Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық генерал (1834–1906)
American general (1834–1906)
Джеймс Уильям Форсайт (8 тамыз 1834 – 24 қазан 1906) – АҚШ армиясының офицері және генерал. Ол негізінен Америка Азамат соғысы кезінде Одақтың штаб офицері, ал Америка Үнді соғыстары кезінде кавалериялық полктің командирі болды. Форсайт ең белгілісі 1890 жылғы 29 желтоқсанда Вундид-Книде болған қырғын кезінде 7-ші кавалерияға қолбасшылық еткенімен танымал, сол оқиғада 250-ден астам Лакота тайпасының ер адамдары, әйелдері мен балалары қаза тауып, 50-ден астамы жараланды.
James William Forsyth (August 8, 1834 – October 24, 1906) was a U. S. Army officer and general. He was primarily a Union staff officer during the American Civil War and cavalry regimental commander during the American Indian Wars. Forsyth is best known for having commanded the 7th Cavalry at the Wounded Knee Massacre on December 29, 1890, during which more than 250 men, women, and children of the Lakota were killed and more than 50 were wounded.
Ерте өмір
Форсайт Огайо штатының Моми қаласында дүниеге келді, онда жергілікті мектептерде оқыды. 1851 жылдан 1856 жылға дейін Вест-Пойнт әскери академиясында білім алды және 9-шы АҚШ жаяу әскерінің Д ротасында екінші лейтенант рөлін алды. Ол Сан-Хуан аралындағы шекаралық бекініс құрылысын аяқтауға зор үлес қосты және капитан Джордж Пикетт рұқсатта болған кезде ротаның міндетін атқарушы командирі болды. Вашингтон территориясындағы Форт-Беллингэм және Камп Пикетте, Сан-Хуан аралында қызметтен кейін, Форсайт 1861 жылы бірінші лейтенант болып жоғарылатылды және Азамат соғысында Одақ әскерлеріне басшылық ету үшін Шығысқа қайтып келді.
Forsyth was born in Maumee, Ohio, where he attended the local schools. He attended West Point from 1851 to 1856 and received a commission as second lieutenant in Co. D, 9th U. S. Infantry. He was instrumental in the completion of the frontier fort at San Juan Island and served as the company's acting commander when Captain George E. Pickett was away on leave. After serving in Washington Territory at Fort Bellingham and Camp Pickett, San Juan Island, Forsyth was promoted to first lieutenant in 1861 and returned to the East to command Union forces in the Civil War.
Америка Азаматтық соғысы
Форсайт 1861 жылғы 9 қарашада Огайо штатының 64-ші жаяу әскерінің полковнигі болып Одақ армиясына қосылды. Ол Дон Карлос Бьюэллдің генерал-майор У.С.Грантты Шило шайқасында құтқару жорығы кезінде бригаданың уақытша қолбасшысы болды. Бірақ, шайқас басталған күні бұрын бригаданың тұрақты командирі Джеймс А. Гарфилд оралды және Форсайт нақты шайқасқа қатыспады. Форсайт 1862 жылғы 1 қаңтарда 64-ші Огайо полкінің басшылығын полковник Джон Фергюсонға тапсырды. 1862 жылы ол Потомак армиясына ауысты, онда ол түбек науқаны кезінде АҚШ-тың бас инспекторының көмекшісі қызметін атқарды. Мэриленд науқаны кезінде ол Антиетам шайқасында қайтыс болған генерал-майор Джозеф К.Ф. Мэнсфилдтің жеке көмекшісі болып тағайындалды. Форсайт Фредериксбург шайқасында Потомак армиясының провиант-маршалы болды. 1863 жылы Форсайт Батыс майданына генерал Филипп Х. Шериданның Чикамаугадағы адъютанты болып ауысты. Форсайт Чикамаугадағы қызметі үшін тұрақты армияда майор шеніне ие болды. Шеридан Потомак армиясының кавалерия корпусына ауысқанда, Форсайт оның штаб бастығы болып ілесіп келді. Ол осы қызметінде Құрлықтық науқанға қатысты. Содан кейін ол 1864 жылғы Шенандоу алқабындағы Шенандоу армиясының штаб бастығы және Аппоматтокс науқаны кезінде Одақ кавалериясының штаб бастығы болды. Ол Седар-Крик үшін АҚШ подполковнигі, Файв-Форкс үшін АҚШ полковнигі және Шенандоу алқабындағы науқан үшін АҚШ еріктілерінің бригадир генерал-майыры шеніне лайық деп танылды. 1866 жылғы 13 қаңтарда президент Эндрю Джонсон Форсайтты еріктілердің бригадир генералы шеніне көтерді, бұл шен 1865 жылғы 19 мамырдан бастап қолданылуға тиіс болды. АҚШ Сенаты Форсайттың ерікті қызметтен 15 қаңтарда босатылғанын ескерместен, 1866 жылғы 23 ақпанда тағайындауды бекітті. Форсайт Шериданмен бірге Весли Мерит, Томас Девин және Джордж А. Кастермен бірге қызмет етті. Кейіннен олардың барлығы да белгілі үнді мүжілдеушілері болды. Соғыстан кейін Форсайт АҚШ-тың адал легионының әскери орденіне қосылды.
