Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық қылмыс жасаушы
Нью-Йорк қаласының гангстері
American mobster
the New York City gangster
Эдвард "Монк" Истмен (1875 – 26 желтоқсан, 1920) – 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында Истмен тобын құрып, басқарған американдық гангстер. Бұл топ қаладағы ең күшті көшелік бандиттік топтардың біріне айналды.
Edward "Monk" Eastman (1875 – December 26, 1920) was an American gangster who founded and led the Eastman Gang in the late 19th and early 20th century; it became one of the most powerful street gangs in the city.
Ерте өмір
Монк 1875 жылы Нью-Йорк қаласында Манхэттеннің төменгі шығыс бөлігіндегі Корлеарс Хук ауданында Эдвард Истман болып дүниеге келді. Оның әкесі – Азамат соғысының қатысушысы және обой ілгіш Сэмюэл Истман, анасы – Мэри (Паркс) Истман. Олар, көбінесе, отарлық дәуірдегі ағылшын текті ата-аналарының ұрпақтары болған. Монк бес жасқа келгенде, әкесі отбасын тастап кетті. Мэри балаларымен бірге Жоғарғы Шығыс жағындағы әкесі Джордж Паркстің үйіне көшіп барды. 1880 жылғы АҚШ халық санағына сәйкес, 5 жасар Эдвард Истман анасымен және туыстарымен бірге Манхэттендегі Шығыс жетпіс бесінші көшеде тұрды. Шаруашылықты әжесі Джордж Паркс, 68 жаста, басқарды, ол құрғақ тауарлар дүкенінде жұмыс істеді. Паркс, оның ата-анасы да, Нью-Йоркте туған. 1870 жылғы АҚШ халық санағында Мэри Истман Манхэттеннің төменгі шығыс жағындағы Кэннон көшесінде күйеуі Сэмюэл Истманмен бірге тұрған, 40 жаста, Нью-Йоркте туылған және обой ілгіш болып жұмыс істеген. Олармен бірге Нью-Йоркте туған 3 жасар Лиззи мен Уилли де тұрды. Уилли, 1880 жылғы санақта отбасы тізімінде болмағандықтан, жас кезінде қайтыс болған болуы мүмкін. 1860 жылғы санақта Сэмюэл Истман Манхэттенде әйгілі ескі Нью-Йорк отбасынан шыққан Томас Макспедонның үйінде жалғыз өмір сүрді. Оның ұстазының фирмасы, McSpedon & Baker, Нью-Йорктегі Пайн-стритте қалалық үкіметтің ресми баспаханасы болды. Өзінің бизнесін жүргізумен қатар, Макспедон Нью-Йоркте сайланған кеңесші және 19 ғасырдың ортасында қалалық өрттен қорғау басшысы болып тағайындалды. Истман обой ілгіш болып жұмыс істеді. 1900 жылғы санақ бойынша Мэри Истман Квинстегі Кертис даңғылында қыздары Элизабет және Франсин мен олардың отбасыларымен бірге тұрды. Эдвард Истман сол санақта "құс сатушы" ретінде тіркелді, ол төменгі Манхэттендегі Шығыс Бірінші көшеде тұрды және 1896 жылдан бері Маргарет Истманға үйленген. "Монк" лақап атымен танылған Истманның әжесі қайтыс болғанға дейін тұтқындалғаны туралы ешқандай жазба жоқ. Бір кезде Паркс немересіне Брум көшесінде үй жануарлары дүкенін ашуға көмектескен. Көп жылдар бойы бандит ретінде танылғаннан кейін, Истман мемлекеттік құжаттарда өзінің кәсібін "құс сатушы" деп көрсеткен.
Monk was born Edward Eastman in 1875 in the Corlear's Hook section of the Lower East Side of Manhattan of New York City, New York to Samuel Eastman, a Civil War veteran and wallpaper hanger, and his wife Mary (Parks) Eastman. They were most likely descended from English ancestors of the colonial period. By the time Monk was five, his father had abandoned the family. Mary moved with her children to her father George Parks' home on the Upper East Side. According to the 1880 United States Census, 5 year old Edward Eastman lived with his mother and other family on East Seventy Fifth Street, in Manhattan. The household was headed by his maternal grandfather George Parks, age 68, who worked in a dry goods store. Parks was born in New York, as were both his parents. In the 1870 U. S. census, Mary Eastman had been living on Cannon Street in the Lower East Side of Manhattan with her husband Samuel Eastman, age 40, born in New York and working as a paper hanger. Living with them were their children Lizzie and Willie, age 3, born in New York. Willie likely died young, as he was not listed with the family in 1880. In the 1860 census, Samuel Eastman was living as a single man in Manhattan in the household of Thomas McSpedon, from a prominent old NYC family. His mentor's firm, McSpedon & Baker, on Pine Street in New York, was the official printer for the city government. In addition to running his business, McSpedon served as an elected Alderman in NYC and as appointed City Fire Marshall during the mid 19th century. Eastman worked as a paper hanger. By the 1900 census, Mary Eastman lived in Queens on Curtis Avenue, with her daughters Elizabeth and Francine and their families. Edward Eastman is listed in the same census as a "bird salesman" residing on East First Street in Lower Manhattan, living with and married since 1896 to Margaret Eastman. Going by the nickname "Monk", Eastman was not recorded as having been arrested until after his grandfather died. At some point, Parks helped his grandson set up a pet shop on Broome Street. For years after being widely known as a gangster, Eastman listed "bird seller" as his occupation on government forms.
