Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
20 ғасырдағы адам тіндеріне қатысты дау-жанжал
20th century human tissue scandal
Алдер Хей мүшелеріне қатысты дау-жанжал 1981-1996 жылдар аралығында адам тіндерін, соның ішінде балалардың мүшелерін рұқсатсыз алу, сақтау және жоюмен байланысты болды. Осы кезеңде 850-ге жуық нәрестелердің дене мүшелері бар 2000-нан астам ыдысқа мүшелер сақталған. Бұл деректер кейіннен Ливерпульдегі Алдер Хей балалар ауруханасында органдарды сақтауға қатысты жанжал бойынша өткізілген қоғамдық сараптама барысында жарияланды. Осы дау-жанжал 2004 жылғы «Адам тіндері» заңының қабылдануына әкелді, ол Ұлыбританияда адам тіндерін басқаруға қатысты заңнаманы жаңартты және Адам тіндері жөніндегі арнаулы орган құрылды.
The Alder Hey organs scandal involved the unauthorised removal, retention, and disposal of human tissue, including children’s organs, during the period 1981 to 1996. During this period organs were retained in more than 2,000 pots containing body parts from around 850 infants. These were later uncovered at Alder Hey Children's Hospital, Liverpool, during a public inquiry into the organ retention scandal. The scandal led to the Human Tissue Act 2004, which overhauled legislation regarding the handling of human tissues in the UK and created the Human Tissue Authority.
Тарих
1999 жылы қоғамдық тыңдау өткізілгенге дейін, Alder Hey және Ұлттық денсаулық сақтау қызметіне (NHS) қарасты басқа ауруханалар отбасы мүшелерінің келісімінсіз науқастардың мүшелерін сақтап отырғанын жұртшылық білмеді. Тыңдау 11 айлық Саманта Рикардтың өлімінен кейін басталды, ол 1992 жылы Бристоль корольдік ауруханасында (BRI) ашық жүрек операциясы кезінде қайтыс болды. 1996 жылы, Самантаның өлімінен төрт жыл өткен соң, оның анасы Хелен Рикард BRI-де балалар жүрегіне жасалған операциялар бойынша өлім-жітімнің жоғары деңгейі туралы естіді. Рикард ауруханадан қызының медициналық жазбаларын сұрады және ол қайтыс болғаннан кейін жасалған патологоанатомдық сараптамадан хирургіне Самантаның жүрегі сақталғаны туралы хат тапты. Осы дәлелдерге тап болған аурухана 1997 жылы жүректі дереу қайтарды. 2001 жылдың қаңтар айында ресми Алдер Хей есебі (Редферн есебі деп те аталады) жарияланды. Нидерланд патологоанатомы Дик ван Велзеннің ауруханада жұмыс істеген кезінде "өлгеннен кейін әрбір баланың барлық мүшесін этикалық емес және заңсыз жолмен алып тастауға" жүйелі түрде бұйрық бергені анықталғанда Ұлттық денсаулық сақтау қызметіне қарсы үлкен халықтық наразылық болды. Бұл тіпті ата-аналары толыққанды сараптама жасауға қарсы болған балаларға да қатысты. Есепте сонымен қатар 210 NHS мекемесінде 100 мыңнан астам ұрықтардың, өлі туған нәрестелердің мүшелері мен денелері сақталғаны көрсетілді. Сонымен қатар, қайтыс болған науқастардан алынған 480,600 тіндік үлгі де сақталды. Сол жылы Бас медициналық кеңес (GMC) ван Велзеннің Ұлыбританияда медициналық практикасын уақытша тоқтату керектігін шешті. Сонымен қатар, Бірмингем балалар ауруханасы мен Ливерпульдегі Алдер Хей балалар ауруханасы жүрек операциясы кезінде тірі балалардан алынған тимус бездерін фармацевтикалық компанияға зерттеу үшін, қаржылық үлестің орнына бергені анықталды. Алдер Хей сондай-ақ түсік тастаған, өлі туған немесе аборт жасаған 1500 ұрықты келісімсіз сақтап қалды. 2003 жылдың басында құрбан болғандардың отбасыларының Алдер Хейге талаптары соттан тыс 5 миллион фунт стерлингке, яғни әр балаға шамамен 5000 фунтқа тең сомамен аяқталды. 2004 жылдың қаңтар айында 2000-нан астам отбасы қайтыс болған науқастардың дене мүшелерін, соның ішінде балаларды, келісімсіз алып қойғаны үшін NHS-ке қарсы жоғары сотқа шағым түсірді. 2004 жылдың 5 тамызынан бастап Ливерпуль ауруханаларында медициналық зерттеулер үшін сақталған 50 есімсіз сәбинің денесі Аллертон зиратына жерленді. Алдер Хейден 7 есімсіз дене келді, ал қалғаны басқа ауруханалардан келген. Бірнеше ай бойы аптаның бейсенбі күні тағы да көп жерлеулер өтті. Осы кезеңде 1000-нан астам сәйкессіз денелер, олардың көпшілігі 28 аптадан кіші ұрықтар жерленді. 2004 жылдың желтоқсанында Корольдік прокуратура қызметі (CPS) Дик ван Велзенді қылмыстық құқық бұзғаны үшін қудаламауға шешім қабылдады. Бұл шешімге себеп – контейнерлерде қалған мүшелердің өлімнен кейін алынған мүшелер екеніне кепілдік беру мүмкін болмады. Бұл айыптаушылар үшін қиындық тудырды, олар мүшелердің заңсыз алынғандығын күмәнданбайтын дәлелдеуі керек еді. Полиция бұл мәселені шешуге тырысты, бірақ сәттілікке жете алмады. 2004 жылы ван Велзенге қарсы барлық айыптар алынып тасталды, себебі бұл үшін қандай мүшелер нақты балаларға тиесілі екенін дәлелдеу қажет еді. 2005 жылдың 20 маусымында GMC ван Велзеннің Ұлыбританияда медициналық практикасын мәңгілікке тоқтату туралы шешім қабылдады.
