Кіріспе
Америка құстарындағы түрлер
Түрлер қорабы
| fossil range =
| image = Vermilion Flycatcher by Dan Pancamo.jpg
| image alt = Ағаштағы қызыл құс
| image caption =
| status = LC
| status system = IUCN3.1
| status ref =
| genus = Pyrocephalus
| species = obscurus
| authority = Gould, 1839
| range map = Pyrocephalus obscurus map.svg
| range map caption = Таралу картасы. Fluvicolinae қосалқы туысы Pyrocephalus, Contopus, Empidonax және Sayornis туыстарын қамтиды. Олардың ортақ ата-бабасы, мүмкін, Contopus немесе Xenotriccus туысына жатқан, кейіннен олар әртүрліленген. Пироцефалустар морфологиялық жағынан Sayornis-ке жақын, бірақ генетикалық талдаулар олардың Fluvicola-ға жақын болуы мүмкін екенін көрсетіп тұр. 2016 жылғы молекулалық зерттеу түрдің таксономиясын өзгертіп, бірнеше жаңа түрді бөліп шығарды және бастапқы құсты Pyrocephalus obscurus деп қайта атады. Бұрын ол монотиптік туыс саналған, бірақ қазір таксономистер (Халықаралық орнитологтар одағы да бар) вермильонның үш түрін – Дарвин, Сан-Кристобаль және қызыл құс – түр деңгейіне көтерді. Немесе "жалынды бас". Обскурус латын тілінен аударғанда "қараңғы" немесе "көлеңкелі" деген мағынаны білдіреді. Вермильон құсының шамамен 1,15 миллион жыл бұрын пайда болғаны болжанады, ал Галапагос аралдарындағы түрлер 0,82 миллион жыл бұрын бөлініп шыққан. Оңтүстік Америкадағы түрлер шамамен 0,56 миллион жыл бұрын біріккен, ал Солтүстік Америкадағы түрлер Оңтүстік Америкадан 0,25 миллион жыл бұрын ерекшеленген. Бұл түрдің жыныстық диморфизмі айқын. Еркектердің түсі ашық қызыл, қара қоңыр реңді қауырсындарымен сәйкес келеді. Аналықтардың түсі күңгірт, құрсақтары персик түсті, жоғарғы жағы қара сұр. Қызыл түсінің нұсқалары әртүрлі – қызыл, қызылғыл немесе сары қызыл болуы мүмкін. Еркектердің басы, кеудесі және құрсақ аймағы қызыл. Көздің үсті, мойны, құлақ жамылғылары, қанаттары, жоғарғы бөлігі және құйрығы қоңырдан қара қоңырға дейін өзгереді. Аналықтардың басы, құлақ жамылғылары, қанаттары және құйрығы сұр түсті. Ұшу қауырсындары мен қанат жамылғылары ақшыл сұр түсті, бұл жолақты эффектіні тудырады. Көздің үстіндегі жолақ ақшыл. Құрсақ аймағы ақтан басталып, төмен қарай қызыл түске өтеді. Екі жыныстың да жас құстары ересек аналықтарға ұқсас; жас еркектердің құрсақ аймағы қызыл, ал жас аналықтардың құрсақ аймағы сары түсті. Ересектер мен жас құстардың қауырсыны жыл бойы өзгермейді. Оларда қажет болған жағдайда тіктеп тұра алатын кішкене шоқы бар. Еркектерді басқа түрлермен шатастыру қиын, бірақ аналықтардың күңгірт түсі Сайдың фобиясымен шатасуы мүмкін.
