Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Үнді актрисасы (1919–2005)
Ассам актрисасы Жамуна Баруа (10 қазан 1919 – 24 қараша 2005) – жетекші үнді актрисасы.
Indian actress (1919–2005)
the Assamese actress
Jamuna Barua (10 October 1919 – 24 November 2005) was a leading Indian actress.
Ерте өмір
Ямуна – Үндістанның Агра қаласына жақын ауылдың тұрғыны Пуран Гуптаның алты қызының төртіншісі еді. Әрбір қызға Ганг, Ямуна, Бхагиратхи сияқты үнді өзендерінің аттары қойылған. Тағдырдың құдайындай, Ямуна Үндістанның кино өндірісінің алдың қатарлы қаласы Калькуттада тұруға келіп, қоныс тепті. Ассамның Гоалпара ауданының Гаурипур ауылынан (бұрын бөлінбеген) шыққан Ямуна 1950 жылы қайтыс болған көрнекті актер және режиссер Праматэш Баруаға, немесе П. С. Баруаға үйленді. Ол 1936 жылы күйеуінің танымал "Девдас" фильмінде актерлік жолын бастады және фильмдегі басты рөл – Парвати немесе Паро рөлін сомдады. Одан кейін ол бенгал және хинди тілдерінде "Амири", "Мукти", "Адхикар" және "Сеш Уттар" сияқты бірнеше ұмытылмас фильмдерде ойнады. Баруа қайтыс болғаннан кейін ол актерлік қызметін тоқтатты.
Jamuna was the fourth of the six daughters of Puran Gupta, a resident of a village near Agra, India. Each of the sisters was named after an Indian river like Ganga, Jamuna, Bhagirathi etc. As destiny would have it, Jamuna came to reside in Calcutta, a leading film producing city in India. Originally from Gauripur of Assam's Goalpara district (undivided), Jamuna was married to the legendary actor director Pramathesh Barua, or P. C. Barua, who died in 1950. She began her acting career in her husband's famous production Devdas in 1936 and was the film's lead character Parvati or Paro. She went on to make a number of memorable movies in [ Bengali and Hindi, notably Amiri, Mukti, Adhikar and Sesh Uttar. She stopped acting after Barua died.
Кино мансабы
Жамуна 1930 жылдары киноға дебют жасады және П. С. Баруаның режиссерлігімен шыққан «Руплеха» (бенгал) фильмінің хинди нұсқасы «Мохаббат Ки Касути» (1934) фильмінде шағын рөл ойнады. Баруаның туған жері – Үндістанның Ассам штатындағы Гаурипур қаласы болғанымен, ол бұрын екі рет үйленген еді. Баруаның келесі жобасы «Девдас» (1935) фильмінде Парбати рөлін ойнайтын актрисаның түсірілімнің бірінші күні студияға келе алмайтыны хабарланды. Сондықтан Жамуна Баруаның үйінен (сол кезде ол онымен бірге тұрып жатқан) шақырылып, ешқандай дайындықсыз бірден жұмысқа кірісуі сұралды. Осылайша ол үнді тіліндегі фильмдердегі алғашқы Парбати болды. Алғашқыда Лайт мырза осы рөлді Сарат Чандраның өте танымал романының үнсіз нұсқасында ойнаған. Айшварья Рай соңғы болып ойнады, ал «Девдас» бірнеше рет қайта түсірілді. Жамуна да осы рөлді хинди нұсқасында ойнады және актриса ретіндегі алғашқы қадамында танылды. Ол Баруаның «Грихадаха» (1936), «Майя» (1936), «Адхикар» (1939), «Уттарайан» (1941), «Шеш Уттар» (1942), «Чандер Каланка» (1944) және әр фильмнің тиісті хинди нұсқаларында актерлік өнерін жалғастырды. Баруа 1940 жылы беделді «Жаңа театрлар» театрынан шығып, өзінің фильмдерін режиссерлік етіп, сонымен қатар өндіруші де болды. Содан кейін ол Баруаның режиссерлік еткен «Амире», «Пехчан» және «Иран Ки Эк Раат» сияқты бірнеше хинди фильмдерінде ойнады. Алайда бұл фильмдер Баруа мен Жамунаның беделін арттырмады. Баруаның режиссерлігіне қатысқан жоқ, бірақ Жамуна өзін дәлелдеген «Дебар» (1943) және «Нилангурия» (1943) атты үш бенгал фильмінде ойнады. Оның соңғы фильмі «Маланча» (1953) да Баруаның режиссерлігінде түсірілмеді. Ол сонымен қатар оның хинди нұсқасы «Фулвари» (1953) фильмінде де ойнады. Баруаның 1951 жылы 48 жасында қайтыс болуы Жамунаның өмірін түгелдей өзгертіп жіберді. Оның Баруадан үш ұлы болды: Деб Кумар, Ражат және Прасун. Олардың барлығы да кәмелетке толмаған еді, ал Гаурипур иелігі олардың жауапкершілігін қабылдаудан бас тартты. Ол өзінің және балаларының құқықтарын қорғау үшін күшті және ықпалды патша отбасымен соттасуға мәжбүр болды. Уақыт өте келе мәселе шешілді, оған үйі, оның маңындағы кең жер және жәрдемақы берілді. Баруадан кейін Жамуна өмірінің қалған бөлігін үй шаруасымен айналысып, кіші ұлдарын тәрбиелеумен өткізді. Әрине, ол аяқталмаған «Маланча» фильмін аяқтады, бірақ одан кейін кино индустриясымен қоштасты. Кейінірек ол күйеуі П. С. Баруаның 100 жылдығын тойлауға арналған бірқатар шараларға қатысып, Үндістан Үкіметі мен Ассам штатының Үкіметі атынан үнді тіліндегі фильмдердегі алғашқы Парбати ретінде құттықтаулар алды.
