Франсишку Кравейру Лопеш: Португалия президенті және саяхатшысы
Francisco Craveiro Lopes
Франсишку Лопеш – португалиялық саясаткер, 1951-1958 ж. Португалия президенті. Әскери карьерасы, Испания азамат соғысы және Үндістан генерал-губернаторы қызметтері туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Португалия президенті және саясаткері Франсиско Хигино Кравейро Лопес (fɾɐ̃ˈsiʃku iˈʒinu kɾɐˈvɐjɾu ˈlɔpɨʃ; 12 сәуір 1894 – 2 қыркүйек 1964) – Португалия әуе күштерінің офицері және саясаткері, 1951 жылдан 1958 жылға дейін Португалияның 12-ші президенті қызметін атқарды.
Portuguese president and politician
Francisco Higino Craveiro Lopes (fɾɐ̃ˈsiʃku iˈʒinu kɾɐˈvɐjɾu ˈlɔpɨʃ; 12 April 1894 – 2 September 1964) was a Portuguese Air Force officer and politician who served as the 12th president of Portugal from 1951 to 1958.
Ерте өмір және мансап
Лиссабонда туған ол, португал армиясының генералы және Португалиялық Үндістанның 122-ші генерал-губернаторы (1929–1936) Жоао Карлос Крейвейро Лопес пен оның әйелі Джулия Клотильда Кристиано Салинастың ұлы еді. 1911 жылға дейін Colégio Militar оқуын аяқтағаннан кейін, ол сол жылы ат әскері полкіне қосылып, Лиссабон политехникалық мектебіне түсті. Ол әкесінен кейін Португалиялық Үндістанның 123-ші генерал-губернаторы болды (1936–1938). Лопес Испан азамат соғысы кезінде португал ерікті күштерінің командирі қызметін атқарды.
Born in Lisbon, he was a son of João Carlos Craveiro Lopes, Portuguese army general and 122nd Governor General of Portuguese India (1929–1936) and his wife Júlia Clotilde Cristiano Salinas. He concluded his Colégio Militar studies by 1911, having then entered the Escola Politécnica de Lisboa, in the same year he joined a cavalry regiment. He succeeded his father as the 123rd General Governor of Portuguese India (1936–1938). Lopez served as the commander of the Portuguese volunteer forces during the Spanish Civil War.
Төрағалық
Премьер-министр Антониу де Оливейра Салазар 1951 жылы Крейвейро Лопесті режимнің президенттік кандидат ретінде таңдады, бұл қайтыс болған Оскар Кармонаның орнын басуға арналған шара еді. Бастапқыда ол «Эстадо-Ново» режиміндегі екінші даулы сайлауға қатысуға тиіс болған, онда теңіз офицері Мануэль Квинтао Мейрелес оған қарсы кандидат болуға ниет білдірген. Алайда, Квинтао Мейрелес сайлау күнінен бұрын үміткерліктен бас тартты, нәтижесінде Крейвейро Лопес қарсылықсыз сайланды. Конституция бойынша президентке дерлік диктаторлық билік берілген еді. Іс жүзінде Кармона үкіметті Салазарға көп бөлігімен тапсырған. Бірақ Крейвейро Лопес Кармона Салазарға берген еркіндікті оған беруге дайын болған жоқ. Осыған қарамастан, ол Салазарды қызметтен босатуға бармады, себебі президенттің премьер-министрді қызметтен босату құқығы – Салазардың билігіне жалғыз шектеу болып табылды. Дегенмен, 1958 жылы Салазар режим үшін, көбінесе ыңғайлырақ теңіз министрі Америко Томасты кандидат етіп таңдады. Демократиялық оппозиция Крейвейро Лопесті өз кандидаттары ретінде шақырды, бірақ ол жеңіске жету мүмкіндігінің жоқтығын білген соң бас тартты. Бірақ, өтемақы ретінде режим оны маршал шеніне көтерді. Ол 1961 жылы қорғаныс министрі Жулио Ботельхо Монис басқарған Салазарды құлатуға жасалған сәтсіз әскери төңкеріске қатысты. 1964 жылдың 2 қыркүйегінде Лиссабонда қайтыс болды.
Prime Minister António de Oliveira Salazar chose Craveiro Lopes as the regime's presidential candidate in 1951 to succeed the late Óscar Carmona. Initially, he was to run in what would have been only the second contested election of the Estado Novo, when naval officer Manuel Quintão Meireles filed to run against him. However, Quintão Meireles withdrew before election day, and Craveiro Lopes was elected unopposed. Under the Constitution, the president was vested with near dictatorial powers. In practice, Carmona had mostly turned over the government to Salazar. However, Craveiro Lopes was not willing to give Salazar the free hand that Carmona had given him. Despite this, he did not go as far as to dismiss Salazar; for all intents and purposes, the president's power to sack the prime minister was the only check on Salazar's power. Nevertheless, Salazar picked the seemingly more pliant naval minister, Américo Tomás, as the regime's candidate in 1958. The Democratic Opposition then invited Craveiro Lopes to be their candidate, but he knew he stood no chance of winning and refused. The regime, however, as compensation promoted him to Marshal. He was involved in the failed military attempt to overthrow Salazar in 1961, led by the Defence Minister Júlio Botelho Moniz. He died in Lisbon on 2 September 1964.
Отбасы
Берта Рибейро Артурға (Лиссабон, Пена, 1899 жылғы 15 қазан – Лиссабон, Санта-Мария-де-Белем, 1958 жылғы 5 шілде) үйленді, ол инженер Сезинандо Рибейро Артурдың (Лиссабон, 1875 жылғы туған) Мария Клара Перейрадан туған заңды емес қызы, және олардан төрт бала дүниеге келді.
He married Berta Ribeiro Artur (Lisbon, Pena, 15 October 1899 – Lisbon, Santa Maria de Belém, 5 July 1958), natural daughter of Engineer Sezinando Ribeiro Artur (Lisbon, 1875 – Lourenço Marques, 1918) by Maria Clara Pereira, by whom he had four children.