Кіріспе
Ямайкалық Лесли Джордж Хилтон (29 наурыз 1905 – 17 мамыр 1955) – ямайкалық крикетші, оң қолмен доп тастайтын және 1935-1939 жылдар аралығында Вест-Индия құрамасы үшін алты тестілік матчта ойнаған, төменгі сапындағы тиімді соққы беруші. 1955 жылдың мамыр айында ол бір жыл бұрын қызғаныштан ашуланып, әйелін өлтіргені үшін дарға асылды. Кедейлікте дүниеге келген Хилтон 1927 жылдан бастап Ямайка крикет командасының тұрақты ойыншысы болды. Вест-Индия құрамасына бірнеше рет шақырылмағанмен, 1935 жылы Англияның келуші командасына қарсы матчқа таңдалды. Ол Лери Константин мен Мэнни Мартиндейл қатысқан жылдам доп тастаушылар үштігінің құрамында жақсы өнер көрсетіп, Вест-Индияның төрт матчтан тұратын тестілік серияда жеңіске жеткеніне көмектесті. 1939 жылы Англияға үш тестілік турнеге қайтадан шақырылды, бірақ жақсы формада болмағандықтан тестілік командадағы орнын жоғалтты. Үйіне оралғаннан кейін бірінші сыныпты крикеттен қанағаттанды. 1942 жылы Хилтон полиция инспекторының қызы Лурлин Роузға үйленді. 1947 жылы ұлдары дүниеге келді. 1950 жылдардың басында Лурлин Хилтонның киім дизайнері болу арманы оны Нью-Йорктегі сән мектептерінде ұзақ уақыт болуға мәжбүр етті. Сол жерде ол танымал қаңғыбас Рой Фрэнсиспен танысып, олардың арасында махаббат оянып, қарым-қатынас бастады. Хилтон бұл туралы білгенде әйелімен сөйлесіп, алғашқыда жоқ десе де, кейін мойындады. Содан кейін Хилтон оған жеті рет оқ атты. Оның әрекетіне қатысты соттағы өтініші қабылданбады, ол кінәлі деп танылып, өлім жазасына кесілді. Заңдық шағымдар мен кешірім сұрап жазылған петициялардың нәтижесі болмады, заң өз жолын таба берді. Хилтон крикет тарихында көбінесе назардан тыс қалды. 1956 жылғы "Уайзден" журналында оның қайтыс болған күні, бірақ қайтыс болу себебі мен жағдайы жазылмаған некролог жарияланды. Көп жылдар өткен соң, қосымшада оқиғаның қысқаша мәліметтері келтірілді. Кейінгі жазушылар бұл іске көбірек симпатиямен қарады және Хилтонның жағдайын оның қиын жағдайымен және соттың қаталдығымен байланыстырды.
Leslie George Hylton (29 March 1905 – 17 May 1955) was a Jamaican cricketer, a right arm bowler and useful lower order batsman who played in six Test matches for the West Indies between 1935 and 1939. In May 1955 he was hanged for the murder of his wife, whom he had shot in a jealous rage a year earlier. Born into poverty, Hylton became a regular member of the Jamaican cricket side from 1927. Although overlooked on several occasions for the full West Indies team, he was finally selected in 1935, to face the visiting English touring team. He performed well, as part of a trio of fast bowlers that also included Learie Constantine and Manny Martindale, and helped to secure a West Indies victory in the four match Test series. He was chosen again in 1939, for a three Test tour of England, but was out of form and lost his place in the Test side. On his return home he retired from first class cricket. In 1942 Hylton married Lurline Rose, the daughter of a police inspector. A son was born in 1947. In the early 1950s, Lurline Hylton's ambitions to be a dress designer led to long absences at fashion schools in New York. There, she met up with Roy Francis, a reputed philanderer, and the two began an affair. When Hylton learned of this he confronted his wife, and after initial denials she confessed. Hylton then shot her seven times. His defence of provocation was rejected by the court, which found him guilty and sentenced him to death. Legal appeals, and a petition for clemency, proved to be of no avail as the law took its course. Hylton has been generally overlooked in cricket histories. The 1956 Wisden included an obituary that contained the date but not the manner or circumstances of his death. Many years later an addendum briefly gave the details. Later writers have considered the case more sympathetically, and have linked Hylton's treatment to his background of deprivation and to judicial intransigence.
