Касторбхай Лалбхай: Индустриал және қайырымдылық шаруағатының тарихы
Kasturbhai Lalbhai
Кастурбхай Лалбхай: Үндістан кәсіпкері, қайырымдылық шаруағасы, Arvind Mills негіздеушісі, Аҳмадабад университеті мен IIM Аҳмадабад құрушысы. Жейн дінінің қайырымдылық қорының төрағасы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үндістандық өнеркәсіпші және қайырымдылық жасаушы Кастурбхай Лалбхай (19 желтоқсан 1894 – 20 қаңтар 1980) – үндістандық өнеркәсіпші және қайырымдылық жасаушы. Ол ағаларымен бірге «Арвинд Миллз» және бірнеше басқа да институттарды бірлесіп құрды. Кейін Ахмадабад университеті мен Ахмадабадтағы Үндістан басқару институтын құрған «Ахмадабад білім беру қоғамының» негізін қалаушылардың бірі болды. Лалбхай 50 жыл бойы «Шатрунджая» және басқа да бірнеше джайнистік қасиетті орындарына қарайтын тарихи және беделді «Ананджи Калянжи» қорының төрағасы қызметін атқарды.
Indian industrialist and philanthropist
Kasturbhai Lalbhai (19 December 1894 – 20 January 1980) was an Indian industrialist and philanthropist. He co founded Arvind Mills along with his brothers and several other institutes. He was a co founder of the Ahmadabad Education Society which later founded Ahmedabad University and the Indian Institute of Management Ahmedabad. Lalbhai served as the chairman of the historic and influential Anandji Kalyanji Trust, that manages Shatrunjaya and several other Jain pilgrimage centers, for 50 years.
Отбасы
Қастербай Ахмадабадтың Нагаршеттс (қала басшысы) джайнистік отбасына жататын, оны моғолдар, маратхалар және ағылшындар әр түрлі кезеңдерде мойындаған. Ол Ақбардың сарай зергері Шантидас Жаверидің және Марвар аймағынан шыққан Освал джайнының ұрпағы еді. 1725 жылы Ахмадабадты қарақшылықтан сақтап қалу үшін Шантидастың немересі Хушалчанд (1680–1748) маратхаларға құны төледі. Хушалчандтың ұлы Вахатчанд (1740–1814) да танымал кәсіпкер болды. Оның немересі Далпатбай Бағұбай 1870 жылдары мақта саудасымен айналысты. Оның ұлы Лалбхай Далпатбхай (1863–1912), Қастербайдың әкесі, 1896 жылы Сараспур мақта фабрикасын құрды, бұл дәстүрлі қымбат тастармен сауда жасау ісіне қосымша болды. Ол Үндістандағы свадеши қозғалысының бір бөлігіне айналды.
Kasturbhai belonged to the Jain family of Nagarsheths (city chief) of Ahmedabad, recognized by the Mughals, Marathas and the English during different times. He was the descendant of Shantidas Jhaveri, a royal jeweler of Akbar and an Oswal Jain from the Marwar region. Khushalchand (1680–1748), the grandson of Shantidas paid ransom to the Marathas to save Ahmedabad from plunder in 1725. Khushalchand's son Vakhatchand (1740–1814) was also a noted businessman. His grandson Dalpatbhai Bhagubhai was also in cotton trading business in the 1870s. His son Lalbhai Dalpatbhai (1863–1912), Kasturbhai's father, established Saraspur cotton mill in 1896 addition to the traditional business of precious gems. It became a part of the swadeshi movement in India.
