ALCO DL 109 локомотивінің моделі

Кіріспе

Локомотивтің үлгісі

ALCO DL 109 – American Locomotive Company (ALCO) компаниясы 1939 жылдың желтоқсаны мен 1945 жылдың сәуір айы аралығында жолаушылар пойыздарын тасымалдау үшін салған A1A A1A дизель локомотивтерінің алты үлгісінің бірі ("DL" – дизель локомотивін білдіреді). Олар кабиналық бөлімдерден құралған, және кабинасы бар жетекші A бөлімшелері DL 103b, DL 105, DL 107, DL 109 және кабинасы жоқ күшейткіш B бөлімшелері DL 108, DL 110 үлгілері салынды. Бұл локомотивтерді белгілі өнеркәсіптік дизайнер Отто Кулер жасады, ол өзінің ерекше кабинасына (АҚШ патенті D121,219) үш бөліктен тұратын алдыңғы әйнек дизайнын енгізді. Барлығы 74 кабиналық және төрт кабинасыз күшейткіш бөлімше салынды.

Тарих

Барлық үлгілер әзірленді. Алғашқы ALCO Specification DL 103b ретінде салынған бірлік, басқа кабиналық бірліктерден 4 фут (1 м) ұзын болды және Чикаго, Рок-Айленд және Тынық мұхиты темір жолының №624 болып тіркелді. DL 103b-де радиатордың екі бөлігі вагондардың соңында орналасқан, ал қалған барлық бірліктерде радиатор екіге бөлінген: біреуі бірліктің арт жағында, екіншісі ортасында. DL 103b екі 6 цилиндрлі ALCO 538T дизельді қозғалтқыштарымен жабдықталған, ал осы сериядағы қалған DL бірліктері жаңа 6 цилиндрлі екілік ALCO 539T дизельді қозғалтқыштарымен салынған. DL 103b-де барлық аксессуарлар электрмен жұмыс істесе, кейінгі модельдерде белдікпен жұмыс істейтін аксессуарлар қолданылған. Келесі модельдер арасындағы айырмашылықтар шамалы болды. DL 105 бірліктері Рок-Айлендке #622 және GM&O #270, #271 ретінде жеткізілді. Басқа барлық алғашқы клиенттерге DL 107 кабиналық бірліктері мен DL 108 күшейткіштері берілді, ал алғашқы DL 109 Нью-Хейвенге жеткізілді. Соғыс кезінде Перс шығанағы, Мобайл және Огайо, сондай-ақ Оңтүстік темір жолы DL109 сатып алды, ал Оңтүстік темір жолы жалғыз DL 110 сатып алды. Бұл модельдің маңызды жақсаруына байланысты ма, соғыс уақытында өндіріске рұқсат етілген модель болды ма, әлде екеуі де бірдей ме, белгісіз. Нью-Йорк, Нью-Хейвен және Хартфорд темір жолы Соғыс өндірісі кеңесінен #0710–#0759 екі мақсаттағы (жолаушылар/жүк) локомотивтерін сатып алуға арнайы рұқсат алды; олар 1942 және 1945 жылдар аралығында салынған. Тек жолаушыларға арналған локомотивтер (соның ішінде бәсекелес EMD E6) 1945 жылдың басына дейін өндіріске рұқсат етілмеді. Алғашқы он локомотив, нөмірлері 0700–0709, 1941 жылдың желтоқсан айында Перл-Харборға шабуылдан кейін ALCO-ның Шенектади зауытынан жеткізілді, бұл темір жолға олардың жүк тасымалдау қабілеттерін уақтылы түрде көрсетуге мүмкіндік берді. Нью-Хейвенде ең көп DL 109 локомотивтері болды – 1945 жылы 60 бірлік (барлығы 62 салынған). Нью-Хейвен DL 109 локомотивтерін күндіз жолаушылар пойыздарында, ал түнде жүк пойыздарында пайдалануға болады еді. Нью-Хейвендегі бірліктер арасында әртүрлі сыныптар болды, олар әр партияның өндірісіндегі кейбір айырмашылықтарды көрсетеді. Бастапқыда олар Жабдықтың қысқаша мазмұнында екі топқа бөлінді, #0700–#0709 басқа DL 109 локомотивтерінен бөлек тізімделді (әртүрлі салмақ және тартымды күшпен). 