Уэльс шіркеуінің Сент-Асаф діоцезінің басшысы

Кіріспе

Уэльс шіркеуінің Сент-Асаф епархиясының басшысы

Сент-Асаф епискобы Уэльс шіркеуінің Сент-Асаф епархиясын басқарады. Епархия Конви және Флинтшир графтықтарын, Врексам қалалық ауданын, Гвинеддегі Мерионеттің шығыс бөлігін және Поуистің солтүстік бөлігінің бір бөлігін қамтиды. Епископтық тақ Солтүстік Уэльстегі Денбигширдегі Сент-Асаф қаласындағы Сент-Асаф кафедральді шіркеуінде орналасқан. Епископтың резиденциясы – Есгобти, Сент-Асаф. Қазіргі епископ – Грегори Камерон, ол 5 қаңтарда сайланды және 2009 жылғы 4 сәуірде шіркеу қызметіне бекітілді. Ол 1999 жылғы қазанда шіркеу қызметіне бекітілген және 2008 жылы зейнеткерлікке шыққан Джон Дэвистің орнына Сент-Асаф епископы болды.

Ерте заман

Бұл епархияны шамамен 6 ғасырдың ортасында Сент Кентигерн (Синдейрн) құрған деген болжам бар, бірақ бұл күмәнді. Көбінесе 583 жыл деп айтылады. Шотландиядағы өзінің шіркеуінен қуылған Кентигерн Солтүстік Уэльсте Клвид және Эльви өзендерінің қосылған жерінде Лланелви деген монастырь құрды – бұл Шент Асафтың уэльс тіліндегі атауы. Ол Шотландияға қайтқаннан кейін Асаф немесе Аса онымен ізбасар болды, ол Лланелви епископы болып сайланды. Лланелви епархиясы бастапқыда Повис патшалығымен және Гвинед патшалығының Гвинед Ис Конви деп аталатын бөлігімен үлкен дәрежеде сәйкес келді, бірақ Ватт дамбасымен белгіленген Мерцияның басып кіруінен және 798 жылдан кейін Оффа дамбасының салынуынан көп аумақты жоғалтты. Содан кейінгі алағайлы кезеңде епархия тарихы туралы ештеңе белгілі емес. Кейбір тарихшылар Норман дәуірінен бұрын епархияның бар болғанына күмән келтіреді, ал епископтар тізімі және Гвинед патшалығындағы Бангор епархиясының үлкен жерлерді иеленгені оны қуаттай түседі.

