Кіріспе

Ағаш түрі

Андира инермис – Мексиканың оңтүстігінен Орталық Америка арқылы Оңтүстік Американың солтүстік бөлігіне (Перу, Боливия және Бразилия) дейін таралған, дәрілік қасиеттері бар азотты бекітетін ағаш; Кариб теңізі, Антиль аралдары, Флорида және Африкаға әкелінген, көбінесе аралармен тозаңданады. Ағаш кең таралғандықтан және көптеген қолданыстары болғандықтан, оның көптеген атаулары бар: оны кәдімгі кәбіс қабығы (Белизде), альмендро мачо (Сальвадорда), альмендро де рио немесе өзен бадамы (Гондураста), жалған кәбіс ағашы, кәбіс анжелин (АҚШ), кәбіс қабығы (АҚШ), кәбіс ағашы, карне асада (Коста-Рика), гуакамайо (Гондурас), Ямайка кәбіс ағашы, харино (Панама), мока (Пуэрто-Рико), бөдене ағашы (АҚШ), құрт қабығы немесе сары кәбіс ағашы деп те атайды. Ағаштың биіктігі шамамен 35 метрге, ал диаметрі 0,7 метрге жетеді. Жапырағы жылдам түспейтін, түбі кеңейген және тығыз жапырақтары бар, гүлдері қызғылт түсті. Негізінен өзендер бойындағы орманды аймақтарда өседі. Сонымен қатар, оны жол жиегінде, жайылымдарда және орманды жерлерде де кездестіруге болады. Андра инермис ағашының жағымсыз, кәдімгі кәбіске ұқсайтын иісімен танымал, жапырақтары піскенде үлкен және жасыл, ал дамығанда қоңыр түсті болады. Ағаштың ағашы құрылыс материалдары ретінде қолданылады, ал оның тегіс сұр қабығының есірткі, іш жүректік және құрттарға қарсы қасиеттері бар екені айтылады.

Дәрілік қолданыстар

Андра инермис Нигерияның дәстүрлі медицинасында кеңінен қолданылады, бұл өсімдік тарихи түрде ауруларды жеңілдету және қант диабетін емдеу үшін пайдаланылған. Қандағы уыттылық пен глюкоза деңгейін өлшеу үшін егеуқұйрықтарда жүргізілген зерттеу Андра инермистің қант диабетіне тиімді ем болатынын растады. Андра инермиспен емделген егеуқұйрықтардың қанындағы глюкоза деңгейі төмендегені байқалды. Дәстүрлі медицина шеберлері (ДМШ) Андра инермисті ішек құрттарынан құтылу үшін жиі қолданады.

Аңтану

Andira inermis көптеген түрлі аралармен тозаңданады. Бір зерттеуде Andira inermis гүлдеріне 70 түрлі ара келгені анықталды. Осы 70 түрдің ішінде тек бірнешеуі ғана нағыз тозаңдаушылар болған болуы мүмкін. Коста-Рикадағы ағаштардағы бұл гүлдерге орташа есеппен бір гүлге 800-ге жуық жеке ара келді.