1945 жылғы 9 маусымдағы Жабдықтың мазмұны төрт түрлі сыныпты белгілейді: DER 1 (Дизельді электрлі жол) бірліктері #0700–#0709 шатырында көптеген желдеткіштермен бастапқы дизайнына ие болды, DER 1b (#0710–#0719) дерлік бірдей болды, шатыр желдеткіш блогының үстінде шаршы қыстату люктерімен (ол 1941 жылғы қыстан кейін бастапқы бірліктерге де орнатылды), DER 1b (#0720–#0729) және DER 1c (#0730–#0759) барлығында шатырдың қарапайым сызықтары және басқа да шағын өзгерістер болды. Сыныптар қайта құру бағдарламасы басталғанға дейін өзгеріссіз қалды. 1949 жылғы 30 маусымдағы Жабдықтың мазмұнында сыныптар үш сыныпқа бөлінді: DER 1a (#0700–#0709), DER 1b (#0710–#0749) және DER 1c (#0750–#0759). Сыныптар 1949 жылдан 1951 жылға дейін қайта құрылды, фанералық қабырғалар ауыстырылды, сәндік терезелер алынып тасталды және орнына болат тор орнатылды, сондай-ақ бірнеше басқа өзгерістер енгізілді, қайта құрылғаннан кейін #0740 бастапқы түрін сақтап қалды. Екі DL 109 1953 жыл шамасында арнайы қайта құрудан өтті, олар бірнеше бірлікпен "MU" (көп бірлік) құрамын жасауға мүмкіндік берді; бастапқыда оларда тек артқы жағында MU кабельдері болды, яғни тек екі бірліктен тұратын құрам жасауға болады еді. Екі арнайы бірлікке алдыңғы жағына да кабельдер орнатылды, сонда оларды ұзын пойыздарға арналған үш бірлік құрамын жасауға болады еді. #0727 локомотивінің алғы жағы қайтадан салынды, фарасы жоғары көтеріліп, алғы жағының контуры өзгертілді. 1953–1954 жылдардың қысында Нью-Хейвен ААА бірліктері #0720, #0722 және #0721 жетекшілік етіп, Мейннің солтүстік бөлігінде Бангор және Арустук теміржолында, әдетте, қазіргі танымал қызыл, ақ және көк түсті "Мейн штатының" өнімдерімен жүк тасымалдауға көмектесті. Оларды BAR жалға алған. DL 109 локомотивтері 1950 жылдардың соңында Бостон маңындағы қалалық жолаушылар қызметінде соңғы мильдерін жүрді. 1960 жылдары Бостонда электр станциясы ретінде бір арнайы бірлік сақталды; #0716 1958 жылдың соңында Бостондағы үшінші рельсті сынақ үшін қуат өндіруге түрлендірілді, тек бір 539T негізгі қозғалтқышы болды. Ақырында #PP716 жер бетіндегі соңғы DL 109 локомотиві болды және 1970 жылдың тамызында Бостонның Довер-стрит-Ярда Пенн-Централдың астында металл тескіштерге түсті. Басқа темір жолдардың DL 109 локомотивтері негізінен 1950 жылдары бұзылған. Рок-Айленд бәсекелес EMD компаниясына жаңа #621 локомотивіне екі V12 567B қозғалтқышын орнатуды тапсырды, бірақ бұл оның қызмет мерзімін ұзартқан жоқ. Чикаго және Солтүстік-Батыс теміржолы 1954 жылы DL 107 локомотивін айналмалы платформадағы апаттан кейін жарылған рамасынан кейін пайдаланудан шығарды. Милуокидегі бірліктер 1953 жылға дейін 3 миллионнан астам миль жүрді және күрделі жөндеуден өтті. Электр моторлары мен негізгі қозғалтқыштар ALCO-ға қайта құруға жіберілді, ал Милуоки теміржолының Меномони-Вэлли шеберханалары локомотивтерді қайта құрды. Олар жаңа дизайнмен шеберханадан шықты, EMD "бульдог" мұрындары қосылды, сыртқы түрі өзгерді, EMD локомотивіне ұқсады. Содан кейін бірліктер Кантон (Оңтүстік Дакота), Грин-Бей (Висконсин) және Мэдисонға (Иллинойс) бағытталған екінші деңгейдегі желілерде жүріп, қызметтен шығарылды; #14B 1964 жылдың мамырында Милуокидегі Джонс аралында бұзылды. Ешқайсысы сақталған жоқ.

