Англо-зулу соғысы: 1879 ж. 2 сәуірдегі Gingindlovu шайқасы, Eshowe қамалын бұзуға бағытталған британдық колонна мен зулу әскері арасында болды. Тарихымен танысыңыз!
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англо-зулу соғысының шайқасы
Battle of the Anglo Zulu War
Гингиндлову шайқасы (uMgungundlovu) 1879 жылдың 2 сәуірінде Ешоу қамалын бұзуға жіберілген британдық көмекші колонна мен король Цетшвайоның зулу әскері арасында өтті.
The Battle of Gingindlovu (uMgungundlovu) was fought on 2 April 1879 between a British relief column sent to break the Siege of Eshowe and a Zulu impi of King Cetshwayo.
Кіріспе
Чарльз Пирсон британдық шабуыл күштерінің бірінші тобын Тугела өзенінен өткізіп, Эшоуде алдыңғы базаны құруға жетекшілік етті. Норвегиялық тастамал миссиялық станциясында база құрғаннан кейін британдықтар қоршауға алынды. Лорд Челмсфорд көмекші колонна ұйымдастырып, 29 наурызда гарнизонды құтқару үшін Форт Тенедостан аттанды. Челмсфордтың көмекші күші 400 адамнан, сондай-ақ 200 адамнан тұрды, 57-ші жаяу әскер полкі, 97-ші жоғары таулы әскерлер, 60-шы жеңіл әскерлер, Наталдық тума тайпалық контингент (NNC) және майор Барроу басқаратын атты әскерлер де болды. Колонна 3390 еуропалық және 2280 африкалық сарбаздан, екі 9 фунттық зеңбірек (4 кг), төрт 24 фунттық (11 кг) ракеттік құрылғы және екі Гатлинг зеңбірегінен құралды. 29 наурызда құтқару операциясы басталды, күш Тугела өзенінен өтіп, орналасты. Жүктемесі мен шатыры жоқ болғанына қарамастан, ілгерілеу баяу болды. Челмсфорд Пирсон өткен жердегі шабуылдан қашу үшін Пирсоннан шығысқа қарай бағытталды. Күнделікті жауатын күшті жаңбырдан өзендер тасып, Исандлуана қайталанбасын деген қорқынышпен Челмсфорд әскерлерінің әр күнінің соңында лагерь құрып, бекініп, оқ-дәрі қораптарын ашық қалдырды. Осы баяу ілгерілеуге қарамастан, Пирсонның Эшоудағы бақылаушылары 1 сәуірдің кешінде жеңілдету колоннасының Нейзан (қазіргі Иньезан) өзенінің оң жағалауында лагерь құрғанын көрді. Лагерь 91,44 метрлік қырқада, батыстан шығысқа қарай орналасқан. Қырқаның батысындағы жер төмендеп, 143,26 метрлік Үмісі төбесіне дейін көтерілді. Жердің барлық бағытта еңістігі жақсы атыс алаңына мүмкіндік берді. 120 вагонды қоршаған, белден биік жер қабырғасымен қоршалған ор қазылған. Осы қорғаныс құрылыстары салынып жатқанда, атты барлаушылар Үмісі төбесінен тыс зулулардың шағын топтарын байқады. Сол күні кешке аңғарды тұманға толып, Джон Данн барлау жүргізді, тұман зулулардың оттарын жасырғанына сенді. Лорд Челмсфордтың штабының капитаны Уильям Молиноның сүйемелдеуімен Данн Иньезанға жүзіп өтіп, одан әрі жерді тексеру үшін жүзіп өтті. Данн импи лагерін тауып, Молиноға қосылып, Челмсфордқа хабарлаудан бұрын анықталудан қиындықпен құтылды. Бұл импи 12 000 жауынгерден тұрды, олардың кейбіреулері негізгі зулу армиясының полктерінен алынған Исандлуананың қатысушылары болды, ал қалғандары Эшоу маңында тұратын жауынгерлер болды. Зулулардың кейбір қолбасшылары сол түні Челмсфордтың күштеріне шабуыл жасауды қалады, бірақ король Цетшвайоның жартылай інісі және импидің оң қанатын басқарған ханзада Дабуламанзи каМпанде оларды таңға дейін күтуге көндірді.