Отбасылық тарихы және ерте өмір
Хилтон 1905 жылғы 29 наурызда Ямайканың Кингстон қаласында дүниеге келді. Ол қиын отбасылық жағдайда, ямайкалық қоғамның төменгі қабаттарында өсті, әкесінің кім екенін білмеді. Анасы үш жасында қайтыс болғандықтан, оны апасы тәрбиеледі. Апасы жасөспірім шағында қайтыс болды. Оның білімі үздірілісті және толық емес болды; әпкесі қайтыс болғаннан кейін, ол мектепті тастап, тігінші дүкенінде шәкірт болды. Ол бұл кәсіпте көп үлгермеген сияқты, кемежайда жұмыс істеместен бұрын түрлі білікті емес жұмыстар істеді. Кедей ортада өскен Хилтон күшті және денелі болып өсті, крикетте үлкен шеберлікке қол жеткізіп, жергілікті деңгейде танымал болды. Ол қашан және қалай ойнай бастағаны туралы мәлімет жоқ; Майкл Манли өзінің "Батыс Индия крикетінің тарихы" кітабында Кингстонның кедей жастары кокос бұтағы мен теннис доптарын пайдаланып ойнауды үйренгенін болжайды. Крикет тарихшысы Майк Маркузи 20 ғасырдың басында Батыс Индиядағы барлық әлеуметтік топтар крикетпен айналысқанын, бірақ клубтар көбінесе тері түсінің иерархиясы бойынша бөлінгенін жазады. 1920 жылдары тіпті отарлық клубтардың ең эксклюзивті крикет клубтары да Хилтон сияқты қоғамның төменгі сатысынан шыққан талантты крикетшілерді қабылдай бастады. Манлидің сөзіне қарағанда, "бұрынғы құлдардың ұрпақтары осы ойынға ерекше қабілетті екені анық көріне бастады". Қара және жаттықтырылмаған ойыншылар, Хилтон сияқты, көбінесе батсмен емес, боулер ретінде көзге түсуі заңды болды.
Алғашқы кездесулер
Хилтон жан-жақты ойыншы ретінде дамыды, айналу жылдамдығын өзгерте алатын және сонымен қатар соққы беруші ретінде де пайдалы болатын боулер. 1920 жылдары Ямайкада бірінші сыныптық крикетке мүмкіндіктер шектеулі болды, себебі басқа Вест-Индия крикет колонияларынан алыс болуы колонияаралық турнирлерге қатысуына кедергі келтірді. Англиядан келген командалар кейде қарсылық көрсетті. Мұндай командалардың бірі 1927 жылдың басында Англияның бұрынғы тест капитаны Лайонел Теннисонның жетекшілігімен келді, құрамында Перси Фендер және Эрнест Тайлдсли сияқты бірнеше ағылшын тест крикетшілері болды. Команданың ойындарына Ямайка XI-іне қарсы үш бірінші сыныптық матч кірді; 21 жастағы Хилтон жергілікті крикетте көзге түсіп, 1927 жылдың 19 ақпанында Кингстондағы Сабина Парк алаңында басталған алғашқы матчқа Ямайка құрамасына алынды. Матчта Хилтон