Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Марамек бұлағы Миссури штатының шығыс-орталық Озарк аймағындағы Сент-Джеймс қаласының жанындағы Мерамек өзенінде орналасқан. Секундына белгілі бір көлемде су шығаратын штаттың бесінші ірі бұлағы, ол көптеген бұлақтар мен үңгірлерге толы Карст топографиялық аймағының бір бөлігі. Бұлақ және 1800 акр (7,28 км²) жер Люси Уортем Джеймс сыйлаған қоғамдық парк ретінде сақталатын Джеймс қорына тиесілі. Миссури табиғатты қорғау департаменті бұлақта форель шабақтарын өсіру және балық аулау орталығын басқарады. Осы жерде Марамек темір зауытының қираған қалдықтарын көруге болады; зауыттың машиналарының бір бөлігі бұлақтың су ағысымен жұмыс істеген. Бұлақ 1971 жылғы қазан айында Ұлттық табиғи ескерткіш деп жарияланды.
Maramec Spring is located on the Meramec River near St. James in the east central Ozarks of Missouri. The fifth largest spring in the state with an average discharge of of water per second, it is part of a Karst topographical area, with many springs and caves. The spring and 1800 acres (7.28 km²) are owned by the James Foundation, which maintains the area as a public park, donated by Lucy Wortham James. The Missouri Department of Conservation operates a trout hatchery and fishery at the spring. Ruins of the Maramec Iron Works are still visible at the site; its machinery was partly powered by the spring's waterflow. The spring was declared a National Natural Landmark in October 1971.
Сипаттама
Күнделікті орташа шығын шамамен 100 миллион галлонды (363 миллион литр) құрайды. Бұл бұлақ пен темір зауытының тарихы Джеймс қоры басқаратын жердегі мұражайда баяндалады. Парктегі тағы бір мұражайда аймақта жылдар бойы пайдаланылған ауыл шаруашылығы құралдары қойылған. Паркте темір зауыты жұмыс істеген кездегі өмірге үңіліп қарауға мүмкіндік беретін маршрут бар. Онда парктің әсем панорамасы, темір зауытының бірқатар қызметкерлерінің мәңгілік тоқырауына айналған зират, темір кеніші және бірнеше шаруа қожалықтарының орналасқан жерлері кіреді. Паркте бірнеше демалыс алаңдары, оның ішінде шаралар өткізуге қолайлы беседкалар бар.
The spring's daily discharge averages nearly 100 million gallons (363 million liters). The history of the spring and the iron works is explained in a museum operated by the James Foundation at the site. Another museum in the park features agricultural tools utilized in the area over the years. The park contains a drive that offers a glimpse into the life in the area while the iron works were operating. It includes a scenic overview of the park, a cemetery which serves as the final resting place of some employees of the iron works, the iron pit mine, and locations of a few homesteads. The park hosts several picnic areas, including pavilions suitable for events.
Марамек темір зауыты
Бұл бұлаққа жақын жерде Марамек темір зауытының қираған қалдықтары орналасқан. Миссисипи өзенінің батысындағы АҚШ-тағы алғашқы коммерциялық тұрғыдан тиімді темір зауыты 1827 жылдан 1891 жылға дейін темір өндірді. АҚШ Азамат соғысы кезінде ол Сент-Луисте, өзен сағасына жақын салынған Джеймс Б. Эдстің қарулі кемелері мен пулеметтерге арналған темір өндірді. Темір зауыты машиналарын қуаттандыру үшін бұлақтың ағынын пайдаланды, ал жақын жердегі шұңқырдан жоғары сапалы гематит өңделді. 1969 жылы Марамек темір зауыты ауданы тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Паркте 58 кемпинг орны бар, оның ішінде онда электр қуаты бар. Паркте көптеген пикник аймақтары, алты резервке берілетін пикник жайлары және бірнеше ойын алаңдары бар.
Adjacent to the spring are the ruins of the Maramec Iron Works. The first commercially viable iron facility in the US west of the Mississippi, it produced iron from 1827 to 1891. During the US Civil War, it produced iron for cannonballs and James B. Eads' gunships, which were built in St. Louis near the mouth of the river. The iron works used the spring's flow to power its machinery, processing high grade hematite from a nearby pit. The Maramec Iron Works District was listed on the National Register of Historic Places in 1969. There are 58 campsites in the park, including ten with electric hook ups. The park has numerous picnic sites, six reserveable picnic shelters, and multiple playgrounds.