Charles Pearson had led No. 1 Column of the British invasion force across the Tugela River to establish an advanced base at Eshowe. Having set up a base at a deserted Norwegian mission station, the British found themselves besieged. A relief column was organised by Lord Chelmsford and departed Fort Tenedos on 29 March to relieve the garrison. Chelmsford had a relief force of 400 men from , 200 from with a couple of Gatling guns, along with 57th Regiment of Foot, the 97th Highlanders and the 60th Rifles, the Natal Native Contingent (NNC) and a mounted force commanded by Major Barrow. The column comprised 3,390 Europeans and 2,280 Africans two 9 pounder guns (4 kg), four 24 pounder (11 kg) rocket tubes and the two Gatling guns. On 29 March the relief operation began, the force being ferried across the Tugela river. Despite travelling light, with no baggage or tents, progress was slow. Chelmsford took a route further to the east than Pearson, to avoid ambush in the close country Pearson had passed through. Rivers were swollen by heavy rains whioch fell each night and fearing a repeat of Isandlwana, Chelmsford ensured his men spent much time laagering and entrenching their camp at the end of each day and kept ammunition boxes open. Despite this slow progress, Pearson's observers at Eshowe could see the relief column laagering on the south bank of the Neyzane (now Inyezane) on the evening of 1 April. The laager was sited on a 91.44 m ridge running roughly west–east. West of the ridge, the ground dipped, only to rise again to the 143.26 m Umisi Hill. The ground sloped away in all directions, allowing a good field of fire. A trench surrounded a waist high wall of earth, which enclosed 120 wagons, forming a square with sides long. While these defences were being constructed, mounted scouts spotted small parties of Zulus beyond Umisi Hill. That evening, a mist covered the valley and John Dunn made a reconnaissance, convinced that the mist concealed Zulu campfires. Accompanied by Captain William Molyneux of Lord Chelmsford's staff, Dunn make his way to the Ineyzane, which he swam across to examine the ground beyond. Dunn found an impi camp and narrowly avoided detection before rejoining Molyneux and reporting to Chelmsford. This impi was composed of 12,000 warriors, some of whom were Isandlwana veterans drawn from regiments in the main Zulu army, while the remainder were warriors who lived in the vicinity of Eshowe. Some of the Zulu commanders wanted to attack Chelmsford's forces that night, but Prince Dabulamanzi kaMpande, half brother of King Cetshwayo and commander of the impi's right wing, convinced them to wait until morning.
Шайқас
1879 жылғы 2 сәуірде таң атып, күннің шуағы лайлы жер мен қалың тұманды көрсетті. Данннің баяндамасын естіген соң Челмсфорд келесі күні таңертең Эшоуға қарай жол тартпауға шешім қабылдады. Оның орнына, ол зулуларды анықтау үшін Натальдық жергілікті контингентінің бөлімдерін жөнелтті. ҰҚК алға жылжуға дайындалып жатқанда, әлі де күзетте тұрған түнгі қарауылдардан оқ атылған дыбыс естілді. Импи жылжуда; негізгі күш Инейзане өзенін кесіп өтіп, "көкдерегі мен мүйіздері" пішіміне енбей бұрын екі колоннаға бөлінді. Сол мүйіз лагердің солтүстік-шығыс бұрышына шабуыл жасау үшін оңға қарай тік бұрылды, ал "көкдерек" лагердің солтүстік жағына қарай жұмсақ қисылды. Тағы бір күш Миси төбесінен өтіп, лагерге жақындап, импидің оң мүйізін құрады. Челмсфорд қалағандай, "буйвол" пішіміндегі күш лагердің үш жағынан жүгіріп келді; британдық жаяу әскері Гатлинг мылтықтары мен ракеталармен қолдау көрсетіп, белгілі бір