Ұлты
Истманның тегі журналистер мен тарихшылар арасында пікірталас тудырып келген. Оның қылмыстық іскерлігіне еврей-американдық ұйымдасқан қылмыстың көптеген өкілдері қатысқандықтан, Истманды жиі еврей деп көрсеткен (оның тірі кезіндегі кейбір газеттерде де осылай жазылған). Дегенмен, зерттеушілер оның британдық еуропалық текті протестант болғанын анықтады. Жазушы Рон Аронс "Синг-Синг еврейлері" кітабында Монктың қарындастарының (сондай-ақ оның ата-анасының) ешқайсысы да еврейлік дәстүр бойынша үйленбегенін айтады. Оның анасының әкесі Джордж Паркс баптисттердің емдеу орталығында қайтыс болды. Истманды жерлеген кезде, оның жаназасын методист пасторы өткізді.
Eastman's ancestry has been a subject of debate by reporters and historians. Because his criminal enterprise involved so many members of Jewish American organized crime, Eastman is frequently depicted as being Jewish (including by some newspapers of his period). However, researchers have documented that he appears to have been a Protestant of British European descent. In his book The Jews of Sing Sing, writer Ron Arons notes that none of Monk's sisters (nor his parents) were married in Jewish ceremonies. His maternal grandfather George Parks died in a Baptist rest home. When Eastman was buried, his funeral service was performed by a Methodist pastor.
Қылмыстық мансап
1898 жылы Монк Истман Уильям Мюррей деген атпен тұтқындалып, ұрлық жасағаны үшін сотталды (ол қолданған көптеген ирландтық псевдонимдердің бірі). Ол Блэкуэлл аралында үш айға қамалды. Осы уақыт аралығында ол "Ален-стрит кадеттері" деп аталатын бұзақылар мен ұрылар тобына қатысты. Жазушы Герберт Асбери Истманды шашы ұзын, басына екі өлшем кіші келетін дерби шапқысы бар, көптеген тістері алтынмен қапталған, көбінесе жейдесіз немесе жыртық киіммен жүретін, әрқашан сүйікті көгершіндерімен бірге болатын деп сипаттады. Оның бойы 1,75 метр шамасында болған. Уақыт өте келе Монктың қатал жігіт ретінде танылуы оған Брум көшесіндегі танымал "Нью Ирвинг Холл" клубында "шериф" немесе күзетші қызметін әкелді, бұл оның үй жануарлары дүкенінен алыс емес жерде орналасқан. "Нью Ирвинг Холл" мен "Күміс доллар Смит" салонында Истман Нью-Йоркте ықпалды және этникалық иммигранттар қауымдастығымен тығыз байланыста болған Таммани Холл саясаткерлерімен танысты. Олар оны және оның серіктерін сайлауларда оппозицияны қорқыту үшін "қайта дауыс берушілер" және күш қолданушылар ретінде жұмысқа алды. Истманның ең үлкен қарсыласы Пауль Келли (шын аты Паоло Антонио Вакарелли) болды, ол итальяндық "Бес нүкте" тобының жетекшісі. 1900 жылы, 20 ғасырдың басында Истман 5-ші көшедегі 221 E мекенжайында тұрды, бұл 57-ші Грейт Джонс көшесіндегі Келлидің "Нью-Брайтон" әлеуметтік клубынан екі блок қашықтықта болды. Бұл екі топ арасындағы соғыс 1903 жылдың 17 қыркүйегінде Ривингтон көшесінде ондаған бандиттер арасындағы ұзақ атыс-шабысқа жетті. Бір топ мүшесі қаза тапты, ал екіншісі полиция офицерінен алған жарақатынан көз жұмды деп хабарланды. Көптеген бейкүнә азаматтар жарақат алды. Истман тобының 18 мүшесі тұтқындалды. Таммани Холл Келлимен де, Истманмен де сайлауларда және қаражат бөлу схемаларында өз мүшелерін жұмылдыру үшін тығыз жұмыс істеді. Олардың басшылары қақтығыстардан және топтардың салдарынан бейкүнә адамдар өлтірілген немесе жарақат алған кезде туындаған жағымсыз жариялымдардан шаршады. 1903 жылы Таммани Холл Бронкстағы ескі сарайда Истман мен Келли арасында бокс матчын ұйымдастырды, осы арқылы қақтығысты шешуді көздеді. Кездесу екі сағатқа созылды, екі балуан да көптеген соққылар алды, содан кейін тең түскен деп жарияланды. Саясаткерлер көшбасшыларды соғыс бітіруге шақырып, көшедегі зорлық-зомбылықты тоқтатуға көндірді.