екі иннингсте 32 және 7 ұпай жинады, екеуінде де аут болмады. Ол боулер ретінде қақпаны алуға қол жеткізбеді, бірақ алаңда екі рет қағып алды. Ол екінші өкілдік ойында Мельбурн паркінде өз орнын сақтап, туристердің бірінші иннингінде 34 ұпайға 5 Теннисон XI қақпасын, ал екіншісінде 53 ұпайға 3 қақпасын алып, боулер ретінде өзін таныстырды. Бұл көрсеткіштер Ямайка құрамасында тұрақты орын алу үшін жеткілікті болды. 1927 жылдың желтоқсанында ол Барбадосқа, Бриджтаунға 1928 жылы Англияға қарсы өтетін Вест-Индияның алғашқы тест сериясы үшін құраманы іріктеуге көмектесетін сынақ матчына қатысу үшін барды. Хилтонның матчтағы өнері шамалы болды, сондықтан ол Англияға саяхатқа іріктемеді. Крикет жазушысы Марк Уитакер осы және кейінгі жағдайларда Хилтонның іріктемеуіне нәсілдік фактор ықпал еткен болуы мүмкін деп санайды: "[Т] Бриджтаун баспасөзі оны "свингер" және "бақша боулері" деп қысым жасады. 1920 жылдардағы Кариб теңізіндегі аралдар арасындағы бәсекелестік түс санасының жағымсыз қырына ие болды, ал Лесли Хилтон өте қараңғы болды". 1928 жылдың басында Теннисон Ямайкаға тағы бір команда әкелгенде, Хилтон барлық үш өкілдік матчта ойнады, олардың алғашқы екеуін Ямайка жеңіп алды, ал үшіншісі тең аяқталды. Бұл соңғы ойында Хилтон екі иннингсте де жартылай ғасырлық соққы беріп, соққы беруші ретіндегі әлеуетін көрсетті. Келесі жылдары Ямайка құрамасы жоғары деңгейдегі крикетпен азаматтық ойнады, ал Хилтонның көзге түсу мүмкіндігі өте шектеулі болды. Ол 1930 жылдың басында Ф. С. Г. Калторп жетекшілігімен өткен төрт тесттік үй сериясына әлсіз МКК құрамасына қарсы іріктемеді, бірақ 1930 жылдың наурыз айында Мельбурн паркінде туристерге қарсы Ямайка үшін ойнады. Бұл матчта оның қарсыластары Англияның тест ардагерлері Уилфред Родс және Джордж Ганн, сондай-ақ Лес Эймс және Билл Вос сияқты жаңа ойыншылар болды. Хилтон 1930-31 жылдары Австралияға саяхатқа шыққан Вест-Индия құрамасы, сондай-ақ 1933 жылы Англияға саяхаттайтын команда іріктемегенде де назардан тыс қалды. 1928 жылдың наурызынан 1935 жылдың қаңтарына дейін ол тек бес бірінші сыныптық матчта ойнады. Солардың бірінде, 1929 жылдың ақпанында Мельбурн паркінде Сэр Джулиен Кэйннің XI командасына қарсы, ол өзінің мансабындағы ең жақсы боулинг көрсеткішін 5 қақпаға 24 ұпаймен тіркеді. Кэйннің құрамында бірнеше қазіргі және бұрынғы тест ойыншылары болды.
