Кіріспе

Георгий Кондилис (Γεώργιος Κονδύλης; 14 тамыз 1878 – 1 ақпан 1936) – грек саяхатшысы және генералы, сондай-ақ Грекияның премьер-министрі. Ол "көк күркіреу" немесе "найзағай" деген мағына беретін "Керавнос" деген лақап атымен белгілі болды.

Әскери мансап

Кондилис Прусссода дүниеге келген. 1896 жылы ерікті болып әскерге қатысты және Критте грек экспедициялық корпусымен бірге соғысты. Кейіннен ол офицерлік шен алып, өз партизандық отрядының басшысы ретінде Македония күресіне (1904–1908) қатысты, ал Балқан соғыстары (1912–1913) кезінде капитан шеніне көтерілді. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Елефтериос Венизелостың Ұлттық қорғаныс қозғалысын қолдады. Ол 1916 жылдың қыркүйегінде Халкидикидегі адалдар көтерілісін қатыгездікпен басып, лейтенант-полковник шеніне жеткенімен белгілі болды. Ол Венезилист болғандықтан, 1920 жылы Константин I патшаның таққа қайта отыруына қарсы шықты, басқа Венезилист офицерлерімен бірге Константинопольге қашып, онда "Демократиялық қорғаныс" (Δημοκρατική Άμυνα) ұйымын құрды. 1922 жылғы төңкерістен кейін генерал-майор болып оралды, 1923 жылғы роялистік көтерілісті жаншып, әскерден зейнетке шығып, саясатқа қатысты.

Саяси мансап

Ол 1923 жылы Родопе сайлау округінде парламентке сайланды, бастапқыда Демократиялық одақ үшін, кейіннен Ұлттық Республикалық партияны (Εθνικό Δημοκρατικό Κόμμα) құрды, 1928 жылы Ұлттық Радикалдық партия (Εθνικό Ριζοσπαστικό Κόμμα) деп аталды. 1924 жылдың наурыз айынан маусым айына дейін соғыс министрі болды. 1926 жылдың 24 тамызында ол Теодорос Пангалостың диктатурасын қансыз төңкеріспен құлатты және қарашада сайлау жариялап, үкімет құрды. Оның партиясы бұл сайлауға қатыспағаны белгілі болды. 1928 жылдың тамызындағы сайлауда сайлаушылар оның партиясының тоғыз кандидатын депутат етіп сайлады, ал ол Каваладан сайланды. Осы кезеңде Кондилис оңшыл бағытқа қарай бет бұра бастады. 1932 жылы ол популистік үкіметті қолдағандығы үшін қайтадан соғыс министрі болды, бұл лауазымды 1933 жылы популистер қайта сайланғаннан кейін сақтап қалды. Осы лауазымда ол 1935 жылғы наурыздағы Венизелосшыл көтерілісті басуға зор үлес қосты. Көтерілістен кейін Кондилис елдегі нақты билікке ие болды. Ол көптеген республикалық көзқарасты сарбаздар мен мемлекеттік қызметкерлерді жұмыстан босатты және Венизелосты қасынан кеткенде өлім жазасына кесті. Осы кезде Кондилис монархияны қайта орнатудың басты жақтаушыларының біріне айналды. Алайда ол премьер-министр Панагис Цалдаристің референдум өткізу туралы ұсынысына қарсы шықты. 1935 жылдың 10 қазанында Кондилис және бірнеше офицерлер Цалдариске барып, оны отставкаға кетуге мәжбүр етті. Кондилис президент Александрос Займисті өзін жаңа премьер-министр етіп тағайындауға мәжбүрледі. Сол күні Кондилис Займисті отставкаға кетуге мәжбүр етті, өзін регент деп жариялады, Республиканы жойды және 3 қарашада монархияны қайтару бойынша плебисцит өткізді. Ресми мәліметтер бойынша сайлаушылардың 98 пайызы Георг II-нің қайта оралуын қолдады – бұл күдік тудыратын, алаяқтық арқылы алынған жоғары көрсеткіш болды. Шындығында, дауыс беру толығымен құпия жағдайда өтпеді. Сайлаушыларға монархияны қолдаса көк түсті қағазды, ал республиканы қолдаса қызыл түсті қағазды сайлау жәшігіне салу мүмкіндігі берілді. Республиканы қолдағандар қудалауға ұшырау қаупі бар еді. Мұндай жағдайда "жоқ" деп дауыс беру үшін шынайы батыл грек қажет болды. Осы кезде Кондилис оңшыл идеологияға осы деңгейде бет бұрды, тіпті фашизмге ашық симпатия танытты. Ол Италиядағы Бенито Муссолинидің үлгісін қайталауға үміттенеді, онда Виктор Эммануил III қуыршақ патшаға айналды. Георг 25 қарашада Грекияға оралды және Кондиллисті премьер-министр қызметінде қалдырды. Бірақ көп ұзамай Кондилис патшамен келіспей, бес күннен кейін отставкаға кетті. 1936 жылғы қаңтардағы сайлауда ол Иоаннис Раллиспен бірігіп, он бес депутатты сайлауға қол жеткізді. Бірақ көп ұзамай, 1936 жылдың 1 ақпанында Афинада жүрек талмасынан қайтыс болды. Оның туысы Георгиос Кондилис кіші грек армиясында генерал болды және кейіннен Германия Грекияны басып алған кезде оське қарсы күресті. Ол сербтің Ақ бұрқут орденімен марапатталды.