Роджер Долтринің тұңғыш жеке альбомы – The Who тобының вокалисі. 1973 ж. шыққан, Д.Кортни мен Л.Сайер жазған әндері бар. Музыка, рок, альбом туралы ақпарат!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Daltrey – ағылшын рок-эстрада әншісі, Who тобының жетекші вокалисі Роджер Далтридің тұңғыш жеке студиялық альбомы. Ол 1973 жылдың 20 сәуірінде Ұлыбританияда Track Records, ал АҚШ-та MCA Records компанияларымен шығарылды. Далтри – топтың жеке альбом шығарған үшінші мүшесі болды. Альбомның көп бөлігін (он екі әннің ондайы) Дэвид Кортни мен Лео Сейер жазған. 1973 жылдың қаңтар және ақпан айларында жазуға алты апта уақыт кетті. Жазу сессиялары Далтридің Барн студиясында, Бурваш, Шығыс Сассексте өтті, онда музыкалық тректер жазылды; вокал, қосымша жазбалар және микстеу Beatles тобының Apple студиясында, 3 Savile Row мекенжайында аяқталды ("One Man Band (reprise)" әнінің вокалы Beatles тобының 1969 жылдың қаңтарында өткізген соңғы концерті болған Apple үйінің төбесінде жазылды), сондай-ақ Nova Sound студиясында да жұмыс жүргізілді. Альбом Who тобының гастрольдік кестесіндегі үзіліс кезінде жазылды. Альбомнан шыққан алғашқы сингл "Giving It All Away" Ұлыбританияда бесінші орынға ие болды, ал альбом АҚШ-та Top 50 тізіміне енді. Ол 1973 жылы "Thinking" синглын да шығарды; оның B жағындағы "There is Love" әнінде Led Zeppelin тобының гитарашысы Джимми Пейдж ойнайды. Қызығы, "Giving It All Away" әнінің көп эфирде ойналуымен (әннің басындағы сөздер: "Мен барлық қарыздарымды төледім, сондықтан аяқ киімдерімді жинап алдым, тұрып, кетіп қалдым") Who тобының жақында өткен гастроль кезінде қонақүйге келтірген зиян үшін сотқа тартылғаны туралы хабарлар бірдей кезеңге түсті, оның ішінде теледидар жинағы терезенің ішіннен лақтырылған еді. Дэвид Кортни және бұрынғы британдық поп-жұлдызы Адам Фейт альбомды бірлесіп продюсерлік етті.
Daltrey is the debut solo studio album by the English rock singer Roger Daltrey, lead vocalist of the Who. It was released on 20 April 1973 by Track Records in the United Kingdom and MCA Records in the United States. Daltrey was the third member of the group to make a solo album. The bulk of the record (ten of the twelve songs) was written by David Courtney and Leo Sayer. It took six weeks to record during January and February 1973. Sessions took place at Daltrey's Barn Studio, Burwash, East Sussex, where the backing tracks were laid down; vocals, overdubs, and mixing was completed at the Beatles' Apple Studios at 3 Savile Row (the vocals for "One Man Band (reprise)" were recorded on the Apple rooftop, where the Beatles had performed their famous final concert in January 1969), and at Nova Sound Studios. The album was recorded during a hiatus in the Who's touring schedule. The first single released from the album, "Giving It All Away", reached number five in the UK and the album made the Top 50 in the United States. He also released a single in 1973, "Thinking"; its B side, "There is Love", features Jimmy Page of Led Zeppelin on guitar. Bizarrely, the British release, with considerable airplay of "Giving It All Away" (first lines "I paid all my dues so I picked up my shoes, I got up and walked away") coincided with news reports of the Who being sued for unpaid damage to their hotel on a recent tour, including a TV set being thrown out of the window. David Courtney and former British pop teen idol Adam Faith co produced the album.
Қақпақ көрінісі
Альбом қос жақты мұқабаға салынған, фотосуретке түсіріліп, дизайнын Дальтридің туысы Грэм Хьюз жасаған. Мұқабадағы суретте викториялық медальон стиліндегі жұмсақ фокус қолданылып, Дальтри Пре-Рафаэлиттерге тән келбетте бейнеленген. Ішкі мұқабадағы фотосуретте Нарцисс мифіне сілтеме жасайтын trompe l'œil әдісімен салынған сурет бар, себебі Дальтридің судағы көрінісі оның шынайы келбетінен өзгеше. Альбомның сыртында Дальтридің суреті бейнеленген, ол «Томми» (1975) фильмінде де көрсетілген.
The album was packaged in a gatefold sleeve, photographed and designed by Daltrey's cousin Graham Hughes, featuring a Victorian locket style soft focus image, portraying Daltrey with Pre Raphaelite looks. The inner sleeve photography shows a trompe l'œil in reference to the Narcissus myth, as Daltrey's reflection in the water differs from his real appearance. The cover itself features an image of Daltrey also shown in the film Tommy (1975).