Тест сериясы 193435 v. Англия
1934–35 жылдары Батыс Индияға келген MCC командасында Герберт Сатклифф пен Хедли Верити сияқты Англияның бір-екі үздік ойыншысы болмағанымен, бұл команда күшті болды; жергілікті газеттердің бірі оны «бұл жағалауға келген ең күшті соққы беруге қабілетті команда» деп сипаттады. Р. Е. С. Уайатт басқарған командаға Англияның қазіргі кездегі ең мықты соққы берушілері кірді, олардың ішінде Уолли Хаммонд пен Морис Лейланд та болды. 30 жасқа жақындаған Хилтонды таңдау комиссиясы жақсы көріп, 1935 жылдың 8 қаңтарында Барбадостың Бриджтаун қаласындағы Кенсингтон Овалда басталатын серияның алғашқы тестілік матчына шақырды. Матч үш күнге созылып, көптеген жаңбыр тоқтап тұрды, соққы беруге мүмкіндік бермейтін питч болды. Аз ұпайлы бәсекеде бірнеше тактикалық шешімдер қабылданып, әр команданың соққы беру тәртібі өзгертілді. Хилтон допты лақтыруда да, соққы беруде де жақсы өнер көрсетті; Англияның бірінші иннингінде 8 ұпайға 3 қақпаны құлатты (оның құрбандары Хаммонд, Джим Смит және Эррол Холмс болды) және Батыс Индия командасының екінші иннингінде ең көп ұпай жинаған ойыншы болды (19 ұпай). Англия ақырында матчты төрт қақпамен жеңіп алды; бір кезде 73 ұпайға жететін мақсат қойылғанда, олар 48 ұпайға жеткенде 6 қақпаны жоғалтып, жеңіле жаздағандай болды, бірақ Хаммондтың күшті соққылары оларды құтқарып қалды. Хилтон төрт матчтық серияның барлығында өз орнын сақтап қалды. 24 қаңтарда Тринидадтың Порт-оф-Спейн қаласында өткен екінші тестіде Батыс Индия командасы жеңіске жетті; Хилтонның допты лақтыру көрсеткіштері 2/55 және 3/25 болды. Үшінші матч, Британдық Гвиананың Джорджтаун қаласында, жаңбыр салдарынан тең аяқталды, бірақ Англияның бірінші иннингінде Хилтон өзінің ең жақсы тестілік допты лақтыру көрсеткіштерін көрсетті: 13.2 овер, 4 «құрғақ» овер, 27 ұпай, 4 қақпа. Соңғы тесті Хилтонның туған жері Сабина Паркте өтті – ол ондағы жалғыз тестілік матчы. Ол матчта жекелей көзге түспеді, бірде-бір қақпаны құлатпады, бірақ Батыс Индия командасы оңай жеңіске жетті, бір иннингпен және 161 ұпаймен жеңіп, серияны 2:1 есебімен жеңіп алды – бұл олардың алғашқы тестілік сериядағы жеңісі болды. Лири Константин, Мэнни Мартиндейл және Хилтонның сериядағы жеңіске қосқан үлесі зор болды; Манли олар «Кариб теңізі крикет қауымдастығына алғашқы қуанышты сыйлады» деп жазды. Хилтонның сериядағы допты лақтыру көрсеткіші 13 қақпаны құлатып, орташа есебі 19.30 болды. Батыс Индия командасы төрт жыл бойы тағы бір тестілік матч өткізбеді. Бірінші сыныпты крикетте Хилтон 1936 жылы Йоркшир командасына қарсы үш матчта ойнады, үшінші ойында 80 ұпай жинап, ең жоғары көрсеткішін жасады. 1939 жылдың басында Хилтон сол жазда Англияға баруға іріктеуге көмектесу үшін екі сынақ матчында жақсы өнер көрсетті. 15 ойыншыдан тұратын құрама жарияланғанда, Хилтонның аты аталмады.
Англияға сапар, 1939 жыл
