Кіріспе

Үндістандағы тау – Куньянг Чиш немесе Куньянг Чиш – Пакистанның Қарақорым тауларындағы Һиспар Музтагтың екінші ең биік тауы. Атаудың тағы бір нұсқасы – Куньянг Киш. Оның биіктігі, кейде көрсетілгендей, әлемде 21-ші орында тұр.

Орналасқан жері

Куньянг Чиш Қарақорымның ірі мұздықтарының бірі – Хиспар мұздығының солтүстік беткейінде орналасқан. Ол Шымшал аңғарының ортасында тоқтайтын Язғыл мұздығының бастауы болып табылады. Ол Хиспар мұздығы мен Куньянг мұздығының қосылған жерінен солтүстік-шығысқа қарай көтеріледі, ал Дистагиль Сар (Хиспар Музтагтың ең жоғары шыңы) Куньянг мұздығының солтүстік жағынан биіктеп тұрады.

Тау-кен жорықтарының тарихы

Кхуньянг Чхишке көтерілудің алғашқы әрекеті 1962 жылы жасалды, бірақ 18 шілдеде қар көшкіні екі альпинистті, майор Джеймс Миллс пен капитан М.Р.Ф. Джонсты өлтіргеннен кейін, көтерілу тоқтатылды. Олардың денелері табылған жоқ. Келесі әрекет 1965 жылы жапондық топпен жасалды, олардың көп бөлігі Токио университетінің студенттері еді. Олар Куньянг Чхиштың оңтүстік жотасын таңдады, бірақ тағы бір альпинист, Такео Накамура, тар жотаның құлауынан қаза тапты. Алғашқы сәтті көтерілуді 1971 жылы Анджей Завада басқарған поляк командасы жасады. Олар Пумари-Чиш мұздығынан басталып, шыңның оңтүстік жотасымен ұзақ жол жүрді. Дегенмен, олардың мүшесі Ян Франчук жарыққа түсіп қаза тапты. Екінші және жалғыз тіркелген көтерілу Солтүстік-Батыс Шыңынан Солтүстік жотаға жасалды. 1988 жылдың 11 шілдесінде бұл бағытты екі британдық альпинист, Марк Лоу және Кит Милн аяқтады. Бұл бағыт алғаш 1980 жылы, содан кейін 1981, 1982 және 1987 жылдары да сыналып бақты. Гималай индексінде осы шыңға соңғы кезде, 2000 және 2003 жылдары үш рет көтерілуге тырысқандар тізімделген. 2003 жылдан бастап төрт сәтсіз экспедициядан кейін, 2013 жылдың шілдесінде австриялық-швейцариялық команда Оңтүстік қабырға арқылы шығыс шыңына алғаш рет көтерілді.