Футболшы, жаттықтырушы: Англия құрамасындағы 1954 жылғы әлем чемпионатына қатысқан, «Борнмут» командасының ойыншы-басшысы болған футболшы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиялық кәсіби футболшы және менеджер.
English professional footballer and manager
Хаддерсфилд Таун клубында он жыл қызмет еткеннен кейін, ол оңтүстікке қарай Боурнмут пен Боскомб Атлетик клубының алғашқы ойыншы-менеджері болды. Оның трансфері үшін 2000 фунт стерлинг төленді, содан кейін ол 1954 жылғы әлем чемпионатына Англия құрамасына шақырылды. Бұрын ұлттық құрама сапында ешқашан ойнамаған болса да, ол турнирде Англияның үш ойынының екеуінде (жандар Швейцария және Уругвайға қарсы) қатысты. Келесі жылы ол Данияға қарсы 5:1 есебімен жеңіліп, Уэльске қарсы 2:1 есебімен жеңіліс тапқан матчтарда тағы екі рет құрама сапына кірді. Фредди Стил: "МакГарри – мықты жігіт. Ол дүниеге келген жоқ, оны Шелтон Барда құйған!" деді.
After a decade of service at Huddersfield Town, he headed south to become Bournemouth & Boscombe Athletic's first player manager. He was signed for a £2,000 fee. and then a place in the England squad for the 1954 World Cup. Despite having never featured for the national team before, he played two of England's three games in the tournament (against hosts Switzerland and Uruguay). He won two further caps the following year in a 5–1 victory over Denmark and in a Home International 2–1 defeat by Wales. Freddie Steele stated that "McGarry is a tough bugger. He wasn't born, you know – he was cast at Shelton Bar! ".
Борнмут пен Боскомб Атлетик
1961 жылы Дон Уэлстің орнын басып, «Боурнмут пен Боскомб Атлетик» клубының ойыншы-бапкері болған МакГарридің шағын мансабының бастауы болды. Ол «Шеррилерді» 1961–62 жылдары үшінші дивизионда үшінші орынға жеткізді, бұл жоғары дивизионға көтерілген «Гримсби Тауннан» үш ұпай ғана артта қалды. Олар 1962–63 жылдары Дин-Корттағы соңғы маусымында жоғары дивизионға көтерілген «Суиндон Тауннан» алты ұпайға қалып, бесінші орында аяқтады.
His post as player manager as Don Welsh's successor at Bournemouth & Boscombe Athletic in 1961 was the start of a long career in management for McGarry. He led the "Cherries" to a third place finish in the Third Division in 1961–62, just three points behind promoted Grimsby Town. They went on to finish in fifth place in 1962–63, six points behind promoted Swindon Town, in his final season at Dean Court.
Уотфорд
1963 жылдың шілдесінде МакГарри Рон Берджесс қызметтен босатылғаннан кейін «Уотфорд» командасын басқарды. Ол «Хорнетс» командасын 1963–64 маусымында үшінші дивизионда үшінші орынға жеткізді, бұл Викаредж-роудтағы оның толыққанды жалғыз маусымы болды. Олар «Ковентри Сити» және «Кристал Пэлас» командаларынан екі ұпай ғана қалып қойды, ал олар екеуі де жоғары дивизионға көтерілді.
In July 1963, McGarry took the reins at Watford following the dismissal of Ron Burgess. He took the "Hornets" to third in the Third Division in 1963–64, his only full season in charge at Vicarage Road. They finished just two points behind Coventry City and Crystal Palace, who were both promoted.
Ипсвич қаласы
МакГарри Уотфордтан (оның орнына Кен Фёрфи тағайындалды) 1964 жылғы қазан айында Джеки Милберннің қысқа да сәтсіз кезеңінен кейін, жақында құлаған "Ипсуич Таун" командасын басқару үшін кетті. Ол "Блюз" командасын 1964–65 маусымында Екінші дивизионда бесінші орынға жеткізді. Бірақ, 1965–66 маусымында 15-орынға түсіп қалды, ал 1966–67 маусымында тәжірибелі шабуылшы Рей Кроуфордты сатып алғаннан кейін тағы да бесінші орынды иеленді. Ол 1967–68 маусымында команданы бірінші дивизионға қайтару арқылы менеджер ретінде алғашқы өрлеуін жеңіп алды. "Ипсуич" Екінші дивизион титулын жеңіп алды, бірақ үшінші орындағы "Блэкпул" командасынан бір ғана ұпаймен озып шықты. МакГарри шақырған ойыншылардың бірі – Чарли Вудс, ол кейіннен "Ипсуич Таун" командасының жаттықтырушысы болды.
McGarry left Watford (who appointed Ken Furphy in his place) to take charge at recently relegated Ipswich Town in October 1964, following Jackie Milburn's brief and unsuccessful tenure. He led the "Blues" to a fifth place finish in the Second Division in 1964–65. However, they dropped to 15th place in 1965–66, before posting another fifth place finish in 1966–67 after he signed proven forward Ray Crawford. He finally won promotion as a manager in 1967–68, when he took the Portman Road club back to the First Division. Ipswich won the Second Division title, though were only one point clear of third place Blackpool. One of McGarry's signings was Charlie Woods who later became coach at Ipswich Town.
