatism of association or unionism in opposition to capitalism and communism. They grew rapidly in their early stages and were estimated to have 25,000 members by 1933, 5,000 more than the governing National Union. The National Syndicalists were fairly critical of the regime of António de Oliveira Salazar and the Estado Novo. Salazar allowed the group to hold a national conference in November 1933 and indicating if they abandoned open syndicalism he would be prepared to bring them into his National Union en bloc. Whilst this proposal was not accepted by the MNS as a group many members approved, resulting in a split within the movement in early 1934, with many of those in favour of the moderate approach rewarded with positions within Salazar's government. Salazar announced the dissolution of the group on July 29, 1934, condemning the group for its defense of syndicalism. Salazar used to call the MNS "National Communists". Despite this official end the National Syndicalists carried on in secret and Rolão Preto helped to lead a conspiracy against the government, which also involved moderate monarchists, some members of the Portuguese Republican Party, and even a few socialists and anarchists who simply wanted to overthrow the regime. The revolt took place on September 10, 1935 but it failed to gain the support of all but a small group of soldiers on board the Bartolomeu Dias warship and in the Lisbon area of Penha de França, being crushed almost immediately. As a result of this Rolão Preto and his deputy Alberto Monsaraz were forced into exile in Spain and the National Syndicalists were fully repressed. The dissidents of the National Syndicalists were subsequently integrated in the União Nacional.