Forsyth joined the Union Army as Colonel of the 64th Ohio Infantry on November 9, 1861. He was temporarily in command of a brigade during Don Carlos Buell's march to the relief of Maj. Gen. U. S. Grant at Shiloh. However, the day before the battle began the brigade's regular commander, James A. Garfield, returned and Forsyth did not participate in the actual battle. Forsyth relinquished command of the 64th Ohio to Colonel John Ferguson on 1 January 1862. In 1862 he transferred to the Army of the Potomac where he served as the assistant U. S. inspector general during the Peninsula campaign. During the Maryland Campaign he was assigned as aide de camp to Major General Joseph K. F. Mansfield until the latter's untimely death at the Battle of Antietam. Forsyth then became provost marshal to the Army of the Potomac at the Battle of Fredericksburg. In 1863 Forsyth transferred back to the Western Theater to serve as adjutant to General Philip H. Sheridan at Chickamauga. Forsyth was brevetted to Major in the Regular Army for his service Chickamauga. When Sheridan transferred to the Army of the Potomac's Cavalry Corps, Forsyth followed as his chief of staff. He participated in this capacity during the Overland Campaign. He was subsequently chief of staff of the Army of the Shenandoah during the Shenandoah Valley Campaign of 1864 and chief of staff to the Union Cavalries during the Appomattox Campaign. He received brevets to Lieutenant Colonel, USA for Cedar Creek, colonel, USA for Five Forks and Brigadier General, U. S. Volunteers, for the Shenandoah Valley Campaign. On January 13, 1866, President Andrew Johnson promoted Forsyth to Brigadier General of Volunteers to rank from May 19, 1865. The U. S. Senate confirmed the appointment on February 23, 1866, notwithstanding that Forsyth was mustered out of the volunteer service on January 15, 1866. Forsyth served under Sheridan along with Wesley Merritt, Thomas Devin, and George A. Custer. Later, all of these men would become famous Indian fighters. After the war, Forsyth joined the Military Order of the Loyal Legion of the United States.
Америкалық үндістер соғыстары
Форсайт АҚШ-тағы Азамат соғысы аяқталғаннан кейін тұрақты армияда қызметін жалғастырды. Ол екі жыл бойы атқыштар бригадасына қолбасшылық етті және афроамерикандықтар мен "бизон сарбаздарын" (buffalo soldiers) ынталы түрде қолдады. 1867 жылы ол тағы да Шериданмен бірге болды, ал 1866 жылы Шеридан Миссури департаментінің командирі болғанда онымен бірге қызмет етті. Форсайт департамент хатшысы, сосын инспектор болып тағайындалды, сондай-ақ кавалерияда да қызмет етті. 1868-69 жылдары команч, шайен, арапахо және киова тайпаларына қарсы әскери науқандарға қатысты. 1870 жылы Форсайт Франко-пруссия соғысын бақылау үшін Еуропаға ресми өкіл ретінде барды. 1878 жылы Баннок соғысында 1-ші АҚШ кавалериясына қолбасшылық етіп, үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1885 жылы Форсайт Монтана штатындағы Форт-Магиниске қолбасшылық етті, онда армия кроу, кри және гро-вант (Ацина) тайпаларын бақылап отырды. 1886 жылдың 11 шілдесінде екі айлық демалыстан кейін Форсайт 7-ші АҚШ кавалерия полкінің полковнигі болып тағайындалды, 1886 жылдың 26 шілдесінде Оңтүстік Дакота штатындағы Форт-Мидеде полк басшылығын қабылдады және Форт-Райлиге (Канзас штаты) аттанды, ол жерге 1887 жылдың 8 қыркүйегінде жетті. Ол 1890 жылдың 10 қарашасына дейін бұл қызметте болды, осы кезеңде жаяу әскер мен кавалерия мектебі үшін жеңіл артиллерия және кавалерия бойынша оқу жүйесін ұйымдастырып, дамытты. Форсайт 1890 жылдың 29 желтоқсанында Вундид-Книде болған қырғынға және 1890 жылдың 30 желтоқсанында Пайн-Ридж үнді резерватындағы Дрексел миссиясы шайқасына 7-ші кавалерияның командирі ретінде қатысты. 1894 жылдың 9 қарашасында бригада генералы Александр Макдауэлл МакКук генерал-майор Оливер О. Говард зейнетке шыққаннан кейін бос қалған лауазымға генерал-майор болып тағайындалды. Полковник Форсайт МакКуктың орнын басып, бригада генералы шеніне көтеріліп, Калифорния департаментінің командирі болып тағайындалды. 1897 жылдың 11 мамырында Форсайт генерал-майор болып, 8 мамырда зейнеткерлікке шыққан генерал-майор Франк Уитонның орнын басты. Форсайт үш күннен кейін АҚШ армиясынан зейнеткерлікке шықты. Форсайт Огайо штатының губернаторы Уильям Деннисонның қызына үйленді. Олардың төрт баласы болды. Ол 1906 жылдың 24 қазанында Огайо штатының Колумбус қаласында қайтыс болды және Грин-Лаун зиратына жерленді.
