Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Италиялық құрамалар
the Italian formations
Интернационалистік коммунистік партиясы (PCI) – Франциядағы троцкишіл саяси партия. Бұл партия Төртінші Интернационалдың француз бөлімі құрылғаннан бастап 1960 жылдардың соңында атауы өзгергенге дейін қолданған атау болды.
The Internationalist Communist Party (, PCI) was a Trotskyist political party in France. It was the name taken by the French Section of the Fourth International from its foundation until a name change in the late 1960s.
Бөлулер мен кетулер
Францияның азаттығынан кейін, ПКИ жылдам өсімді күткенімен, белгілі бір кезеңде өсімге ұшырады, бірақ Сенаның социалистік жастар федерациясымен бірігу жоспары іске аспаған соң, ұйымның көп бөлігі бөлініп кеткендіктен бұл өсім тез тоқтатылды. ПКИ жаңа партияның рөлі және Кеңес Одағының мәнісі төңірегінде шиеленістерді өте тез сезінді. Тарихы барысында бірнеше рет жарылып, кейде жеке тұлғалардың ғана кетуімен аяқталды.
Following the Liberation of France, the PCI had expectations of rapid growth and for a time did expand, but that growth was soon ended when a majority of the organisation broke away when a projected fusion with the Socialist Youth federation of the Seine failed to materialise. The PCI very quickly found subjects of tension around the role of the new party and on the nature of the Soviet Union. It underwent several splits during its history, sometimes in the form of simple departures of personalities.
1945 жылғы бөліну: Дэвид Руссе Сартрға қосылады
1945 жылы Дэвид Руссе ПКИ-ден шығып, 1948 жылы Жан-Поль Сартрмен бірге Революциялық демократиялық бірігу (РДБ) құрды.
In 1945, David Rousset left the PCI to form with Jean Paul Sartre, in 1948, the Revolutionary Democratic Rally (RDR).
1947 жылғы бөліну: Касториадис пен Лефорт
1947 жылы «Социализм немесе варварлық» ағылысы (Корнелиус Касториадис, Клод Лефорт) партиядан шығып, кеңестік бағыттарға қарай жылжу үшін Кеңес Одағын «дегенерацияланған жұмысшы мемлекеті» емес, мемлекеттік капитализм деп қарастырды (бұл француз коммунистік партиясына жасалған баяндамадағы стратегиялық мәселе еді).
In 1947, the Socialism or Barbarism tendency (Cornelius Castoriadis, Claude Lefort) left the party to move towards councilist positions, considering the Soviet Union to be state capitalist and not as a "degenerated workers' state" (a strategic question in the report to the French Communist Party).
1948 жылғы бөліну: Иван Крайпо
1948 жылы Иван Крейпоның бағыты ескерілмеді. Кейін ол PSU-ның Альп жағалаулары федерациясының президенті болды, осы бағыттың басқа өкілдері, мысалы Жан Рене Шовин, RDR-ге қосылып, осы екі ұйымға мүше болғандықтары үшін партиядан шығарылды.
In 1948, Yvan Craipeau's tendency was excluded. The latter would later become president of the Federation of the Alpes Maritimes of the PSU, other members of this tendency such as Jean René Chauvin, joined the RDR and were excluded on the grounds of this dual membership.
1952 жылғы бөліну
1952 жылы Пьер Франк пен Мишель Местрдің азшылығы ПКИ-ден көпшілікті шығарды: бұл белсенділер Сталиндік партиялардың ішкі құрылысына енуге бас тартты, ал содан кейін Сталиндік бюрократияның жеңісі сөзсіз деп есептеген Төртінші Интернационал осыны қолдады. Кішкентай партия екі қарсыласатын топқа бөлінді, екеуі де бірдей атауды сақтап қалды. Ресми ПКИ Төртінші Интернационалдың Халықаралық хатшылығын қолдады және 1963 жылы қайта біріккен Төртінші Интернационалдың француз бөліміне айналды. Оның басшыларының бірі Пьер Франк болды. 1969 жылы ол Революциялық коммунистік жастармен (JCR) бірігіп, 1974 жылы Революциялық коммунистік лига болып қайта құрылған Лига коммунистіне айналды. Екінші ПКИ 1971 жылға дейін Төртінші Интернационалдың Халықаралық комитетін қолдады. Оған Пьер Ламберт жетекшілік етті. 1967 жылы бұл ұйым өзін Интернационалистік коммунистік ұйым (ОКИ) деп атады.
In 1952, the majority was excluded from the PCI by the minority of Pierre Frank and Michèle Mestre: these militants refused entry into the interior of the Stalinist parties, then advocated by the Fourth International which considered that the victory of the Stalinist bureaucracy was imminent. The small party then split into two rival groups both of which continued to use the same name. The official PCI supported the International Secretariat of the Fourth International, and became the French section of the reunified Fourth International in 1963. Its leaders included Pierre Frank. It merged in 1969 with the Revolutionary Communist Youth (JCR) to become the Ligue Communiste, which was re established in 1974 as the Revolutionary Communist League. The other PCI supported the International Committee of the Fourth International until 1971. It was led by Pierre Lambert. In 1967, that organisation renamed itself the Internationalist Communist Organisation (OCI).
Іс-шаралар
1945 жылдан бастап Итальян Коммунистік партиясы (ИКП) Социалистік жастар ұйымына (ЖЖҰ) еніп, онда ИКП және ЖЖҰ жастары 1945-47 жылдары бірлескен оқу курстары мен лагерьлерде қатысты. Олар бірлесіп жастар үйлерімдерін (сол кезде 40 000 мүшесі бар) бақылауға алды.
From 1945, the PCI infiltrated the Socialist Youth (JS), where young people from the PCI and the JS did joint training courses and camps in 1945 47. Together, they took control of the Youth Hostels (40,000 members at the time).