All models developed The first unit built as ALCO Specification DL 103b was 4 feet (1 m) longer than the other cab units, and became Chicago, Rock Island and Pacific Railroad #624. The DL 103b had the two radiator sections positioned together at the end of the carbody, while all other units had a split radiator arrangement with one placed at the back of the unit and one situated in the middle. The DL 103b was built with twin 6 cylinder ALCO 538T diesel engines as prime movers; all other DLs in this series were built with the newer twin 6 cylinder ALCO 539T diesel engines. The DL 103b also had all electric driven accessories, while the later models had belt driven accessories. The differences between all subsequent models were minor. The DL 105s went to the Rock Island as #622 and GM&O #270 271. All other early customers got DL 107 cab units and DL 108 boosters until the first DL 109 was delivered to the New Haven. During the war, the Gulf, Mobile & Ohio and Southern Railway bought DL109s and the Southern bought the only DL 110. It is not known whether this is because the model was a significant improvement, was the model approved for wartime production, or both. The New York, New Haven and Hartford Railroad received special permission from the War Production Board to purchase #0710–#0759 as dual use (passenger/freight) locomotives; they were built between 1942 and 1945. Passenger only locomotives (including the rival EMD E6) were not approved for production until early 1945. The first ten, numbers 0700 through 0709, were delivered starting right after the attack on Pearl Harbor in December 1941 from ALCO's Schenectady factory, allowing the road to prove their freight hauling abilities just in time. The New Haven owned the most DL 109s, rostering 60 units (of the 62 built) in 1945. The New Haven DL 109s could be found hauling passenger trains during the day and freight trains at night. There were different classes among the New Haven units noting some differences between the manufacture of each batch. Initially, they were simply listed in two groups in the Summary of Equipment, with #0700–#0709 listed separately (with a different weight and tractive effort) than the remaining DL 109 locomotives. The 9 30 1945 Summary of Equipment designates four different classes: DER 1 (Diesel Electric Road) units #0700–#0709 had the original design with a mass of vents on the roof, DER 1b (#0710–#0719) were nearly identical, with square winterization hatches over the roof fan housings (which were also applied to the original units following the winter of 1941), DER 1b (#0720–#0729) and DER 1c (#0730–#0759) all had simplified rooflines, and other minor variations in appearance. The classes would remain the same until the start of an extensive rebuilding program. In the 6 30 1949 Summary of Equipment the class designations were adjusted into three classes: DER 1a (#0700–#0709), DER 1b (#0710–#0749) and DER 1c (#0750–#0759). The class was rebuilt from 1949 to 1951, replacing the plywood sides, removing the decorative side windows in favor of a steel screen, and several other changes, with only #0740 retaining its original appearance after being rebuilt. Two DL 109s received a special rebuild c1953 to make them able to "MU" (multiple unit) with more than one other unit; originally, they only had the MU cables on the rear, meaning that only a back to back pair could be made. The two special units had cables put on the front so they could be used to make a 3 unit set for longer trains. #0727 had the nose rebuilt with an access door, raising the headlight and changing the contour of the nose. In the Winter of 1953 to 1954 New Haven A A A units #0720 0722 with #0721 in the lead could be seen in far northern Maine on the Bangor and Aroostook Railroad, helping haul massive tonnage of potatoes, usually in the now famous red white and blue "State of Maine" products reefers. These were leased by The BAR. The DL 109s eventually ran their last miles in the late 1950s in local commuter service around Boston. One special unit was retained through the 1960s in Boston as a power plant; #0716 was converted in late 1958 to produce power for a test third rail in Boston, only having a single 539T prime mover. Eventually #PP716 became the last DL 109 on the face of the earth and fell to the scrappers torch under the Penn Central at Dover Street Yard in Boston, in August 1970. The DL 109s of the other railroads were primarily scrapped during the 1950s. The Rock Island had rival builder EMD repower their newest, the #621, with dual V12 567B engines but this does not seem to have extended its career greatly. The Chicago and North Western retired its DL 107 in 1954 after it developed a cracked frame after a derailment on a turntable. The units on the Milwaukee logged over 3 million miles by 1953, and were overhauled. The electric motors and prime movers were sent to ALCO for rebuilding, and the shopmen at the Milwaukee Road's Menomonee Valley shops rebuilt the locomotives. They came out of the shops with facelifts, with the addition of EMD bulldog noses, and changed appearance, which made them look like an EMD locomotive. The units then worked on secondary lines to Canton, South Dakota, Green Bay, Wisconsin, and Madison Chicago trains until retirement; #14B was finally scrapped at Jones Island in Milwaukee in May 1964. None have been preserved.

А бірліктері (кабинеттер)

Темір жол саны Жол нөмірлері Үлгі Атчисон, Топека және Санта-Фе темір жолы 150DL 107 Чикаго, Милуоки, Сент-Пол және Тынық мұхит темір жолы 214A, 14BDL 107 Чикаго және Солтүстік Батыс темір жолы 15007ADL 107 Чикаго, Рок-Айленд және Тынық мұхит темір жолы 1624DL 103b Чикаго, Рок-Айленд және Тынық мұхит темір жолы 1622DL 105 Чикаго, Рок-Айленд және Тынық мұхит темір жолы 2621, 623DL 107 Gulf, Mobile and Ohio Railroad 2270, 271DL 105 Gulf, Mobile and Ohio Railroad 1272DL 109 Нью-Йорк, Нью-Хавен және Хартфорд темір жолы 600700–0759DL 109 Цинциннати, Нью-Орлеанс және Техас Тынық мұхит темір жолы (Оңтүстік темір жолы) 26400, 6401DL 107 Оңтүстік темір жолы 12904DL 109