Ерте өмір
Кастурбай 1894 жылы Гуджарат штатының Ахмадабад қаласындағы Джаверивад ауданында Мохини мен Лалбхай Далпатбхай отбасында дүниеге келген. Оның әкесі Лалбхай жақында ғана ағаларына мүлікті бөліп берген еді; ол және оның ұлдарының үлесі ретінде Лалбхайға Raipur мақта зауыты, жаңадан ашылған кәсіпорын тиді. 1915 жылдың мамыр айында Шарда Чиманлал Джавериге үйленді және Шреник пен Сиддхарт есімді екі ұлы болды. Кастурбай өзінің ұстазы және барлық мақта зауыттарының сенімді бас менеджері Дахьябхай Мотилал Пателдің көмегімен бизнесін кеңейтті. Дахьябхай 1924-1938 жылдар аралығында Кастурбайға бес зауытқа инвестиция салуға немесе оларды сатып алуға кеңес берді, олардың төртеуі туыстарына тиесілі болды. Олардың ішінде 1931 жылы Arvind және Nutan зауыттарын, 1928 жылы Aruna зауытын, 1938 жылы Ahmedabad New Cotton Mills зауытын құру болды. 1930 жылдарда Махатма Ганди бастаған Свадеши қозғалысы және 1939 жылы Екінші дүниежүзілік соғыстың басталуы Үндістандағы мақта өнеркәсібіне көмектесті. Ол барлық жеті зауытты жаңғыртты. Олардың үлесі Үндістанның жалпы иіру қуатының 12%-ын және Ахмадабадтың жалпы тоқу қуатының 24%-ын құрады, нәтижесінде 1939 жылы Үндістандағы ең ірі жетінші мақта тұтынушысы атанды. 1948 жылы оның бизнес тобы қара саудамен айналысқан бизнес үйлерінің тізіміне енді. Қаржы министрі және Кастурбайдың досы Р. К. Шанмухам Четти оның атын тізімнен шығаруды ұсынғаны үшін отставкаға кетті. Салық департаменті бұл мәселені бірнеше тергеумен зерделеді және шамамен он жылдан кейін топты қандай да бір құқықбұзушылықта айыптамады. 1952 жылы оның сенімді кеңесшісі және бас менеджері Дахьябхай Мотилал Пател стратегия жасауға көмектесті және Америка Cyanamid компаниясымен бірлесіп, Үндістанның алғашқы заманауи бояу заттарын өндіретін Atul Limited (сөзбе-сөз "теңдесі жоқ") компаниясын құрды. Оны бірінші премьер-министр Джавахарлал Неру ашты.
Kasturbhai was born to Mohini and Lalbhai Dalpatbhai, a preeminent Jain family, in 1894 in Jhaveriwad, Ahmedabad, Gujarat. His father Lalbhai had divided property among his brothers only in the recent past; as his and his sons' share, Lalbhai had received Raipur mills, a new establishment. He was married to Sharda Chimanlal Jhaveri in May 1915 and had two sons, Shrenik and Siddharth. Kasturbhai expanded his business with help of his mentor and trusted general manager of all his textile mills, Dahyabhai Motilal Patel, who had the vision and insight to advise Kasturbhai to invest in or acquire five mills between 1924 and 1938, including four belonging to relatives. These include establishment of Arvind Mills and Nutan Mills in 1931, Aruna Mills in 1928, Ahmedabad New Cotton Mills in 1938. Swadeshi movement by Mahatma Gandhi in the 1930s and starting of World War II in 1939 helped textile industry in India. He modernised all seven mills. They had 12% of India's total spinning capacity and 24% of Ahmedabad's total weaving capacity resulting in they were seventh largest cotton consumer in 1939 in India. In 1948, his business group was named in the list of business houses indulging in black marketing. R. K. Shanmukham Chetty, the finance minister and a friend of Kasturbhai had to resign for reportedly suggesting that its name be dropped from the list. The Income Tax department followed its allegations with a spate of inquiries and after almost ten years, absolved the group of any wrongdoing. In 1952, his trusted advisor and general manager, Dahyabhai Motilal Patel, helped strategise and found Atul Limited (literally, 'incomparable'), India's first modern dyestuff manufacturer, in collaboration with American Cyanamid Company. It was inaugurated by the first prime minister, Jawaharlal Nehru.