Until a public inquiry in 1999, the general public was unaware that Alder Hey and other hospitals within the National Health Service (NHS) were retaining patients' organs without family consent. The inquiry was sparked by the death of 11 month old Samantha Rickard, who died in 1992 while undergoing open heart surgery at Bristol Royal Infirmary (BRI). In 1996, four years after Samantha's death, her mother Helen Rickard learned of the allegations of excessive mortality rates for children's heart surgery at the BRI. Rickard demanded a copy of her infant daughter's medical records from the hospital and found a letter from the pathologist who performed the post mortem to her surgeon, stating that he had retained Samantha's heart. Confronted with this evidence, the hospital promptly returned the heart in 1997. In January 2001, the official Alder Hey report (also known as the Redfern Report) was published. A large scale public outcry against the National Health Service resulted when it was revealed that Dutch pathologist Dick van Velzen had systematically ordered the "unethical and illegal stripping of every organ from every child who had had a postmortem" during his time at the hospital. This was ordered even for the children of parents who specifically stated that they did not want a full post mortem. The report also revealed that over 100,000 organs, body parts and entire bodies of fetuses and still born babies were stored in 210 NHS facilities. Additionally 480,600 samples of tissue taken from dead patients were also being held. Later that year the General Medical Council (GMC) ruled that van Velzen should be temporarily banned from practising medicine in the UK. Furthermore, it emerged that Birmingham Children's Hospital and Alder Hey Children's Hospital in Liverpool had also given thymus glands, removed from live children during heart surgery, to a pharmaceutical company for research in return for financial donations. Alder Hey also stored without consent 1,500 fetuses that were miscarried, stillborn or aborted. Early 2003 saw the Alder Hey claims by families of victims being settled for an out of court settlement of £5 million, a sum equivalent to about £5000 for each child. In January 2004, more than 2,000 families filed suit against the NHS with the High Court for removing the body parts of dead patients, including children, without consent. Starting on 5 August 2004, the bodies of 50 nameless babies stored for medical research at Liverpool hospitals were buried at Allerton Cemetery. Alder Hey accounted for 7 of the unnamed while the rest came from other hospitals. More funerals followed on the Thursday of each week for several months to come. Over 1,000 unidentified bodies, most of them fetuses less than 28 weeks old, were buried during this time. By December 2004, the Crown Prosecution Service (CPS) decided that there should be no prosecution of Dick van Velzen for criminal offences. The reason given for this decision was that there could be no guarantee that organs which remained in the containers were those originally taken at post mortem examination. This caused a problem for the prosecution, who were required to prove beyond a reasonable doubt that the organs were indeed illegitimately obtained. The police attempted to find a solution to this problem, but were unable to do so. In 2004, all charges against van Velzen were dropped, because doing so would have required proof of which organs belong to specific children. On Monday 20 June 2005, the GMC ruled that van Velzen would be permanently banned from practising medicine in the UK.