Хилтонның 1939 жылғы тур құрамынан шығарылуы Ямайка баспасөзінде қызу пікір-таластарға себеп болды. Ерекше наразылық Триндидадтағы Queen’s Park клубының артық ықпалы деп есептелгеніне және 18 жасар тринидадтық жаңадан бастаған Джефф Столлмейердің Хилтонға қарағанда басымдыққа ие болуына бағытталды. Daily Gleaner газетінің крикеттен жазған тілшісі партиядағы төрт ямайкалықтың наразылық ретінде турнирден бас тартуын ұсынды, бұл пікір газетке түскен көптеген хаттармен қолдау тапты. Хилтонның құрамнан шығарылуының бір себебі қаржылық мәселелер болды; қиын жағдайдағы Батыс Индия Крикет Кеңесі турдағы тағы бір ойыншының шығындарын көтере алмады. Daily Gleaner газетінің бастамасымен Ямайкада Хилтонның турына қаражат жинау науқаны басталды. Кеңес келісімге келді және Хилтон кешігіп тур құрамына қосылды. Хилтон турды сәтті бастады; мамыр айында Ланкаширға қарсы ойынын көргеннен кейін Manchester Guardian газетінің крикеттен жазған тілшісі Невилл Кардус: «Хилтон күмәнсіз жақсы боулер, тіпті одан да жақсы» деп бағалады. Алайда, ол 34 жасқа толған еді және оның күші азайып бара жатқан еді. Тур барысында ол барлығы 15 бірінші сыныптық матчта ойнады, онда 27.71 орташа есеппен 39 викет алды және 14.33 орташа есеппен 215 ұпай жинады. Ол 1934–1935 жылдардағыдай жақсы формасын сирек таба алды және ойнаған екі тест матчының ешқайсысында ерекше көзге түспеді, тек Лордстағы екі иннингсте де Хаттонның викетін алды. Бұл тест матчтарында ол 55.66 орташа есеппен үш викет алды және үш иннингсте 17 ұпай жинады. Ол үш матчтық серияның соңғы ойынына шақырылмады. Wisden журналы оның тест матчтарындағы өнерін былай бағалады: «Уайаттың командасын жеңген кезде Мартиндейл мен Константинмен бірге қауіпті боулер болған Хилтон өзінің формасын таба алмады». Оның турдағы ең сәтті матчы Нортгемптонширге қарсы өткен матч болды, онда ол бес арзан викет алды, содан кейін 55 ұпай жинады. Батыс Индия бірінші тест матчында жеңіліп, келесі екі матч те тең түсті. Тур халықаралық жағдайдың нашарлауына байланысты мерзімінен бұрын аяқталды, Батыс Индия командасы соңғы тест матчы аяқталғаннан кейін бірден үйге қайтып, маусымның соңындағы бірнеше матчты өткізбеді. Үйге келген соң Хилтон өкілдік крикеттен қанағаттанды деген шешім қабылдады. Алты тест матчында ол 11.66 орташа есеппен 70 ұпай жинады, ал боулингпен 26.12 орташа есеппен 16 викет алды. 40 матчтан тұратын бірінші сыныптық карьерасында ол 18.73 орташа есеппен 843 ұпай жинады және 25.62 орташа есеппен 120 викет алды. Сондай-ақ, ол 31 рет допты ұстады.
Неке және отбасылық өмір
Хилтонның халықаралық крикетші мәртебесі оған үйге оралғанда Ямайка мемлекеттік қызметіндегі оңалту бөлімінде жақсы жалақылы жұмысқа орналасуға көмектесті. 1940 жылы ол полиция инспекторының қызы Лурлин Роузбен танысып, оған ғашық болды. Ямайка қоғамындағы нәсілдік және таптық жіктелуде Хилтон білім мен әлеуметтік жағдайы бойынша Роуздерден төмен тұрды. Крикеттегі даңқына қарамастан, Лурлиннің ата-анасы олардың некесіне қарсы болды, бірақ олардың наразылығы ескерілмеді және 1942 жылы олар үйленді. Неке бақытты болды, ал 1947 жылы ұлдары дүниеге келді. Лурлин Хилтон амбициялы және сән дизайнері болғысы келді, бұл үшін Нью-Йорктегі сән мектептерінде ұзақ уақыт бойы үйден кетуді қажет етті. Осыған орай, 1951 жылы Хилтондар Роуздердің үйіне көшіп, Лурлиннің анасы оның кеткен кезінде балаға күтім жасауға мүмкіндік алды (сол кезде оның әкесі қайтыс болған еді). Хилтонның қарындасымен қарым-қатынасы шиеленіскен болса да, әйтсе де бұл келісім жақсы жұмыс істеді. Ойыншылық жолы аяқталғаннан кейін де Хилтон Ямайка крикет ортасында құрметті тұлға болып қала берді. 