Кіріспе

Үнді жазушысы және археологы (1921–2022), мемлекеттік қызметкер Брадж Баси Лал (2 мамыр 1921 – 10 қыркүйек 2022) – үнді жазушысы және археологы. 1968–1972 жылдары Үндістанның археологиялық зерттеулер басқармасының бас директоры болды, сондай-ақ Шимала қаласындағы Үндістанның жоғары білім институтының директоры қызметін атқарды. Лал түрлі ЮНЕСКО комитеттерінде де жұмыс істеді. Оның кейінгі жариялымдары тарихи ревизионизмге байланысты белгілі болды және сынға ұшырады, Айодхья дауындағы пікір келіспеушіліктерінде даулы ұстанымды қабылдады, бұрын қиратылған Бабри мешітінің астынан бағаналы индуист ғибадатханасының қалдықтарын тапқанын мәлімдеді. 2000 жылы Үндістан Президенті оған «Падма Бхушан» сыйлығын табыс етті.

Ерте өмір және білім

Лал 1921 жылдың 2 мамырында Үндістанның Уттар-Прадеш штатындағы Джанси қаласында дүниеге келді. Лал Үндістанның Аллахабад университетінен санскрит тілі бойынша магистр дәрежесін алған.

Аёдхьядағы дау

Лалл Айодхья дауында даулы ұстаным білдірді. 1975 және 1980 жылдар аралығында Айодхьяда қазба жұмыстары жүргізілді, Лалл 1977 жылы ресми ASI журналында табылған заттардың “ешқандай ерекше қызығушылық тудырмайтындығын” жазды. 1989 жылы Үндістанның археологиялық зерттеулер агенттігіне (ASI) ұсынылған жеті беттік алдын ала есепте Лалл өзінің тобы Айодхьядағы Бабри мешітінің оңтүстігінде “баған негіздерін” тапқанын “жай ғана атап көрсетті”. 1990 жылы зейнетке шыққаннан кейін ол RSS журналында мешіттің астында бағаналы ғибадатхананың қалдықтарын тапқанын және “Айодхьядан алынған бұл дәлелдерді бүкіл елде дәрістер арқылы таратуды бастағанын” жазды. Лаллдың 2008 жылғы “Рама, оның тарихилығы, Мандир және Сету: Әдебиет, археология және басқа ғылымдардың куәлігі” атты кітабында ол былай деп жазады:

Лаллдың қорытындыларына бірнеше ғалымдар қарсылық білдіріп, стратиграфиялық мәліметтерге және Лаллдың көзқарасы бойынша құрылымның түріне күдік тудырды. Хоулдың сөзіне сүйенсек, Хоул “оның бұрын маңызсыз деп есептеген құрылыс элементтері кенеттен ұлтшылдардың ұстанымын қолдау үшін ғибадатхананың негізіне айналды” деген қорытындыға келді. Бұл айыптаманы Б.Б.Лаллдың студент археологы К.К.Мохаммед жоққа шығарды. К.К.Мохаммедтің айтуынша, Б.Б.Лалл сол кезде ғибадатхана мәселесі аса маңызды болмағандықтан және адамдарды қоздырмау үшін осы мәселеге қатысты өз табалдарын жарияламады. Оның сөзіне қарағанда, он жыл өткен соң солшыл тарихшылар өздерінен бастап Б.Б.Лалл ғибадатхананың қалдықтарын таппағанын мәлімдеді. К.К.Мохаммедтің пікірінше, осы жағдай Б.Б.Лаллді оның бұрынғы қазба жұмыстарынан алынған деректерді жариялауға мәжбүр етті. К.К.Мохаммед Лаллдың Айодхьядағы еңбегіне жасалған сынды солшыл тарихшылардың экстремистік мұсылман топтарымен бірігіп мұсылмандарды адастыруға жасаған әрекет деп санайды.