Саясат
1923 жылы желтоқсанда Орталық заң шығарушы жиналысқа сайланды. Үш жылдық мерзімі ішінде ол Үндістан өнеркәсібін қолдау жұмыстарында белсенділік танытты, оның ішінде тоқыма өнімдеріне салынатын акциздік салықты жою мәселесі де қарастырылды. 1930 жылдары ол Махатма Гандиге жақын болып, шетелдік тауарларға бойкот жариялап, жергілікті өнеркәсіпті дамытуға бағытталған Свадеши қозғалысына көмектесті. 1930 жылдардағы экономикалық дағдарыс кезінде ол британдық тараппен Үндістан тоқымасы үшін салықтарды келісуге қатысты. Үндістан тәуелсіздік алғаннан кейін ол бірнеше маңызды лауазымдарды иеленді, соның ішінде 1947 жылы Негізгі құқықтар, азшылықтар және тайпалық және шеттетілген аймақтарды басқару жөніндегі кеңесші комитет, 1948 жылы Қаржы министрлігінің Экономикалық комитетінің төрағасы, 1952 жылы Орталық мемлекеттік жұмыстар департаментінің Индустрия комитетінің төрағасы, Ұлттық зерттеу және дамыту корпорациясының төрағасы, Ғылыми және өнеркәсіптік зерттеулер кеңесінің мүшесі, Ганди Смарак Нидхинің қамқоршысы, Үндістан инвестициялық орталығының мүшесі болды. Ол сондай-ақ Махатма Ганди ескерткіш қорының басқарушысы және төрағасы қызметін атқарды. Джайнизмнің өкілі ретінде ол азшылықтар жөніндегі кіші комитет мүшесі болып та қызмет етті.
He was elected in Central Legislative Assembly in December 1923. During his three year term, he was involved in lobbying for Indian industries including repeal of excise duty on textiles. During the 1930s, he became close to Mahatma Gandhi and helped him in the Swadeshi movement, which boycotted foreign goods and promoted local industries. He was also indulged in negotiation of taxes with British for Indian textiles during economic depression of the 1930s. He held several important positions after independence of India, including Advisory Committee on Fundamental Rights, Minorities and the Administration of Tribal and Excluded Areas in 1947, chairmanship of the Economic Committee of the Ministry of Finance in 1948, chairmanship of Central Public Works Department Industry Committee in 1952, chairmanship of National Research Development Corporation, member of Council of Scientific and Industrial Research, trustee of Gandhi Smarak Nidhi, member of Indian Investment Centre. He also became the trustee and chairman of Mahatma Gandhi Memorial Fund. He also served as a member of Minorities Sub committee as a representative of Jainism.
Институт құрылымы
Кастурбай 1934 жылы Үндістан сауда және өнеркәсіп палатасы федерациясының президенті, ал 1935 жылы Ахмадабад тоқыма фабрикаларының иелері қауымдастығының президенті болып сайланды. 1937 жылдан 1949 жылға дейін Үндістанның Резервтік банкінің директоры қызметін атқарды. Ол Амритлал Харговиндас және Ганеш Мавланкармен бірге 1936 жылы Ахмадабад білім беру қоғамын (AES) құрды, ол кейіннен 2009 жылы Ахмадабад университетіне айналды. Бұл қоғамнан кейін МГ ғылым колледжі, ЛМ фармация колледжі сияқты бірнеше білім беру мекемелері ашылды. AES физикалық зерттеулер зертханасы, Үндістанның ғарыш зерттеулер ұйымы, CEPT, Castrol AES мониторинг институты, соқырларға оқытуды жүзеге асыратын соқырлар қауымдастығы сияқты институттарға жер донациялап, басқа да білім беру мекемелеріне көмек көрсетті. Сондай-ақ Викрам Сарабхай қоғамдық ғылым орталығы, Гуджарат Вишва Кош және тағы да басқаларына көмек қолын созды. Г.Л. Коммерциялық колледжі Гуджарат университетіне алғашқы жылдары ғимарат берді. AES сонымен қатар Гуджарат университетінің құрылуына 0,5 миллион рупий донациялады. AES Амдавад ни Гуфа сияқты мәдени орталықтарды құруға да көмектесті. Ол және Викрам Сарабхай тоқыма саласындағы зерттеулерді дамыту мақсатында, тәуелсіздік алғанға дейін Ахмадабад тоқыма фабрикаларының иелері қауымдастығының аясында Ахмадабад тоқыма өнеркәсібі зерттеу қауымдастығын (ATIRA) құрды. Қазір IIMA-да Кастурбай Лалбхай басқару дамыту орталығы және Кәсіпкерлік кафедрасы бар. Инженерлік және технологиялық білімді дамыту үшін ол 1947 жылы инженерлік колледж ашып, оған әкесі Лалбхай Далпатбхай атындағы инженерлік колледж деген ат берді. 1949 жылы ол Гуджарат сауда және өнеркәсіп палатасын (GCCI) құрды. 1955 жылдан 1965 жылға дейін Үндістан технология институтының (IIT) төрағасы болды. Ол 1962 жылы Лалбхай Далпатбхай Индология институтын құрды, онда көптеген қолжазбалар, сирек кітаптар және микрофильмдер сақталады. 1972 жылы Гуджарат сауда және өнеркәсіп палатасы мен Ахмадабад тоқыма фабрикаларының иелері қауымдастығы "Санкат Ниваран" қоғамын құрды. Ол Луи Кан, Ле Корбюзье, Б. В. Доши және Чарльз Корреа сияқты әлемдік танымал сәулетшілерге осы институттардың кейбіреулерін жобалауды және Ахмадабадқа заманауи сәулетті әкелуді тапсырды.