| fossil range =
| image = Vermilion Flycatcher by Dan Pancamo. jpg
| image alt = Red bird in a tree
| image caption =
| status = LC
| status system = IUCN3.1
| status ref =
| genus = Pyrocephalus
| species = obscurus
| authority = Gould, 1839
| range map = Pyrocephalus obscurus map. svg
| range map caption = Range map Within it, the subfamily Fluvicolinae comprises the genera Pyrocephalus, Contopus, Empidonax, and Sayornis. They likely share a common ancestor that belonged to the genus Contopus or Xenotriccus and later diversified. The Pyrocephalus are most closely related to Sayornis in terms of morphology, but genetic analysis shows they may be more closely related to Fluvicola. A 2016 molecular study changed the taxonomy of the species, splitting off several new species and re designated the original bird as Pyrocephalus obscurus. Before the study it was considered a monotypic genus, but now taxonomists (including the International Ornithologists' Union) have elevated three of the vermilion flycatcher subspecies to the rank of species: the Darwin's, San Cristóbal, and scarlet flycatchers. or "flame headed". The specific epithet obscurus is Latin and means "dark" or "dusky". The vermilion flycatcher likely evolved around 1.15million years ago (mya), the species on the Galápagos Islands having split off around 0.82mya. The South American subspecies had coalesced by about 0.56mya, and the North American subspecies had diverged from the South American by 0.25mya. It is strongly dimorphic. Males are bright red, with contrasting dark brown plumage. Females are drab and have a peach colored belly with a dark gray upperside. The reddish color varies but can be vermilion, scarlet, or orangish. In males, the crown, chest, and underparts are red. The lores (region in front of the eyes), nape, ear coverts, wings, upperparts, and tail are all brown to blackish brown. The female has a grayish crown, as well as grayish ear coverts, wings, and tail. The flight feathers and wing coverts are slightly paler gray, which create a barring effect. The supercilium (eyebrow) is whiter. The underparts start white but become light red moving downward. Juveniles of both sexes look similar to adult females; juvenile males have much brighter red underparts, whereas juvenile females have yellowish underparts. Plumage appears constant throughout the year for both adult sexes and for juveniles. They have a slight crest, which can be raised when needed. Males are not easily mistaken for other species, but the drab females may be confused with the Say's phoebe.
Әндіктер
Орнитолог Дэвид Сибли әнді пит пит пит пидддррррррррррр деп сипаттайды, ал Корнелл орнитология зертханасы оны соңғы буынды ерекше атап, ching tink a le tink деп сипаттайды. Ұрғашылар әдетте ән салмайды. Қалалық шу ластануы әндерге әсер етеді; Мехико қаласындағы популяция қоршаған шу деңгейі жоғарылаған сайын күштірек және ұзағырақ әндер шырқайды. Ән салу жыл бойы естілмейді; Аризона және Техас штаттарындағы популяциялар тек ақпан соңынан шілдеге дейін ғана ән салады. Балапандар ұядан шыққаннан кейін төрт күннен соң көздерін ашады. Жас балапандар ұядан шығуға 15 күннен соң дайын болады. Көбінесе барлық жас балапандар бір күні ұядан ұшып кетеді, бірақ кейбіреулері бір күн бұрын да ұшып кетуі мүмкін. Егер ұя бұзылса, 11 күннен асқан балапандар ұядан ерте ұшып кетеді. Жыл сайын әдетте екі жұп балапаны болады, бірақ үш жұп та болуы мүмкін. Олар көбінесе қысқа ұшып түскеннен кейін ауада ұсталады. Құрт-қуыртықтарды күтіп отырғанда, олар жұқа талдарға қонып, құйрықтарын жоғары-төмен қозғайды. Құс шешегі вирустары және егін ісігі (Trichomanes gallinae туғызады) Галапагос аралдарындағы туыс түрлердің жойылуына тікелей себеп болуы мүмкін.
Адамдармен қарым-қатынасы
Қызылшалы құс аулаушы құсқаралардың сүйіктісі, бірақ оны көбінесе құс шаруашылығында ұстамайды, себебі еркектер тұтқындыққа түскенде қызыл түсін жоғалтады. Бұл, көбінесе, диетаға байланысты болады, өйткені құстардың жарқын қызыл түсін сақтау үшін көп мөлшердегі сары түсті зеаксантин алдын-ала молекулалары қажет, олар кейін қызыл пигментке айналады. Бұл, әлеуетті серіктерге генетикалық денсаулықтың көрсеткіші ретінде танылады, себебі жарқын еркек өзінің диетаға негізделген түсі арқылы тірі қалу және азық табу қабілетін көрсетіп тұрады. Аризона штатының Тусон қаласындағы Аудубон қоғамы қызылшалы құс аулаушы құсқараның атымен аталатын журнал шығарады.
Мәртебе
Өте кең таралған ареалы мен көптеген санына байланысты – популяциясы шамамен 5 000 000 мен 50 000 000 жеке тұлға аралығында бағаланады – қызылқұйрық құс аулаушы Халықаралық табиғатты қорғау одағының ең аз уайым тудыратын түрлері тізіміне енгізілген. Дарвиннің құс аулаушысы, бұрын осы түрдің бір бөлігі болған, Халықаралық табиғатты қорғау одағы оны осал түр деп санайды.