Орта ғасырлар

1086 жылғы "Домсдей кітабында" бірнеше шіркеу туралы сирек мәлімет берілген, ал кафедралық собор туралы тізімде жоқ. Он екінші ғасырдың басында нормандық ықпал күшейді және 1143 жылы Кентербери архиепискобы Теобальд Гилбертті Киелі Асаф епископы етіп бекітті. Бірақ оның ізбасарларының жағдайы қиын болды, олардың бірі, Годфри, кедейлік пен уэльстің қарсылығынан қуылды. Орта ғасырдың ортасында жасалған жазба (Лондон, Британ кітапханасы, Cotton Vitellius, шамамен x.) сегіз ауылдық деканат, жетпіс тоғыз шіркеу және он тоғыз шағын шіркеудің бар екенін көрсетеді. 1291 жылға қарай деканаттардың саны екі есеге артты, ал Басингверк, Аберконви, Страта Марселла және Валле Круцисте цистерциандық монастырлар, сондай-ақ Лланлуган аббаттығындағы цистерциандық әйелдер монастыры болды. Соғыстарда өртенген кафедралық собор қайта салынды және 1295 жылы аяқталды. Киелі Асафқа арналған бұл собор қарапайым құрылысы бар, массивті және жай ғимарат болды, бірақ Розалар соғысы кезінде тағы да қирады. Епископ Редман оны қалпына келтіргенде, сарай қайта салынбады, сондықтан епископтар тұрақты түрде тұрмайтын болды. Орта ғасырдың соңында епископтың бес резиденциясы болғанымен, олардың төртеуі Англияның VI Эдуард тұсында иеліктен шығарылды. Редман Шап аббаттығының абасы және Премонстрат канондарының инспекторы болды, көп уақытын монастырларды аралап немесе епархиясында өткізді. Ол міндеттерін ада қылып орындады және қалада тұру қажеттігін сезінбеді. Он бесінші ғасырдың соңында шіркеу құрылысы жаңадан гүлденді, осы дәуірге жататын шіркеулер епархияда әлі де сақталған. Епархиядағы ең маңызды қасиетті орындар: Сент Уайнфред қайнар бұлағы, Йельдегі Сент Гармон, Эдеирниондағы Сент Дерфел Гадарн, Пеннанттағы Сент Мелангелл және Страта Марселладағы Киелі Крест. Бұлардың барлығы Реформация кезінде жойылды. Ол кезде епархияда бір архидиакондық, он алты деканат және жүз жиырма бір приход болды. Киелі Кентигерн мен Асафтан кейінгі епископтардың есімдері мен тізбегі 1143 жылға дейін нақты белгілі емес. Риммен соңғы қарым-қатынасы болған епископ Томас Голдуэлл 1555 жылы тағайындалды және королева Мария қайтыс болғанда, Елизавета I таққа отырғанда Оксфордқа ауыстырылуға дайын тұрды. Голдуэлл континентке қашып, 1585 жылдың 13 сәуірінде Римде қайтыс болды, ол Реформацияға дейінгі иерархияның соңғы тірі өкілі болды. Англия мен Уэльстің шіркеулік кірістерін тексеру үшін тағайындалған комиссарлардың есебінде (1835) шіркеудің жылдық таза кірісі 6,301 фунт стерлинг екені анықталды. Бұл оны Уэльстегі ең бай епархияға және Кантербери, Лондон және Винчестерден кейін Ұлыбританиядағы төртінші бай епархияға айналдырды. 1920 жылы Уэльсте шіркеу бөлінгенге дейін ол Англия шіркеуінің құрамында болды, содан бері ол (Англикан) Уэльс шіркеуінің бөлігі болып табылады.

The Domesday Book of 1086 gives scanty particulars of a few churches but is silent as to the cathedral. Early in the twelfth century Norman influence asserted itself and in 1143 Theobald, Archbishop of Canterbury, consecrated one Gilbert as Bishop of St. Asaph, but the position of his successors was very difficult and one of them, Godfrey, was driven away by poverty and the hostility of the Welsh. A return made in the middle of the thirteenth century (London, British Library, Cotton Vitellius, c. x.) shows the existence of eight rural deaneries, seventy nine churches, and nineteen chapels. By 1291 the deaneries had been doubled in number and there were Cistercian houses at Basingwerk, Aberconwy, Strata Marcella and Valle Crucis, and a Cistercian nunnery, Llanllugan Abbey. The cathedral, which had been burnt in the wars, was rebuilt and completed in 1295. Dedicated to St Asaph, it was a plain massive structure of simple plan, and was again destroyed during the Wars of the Roses. When it was restored by Bishop Redman the palace was not rebuilt and thus the bishops continued to be nonresident, notwithstanding the fact that in the late Middle Ages the bishop had five episcopal residences, four of which were alienated under Edward VI of England. Redman was abbot of Shap Abbey and visitor for the Premonstratensian canons, and spent most of his time visiting their monasteries or his diocese; he was diligent in his duties and felt no need to be resident in the city. At the end of the fifteenth century there was a great revival of church building, as is evidenced by the churches of that date still existing in the diocese. The chief shrines in the diocese were St Winefred's Well, St Garmon in Yale, St Derfel Gadarn in Edeirnion, St Melangell at Pennant, and the Holy Cross in Strata Marcella. All these were demolished at the Reformation. At that time the diocese contained one archdeaconry, sixteen deaneries, and one hundred and twenty one parishes. The names and succession of the bishops after Saints Kentigern and Asaph are not clearly known until 1143. The last bishop in communion with Rome was Thomas Goldwell, who acceded in 1555 and was in the process of being transferred to Oxford when Queen Mary died and Elizabeth I came to the throne. Goldwell fled to the Continent and died in Rome on 13 April 1585, the last surviving member of the pre Reformation hierarchy. The Report of the Commissioners appointed by his Majesty to inquire into the Ecclesiastical Revenues of England and Wales (1835) found the see had an annual net income of £6,301. This made it the wealthiest diocese in Wales and the fourth richest in Britain after Canterbury, London and Winchester. The see continued to be part of the Church of England until the Church was disestablished in Wales in 1920, since when it has been part of the (Anglican) Church in Wales.

