Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ричард Вирджил Дин Штайнхаймер (23 тамыз 1929 - 4 мамыр 2011) – американдық теміржол фотографы, көбінесе «теміржол фотосуреттерінің Ансел Адамсы» деп аталды. Оның еңбектері Trains Magazine, Railfan, Locomotive and Railway Preservation және Vintage Rail журналдарында, сондай-ақ жетпістен астам кітапта жарияланды. Ол Калифорния штатының Сакраменто қаласында тұрды. Теміржолды суретке түсірудегі пионер Штейнхаймер теміржолдың өркендеген кезеңін және оның будан дизельдік жүйеге өтуін көрді және құжаттады. Ол – барлық локомотивтердің эстетикасын, бу машиналарынан бастап соңғы дизельдік алыптарға дейін бағалайтын өте сирек фотографтардың бірі. Ол Американың батыс аймағының ландшафтына ерекше құштарлық танытты, ал оның көптеген суреттері пойыздарды сол заманғы кең географиялық және мәдени контекстке енгізеді. Штейнхаймер түнгі уақытта, жаман ауа-райы кезінде және жылжып келе жатқан пойыздың қауіпті биіктіктерінен сурет түсіруімен белгілі болды. Оның 1947 жылы Калифорния штатының Саугус қаласында түсірген «Оңтүстік Тынық мұхитының бу көмекші локомотиві» атты суреті Теміржол фотосуреті мен өнер орталығының «20-ғасырдың 20 есімді теміржол суреті» тізіміне енді.
Richard Virgil Dean Steinheimer (August 23, 1929 – May 4, 2011) was an American railroad photographer, often called the "Ansel Adams of railroad photography." His work has been published in Trains Magazine, Railfan, Locomotive and Railway Preservation and Vintage Rail, and more than seventy books. He lived in Sacramento, California. A pioneer in railroad photography, Steinheimer lived through and documented the railroads' heyday and their transition to diesel motive power from steam. He is one of very few photographers who appreciated the aesthetics of all locomotives, from steam engines to the latest diesel powered behemoths. He had a particular fondness for the landscape of the American West, and many of his images situate trains in the larger geography and culture of the time. Steinheimer was known for taking pictures at night, in bad weather, and from risky perches on top of moving trains. His photograph, "Southern Pacific steam helper at Saugus, California, 1947," was included in the Center for Railroad Photography and Art's 20 Memorable Railroad Photographs of the 20th Century.
Ерте өмір
Ричард Штайнхаймер 1929 жылы Чикаго қаласында дүниеге келген. 1935 жылы оның ата-анасы ажырасып, ол анасы және қарындасымен бірге Аризона штатындағы Финикс қаласына көшіп кетті. Осы саяхат оны алғаш рет пойызбен таныстырды. 1939 жылы оның отбасы Калифорния штатындағы Глендейл қаласына көшіп келді. Оның үйінің жанынан Оңтүстік Тынық мұхитының негізгі теміржол желісі өтті.
Richard Steinheimer was born in Chicago in 1929. His parents divorced in 1935, and he, with his mother and sister, moved to Phoenix, Arizona. It was this trip that first exposed him to trains. In 1939 his family moved to Glendale, California. The Southern Pacific main line was adjacent to his home.
