Кіріспе
Тасты метеориттердің класы
Кәдімгі хондриттер (кейде О хондриттері деп аталады) – тасты хондритті метеориттердің класы. Олар табылған барлық метеориттердің 87% құрайтын ең көп таралған топ болып табылады. Сондықтан оларды "кәдімгі" деп атауға болады. Кәдімгі хондриттердің үш аналық астероидтен пайда болғаны саналады, олардың сынықтары сәйкесінше H хондрит, L хондрит және LL хондрит топтарын құрайды.
Шығу тегі
Олардың әдеттегі астероидтардың аналық денелері емес екені күдік тудырады, бірақ Жер орбитасын қиып өтетін соқтығыс сынықтарын жіберуге қолайлы жағдайда орналасқан бірнеше таңдаулы астероидтардың өкілдері болуы мүмкін. Мұндай жағдайлар, мысалы, негізгі астероид белдеуіндегі Кирквуд саңылаулары және/немесе секулярлық резонанстар жанында кездеседі. Шындығында, тек бір ғана 3628 Božněmcová астероидының спектрі қарапайым хондриттерге жақын екені анықталды. H хондриттерінің (әдеттегі хондриттердің шамамен 46% құрайды) ықтимал аналық денесі – 6 Гебе, бірақ оның спектрі металл соқтығысынан пайда болған балқыған компоненттердің болуына байланысты өзгеше. Әдеттегі хондриттер күн жүйесі тарихының қазіргі кезеңінде Жерге көптеген сынықтарды жіберуге қабілетті, дұрыс уақытта және дұрыс жерде болған бірнеше таңдаулы астероидтардың егжей-тегжейлі үлгісі болуы мүмкін. Екінші жағынан, Галилей ғарыш кемесінің 243 Иданы бақылауы Ида бетінің әсерге ұшырағанын көрсетті, ал жаңа ашылған беттік бөліктерінің шағылысу спектрлері ОК метеориттеріне ұқсас болды, ал ескі аймақтар әдеттегі S типті астероидтардың спектрлерімен сәйкес келді.
near Kirkwood gaps and/or secular resonances in the main asteroid belt. In fact, only the one rather insignificant asteroid 3628 Božněmcová has been identified to have a spectrum close to the ordinary chondrites. A probable parent body of the H chondrites (comprising about 46% of the ordinary chondrites) is 6 Hebe, but its spectrum is dissimilar due to what is likely a metal impact melt component. It is likely that the ordinary chondrites comprise a detailed sample of but a few select asteroids which happen to have been in the right place at the right time to send many fragments toward Earth at the present moment in solar system history. On the other hand, observations of 243 Ida by the Galileo spacecraft found weathering of Ida's surface, and the reflection spectra of freshly exposed parts of the surface resembled that of OC meteorites, while the older regions matched the spectra of common S type asteroids.