1939 жылы Хилтонмен Англияға саяхаттаған және 1950 жылдардың басында Вест-Индия құрамасының капитаны болған Джефф Столлмайер Хилтонды «ұқыпты крикетші және 1940 жылдардың соңы мен 1950 жылдардың басында көп сағаттар бойы бірге көріп, үйренгенімді» деп сипаттады. Столлмайер Хилтонды беделді тұлға деп бағалап, оның шаршы мінезі мансабында крикет басшыларымен бірнеше рет келіспеушіліктерге әкелгенін айтты. 1954 жылдың сәуір айының ортасында Хилтон Нью-Йорктен анонимді хат алды, онда оның әйелі Рой Фрэнсиспен, әйелдерге құмарлық танылған адаммен заңсыз қарым-қатынаста екені жазылған. Бұл жаңалыққа қатты алаңдаған Хилтон отбасымен кеңесіп, Лурлинге дереу үйге оралуын талап ететін қысқаша телеграмма жіберді. Ол: «Уайымдама, бәрі жақсы болады. Әйеліңнен сәлем», - деп жауап беріп, үйге билет алды. 2 мамырда Ямайкаға келгеннен кейін ол Фрэнсиспен кездейсоқ таныс екенін айтып, олардың арасында ешқандай қарым-қатынас болмағанын мәлімдеді. Бастапқыда шиеленіскен кездесуден кейін, Хилтон оның сөзіне сенгендей көрінді және олар, кем дегенде, уақытша татуласты. Лурлин Нью-Йорктен қайтып келген күні Хилтон бірнеше револьвер патроны сатып алды. Оның түсіндіруінше, ол қаруды қауіпсіздік үшін сақтаған, себебі отбасылық үйінің маңында жақында ұрлық және басқа да қылмыстық оқиғалар болған, сондықтан оқ-дәрі қоры азайып бара жатқанына алаңдаған.
Атыс
Сырттай жылы жүзді болғанына қарамастан, Хилтон күдікті болып қалды. 5 мамырда ол Розалардың бақшасында жұмыс істейтін көмекші Лурлиннен жергілікті поштаға хат әкелгенін біледі. Хатты Нью-Йорктегі Фрэнсиске жіберуге болады деп сенген Хилтон пошта қызметкеріне барып, хатты көруді талап етті, бірақ бұл мүмкін емес деп жауап берді. Келесі күні таңертең ол Лурлинге қарсы шығып, оның Франциске жазғанын білетінін және сол күні кешке хатты оқуға рұқсат етілетінін жалған түрде мәлімдеді. Осы жанжалдан кейін болған оқиғалар Хилтонның жеке куәлігіне негізделген. Оның айтуынша, ол Францискпен қарым-қатынасын мойындады, содан кейін күйеуін келекеледі, ол ата-анасының кеңесін орындауы керек еді, өйткені ол оның класына жатпады. Ол былай деп жалғастырды: "Мен өзім сүйген адамды таптым. Иә, мен онымен бірге ұйықтадым. Менің денем оған тиесілі". Осы сәтте, Хилтон Лурлиннің ұйықтайтын бөлмедегі револьверді алып, оны атуға тырысқанын, бірақ қарудың атыс қағып кеткенін мәлімдеді. Оның айтуынша, ол тек әйелі мен сүйіктісінің суретін ғана көретін. "Кереметтен мен қан көрдім. Бәріне қан төгіліп, мен әйелімді өлтіргенімді түсіндім". Шақырудан кейін ешкім медициналық көмекке жүгінген жоқ. Лурлинге жедел медициналық көмек көрсетіліп, оның өмірі сақталған болар ма, жоқ па, белгісіз. Хилтон полицияға өзі хабарласа, олар оны ескертуден бас тартты, өйткені ол тұтқындалғанға дейін түнгі оқиғалар туралы түсініксіз, өзін-өзі кінәлау есебі берді.
