Кіріспе

Құс түрлері

Қызылқанат торғай (Peucaea carpalis) – сұр беті, қызыл түсті бас пен суперцилиумы бар, ұзын құйрықты Жаңа әлем торғайының орташа шағын түрі. Оның атымен аталған қанаттың қызыл қоңыр кіші қауырсындары көбінесе жасырынып жатады.

Сипаттама

Арқасы қоңыр, қараңғы жолақтарымен, ал құрсағы ақшыл сұр түсті. Қанаттары мен басы қызыл қоңыр түсті. Бұл торғайдың конусты, сары түбі бар тұмсығы және ұзын қоңыр құйрығы бар.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Peucaea carpalis – Оңтүстік-орталық Аризона мен Гвадалупе каньоны (Нью-Мексико), оңтүстікке қарай Солтүстік Синалоа (Мексика) аймақтарында жыл бойы қоныстанатын құс. Қызылқұйрықты торғай шұбар шөптесін, сирек мескит немесе чойя өсетін шөл далаларында мекендейді. Сонымен қатар, құмды түбі және өсімдік жамылғысы бар беткейлерде, бұталы суару каналдарында, кең жапырақты ағаштар, мескит, шөптер және гүлді өсімдіктер жиегіндегі шағын өзендерде де кездеседі.

Диета

Көбелек шағылысу маусымында ересек қара қанатты шағылалар қанаттан ұсталған немесе өсімдік беттерінен терілген әртүрлі жәндіктермен қоректенеді. Басқа уақыттарда бұл құс тұқымдар жейді.

Өсіру

Қызылқанат торғайлар әдетте шілде және тамыз айларындағы жаңбыр маусымында көбейеді. Ұяларын кішкентай ағаштардың, бұталардың немесе кактустардың, оның ішінде хакберри, пало-верде, холла және мескит сияқты төменгі жағында салады. Орташа жұмыртқа саны төртке жетеді, жұптар жылына екі рет жұмыртқалай алады.

Мәртебе

Бұл түр Көшпелі құстар туралы шарт бойынша көшпелі құс ретінде тізілген.

Аризона штатының Пима округі тарихы

Пима округіндегі қызылқанат торғай: Бұл түрді 1872 жылы Чарльз Эмиль Бендейр Тусон қаласының жанындағы ескі Форт-Лоуэлл маңынан тапқан, онда ол көптеп кездесетін. 1881 жылы торғай "Тусон және Лагерь Лоуэлл аймағында сирек кездесті. Ол мескит тоғдарында мекендеп, 'сакатон' шөбінің шоғырларында жасырынған, қозғалғанда жоғарыдағы бұтақтарға ұшып кеткен". 1880-ші жылдардың соңына қарай бұл түр Аризонадан жойылып қалған болуы мүмкін, бұл шамадан тыс мал жаюдың салдарынан болған деседі. Түр 1936 жылдан бастап АҚШ-та қайта қалпына келе бастады және қазір шығыс Пима округі, Санта-Крус округі және батыс Кочиз округінің қолайлы ортасында кездеседі. Халық санына ең үлкен әсер шамадан тыс мал жаю және қала құрылысы салдарынан тіршілік ортасының жоғалуы тигізді деп саналады.