Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
тағы бір монастырь
another monastery
Лас-Дескальзас-Реал (lang es) монастыры - Испанияның Мадрид қаласында орналасқан, Patrimonio Nacional басқаратын патшалық монастырь.
The Convent of Las Descalzas Reales (lang es) is a royal monastery situated in Madrid, Spain, administered by the Patrimonio Nacional.
Тарих
Monasterio de las Descalzas Reales, сөзбе-сөз "Патшалық аяқсыз монахинялар монастыры", Португалия императоры Карл V мен императорша Изабелдің бұрынғы сарайында орналасқан. Олардың қызы Жоанна Австриялық 1559 жылы Кедей Клэр орденінің осы монастырын негіздеді және ақырында мұнда жерленді. XVI ғасырдың соңы мен XVII ғасыр бойында монастырь жас жесірлер мен бойжеткен ақсүйек әйелдерді тартты. Әрбір әйел өзімен бірге қалың мал әкелді. Байлық тез жиналды және монастырь бүкіл Еуропадағы ең бай монастырлардың біріне айналды. Испанияның ең көрнекті Ренессанс композиторы Томас Луис де Виктория 1587 жылдан өмірінің соңына дейін, 1611 жылға дейін монастырьда жұмыс істеді. Уақыт өте келе монастырьдегі демографиялық жағдай өзгерді және 20 ғасырға қарай барлық монахинялар кедейлікте өмір сүрді. Монастырь өзінің бұрынғы байлығын сақтап қалды, бірақ оның мүлкін сатуға немесе қалың малдан түскен ақшаны жұмсауға тыйым салынды. Монахинялардың жағдайы нашарлаған кезде мемлекет араласып, 1960 жылы монастырьды мұражай ретінде ашуға Папаның арнайы рұқсаты алынды. Альфонсо, Анжу және Кадис герцогы (1989 жылы қайтыс болды) үлкен ұлы Франсиско де Асистің (1984 жылы қайтыс болды) қасына Жақия Баптист шіркеуіне жерленген. Альфонсоның кіші інісі Гонсало (2000 жылы қайтыс болды) Қасиетті Себастьян шіркеуіне жерленген.
The Monasterio de las Descalzas Reales, literally the "Monastery of the Royal Discalced", resides in the former palace of Emperor Charles V and Empress Isabel of Portugal. Their daughter, Joanna of Austria, founded this convent of nuns of the Poor Clare order in 1559 and was eventually buried here. Throughout the remainder of the 16th century and into the 17th century, the convent attracted young widowed or spinster noblewomen. Each woman brought with her a dowry. The riches quickly piled up, and the convent became one of the richest convents in all of Europe. Tomás Luis de Victoria, Spain's finest Renaissance composer, worked at the convent from 1587 to the end of his life in 1611. The demographics of the convent slowly changed over time, and by the 20th century, all of the sisters were in poverty. The convent maintained the riches of its past, but it was forbidden to auction any of the items off or spend any of the money it received from the dowries. The state intervened when it saw that the sisters were poor, and the pope granted a special dispensation to open the convent as a museum in 1960. Alfonso, Duke of Anjou and Cádiz (died 1989) is buried in the Chapel of Saint John the Baptist next to his elder son Francisco de Asís (died 1984). Alfonso's younger brother Gonzalo (died 2000) is buried in the Chapel of Saint Sebastian.
Мұражай
Бұрын монастырь қазыналары көрінбегенмен, бүгінде монастырда санаулы қарындастар ғана тұрады, ал бұл орын көп келуші ұлттық ескерткіш саналады. Ақсүйек әйелдердің құдайы әкелгендері көбінесе жәдігерлерге және әшекейлі көрме заттарына салынған. Көрмедегі көптеген жәдігерлердің ішінде Мәсіх айқышқа шегеленгендегі бөліктері және Әулие Себастьянның сүйектері бар деген болжам бар. Баға жетпес көркем туындылардың арасында Тицианның «Цезарь ақшасы», Рубенстің эскиздерімен тоқылған гобелендер, Ханс де Бекен мен Брюгельдің еңбектері бар. Мұражай жинағына сондай-ақ 16 ғасырдың соңына қарай Польша-Литва мемлекетінің патша балаларының портреттері сияқты сирек кездесетін нәрселер де кіреді. Гаспар Бесерра 1562 жылы өз шеберлігі деп есептелетін алтарьдың негізгі ретаблосын аяқтады. Өкінішке орай, бұл ретабло 1862 жылы Хуан Пантоха де ла Круздың көптеген картиналары мен фрескаларымен бірге өртте жойылды. 1863 жылы алтарь 1716 жылы Испанияның Филипп V-і француз иезуиті Джон Франциск Регистің қасиеттілікке ие болғанын еске алу үшін тапсырыс берген алтарьмен ауыстырылды, оның құрамында Мишель Анже Хоассенің суреттері бар. Онда Камилло Русконидің Хуан Франциско Регистің даңқы туралы мүсіндік бейнесі бар. Бүйірлік панельдерді Хосе Беллвер жасаған. Иезуиттің мүрдесі Агостино Корначкинидің мүсіні.
While in the past, the treasures of the monastery were not visible, today the monastery houses only a few nuns, and the site is a well visited national monument. The noblewomen's dowries were often invested into relics and their bejeweled exhibition pieces. Among the many relics on display are putatively pieces from Christ's cross and the bones of Saint Sebastian. Among the priceless art masterpieces are Titian's Caesar's Money, tapestries woven to designs by Rubens, and works by Hans de Beken and Brueghel the Elder. The museum collection also includes such rarities as portraits of royal children of the Polish–Lithuanian Commonwealth from the late 16th century, Gaspar Becerra in 1562 completed the main retablo of the altar, which was considered his master work. Unfortunately, this retablo was destroyed by fire in 1862, along with many of the paintings and frescoes by Juan Pantoja de la Cruz. In 1863 the altar was replaced by one commissioned in 1716 by Philip V of Spain to commemorate the beatification of the French Jesuit John Francis Regis, including canvases by Michel Ange Houasse. It has a sculpted relief of the Apotheosis of Juan Francisco Régis, by Camillo Rusconi. The lateral panels were sculpted by Jose Bellver. The recumbent statue of the Jesuit was sculpted by Agostino Cornacchini.