Вулвергемптон Вондерерс
1968–69 жылғы маусымның басында ол «Ипсвичтен» (оның орнына Бобби Робсон тағайындалды) кетіп, бұрынғы командаласы Ронни Алленді жұмыстан шығарған «Вулвергемптон Вондерерс» клубына басшылық етті. Ол жылдам қанат шегі Дэйв Вагстафф, орталық жартылай қорғаушылар Майк Бейли мен Кенни Хиббит, сондай-ақ шабуылдағы серіктестер Дерек Дуган мен Джон Ричардс айналасында команда құрды. 1974–75 жылдары «Вулвергемптон» 12-орынға түсіп қалды, бірақ өз алаңында «Челсиді» 7:1 есебімен жеңді. Дегенмен, клуб 1975–76 маусымның соңында бірінші лигадан түсіп қалды, ал МакГарри шамамен сегіз жыл басшылық еткеннен кейін жұмыстан босатылды. Оның орнына ұзақ жылдар бойы көмекші болған Сэмми Чанг келді. «Майк Бейли, Дерек Дуган және Вагги [Дэйв Вагстафф] сияқты тәжірибелі ойыншылар кетіп жатты, ол оларды сол сияқты алмастыруға тырысты, бірақ мұны істеу мүмкін емес еді. Ол Стив Киндонды орталық шабуылшыға айналдыруға тырысты, бірақ ол Дуган сияқты орталық шабуылшы емес еді. Ол Джон Фарлиді Вагги рөліне алды, бірақ ол сондай емес еді, және ол Майкқа балама бола алмады. Егер МакГарриді сынауға болса, онда ол тактикасын әртүрлі ойыншыларға бейімдей алмады», – дейді «Вулвергемптон» клубының шабуылшысы Джон Ричардс МакГарридің құлдырауына қатысты өз теориясын түсіндіреді.
Just months into the 1968–69 campaign, he walked out on Ipswich (who appointed Bobby Robson in his stead) to take charge at fellow First Division club Wolverhampton Wanderers, who had just sacked his former teammate Ronnie Allen. He built a team around speedy winger Dave Wagstaffe, central midfield duo Mike Bailey and Kenny Hibbitt, and strike partners Derek Dougan and John Richards. Wolves dropped back down to 12th in 1974–75, though they did record a 7–1 win over Chelsea at Molineux. However, the club suffered relegation at the end of the 1975–76 season, and McGarry was promptly fired after nearly eight years at the helm. He was replaced by long time assistant Sammy Chung. "The older players like Mike Bailey, Derek Dougan and Waggy [Dave Wagstaffe] were leaving and he tried to replace them like for like, but you couldn't do it. He tried to make Steve Kindon into a centre forward but he wasn't a Dougan type of centre forward. He brought in John Farley to be a Waggy and he wasn't that, and he never replaced Mike. If there was ever a criticism of McGarry, it was that he could not adapt his tactics to different players. "|Striker John Richards explains his theory as to McGarry's decline at Wolves.
Ньюкасл Юнайтед Сауд Арабиясы арқылы
Ол шетелге барып, Сауд Арабиясы ұлттық құрамасының бапкері лауазымына Ференц Пушкасты алмастырды, бірақ көп ұзамай Англияға қайтып оралды. 1977 жылғы қазанда Рой Спросон жұмыстан босатылғаннан кейін «Порт Вейл» клубы оны жұмысқа алуға тырысты, бірақ ол олардың ұсынған талаптарын қабылдамады. 1978–79 және 1979–80 маусымдарында ол «Юнайтед» командасын Екінші дивизионда ортаңғы көрсеткіштерге ғана жеткізе алды. 1980–81 маусымы басталғалы бірнеше апта өткен соң, командасы үшінші дивизиондағы «Бьюри» клубынан Лига кубогынан шығарылғаннан кейін ол қызметтен босатылды. Оның орнына Артур Кокс тағайындалды.
He headed abroad and replaced Ferenc Puskás as coach of the Saudi Arabia national team, but soon returned to England. Port Vale tried to hire him after sacking Roy Sproson in October 1977, but he rejected their terms. He could only take United to two mid table finishes in the Second Division in 1978–79 and 1979–80, before he was fired just weeks into the 1980–81 season after his team were knocked out of the League Cup by Third Division club Bury. Arthur Cox was appointed as his successor.
Кейінгі мансап
МакГарри кейін түрлі лауазымдарда қызмет етті, Брайтон және Хов Альбион клубында скаут, Замбияның «Power Dynamos FC» клубында жаттықтырушы, Замбия ұлттық құрамасының бас жаттықтырушысы және Оңтүстік Африкада жаттықтырушы болып жұмыс істеді. 1985 жылдың қыркүйегінде бұрынғы «Вулвз» клубына қайтып келді, бірақ Бхатти ағайындарымен туындаған жанжалдан кейін 61 күннен соң клубты тастап кетті. Футболдан тыс уақыт өткізген соң, ол Оңтүстік Африкаға оралып, Бофутасванада жаттықтырушылық қызмет атқарды. Мерфи мен Алан Оливер екеуі де МакГарридің журналистерге көбінесе қиындық туғызатынын айтты. Бұрынғы «Вулвз» ойыншысы Кенни Хиббит: «Мен оны әрқашан ұнатқан жоқпын, бірақ оған құрметім зор» деді.
McGarry then served in a variety of posts, with spells as a scout at Brighton & Hove Albion, Zambian Power Dynamos FC as a coach, the Zambia national team as manager, and a period as a coach in South Africa. He returned to former club Wolves in September 1985, but walked out after just 61 days after a fall out with the Bhatti Brothers. After a spell outside the game, he returned to South Africa and coached in Bophuthatswana. Murphy and Alan Oliver both noted that McGarry could often give journalists a hard time. Former Wolves player Kenny Hibbitt said that "I didn't necessarily like him, but I respected him."