Kasturbhai was elected as the President of Federation of Indian Chamber of Commerce and Industries in 1934 and the President of Ahmedabad Textile Mill Owners Association in 1935. From 1937 to 1949, he served as the Director of Reserve Bank of India. He along with Amritlal Hargovinddas, Ganesh Mavlankar started the Ahmadabad Education Society (AES) in 1936, which later evolved into Ahmedabad University in 2009. Later this society started several educational institutes including MG Science College, L M College of Pharmacy. AES assisted the other educational institutions by donating the land to the institutes like Physical Research Laboratory, Indian Space Research Organisation, CEPT, Castrol AES Monitoring Institute, Blind Men's Association giving training to the Blind persons. Vikram Sarabhai Community Science Center, Gujarat Vishwa Kosh, and others. HL College of Commerce had the privilege to house Gujarat University in its building in the initial years. AES had also donated Rs 0.5 Million for the establishment of Gujarat University. AES also helped establish cultural center like Amdavad ni Gufa. He and Vikram Sarabhai established Ahmedabad Textile Industries Research Association (ATIRA) before independence under Ahmedabad Textile Mill owners Association for promoting research in field of textiles. Now IIMA has Kasturbhai Lalbhai Management Development Centre and a Kasturbhai Lalbhai Chair in Entrepreneurship. To promote engineering and technology, he founded an engineering college in 1947 and named it after his father, Lalbhai Dalpatbhai College of Engineering. In 1949, he founded the Gujarat Chamber of Commerce and Industries (GCCI). From 1955 to 1965, he was a chairman of Indian Institute of Technology (IIT). He founded the Lalbhai Dalpatbhai Institute of Indology in 1962 which preserves many manuscripts, rare books, and microfilms. In 1972, Sankat Nivaran Society was founded by Gujarat Chamber of Commerce and Industries and Ahmedabad Textile Mills Owners' Association. He commissioned world renowned architects such as Louis Kahn, Le Corbusier, B. V. Doshi and Charles Correa to design some of these institutes and bring modern architecture in Ahmedabad.
Діни қызмет
Ол қатаң джайнист еді. 1925 жылы 30 жасында "Ананджи Калянжи" қорының төрағасы болып, 50 жыл қызмет етті. Оның басқаруында көптеген джайнистік ғибадатханалар бар. Ол басқарған кезеңде қор Ранкапур, Дилвара (Абу тауында), Гирнар, Таранга және Шатрунджая төбелеріндегі ғибадатханалардың ішінде көптеген джайнистік ғибадатханаларды қайта жаңартуға қол жеткізді.
He was a strict Jain. He became chairman of Anandji Kalyanji Trust in 1925 at the age of 30 years and served for 50 years. It has many Jain temples under its management. Under him, the trust renovated many Jain temples including temples at Ranakpur, Dilwara (at Mount Abu), Girnar, Taranga and Shatrunjaya Hills.
Тану
1969 жылы Үндістан үкіметі оған Үндістанның үшінші ең жоғары азаматтық наградасы – "Падма-Бушан" орденін табыс етті.
He was awarded the Padma Bhushan, India's third highest civilian honour in 1969 by the Government of India.