Jamuna made her film debut in the 1930s and played a small role in Mohabbat Ki Kasauti (1934), Hindi version of Rooplekha (Bengali) directed by P. C. Barua. A romance started although Barua, hailing from the native Indian state of Gauripur, Assam, was already twice married. As the actress, who was to play Parbati in Barua's next venture Devdas (1935) reported inability to attend the studio on the very first day of shooting, Jamuna was called from Barua's residence (she was living with him by then) and was asked to get down to work straight away without any preparation whatsoever. Thus she came to be the first Parbati of Indian talkies Miss Light had played the role in the silent version of the enormously popular Sarat Chandra novel. Aishwarya Rai happens to the last so far and Devdas has been made and re made a number of times. Jamuna played the same role in the Hindi version also and was accepted in this very first proper exposure as an actress in her own right. She continued to act in Barua's films like Grihadaha (1936), Maya (1936), Adhikar (1939), Uttarayan (1941), Shesh Uttar (1942), Chander Kalanka (1944) and the respective Hindi versions of each film. Barua had left the prestigious New Theatres in 1940 and was directing as well as producing his films. Thereafter she acted in a number of Barua directed Hindi movies like Amiree, Pehchan and Iran Ki Ek Raat. These films however did not add to the prestige of either to Barua or to Jamuna. Jamuna also acted outside Barua direction in three Bengali films Debar (1943) and Nilanguriya (1943) where she proved herself without Barua's influence. Her last film Malancha (1953) was also outside Barua's direction. She also starred in its Hindi version Phulwari (1953). Barua's death in 1951 when he was only 48 changed Jamuna's life altogether. She had three sons by Barua, Deb Kumar, Rajat and Prasun. They were all minors at the time and the Gauripur estate refused to take any of their responsibilities. She had to wage a legal battle with the powerful and influential royal family to get her and her children's dues and recognition. Time settled the matters and she was allowed ownership of the house with its vast adjoining land and also an allowance. Jamuna spent the rest of her life after Barua as a housewife, busy in bringing up her minor sons. She had to complete the unfinished film Malancha of course but bid adieu to the film industry soon after. Later in her life she did attend a number of functions to celebrate the centennial year of husband P. C. Barua and received felicitations on behalf of the Government of India and the state Government of Assam as the first Parbati of Indian talkies.
Кейінгі өмірі
Оның соңғы күндері қиын болды және ол қайтыс болғанға дейін алты айдан астам уақыт төсекке жатып емделді. Оның үш ұлы, олардың отбасылары және көптеген туыстары бар. Отбасы мүшелерінің сөзінше, ол біраз уақыттан бері ауырып жүрген, ал өлімінің себебі – қарттыққа байланысты аурулар. Ол Оңтүстік Калькуттадағы үйінде дүние салды.
Her last days were not very comfortable and she was bedridden for more than six months prior to her death. She is survived by her three sons and their families and a host of relatives. According to her family members, she had been ill for some time, and the cause of death was illness related to old age. She died at her residence in South Kolkata.