Сот, үкім, жаза
Сот 1954 жылдың қазан айында өтуге белгіленді. Хилтонның қорғаушысы Вивиан Блейк болды, ол аралдың ең көрнекті адвокаттарының бірі еді. Блейк Хилтонның адвокаты Ноэль Незерсольден нұсқау алды, ол 1930 жылдары Ямайканың крикет капитаны болған және Батыс Индия Крикет Кеңесінің белгілі мүшесі болды. Блейк пен Незерсольдің екеуі де тегін жұмыс істеген болуы мүмкін, себебі Хилтон олардың төлемақысын көтере алмас еді. Бас прокурор Харви ДаКоста болды, ол болашақта Батыс Индия Федерациясының бас атторнеі болар еді, ал сот судьясы – Колин Макгрегор, кейін аралдың бас судьясы болды. Макгрегор қаталдығымен танымал болды, әсіресе жұмысшы табының айыпталушыларына қатысты. Бұл іс көпшіліктің қызығушылығын тудырды, сот отырысының әр күні сот үйінің алдында шулы көпшілік жиналды, Хилтонның қорғаушы командасының әр пайда болуында оған қолдау көрсетіп, шу жасады. Хилтонның қазаққа себеп болған оқтарды атқандығы даусыз болғандықтан, қорғаудың жалғыз мүмкіндігі – оны құмарлыққа итермелеген ашуландыру болды. Егер Блейк Хилтонның әйелінің мінез-құлқынан осышалық ашуланғанын және алдын ала ойластырмай әрекет еткенін дәлелдей алса, оны өлім жазасынан гөрі адам өлтіруге кінәлі деп тануға болар еді. Блейктің басшылығымен Хилтон сотқа 6 мамыр күні таңертеңгі жатын бөлмедегі оқиғаның айқын суретін ұсынды, бірақ айыптау тарапы бұл суреттің жалған екенін мәлімдеді. Алайда, Хилтонның көрсетуін растау үшін Блейк Хилтон ұстап алуға тырысқан хатты ұсынды, онда марқұм Франциске деген махаббатын және күйеуіне деген жек көрушілігін білдірген еді. Хилтонға қарсы ең ауыр дәлел – прокурордың Лурлиннің денесінде жеті оқ жарақаты бар екенін жариялағандығы болды, яғни Хилтон қандайда бір сәтте алты оқты қайта зарядтаған болуы керек – бұл соқыр ашу емес, есептеуді көрсетеді. Хилтон өзін-өзі өлтіру мақсатымен қайта зарядтағанын айтты, бірақ бұл оның әйелінің денесіндегі жаралардың санын түсіндірмеді. Қазылар алқасына қатал үкім шығарып, Макгрегор Лурлиннің ауызша ұрысы заң бойынша жеңілдетуші жағдай болып табылмайтынын айтты. Ол сондай-ақ Хилтонды тұтқындау алдында ескерту жасалмағанының маңыздылығын жоққа шығарды және оның шатасқан және өзін-өзі айыптаған бастапқы мәлімдемелерін дәлел ретінде қабылдауға рұқсат берді. Сот 1954 жылдың 20 қазанында аяқталды. Бастапқыда қазылар алқасы келісімге келе алмады, бірақ Макгрегор шешімді кешіктірудің «қоғамға үлкен ыңғайсыздық және шығын» әкелетінін еске салғаннан кейін олар қайтадан зейнеткерлікке шықты және бір сағаттан кейін «кінәлі» деген үкім шығарды, сонымен қатар мейірімділік танытуды ұсынды. Макгрегор бұл ұсынысқа назар аудармады және Хилтонды асылып өлім жазасына кесті.