Жергілікті арийлік

2002 жылы жазған «Сарасвати ағып жатыр» атты кітабында Лал кеңінен қабылданған индо-арийлер көшіп келгендігі туралы теорияны жобады. Ол, Ригведада Сарасвати өзенінің «артық суға толы» деп сипатталуы, арийлердің шамамен 1500 ж.б.э. Сарасвати өзені құрғағаннан кейін басталган көшіп келуі туралы бағытталған қалыпты көзқарасқа қайшы келеді деп санайды. «Ригведалық халық: басқыншылар ма, көшпелілер ме, әлде жергілікті ме?» атты кітабында Лал Ригведалық халық пен Хараппа өркениетінің авторлары бір және со aynı адамдар екенін айтады. Гириш Шахан (14 қыркүйек 2019 ж.), Нарасимхан және басқаларға (2019 ж.) жауап ретінде: «Дегенмен, хиндутва жақтастары арийлердің басқындығы туралы теорияны тірі ұстап келеді, себебі ол оларға өте қолайлы «сабаншыны» ұсынады, яғни қарсыластың нақты аргументін жеңуге қарағанда оңай жеңілетін қасақана бұрмаланған ұсыныс. Үндістаннан шыққан гипотеза – тіл білімі, археология және генетикалық дәлелдерді хиндутва сезімімен және ұлтшылдық мақтанышпен келістіруге жасалған әрекет, бірақ ол уақыттың бағытын өзгерте алмайды. Дәлелдер хиндутваның тарихқа қатысты идеяларын жоққа шығаруда». Коенрад Элст (10 мамыр 2016 ж.): «Әрине, бұл маргиналды теория, кем дегенде халықаралық деңгейде, онда арийлердің басқындығы туралы теория (AIT) әлі де ресми парадигма болып табылады. Бірақ Үндістанда бұл теорияны көптеген археологтар қолдайды, олар арийлердің келгенінің ізіне таппайды, оның орнына мәдени байланыстылықты табады». Майкл Витцельдің айтуынша, «түпкілікті арийлер» позициясы – бұл әдеттегі ғылыми еңбек емес, «өте мақтауға толы, тіпті діни сипаттағы іс».

Жарияланымдар тізімі

Брадж Баси Лал. (1956). Беас және Банганга аңғарларындағы палеолиттер. Ежелгі Үндістан. №12. 58–92 беттер. Брадж Баси Лал. (1958). Бірбанпур: Дамодар аңғарындағы микролит ескерткіші, Батыс Бенгал. Ежелгі Үндістан. № 14. 4–40 беттер. Брадж Баси Лал. (1960). Мегалиттен Хараппаға дейін: Сыртқы жазудың керамикадағы іздері. Ежелгі Үндістан. № 16. 4–24 беттер.
Брадж Баси Лал. (1962). Үндістанның Каср Ибраимге (Нубия) археологиялық экспедициясы (1961–1962 жж.). Брадж Баси Лал. (2003). Адам өз теориясын ілгерілету үшін барлық этикадан бас тарту керек пе? Шығыс және Батыс. Том 53. №№ 1–4. 285–88 беттер. Брадж Баси Лал. (2013). Махабхаратаның тарихилығы: өнер, әдебиет және археологиялық дәлелдер. Aryan Books International. (Қатты мұқаба), 978 81 7305 459 4 (Жұмсақ мұқаба).

Брадж Баси Лал. (2015). Калибанғандағы қазба жұмыстары (1961–1969): Хараппа мәдениеті. Үндістанның археологиялық зерттеулер департаменті. Брадж Баси Лал. (2017a). Каушамбиге қайта оралу. Aryan Books International.
Брадж Баси Лал. (2017b). Археологияның сынақ тасымен ежелгі дәстүрлерді тексеру. Aryan Books International.
Брадж Баси Лал. (2019). Археологтың қайғысы. Aryan Books International. Б.Р. Мани; Раджеш Лал; Нира Мисра; Винай Кумар (2019). Легендарлық археолог, профессор Б. Б. Лалды құттықтау. Томдар. III. BR Publishing Corporation. (3 томдық жинақ). Брадж Баси Лал. (2019). Мезолиттен Махаджанападаға дейін: Ганг аңғарындағы өркениеттің қалыптасуы. Aryan Books International.