In 1898, Monk Eastman was arrested and convicted of larceny under the alias William Murray (one of the many Irish aliases which he used). He was jailed for three months on Blackwell's Island. During this time, he belonged to a gang of pimps and thieves known as the Allen Street Cadets. The writer Herbert Asbury described Eastman as having a messy head of wild hair, wearing a derby hat two sizes too small for his head, sporting numerous gold capped teeth, and often parading around shirtless or in tatters, always accompanied by his cherished pigeons. He had a broad five foot six inch frame. In time, Monk's reputation as a tough guy earned him the job of "sheriff" or bouncer at the New Irving Hall, a celebrated club on Broome Street, not far from his pet shop. At the New Irving Hall and Silver Dollar Smith's Saloon, Eastman became acquainted with Tammany Hall politicians, who were powerful in New York and deeply involved with the ethnic immigrant communities. They eventually put him and his cohort to work as "repeat voters" in elections and strong arm men to intimidate the opposition. Eastman's greatest rival was Paul Kelly (born Paolo Antonio Vaccarelli), an immigrant leader of the majority Italian Five Points Gang. In 1900, at the turn of the 20th century, Eastman lived at 221 E. 5th Street, about two blocks from Kelly's New Brighton Social Club at 57 Great Jones Street. The warfare between these two gangs reached a fever pitch on September 17, 1903, with a protracted gun battle on Rivington Street among dozens of gangsters. One gang member was killed and a second reported fatally wounded, by a policeman. Numerous innocent civilians were injured. Some 18 members of the Eastman gang were reported as arrested. Tammany Hall worked closely with both Kelly and Eastman to mobilize their members in elections and patronage schemes. Its officials grew tired of the feuding and the bad press generated when civilians were killed or injured in the gangs' cross fire. In 1903, Tammany Hall set up a boxing match between Eastman and Kelly in an old barn in the Bronx to settle the feuding. The fight lasted two hours, with both men taking hard punishment before it was called a draw. The politicians pressed the leaders to call a truce and end the street violence.
Түрме
1904 жылғы 3 ақпанда Истман Манхэттендегі 42-ші көше мен Бродвей қиылысында жас жігітті тонауға тырысты. Ол жігіттің отбасы қалада проблемалардан сақтау үшін жалдаған екі Пинкертон агентінің қадағалауында болған. Истман қашып бара жатқанда оларға оқ атты, бірақ оқ дыбысын естіген полиция қызметкерлері оны ұстап алды. Истманның нашар беделінен шаршаған Таммани Холл оған көмектесуден бас тартты. Сол жылы Истман шабуылға әрекеттенгені үшін сотталып, Синг-Синг түрмесінде 10 жылға бас бостандығынан айырылды. 1909 жылы Истман бес жыл түрмеде отырғаннан кейін босатылды. Ол болмаған кезде Истман тобы бірнеше фракцияға бөлінді; оның сенімді серіктерінің бірі Макс Цвербах қайтыс болды. Қалған топтардың ешқайсысы Истманды өздерінің жетекшісі етіп қалаған жоқ, сондықтан ол биліктен шеттесті. Бірнеше жыл бойы Истман ұсақ-көлді ұрлықпен айналысты. Осы кезеңде ол опиумға тәуелді болып, бірнеше рет қысқа мерзімге түрмеге жабылды.
On February 3, 1904, Eastman tried to rob a young man on 42nd Street and Broadway in Manhattan. As the man was being followed by two Pinkerton agents hired by the man's family to keep him out of trouble in the city, the agents intervened. Eastman shot at them while escaping, but was caught by policemen responding to the shooting. Tired of bad publicity from Eastman, Tammany Hall refused to help him. Later that year, Eastman was convicted of attempted assault and sentenced to 10 years in prison at Sing Sing penitentiary. In 1909, Eastman was released after serving five years in prison. During his absence, the Eastman Gang had split into several factions; one of his top men, Max Zwerbach, was dead. Since none of the surviving gang factions wanted Eastman as their leader, he was effectively out of power. For several years, Eastman reverted to petty thievery. During this period, he became addicted to opium and served several short jail terms.