қашықтықтан атыс ашты. Зулу мергендері лагерь ішінде бірнеше жарақатты келтірді, бірақ қорғаушылар зулуларды ұстап тұрды. Зулу полктері шабуылдауға талпынғанмен, олардың шабуылдары Исандлуана және Рорк дрифт шайқасында оларды алға итерген күш пен рухтан мүлдем айырылған еді. Лагерге жеткен жалғыз зулу – 10 жасар ұл, ол теңіз бригадасының сарбаздарына тұтқынға алынып, кейіннен олардың "Боадицея" кемесінде талисман рөлінде қызмет етті. Сағат 7:00-ге қарай импи тоқтатылды, бірақ шегінбеді. Челмсфорд атты әскерлеріне шабуылға өтуге бұйрық берді, одан кейін ҰҚК, Джон Данннің барлаушылары және Боадицея командирі, оның лейтенанты қосылды. Зулулардың көптегені қарқынды шегіну кезінде қаза тапты, бірақ кейбіреулері қарсы тұрып, қуғыншыларымен шайқасты.
At dawn on 2 April 1879, the morning sun revealed muddy ground and a heavy mist. Chelmsford had decided after hearing Dunn's report to not continue on toward Eshowe early the next morning. Instead, he would deploy units of the Natal Native Contingent to feel for the Zulus. As the NNC were preparing to advance shots were heard from the night pickets still on duty. The impi was advancing; the main force split into two columns before crossing the Ineyzane and assuming the "chest and horns" formation. The left horn sharply curved to the right to assault the laager's north east corner, while the "chest" gently curved toward the north face of the laager. Another force passed Misi Hill and approached the laager, forming the impi's right horn. The buffalo formation came in at a run on the three sides of the laager as Chelmsford had wanted; at a range of the British infantry opened fire, supported by the Gatling guns and rockets. Zulu marksmen caused a few casualties within the laager but the defenders kept the Zulus at bay. Though the Zulu regiments made persistent rushes to get within stabbing range, their charges lacked the drive and spirit that had pushed them forward at the Battle of Isandlwana and Rorke's Drift. The only Zulu to reach the laager was a 10 year old boy, who was taken prisoner by members of the naval brigade and later served as a kind of mascot on their ship, Boadicea. By around 7:00 a. m., the impi had been halted but had not retreated. Chelmsford ordered his mounted troops to attack, soon followed by the NNC, John Dunn's scouts and the Boadicea commander with his flag lieutenant. Many Zulu were killed as they swiftly retreated, though some turned and fought their pursuers.
Талдау
Бұл шайқас Челмсфордтың әскеріне және олардың зулу шабуылдарын жеңе алатынына сенімін қайтарды. Челмсфорд пен Пирсон колонналары арасындағы соңғы қарсылықтар жойылған соң, ол алға жылжып, Эшоу қамалын бұзды.
The battle restored Chelmsford's confidence in his army and their ability to defeat Zulu attacks. With the last resistance between Chelmsford and Pearson's columns removed, he was able to advance and raise the siege of Eshowe.
Шығындар
Таңертеңгі сағат 7:30-ға дейін зулустар қашып кетіп, 1100 қаза және жараланған қалдырды; британдықтар зулулардың жараланғандарын өлтіре бастады. Лагерь маңынан 700 зулу денесі табылды, ал қуғын кезінде тағы 300-і қаза тапты. Британдықтар екі офицер мен тоғыз сарбазды, оның ішінде подполковник пен төрт офицерді және елу сарбазды жараланды.
By 7:30 a. m., the Zulus had fled, leaving 1,100 dead and wounded behind; the British began to kill the Zulu wounded. Around the laager 700 Zulu bodies were counted and 300 more were killed during the pursuit. The British suffered two officers and nine men killed, including a lieutenant colonel and four officers and fifty men wounded.