Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық тарихшы және археолог (1860–1919)
British historian and archaeologist (1860–1919)
Фрэнсис Джон Хаверфилд (8 қараша 1860, Шепстон-он-Стур – 1 қазан 1919) – ағылшын ежелгі тарихшысы, археолог және ғалым. 1907 жылдан 1919 жылға дейін Оксфорд университетінде ежелгі тарих бойынша Кэмден профессоры қызметін атқарды.
Francis John Haverfield, (8 November 1860 at Shipston on Stour – 1 October 1919) was an English ancient historian, archaeologist, and academic. From 1907 to 1919 he held the Camden Professorship of Ancient History at the University of Oxford.
Білім
Винчестер колледжінде және Оксфорд университетінің Нью-колледжінде білім алған. Оксфордта 1880 жылы классикалық пәндер бойынша бірінші дәрежеге және 1883 жылы «Literae Humaniores» (философия мен ежелгі тарихтың үйлесімі, «Ұлылар») бойынша екінші дәрежеге ие болды. Бір кезде Теодор Моммсеннің жетекшілігінде жұмыс істеді. 1891 жылы Оксфордта Конингтон сыйлығын жеңіп алды, ал келесі жылы Христос колледжінің стипендиаты (феллосы) болып тағайындалды. 1907 жылы Брэсеноз колледжіне көшіп, ежелгі тарихтан Камден профессоры болды.
Educated at Winchester College and New College, University of Oxford. At Oxford he gained a First in Classical Moderations in 1880 and a Second in Literae Humaniores ('Greats', a combination of philosophy and ancient history) in 1883. He worked for a time under Theodor Mommsen. He won the Conington Prize at Oxford in 1891 and in the following year was appointed a Student [Fellow] of Christ Church, Oxford. In 1907 he moved to Brasenose College to become Camden Professor of Ancient History.
Жұмыс
Хаверфилд Рим Британиясын ғылыми тұрғысынан зерттеуді алғаш рет жүргізді және кейбір ғалымдар оны Рим империясының романдану мәселесін қарастырған тұңғыш теоретик деп санайды. Оны Рим-Британия археологиясының іргесін қалаушы деп есептейтіндер де бар. Оның еңбектеріне "Рим Британиясының романдануы" (1905) (Британ академиясында оқыған дәрісінен туындаған және оның ең танымал еңбегі), "Ежелгі қала құрылысын жоспарлау" (1913) және "Британияның римдік оккупациясы" (1924) кіреді, сондай-ақ көптеген монографиялар мен Англия графтықтарының Виктория тарихына жазған құнды тараулары бар. Ол Камбриядағы ежелгі Медиобогдум орнындағы Хардкнотт римдік бекінісін қазды. Британиядағы белгілі латын жазуларын жинап, жариялады. 1905 және 1907 жылдары Рим Британиясы тақырыбында Ринд лекцияларын оқыды. Хаверфилд Рим зерттеулерін насихаттау қоғамын және Римдегі британ мектебін құруда елеулі рөл атқарды. 1907 жылдан 1919 жылға дейін Абингдон мектебінің басқарушы органында болды және мектепке көмек қолын созды.
Haverfield was the first to undertake a scientific study of Roman Britain and is considered by some to be the first theorist to tackle the issue of the Romanization of the Roman Empire. Some consider him the innovator of the discipline of Romano British archaeology. His works include The Romanization of Roman Britain (1905) (which originated as a lecture to the British Academy and for which he is best known), Ancient Town Planning (1913), and The Roman Occupation of Britain (1924), many monographs, and the authoritative chapters he contributed to the Victoria History of the Counties of England. He excavated the Roman fort at Hardknott, the site of ancient Mediobogdum in Cumbria. He collected and published known Latin inscriptions in Britain. He gave the Rhind Lectures in 1905 and 1907, on Roman Britain. Haverfield is credited as playing a prominent role in creation of both the Society for the Promotion of Roman Studies and the British School at Rome. He was on the governing body of Abingdon School from 1907 to 1919 and was a supporter of the school.
Мұра
Білім беру саласына оның жасаған көптеген маңызды үлестерінің ішінде Хаверфилд университетке өзінің құжаттары мен құнды кітапханасын мұра етіп қалдырды, олар кейін Ашмолеан мұражайында сақталды. 2001 жылы Хаверфилдтің материалдары жаңа салынған Саклер кітапханасына көшірілді және қазір бірінші қабаттағы кітапхананың оң жағындағы Хаверфилд мұрағаты бөлімінде орналасқан. Бұл мұрағат хаттар, түрлі-түсті гравюралар, мозаикалық едендерді бейнелейтін суреттер, учаске жоспарлары және жарияланым үзінділерінен тұрады, алайда бұл Хаверфилдтің құжаттарының шағын бөлігін ғана құрайды екені хабарланады. Одан әрі, мұрағатта «Романобарбарика» сияқты Еуропалық журналдардан алынған құнды материалдар бар, соның ішінде Хаверфилд таныс болған және өз жұмысында пайдаланған тарихи деректер де кездеседі.
Among his other substantial contributions to education, Haverfield bequeathed his papers and impressive library to the university, these were subsequently housed at the Ashmolean Museum. In 2001, Haverfield's material was transferred to the newly built Sackler Library, and is now found in the Haverfield Archive section to the right hand side of the ground floor library. This archive consists of correspondence, coloured prints, and drawings illustrating mosaic pavements, site plans, publication extracts, although, this reportedly represents only a small fraction of Haverfield's papers. In addition, the archive holds valuable resources from European continental journals such as Romanobarbarica, including historical sources that Haverfield knew of and used in his work.
Студенттер
Оның студенттерінің арасында археолог және топограф Томас Эшби (1874–1931), Римдегі британ мектебінің алғашқы ғалымы және үшінші директоры, Оксфорд тарихшысы, археолог және философ Р. Г. Коллингвуд (1889–1943) және археолог және антрополог Джон Гарстанг (1876–1956) болды.
Among his students was the archaeologist and topographer Thomas Ashby (1874–1931), the first scholar and third director of the British School at Rome, the Oxford historian, archaeologist, and philosopher R. G. Collingwood (1889–1943) and the archaeologist and anthropologist John Garstang (1876–1956).