Реформацияға дейінгі епископтар

Сент-Асаф епископтары 6 ғасырдан бастап қазіргі уақытқа дейін ЕскертпелерКентигерн (Сент-Мунго) бастапқыда Глазго епископы шамамен 540 жылдан бастап; епархияны епископ Эльвенсис, Эльгенсис, Эльвейсис, Ланэлвенсис ретінде құрды6 ғасырдан бастап Сент-Асаф. шамамен 600 Сент-Тисилио. шамамен 800 Ренкидус. шамамен 928 Кебур. шамамен 1070 Меланус1143 шамамен 1151 Гилберт Кентербериге қарасты суфраган ретінде қайта құрылды. шамамен 11521154 Монмуттан Геффри 11541155 Ричард Қызмет барысында қайтыс болды. шамамен 11601165 Годфри 1165 жылы Абингдон аббаты болу үшін шіркеуді тастап кетіп, 1175 жылы қызметінен алынды11751181 Адам Уэльский Першор каноны1183 шамамен 1186 Джон I1186 шамамен 1224 Рейнер1225 шамамен 1233 Авраам1235 шамамен 1241 Хью Фрайрлер монастырінің монахы12421247 Хьюэл ап Эднифед Хьюэл ап Эдневет деп те аталады12471249 бос12491266 Энион I Энион I деп те аталады12671268 Джон II12681293 Энион II Энион де Шонo, Рудланд приоры12931314 Лливелин де Бромфилд Лливелин де Бромфилд деп те аталады1315 шамамен 1352 Даффид ап Бледдин Дэвид ап Бледин деп те аталады; Сент-Асаф каноны13521357 Джон Тревор (I) Джон Тревор деп те аталады13571375 Лливелин ап Мадог Леолин ап Мадок ап Элис деп те аталады; Сент-Асаф деканы13761382 Уильям Спридлингтон Уильям де Спридлингтон деп те аталады; Сент-Асаф деканы13821389 Лоуренс Чайлд Батл аббаттығының монахы, азаматтық құқық лицензиаты13901394 Александр Бах Александр Бах деп те аталады; Сент-Асаф каноны13951402 Джон Тревор (II) Герфорд пребендари; 1410 жылға дейін шіркеуден алынды, мүмкін, Дэвид II-нің қайтысынан кейін қызметі ашық жарияланбағандықтан қайта орнатылды1402 шамамен 1408 Дэвид II1411 шамамен 1433 Роберт Ланкастер Роберт Ланкастер деп те аталады14331444 Джон Лоу Джон Лобб деп те аталады; эремит монах; Рочестерге ауыстырылды14441449 Реджинальд Пекок Реджинальд Пикок деп те аталады; Чичестерге ауыстырылды14501463 Томас Берд Томас Найт деп те аталады; бүлік жасағаны үшін қызметтен алынды; епархияның уақытша құқықтары корольге, Рочестер епископына, Роберт Каунтонға және Джон Стэнлиге Томас 1471 жылы кешірілгенге дейін берілді14711495 Ричард Редман Эксетерге ауыстырылды. шамамен 14951500 Михаил Диакон Михаил Дьякон деп те аталады; корольдің мойындаушысы15001503 Даффид аб Йеуан аб Йорверт Дэвид ап Йеворт деп те аталады; Валле Крусис аббаты. шамамен 1503 шамамен 1513 Даффид ап Оуайн Дэвид ап Оуэн деп те аталады; Аберконви аббаты15131518 Эдмунд Биркхед Эдмунд Брокехед деп те аталады15181535 Генри Стендиш