Альбомның фондық түсі
Албұмның табысы сахна артында қыңырлықтар тудырды. Пит Тауншендтің Who тобының ресми өкілі саналғандықтан, Далтридің қайта жаңартқан сенімділігі оған топтың саясатына әсер етуге мүмкіндік берді. Who тобының менеджерлері Кит Ламберт пен Крис Стамп альбомның Who тобының тарауына немесе кем дегенде Род Стюарт пен Faces тобындағыдай, әншінің жеке табысы топтың өзінен басып өтуіне алып келуі мүмкін деп алаңдады. Алайда, сол кезде Далтри үшін бұл алаңдаулар негіссіз болды. "Егер альбом хит болса, Who тобына пайдасы тиер деп ойлаймын, сондай-ақ менің альбомым үшін де нарық бар", - деді ол Крис Чарльзуортке. Ламберт пен Стамптың жоғарыда айтылған себептермен альбомның табысқа жетуіне кедергі келтіру әрекеттері және топтың істерін басқарудағы олардың күшейе берген тұрақсыздығы Далтридің көзінде олардың Who тобының менеджерлері ретіндегі күндерін санаулы қылды. Ол өзінің ісін Track компаниясының қызметкері Билл Кербишлиге тапсырды, ол жылдам дамып, өткен жылы Who тобының еуропалық гастрольдерінің шарттарын сәтті қайта келісіп алған еді.
The success of the album caused some upheavals behind the scenes. With Pete Townshend being generally regarded as the Who's mouthpiece, Daltrey's renewed confidence now placed him in a strong position to influence the group policy. The Who's management team, Kit Lambert and Chris Stamp, were reportedly concerned that the album might spell the end of the Who or at the very least, a Rod Stewart and the Faces type situation where the singer's solo success eclipsed the parent band. To Daltrey, at the time, these fears were misplaced. "I think it will do the Who some good if it's a hit, and I think there's a market for my album", he told Chris Charlesworth. The fact that Lambert and Stamp tried to derail the album's chances for the aforementioned reasons and their increasingly erratic handling of the group's affairs meant that their days as the Who's managers were numbered in Daltrey's eyes. He entrusted his affairs to Track employee Bill Curbishley who was fast rising through the ranks, having already successfully renegotiated the terms of a European Who tour the previous year.
Құрамы
Екі әннен басқа барлық әндерді бұрын танылмаған Дэвид Кортни мен Лео Сейер бірлесіп жазды, кейін соңғысы өзінің жеке әнші ретінде танымал болды. Ол кезде Далтри үй студиясында Сейермен бірге болды, ол Далтриге жазу шарты алудағы қиындықтарын айтты. Далтри әзілдеп, Сейерден өзіне жеке альбомға әндер жазуын сұрады. Сейер мен Кортни он әнмен келді, оларды Далтри өзінің алғашқы жеке альбомы үшін жазды. Сейер жеке әнші ретінде Далтриден гөрі хит-парадтарда үлкен жетістікке жетті; осы альбомның ашылу трегі "One Man Band" (соңында қайта орындалды) Сейердің ең ірі хиттерінің біріне айналды.
All but two of the songs were co written by the previously unknown David Courtney and Leo Sayer, the latter of whom later became a well known singer in his own right. At the time, Daltrey was playing in his home recording studio with Sayer, who told Daltrey about his struggles to get a recording contract. Daltrey, joking, asked Sayer to write him some songs for a solo album. Sayer and Courtney came back with ten songs, which Daltrey recorded for his first solo album. Sayer enjoyed greater chart success than Daltrey did as a solo artist; the opening track on this album, "One Man Band" (also reprised at the end), became one of Sayer's biggest hits.
Сыни қабылдау
Creem журналының қазіргі заманғы шолуында Роберт Кристагау: «Басқа біреу орындаса, бұл тағы бір ақымақ тұжырымдық альбом болар еді, және ол әлі де солай», – деді. AllMusic-тің Дейв Томпсон ретроспективті шолуда альбомды «кейде жанкүйерлер үшін қорқынышты жағдай, бірақ оның үнемі диктаторлыққа ұмтылатын Тауншендтің өзін-өзі мақтауынан шаршағандар үшін жағымды тосын сый» деп бағалады.
In a contemporary review for Creem, Robert Christgau said "by anybody else, this would be one more dumb concept album, and it still is." In a retrospective review, AllMusic's Dave Thompson said that the album was "a sometimes horrifying shock for die hard fans, but a pleasant surprise for anyone tired of hearing him voice the increasingly dictatorial Townshend's self aggrandizement".