Әскери қызмет
АҚШ 1917 жылы Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысқаннан кейін, 42 жастағы Истман әскерге қосылуға шешім қабылдады. Әскери медициналық тексеру кезінде дәрігер Истманның денесіндегі пышақтан және оқтан қалған іздерді көріп, ол қай соғыстарда болғанын сұрады. Истман: "Иә, Нью-Йорк маңында көптеген ұсақ-көлді соғыстар болды" деді. Ол Францияда 27-ші жаяу әскер дивизиясының 106-шы жаяу әскер полкі, "О'Райанның қаталдары" құрамында қызмет етті.
After the United States entered World War I in 1917, the 42 year old Eastman decided to join the army. During his military physical, the doctor observed all the knife and bullet scars on Eastman's body and asked him which wars he had been in. Eastman replied, "Oh! A lot of little wars around New York." He served in France with "O'Ryan's Roughnecks," the 106th Infantry Regiment of the 27th Infantry Division.
Соңғы жылдары және өлімі
Әскерден босатылғаннан кейін Истман тез арада ұсақ-көлгі қылмысқа қайта оралды. Оның әріптестерінің бірі – Джери Бохан, сыбайлас, тыйым салынған алкогольге қарсы агент еді. 1920 жылғы 26 желтоқсан күні таңертең Истман мен Бохан Манхэттеннің оңтүстік бөлігіндегі "Блубирд" кафесінде басқа адамдармен кездесті. Шамамен сағат 4-те олар ақша мәселесін талқылап, дауласып, әсіресе Истман мен Бохан арасында келіспеушілік туды. Бохан кеткен соң, Истман оның артынан еріп, оны сатқын деп айыптады. Өзіне қауіп төндіріліп жатқанын сезінген Бохан Истманды бірнеше рет тапаншасымен атқылап, қаза тапты. Истман Нью-Йорк қаласының Бруклин ауданындағы Сайпресс Хиллс зиратында толық әскери салтанатпен жерленді. Бохан кейіннен оны өлтіргені үшін сотталды және үш жыл түрмеде жазасын өтеді.
After his discharge from the army, Eastman quickly returned to a life of petty crime. One of his partners was Jerry Bohan, a corrupt Prohibition agent. On the morning of December 26, 1920, Eastman and Bohan met with other men at the Bluebird Cafe in Lower Manhattan. Around 4:00 am, they argued over money, with Eastman and Bohan particularly at odds. When Bohan left, Eastman followed him and accused him of being a rat. Feeling threatened, Bohan fatally shot Eastman several times with his pistol. Eastman was buried with full military honors in Cypress Hills Cemetery in the Brooklyn borough of New York City, New York. Bohan was later convicted of his murder and served three years in prison.
Танымал мәдениетте
Истманның өмірі мен ерліктері Хорхе Луис Борхестің "El proveedor de iniquidades Monk Eastman" ("Монк Истман, күнәкорлықтардың жеткізушісі") атты әңгімесінде көркемделіп суреттелген, ол Борхестің "Historia universal de la infamia" ("Жамандық тарихы") жинағына енген. Ол сондай-ақ Рис Боуэннің Молли Мерфи детективтік сериясындағы тұрақты кейіпкер. П. Г. Вудхаустың 1914 жылғы "Псмит, журналист" романында автор нақты Моңк Истманды еске алады, ал Истманның мінезі, сыртқы келбеті және қылмыстық әлемдегі беделін ойдан шығарылған бандиттік топтың басшысы Бэт Джарвиске береді. Стивен Мендилло 1988 жылғы "Сегіз адам" фильмінде Истманды Арнольд Ротштейннің қолдаушысы ретінде сомдады. Монк Истманның көркемделіп бейнеленген образын 2002 жылы Мартин Скорсезе түсірген "Нью-Йорк бандиттері" фильмінде Брендан Глисон ойнады.
Eastman's life and exploits were fictionalized in the Jorge Luis Borges short story "El proveedor de iniquidades Monk Eastman" ("Monk Eastman, Purveyor of Iniquities"), included in the Borges collection Historia universal de la infamia ("A Universal History of Infamy"). He is also a recurring character in the Molly Murphy mystery series by Rhys Bowen. In P. G. Wodehouse's 1914 novel Psmith, Journalist the author mentions the real Monk Eastman in passing while giving Eastman's personality, physical appearance, and underworld prominence to the fictional gang leader Bat Jarvis. Stephen Mendillo played Eastman as a henchman for Arnold Rothstein in the 1988 movie Eight Men Out. A fictionalized version of Monk Eastman was portrayed by actor Brendan Gleeson in the 2002 Martin Scorsese film Gangs of New York.