Bishops of St Asaph From Until Incumbent Notes6th century ADKentigern (Saint Mungo)Originally Bishop of Glasgow from c. 540; founded diocese as episcopus Elvensis, Elguensis, Elveiisis, Lanelwensis6th century ADSaint Asaphc. 600Saint Tysilioc. 800Renchidusc. 928Ceburc. 1070Melanus1143c. 1151GilbertSee recreated as suffragan of Canterburyc. 11521154Geoffrey of Monmouth11541155RichardDied in officec. 11601165GodfreyLeft see to become abbot of Abingdon in 1165, removed from office in 117511751181Adam the WelshmanCanon of Pershore1183c. 1186John I1186c. 1224Reiner1225c. 1233Abraham1235c. 1241HughMonk of the Friars12421247Hywel ab EdnyfedAlso known as Howel ap Ednevet12471249vacant12491266Einion IAlso known as Anian12671268John II12681293Einion IIAlso known as Anian de Schonau, prior of Rhudland12931314Llywelyn de BromfieldAlso known as Leolinus de Bromfield1315c. 1352Dafydd ap BleddynAlso known as David ap Blethin; canon of St. Asaph13521357John Trevor (I)Also known as John Trevaur13571375Llywelyn ap Madog Also known as Leolinus ap Madoc ap Elis; dean of St. Asaph13761382William SpridlingtonAlso known as William de Spridlington; dean of St. Asaph13821389Lawrence ChildMonk of Battle Abbey, licentiate of the civil law13901394Alexander BacheAlso known as Alexander Bach; canon of St. Asaph13951402John Trevor (II)Prebendary of Hereford; deprived, possibly reinstated following David II as see not declared vacant prior to his death in 14101402c. 1408David II1411c. 1433Robert LancasterAlso known as Robert of Lancaster14331444John LowAlso known as John Lobbe; a friar eremite; translated to Rochester14441449Reginald PecockAlso known as Reginald Peacock; translated to Chichester14501463Thomas BirdAlso known as Thomas Knight; deprived for rebellion; temporalities of the diocese to the king, the bishop of Rochester, Robert Caunton, and John Stanley before the pardoning of Thomas in 147114711495Richard RedmanTranslated to Exeterc. 14951500Michael DeaconAlso known as Michael Dyacon; the king's confessor15001503Dafydd ab Ieuan ab IorwerthAlso known as David ap Yeworth; abbot of Valle Crucisc. 1503c. 1513Dafydd ab OwainAlso known as David ap Owen; abbot of Aberconwy15131518Edmund BirkheadAlso known as Edmund Brokehed15181535Henry Standish

Реформация кезінде

Сент-Асаф епископтары, мерзімі. 1535–1536 Уильям Барлоу Хаверфорд-Вест монастырының аббаты. Сент-Дэвидке, содан кейін Бат және Уэллске, содан кейін Чичестерге ауыстырылды. 1536–1554 Роберт Парфью, Роберт Уортон деп те белгілі; Сент-Сэвиор Бермондси монастырының абысы; Херефордқа ауыстырылды. 1556–шамамен 1559 Томас Голдуэлл КР (католик болғандықтан) өз еркімен жер аударылды.