Forsyth remained in the Regular Army after the end of the American Civil War. He commanded a brigade of cavalry for two years and was a strong supporter of African Americans and buffalo soldiers. He then joined Sheridan again in 1867, and moved with him when he became commander of the Department of the Missouri in 1866. Forsyth served first as the department's secretary and then as inspector, with an appointment in the cavalry. He took part in military campaigns against the Comanche, Cheyenne, Arapaho, and Kiowa Indians in 1868–69. Forsyth went to Europe in 1870 as an official observer of the Franco Prussian War. In 1878 Forsyth commanded the 1st U. S. Cavalry in the Bannock War, having considerable success in this role. In 1885 Forsyth was in command of Fort Maginnis, Montana where the army was monitoring the Crow, Cree, and the Gros Ventres (Atsina) Indians. On July 11, 1886, after a leave of absence of two months, Forsyth was promoted to Colonel of the 7th U. S. Cavalry, assumed command of the regiment July 26, 1886, at Fort Meade, South Dakota and marched to Fort Riley, Kansas, where he arrived September 8, 1887, where he remained in command until Nov. 10th, 1890, during which time he organized and developed the system of instruction for light artillery and cavalry for the School of Application for Infantry and Cavalry. Forsyth was in command of the 7th Cavalry at the Wounded Knee Massacre on December 29, 1890 and at the Drexel Mission Fight that took place on the Pine Ridge Indian Reservation on December 30, 1890. On November 9, 1894, Brigadier General Alexander McDowell McCook was promoted to major general to hold the position vacated by the retirement of Major General Oliver O. Howard. Colonel Forsyth was promoted to the rank of brigadier general to succeed McCook and was appointed commander of the Department of California. On May 11, 1897, Forsyth was promoted to major general to succeed Major General Frank Wheaton who had retired on May 8. Forsyth retired from the U. S. Army three days later. Forsyth married the daughter of Ohio Governor William Dennison. The couple had four children. He died on October 24, 1906, in Columbus, Ohio, and is buried in Green Lawn Cemetery.
Дау
Wounded Knee шайқасына байланысты берілген Құрмет медальдарын жоюға әртүрлі тараптар бірнеше рет әрекеттенді. Бұл оқиғаның шын мәнінде соғыс емес, қырғын болғанын жақтастары дәлелдейді, себебі көптеген Лакота әйелдері мен балалары қаза тапты немесе жараланды, ал қаза болғандар мен жараланғандар арасындағы арақатынас өте тең емес болды. Лакота жағынан 150–300 адам қаза тапқан, оның ішінде 200-ге дейін әйелдер мен балалар болған. Тағы да 51 адам жарақат алды. Ал 7-ші атқыштар полкі 25 қаза тапты және 39 жараланды, олардың көпшілігі өз әріптестерінен келген оқтан зардап шекті. Wounded Knee шайқасында қаза тапқан бас қолбасшы Spotted Elk-тің тікелей ұрпаңы Кальвин Spotted Elk, шайқасқа қатысқан сарбаздардан медальдарды жою туралы петиция ұсынды. Әскер де шайқасқа байланысты берілген Құрмет медальдарының санының артық екендігі үшін сынға ұшырады. Салыстыру үшін, Wounded Knee шайқасы үшін 20 медаль, Cedar Creek шайқасы үшін 21 медаль және Antietam шайқасы үшін 20 медаль берілді. Cedar Creek және Antietam шайқастарында тиісінше 52 712 және 113 000 әскер қатысып, 8 674 және 22 717 адам қаза тапты. Wounded Knee шайқасында болса 610 жауынгер қатысып, 705 адам қаза тапты (соғысқа қатыспағандарды қоса есептегенде). Канзас штатындағы Форт Райлидегі Форсайт лагері де оның құрметіне аталған.
There have been several attempts by various parties to rescind the Medals of Honor awarded in connection with the Battle of Wounded Knee. Proponents claim that the engagement was in fact a massacre and not a battle, due to the high number of killed and wounded Lakota women and children and the very one sided casualty counts. Estimates of the Lakota losses indicate 150–300 killed, of which up to 200 were women and children. Additionally, as many as 51 were wounded. In contrast, the 7th Cavalry suffered 25 killed and 39 wounded, many being the result of friendly fire. Calvin Spotted Elk, direct descendant of Chief Spotted Elk killed at Wounded Knee, launched a petition to rescind medals from the soldiers who participated in the battle. The Army has also been criticized more generally for the seemingly disproportionate number of Medals of Honor awarded in connection with the battle. For comparison, 20 Medals were awarded at Wounded Knee, 21 at the Battle of Cedar Creek, and 20 at the Battle of Antietam. Respectively, Cedar Creek and Antietam involved 52,712 and 113,000 troops, suffering 8,674 and 22,717 casualties. Wounded Knee, however, involved 610 combatants and resulted in as many as 705 casualties (including non combatants). Camp Forsyth on Ft. Riley, Kansas is also named in his honor.