Апелляция, өтініш, орындау
1955 жылдың қаңтарында Ямайканың Жоғарғы соты сот үкіміне шағымдануды қабылдамады. Сот Хилтонның оған жасалған қастыққа берген жауабының «мүлдем пропорционалсыз» екенін анықтады және оның айыбы мен жазасын күшінде қалдырды. Оның адвокаттары Лондонғы Құпия Кеңеске шағымдануға рұқсат сұрады, бірақ 21 сәуірде Хилтонға рұқсат берілмегені хабарланды. Оның жалғыз үміті Ямайканың колониялық губернаторы сэр Хью Футтың кешірім беруі болды, осыған байланысты колонияның көрнекті азаматтары қолдаған кешірім туралы петиция жасалды. 9 мамырда губернатор петицияны қабылдамады және өлім жазасы 17 мамырда орындалатынын жариялады. Хилтон тағдырына татқылдықпен және сабырмен мойын бұрды. Өмірінің соңғы апталарында ол Рим-католик шіркеуіне қабылданды. Атылуға аз уақыт қалғанда, ол бұрынғы ойыншы әріптесі Столлмейердің түрмедегі өлім жазасын күтіп отырған камерасына келді. Столлмейер Хилтонды ақ көйлек киіп, жоғары рухани қызметкерге ұқсас деп сипаттады. «Мұндай күшті және жанды адам толық жазасын төлеуі өте өкінішті, бірақ оның мінезі соңғы рет оны алдады». 17 мамыр күні таңертең Сент-Кэтрин аудандық түрмесінің сыртында көптеген адамдар үнсіз күтіп тұрды. Хилтон дәстүрлі соңғы таңғы астан бас тартып, асылды, ал денесі түрме аумағына жерленді. Алдыңғы күні Барбадосте Батыс Индия Австралияға қарсы сынақ матчын өткізді. Командадағы ямайкалық ойыншылардың бірі, Дж.К. Холт, бірнеше рет допты ұстай алмағандықтан қиындыққа тап болды. Крикет жазушысы және комментаторы Тони Козиер «зорға зұлымдық сезімімен» сипаттаған көрермендер «Холтты асылыңдар, Хилтонды құтқарыңдар» деген баннерді көрсетті.
Салдары
Хилтонның халықаралық крикет мансабы қысқа ғана болды, оның ең маңызды жетістігі бір тестілік сериямен шектелді. Бірақ бұл жеткілікті болды, кейінгі комментаторлар оның Константин мен Мартиндейлмен құрған бірлестігін 1970 және 1980 жылдардағы Батыс Индияның күшті серіктестіктерінің алға басушысы деп сипаттады. Дегенмен, крикет әлемі Хилтонды ұмытты. Оның мансабы туралы крикет тарихында көбінесе жазылмады. 1956 жылғы «Wisden» журналында оның өліміне байланысты қысқаша хабар жарияланды, бірақ оның қалай қайтыс болғаны туралы ешқандай мәлімет берілмеді. Тек көп жылдар өткен соң, қосымшада оның кісі өлтіргені үшін жазаланғаны жазылды. Криккет және әлеуметтік-саяси мәселелер туралы көп жазған Тринидад тарихшысы К.Л.Р. Джеймс Хилтон туралы ештеңе айтпады, ал Майкл Мэнли 1988 жылғы «Батыс Индия Крикетінің тарихында» оны «жақсы, бірақ бақытсыз ямайкалық жылдам добылаушы Лесли Хилтон» деп атап, одан арғы түсіндірме бермеді. Лири Константин өзінің крикет жазбаларында Хилтонды еске алған жоқ. Хилтонның замандастарының ішінде тек Столлмейер ғана оның қысқаша портретін жасады. Хилтонның өлімінен екі жыл өткен соң, Ямайкадағы арандатуға қатысты заң өзгертілді. Осы өзгеріске сәйкес, қорғаныс үшін жеткілікті себептерді анықтау судьяның емес, қазылар алқасының құзырында болды. Егер бұл заң Хилтонның заманында қолданылған болса, мүмкін, оны құтқаруға болар еді. Уитакер Хилтонның тағдырын былай бағалады: «Лесли Хилтон крикет иерархиясының оған жасаған қатысы мен құмарлықпен жасалған қылмыс үшін көрсетілген кешірімсіз жаза көптеген адамдар үшін Ямайканың жұмысшы табының кедейлігіне туған адамның өмірінің қаншалықты қиын және әділетсіз болуы мүмкін екенін көрсетеді». Ямайкада өлім жазасы әлі де қолданылады. Бірақ 1988 жылдан бері ол орындалмады, сол кезде мораторий оның қолданылуын 20 жылға тоқтатты. Мораторий мерзімі біткеннен кейін Ямайка Парламенті өлім жазасын сақтауға дауыс берді, бірақ 2019 жылдың басына дейін ол қолданылмады.