Англия шіркеуінің епископтары

Сент-Асаф епископтары
1560-1561 Ричард Дэвис
1561-1573 Томас Дэвис
1573-1600 Уильям Хьюз
1601-1604 Уильям Морган
Уэльс тіліне Киелі кітапты аударған. Llandaff-тан аударған
1604-1623 Ричард Парри
Бангордың деканы
1624-1629 Джон Ханмер
Ворчестердің пребендарисі
1629-1646 Джон Оуэн
Сент-Асафтың архидиаконы; 9 қазан 1646 жылы Парламент епископтық жүйені жойғанда лауазымынан шеттетілді; 1651 жылы қайтыс болды
1646-1660 Епископтық жүйе Командалық және Протекторлық кезеңде жойылды.
1660-1666 Джордж Гриффит
Сент-Асафтың архидиаконы
1667-1670 Генри Глемхам
Бристольдің деканы
1670-1680 Исаак Барроу
Содор және Мэннен аударған
1680-1692 Уильям Ллойд
Бангордың деканы; Личфилд және Ковентриге, содан кейін Ворчестерге аударған
1692-1703 Эдвард Джонс
Клойнеден, Ирландиядан аударған
1703-1704 Джордж Хупер
Кентерберидің деканы; Бат және Уэллсқа аударған
1704-1708 Уильям Беверidge
Колчестердің архидиаконы
1708-1714 Уильям Флитвуд
Виндзор каноны; Элиге аударған
1714-1727 Джон Винн
Оксфордтағы Иисус колледжінің ректоры; Бат және Уэллсқа аударған
1727-1731 Фрэнсис Хэр
Ворчестер және Лондонның Святого Павла деканы; Чичестерге аударған
1732-1735 Томас Таннер
Оксфордтағы Христ-Черч каноны
1736-1743 Исаак Мэддокс
Уэллс деканы; Ворчестерге аударған
1743-1744 Джон Томас
Питерборо деканы; қарашада сайланды, бірақ консекрациядан бұрын қаңтарда Линкольнге аударған
1744-1748 Сэмюэл Лисл
Кентербери архидиаконы; Норвичке аударған
1748-1761 Роберт Хэй Драммонд
Вестминстердің пребендарисі; Солсбериге аударған
1761-1769 Ричард Ньюком
Llandaff-тан аударған
1769-1788 Джонатан Шипли
Llandaff-тан аударған
1789-1790 Сэмюэл Холлифакс
Сондай-ақ Сэмюэл Галифакс деп белгілі; Глостерден аударған
1790-1802 Льюис Бэгот
Норвичтен аударған
1802-1806 Сэмюэл Хорсли
Рочестерден аударған
1806-1815 Уильям Кливер
Бангордан аударған
1815-1830 Джон Люксмур
Херефордтан аударған
1830-1846 Уильям Кэри
Эксетерден аударған
1846-1870 Томас Воулер Шорт
Содор және Мэннен аударған
1870-1889 Джошуа Хьюз
Лландовери викарисі
1889-1920 Альфред Джордж Эдвардс
Уэльс шіркеуі 1920 жылы таратылды

Bishops of St Asaph From Until Incumbent Notes15601561 Richard DaviesTranslated to St David's15611573 Thomas Davies15731600 William Hughes16011604 William MorganTranslator of the Bible into Welsh. Translated from Llandaff16041623 Richard ParryDean of Bangor16241629 John HanmerPrebendary of Worcester16291646 John OwenArchdeacon of St Asaph; deprived of the see when episcopacy was abolished by Parliament on 9 October 1646; died 165116461660 The see was abolished during the Commonwealth and the Protectorate.16601666 George GriffithArchdeacon of St Asaph16671670 Henry GlemhamDean of Bristol16701680 Isaac BarrowTranslated from Sodor & Man16801692 William LloydDean of Bangor; translated to Lichfield & Coventry, then Worcester16921703 Edward JonesTranslated from Cloyne, Ireland17031704 George HooperDean of Canterbury; translated to Bath & Wells17041708 William BeveridgeArchdeacon of Colchester17081714 William FleetwoodCanon of Windsor; translated to Ely17141727 John WynnePrincipal of Jesus College, Oxford; translated to Bath & Wells17271731 Francis HareDean of Worcester and of St Paul's in London; translated to Chichester17321735 Thomas TannerCanon of Christ Church, Oxford17361743 Isaac MaddoxDean of Wells; translated to Worcester17431744 John ThomasDean of Peterborough; elected in Nov. but translated to Lincoln in Jan. before consecration17441748 Samuel LisleArchdeacon of Canterbury; translated to Norwich17481761 Robert Hay DrummondPrebendary of Westminster; translated to Salisbury17611769 Richard NewcomeTranslated from Llandaff17691788 Jonathan ShipleyTranslated from Llandaff17891790 Samuel HallifaxAlso known as Samuel Halifax; translated from Gloucester17901802 Lewis BagotTranslated from Norwich18021806 Samuel HorsleyTranslated from Rochester18061815 William CleaverTranslated from Bangor18151830 John LuxmooreTranslated from Hereford18301846 William CareyTranslated from Exeter18461870 Thomas Vowler ShortTranslated from Sodor & Man18701889 Joshua HughesVicar of Llandovery18891920 Alfred George EdwardsChurch in Wales disestablished 1920