Мансап
1945 жылы ол «Кодак Бэби Браунни» камерасымен фотосуретшілік мансабын бастады, соғыс кезеңіндегі көліктерді дәстүрлі 3/4 "wedgies" стилінде түсірді. Сондай-ақ, 1945 жылы ол Луциус Бибтің «Highball» және «High Iron» атты екі кітабын алды, олар оған шабыт берді. 1946 жылға қарай оның фотосуреттері эксперименталды стильге көшті. 1946 жылы ол «Argus A 2» камерасын, ал 1947 жылы «31/4×41/4 Speed Graphic» камерасын пайдалана бастады. «Speed Graphic» қолға тиген соң, теміржолдардың ең керемет түнгі суреттерін түсіруге мүмкіндік ашылды. Ол аула шамдарын, жарқын лампаларды немесе қол жетімді кез келген жарықты пайдаланды. Оның түнгі жұмысы О. Уинстон Линк жұмысынан шамамен жеті жыл бұрын жасалған. 1949 жылы ол Сан-Франциско қалалық колледжіне оқуға түсті, ал оның ұстаздарының бірі Джо Розенталь болды. 1956 жылдан 1962 жылға дейін ол «Marin Independent Journal» газетінде фотожурналист ретінде жұмыс істеді. «Kalmbach Publishing» 1963 жылы оның «Батыстың шет аймақтарындағы теміржол» кітабын шығарды. Ол кезде коммерциялық тұрғыдан сәтті болмаса да, кейіннен тарихы бар ең ізделіс жолындағы теміржол кітаптарының біріне айналды. 1948 жылдан 2001 жылға дейін «Trains Magazine» журналында оның 400-ден астам фотосуреті жарияланды. Штайнхаймер теміржол фотосуреттерінің шеберлерінің бірі ретінде танылды, әсіресе АҚШ-тың батыс аймағында, сонымен қатар коммерциялық фотосурет саласында да жұмыс істеді. Оның ерекшелігі – теміржол көріністерінде телеобъективтерді қолдану және Оңтүстік Тынық мұхиты теміржолының Сьерра-Невада тауларындағы Доннер өткелінен өтуіне деген құлшынысы болды. 2000 жылы Штайнхаймерге Альцгеймер ауруы диагнозы қойылды, 2007 жылдың қыркүйегінде инсульт болды. Оның ауруы кезінде әйелі Ширли Берман оған күтім жасады. Ол 2011 жылдың 4 мамырында қайтыс болды. 2011 жылдың 15 желтоқсанынан 2012 жылдың 21 қаңтарына дейін Манхэттендегі Роберт Манн галереясында оның көптеген танымал суреттерін көрсететін көрме өтті. Ричард Штайнхаймердің фотосуреттер жинағының көп бөлігі 2022 жылдың ортасында Теміржол фотосуреттері мен өнер орталығына сыйға берілді. Орталыққа 1975 жылдан бастап шамамен 30 000 түсті слайд, көптеген қара-ақ баспалар, сканерленген суреттер мен негативтер түсті.
In 1945 he started his photographic career with a Kodak Baby Brownie, shooting wartime traffic in the common 3/4 "wedgies" style. Also, in 1945 he received two books by Lucius Beebe, Highball and High Iron, from which he drew inspiration. By 1946 his photos had evolved into more of an experimental style. In 1946 he began using an Argus A 2 camera, and in 1947 he started using a 31/4×41/4 Speed Graphic. With the Speed Graphic now in hand, the flood gates were opened for the creation of some of the best night photos of railroads ever taken. He used yard lights, flashbulbs or whatever lights were available. His night work predates O. Winston Link's by almost seven years. By 1949 he was going to San Francisco City College and one of his teachers was Joe Rosenthal. From 1956 through 1962 he worked for the Marin Independent Journal as a photojournalist. Kalmbach Publishing produced in 1963 his Backwoods Railroad of the West. Although it failed commercially at the time, it would one day become one of the most sought after railroad books in history. From 1948 through 2001 Trains Magazine published over 400 of his photographs. Steinheimer has become recognized as one of the masters of railroad photography, especially across the Western USA, but also pursued a lesser known career in commercial photography. His specialties included the use of telephoto lenses in railroad scenes, and a devotion to Southern Pacific's Donner Pass crossing of the Sierra Nevada. In 2000 Steinheimer was diagnosed with Alzheimer's disease; he suffered a stroke in September 2007. He was cared for throughout his illness by his wife Shirley Burman. He died on May 4, 2011. An exhibition featuring many of his iconic images was held at the Robert Mann Gallery in Manhattan, December 15, 2011, through January 21, 2012. The majority of Richard Steinheimer's photography collection was donated to the Center for Railroad Photography & Art in mid 2022. The Center has received about 30,000 color slides and a large collection of black and white prints and scans, and negatives from 1975 onward.