Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Сэр Хейден Эрскин Старк (22 ақпан 1871 жыл - 14 мамыр 1958 жыл) – Австралия Жоғарғы Сотының судьясы, 1920 жылдан 1950 жылға дейін қызмет еткен. Сотқа тағайындалғанға дейін ол Мельбурн қаласындағы көрнекті адвокат болған.
Australian judge
Sir Hayden Erskine Starke KCMG (22 February 1871 – 14 May 1958) was an Australian judge who served on the High Court of Australia from 1920 to 1950. He was a prominent Melbourne barrister before his appointment to the court.
Ерте өмір
Старк 1871 жылы Виктория штатының алтын іздеу кезеңінде өркендеген Кресвик қаласында дүниеге келді, оның әкесі Кресвик ауруханасының бас дәрігері болған. Доктор Энтони Джордж Хейден Старк 1863 жылы Девон аймағындағы Хонитон қаласынан осы дамып келе жатқан қаладағы жаңа ауруханадағы қызметке тағайындалу үшін көшіп келді, ол кезде бұл қала Балларатпен бәсекелесіп жатқан. Хейден Старк Мельбурндағы Шотланд колледжінде оқыды.
Starke was born in 1871 in the Victorian gold rush town of Creswick, Victoria, where his father was the Chief Medical Officer of the Creswick Hospital. Dr Anthony George Hayden Starke had emigrated from Honiton in Devon in 1863 to take up the position at the new hospital in this bustling town that then rivalled Ballarat. Hayden Starke was educated at the Scotch College in Melbourne.
Адвокат
Старк 1892 жылы кеңсе қызметкері курсын бітіріп, сол жылы Виктория Жоғарғы Сотының жыл сайынғы заң сыйлығын жеңіп, Виктория адвокатурасына қабылданды. 1920 жылы Жоғарғы сот төрешісі болып тағайындалғанға дейін ол адвокат ретінде қызмет етті. 1903 жылдан (Жоғарғы сот құрылған жылдан) 1920 жылға дейін ол сот алдында 211 рет пайда болды, бұл көрсеткіш соттың басқа қандай да бір судьясынан көп.
Starke completed a course as an articled clerk in 1892, and was admitted to the Victorian Bar later that year, having won the annual Prize in Law from the Supreme Court of Victoria. He practised as a barrister until he was appointed to the bench of the High Court in 1920. Between 1903 (when the High Court was created) and 1920, he appeared before the court 211 times, more than any other justice of the court.
Жоғары Сот
Старк 1920 жылы Хьюз үкіметімен, сот негізін қалаушы сер Эдмунд Бартонның қайтысынан кейін Жоғарғы сотқа тағайындалды. 1920-1921 жылдары ол Ұлттық келісім және төрелік сотының төрағасы болды. Старк Австралияның бас прокуроры және кейіннен Австралияның бас судьясы болған Джон Латхэмтің ұстазы болды, бірақ Латхэм бас судья болған кезде олардың арасында кейін келіспеушіліктер туды. Старк әділдігімен және тәуелсіздігімен танымал болды. Бас судьяның істерді тағайындау үшін ұсыныстар тізімін жасауы қалыпты жағдай болғанымен, Старк жиі алдын ала хабарсыз істерді тыңдайтын. Старк Латхэм және Оуэн Диксон сияқтылардың көпшілік пікірлеріне қарсы дауыс беруге бейім болды. Кейбір сарапшылар мұны басқа судьялармен жеке дауларға, сондай-ақ оның идеологиялық тәуелсіздігіне байланысты деп санайды. Старк Эдвард МакТирнан және Джордж Рич сияқты судьялардың Оуэн Диксонның ықпалында тым көп екенін ойлады және оларды «құстар» мен «құрттар» деп атады. Бір кезде ол тіпті әріптесі Х. В. Эваттпен сөйлеспей қалды. Старк зейнетке шыққаннан кейін 60 жылдан астам уақыт өткен соң, судья Дайсон Хейдон, Жаянт Пателдің адам өлтіру айыптамаларына қарсы шағымдануын қабылдау себептерін түсіндіргенде, Пателдің айыптау парағында алаяқтық айыптамалары адам өлтіру айыптамаларынан бұрын келгенін атап өтті және: «Жас Хейден Старк бұл шешімді, ақша мәселесін адам өлтіруден бұрын қоюға қолдаған болар еді» деді. 1939 жылы Старк Киелі Михаил және Киелі Георгий орденінің командирі болды. 1950 жылдың 31 қаңтарында Жоғарғы соттан отставкаға кетті. Старк 1958 жылы қайтыс болды. Монаш университетінің құқық мектебінде оның құрметіне заң кафедрасы аталды.
Starke was appointed to the High Court in 1920 by the Hughes government, following the death of Sir Edmund Barton, a foundation member of the court. From 1920 to 1921, he was the Deputy President of the Commonwealth Court of Conciliation and Arbitration. Starke was a mentor to John Latham, an Attorney General of Australia and later Chief Justice of Australia, although there was later friction between them, when Latham was Chief Justice. Starke had a reputation for being upfront and independent. Although it is common practice for the Chief Justice to compose a list of proposals, identifying which justice will hear which case, Starke would regularly arrive and hear cases, often without notice. Starke had a tendency to dissent from the majority opinions offered by the likes of Latham and Owen Dixon. To some extent, commentators have attributed this to personal disagreements with the other justices, as well as his ideological independence. Starke thought that some justices, such as Edward McTiernan, and George Rich, were too heavily under the influence of Owen Dixon, and is said to have referred to them as "parrots" and "worms". At one stage he was not even on speaking terms with fellow judge H. V. Evatt. Over 60 years after Starke's retirement, Justice Dyson Heydon, in his reasons for allowing an appeal brought by Jayant Patel against manslaughter convictions, noted that Patel's charge sheet listed fraud charges before manslaughter charges and said: "The young Hayden Starke would have applauded this decision to place important questions of dollars and cents ahead of mere manslaughter matters". In 1939, Starke was created a Knight Commander of the Order of St Michael and St George. He resigned from the High Court on 31 January 1950. Starke died in 1958. A Chair of Law is named after him at the law school of Monash University.