Кіріспе
Оңтүстік Австралиядағы жергілікті аймақ.
Боконнок – Англия, Корнуоллдағы азаматтық приход, Ұлыбритания, Лоссвитиел қаласынан шамамен 4 миль (6 км) шығысқа қарай орналасқан. 2011 жылғы халық санауы бойынша приходта 96 адам тұрады. Приходтың сипаты ауылдық және жақсы орманды. Оның батысында Сент-Уинноу, оңтүстігінде Сент-Вейп, оңтүстік-шығысында және шығысында Ланрит, солтүстігінде Брэддок приходтарымен шектеседі. Коуч Милл және Брукс шағын ауылдары приход аумағында орналасқан. Боконнок үйінің жанындағы ежелгі аң аулау паркінде халықаралық маңызы бар лишайлар жиынтығы кездеседі және бұл лишайлар үшін Еуропадағы ең маңызды орындардың бірі болып табылады.
Тарих
Шіркеу ауласында, Друидтар төбесінде және Боконок саябағында Корнуолл кресттері кездеседі. Соңғы крест Ланливериден осы жерге көшірілген және ерекше ою-өрнектермен әшекейленген. Боконнок поместьесі 1086 жылғы "Domesday Book" кітабында "Боченод" деп тіркелген, ол король Вильгельм Жеңімпаздың жартылай бауыры Мортен графы Роберттің көптеген иеліктерінің бірі болған. Роберттің шаруасы "Оферс" деп аталған британдық болды, ал "Domesday Book" кітабының басқа жерлерінде "Offels, Offerd, Offers, Osfert, Osfertus" деп аталды, қазір Девон аймағында "Океэмптондық Осфрит" деп белгілі. 1086 жылы Осфрит Девон мен Корнуоллда барлығы 12 поместьеге ие болды, ал 1066 жылғы Норман шапқыншылығына дейін 20 поместьеге ие болған.
Мохун
Боконнок және Холл Моунс, Корнуоллдағы Фувей қауымындағы Лантеглос еншісіндегі Моунс отбасының кіші тармағы болды және Сомерсеттегі Данстер қамалының Джон Моунның (1322 жылы қайтыс болған) ұрпақтары, оның әйелі Энн Типтофтпен бірге Дунстердің феодал бароны болған. Холлдың Уильям Моун заманының ең ірі мұрагерлерінің бірі болған Элизабет Куртенэйге үйленді, ол Эдвард Куртенэйдің, Девонның 1-ші графының (1527–1556) – ортағасырлық Куртенэй графтарының соңғысының – төрт болашақ мұрагерінің бірі еді. Моунның Куртенэй мұрасының үлесіне Корнуоллдағы Боконнок, Девондағы Океэмптон қамалы және Куртенэйлердің ең ерте иеліктерінің бірі – Океэмптон феодал барониясының қалдықтары кірді. Уильям Моун мен Элизабет Куртенэйдің немересі Реджинальд Моун (1507/8–1567) Холл және Боконноктан, сэр Уильям Треванионның қызы және сэр Хью Треванионның әпкесі Джон Треванионға үйленді. Реджинальд Моун мен Джон Треванионның ұлы – сэр Уильям Моун (шамамен 1540–1588), Холл және Боконноктан, Парламент мүшесі болды. Оның бірінші әйелі Элизабет Хорси, сэр Джон Хорсидің (1564 жылы қайтыс болған) қызы, екі ұл мен бір қызы болды, олардың үлкен ұлы және мұрагері Джон Моун, Океэмптонның 1-ші бароны Моун (1595–1641) болды, ол Куртенэй мұрасын мұраға алғаны үшін король Чарльз I оны Океэмптон бароны Моун ретінде теңестірді. Чарльз Моунның жесірі, 4-ші барон Моун (шамамен 1675–1712) Боконнокты Томас Питтке (1653–1726) сатты.
Қайың
Томас Питт (1653 – 1726) Дорсеттегі Блэндфорд Сент-Мэри қаласының, Үндістандағы Мадрас президенті және алты мәрте парламент мүшесі болды. Ол Ұлыбританияның премьер-министрлері болған Уильям Питт, 1-ші Чатем графы ("Ұлы Питт") мен Уильям Питт кішінің әкесі және атасы болды. Томас Питт – Үндістанда зор байлық жинаған, ірі әрі құнды алмаз сатып алған бай саудагер. Ол 1717 жылы француз регенті Филипп II, Орлеан герцогына 135 000 фунт стерлингке сатқаннан кейін, 54 000 фунт стерлингке Боконнок иелігін сатып ала алды. "Регент алмазы" бүгінде Лувр мұражайында қойылған және шамамен 60 миллион фунт стерлингке бағаланады. Ол өзінің зор байлығын саяси ықпалға қол жеткізу үшін пайдаланды, Уилтширдегі Олд Сарумнің "өлі" округін сатып алып, екі депутатты да тағайындау құқығына ие болды, ал Девондағы Океэмптон округінде бір депутатты тағайындауға құқылы болды. Сонымен қатар, ол кем дегенде екі Корнуолл округінде, атап айтқанда Камельфорд пен Грампаундта маңызды ықпалға ие болды. Оның отбасы мүшелерінің көптегені осы отбасылық округтерден парламентке сайланды. 1726 жылы қайтыс болғаннан кейін, иелік оның ұлы Роберт Питтке (1680 – 1727) өтті, ол бір жылдан соң, 1727 жылы қайтыс болды, ал иелік оның ұлы Томас Питтке (шамамен 1705 – 1761), Станарлардың Лорд-қадағалаушысына, премьер-министр болған Уильям Питттің ағасы, көшті. 1731 жылы Томас Питт (шамамен 1705 – 1761) Боконноктан Кристиана Литтлтонға үйленді, ол Ворчестерширдегі Хаглидің 4-ші баронеті, ХП сэр Томас Литтлтонның қызы және 1-ші барон Литтлтон Джордж Литтлтонның әпкесі болды. Оның жалғыз тірі қалған ұлы – Боконноктың 1-ші бароны Кемлфорд Томас Питт (1737 – 1793), ол Боконнок иелігіндегі қытай саз шахтасын дамытты және 1772 жылы Боконнок үйіне сурет галереясы түрінде оңтүстік қанатты қосты (1971 жылы бұзылды). Ол Италияда қайтыс болды, бірақ оның денесі туған жеріне әкелініп, үйдің жанындағы Боконнок шіркеуіне жерленді. Үйдің жанында ежелгі нәрселерді зерттеуші сэр Ричард Литтлтонның (1770 жылы қайтыс болған) есіміне арналған биік гранитті обелиск сақталған, ол 1-ші барон Кемлфордқа өзінің байлығының көп бөлігін мұра етіп қалдырған. Жазуы:
Old Sarum in Wiltshire, where he had the power to nominate both MPs, and Okehampton in Devon, where he had the power to nominate one. He also acquired considerable influence in at least two Cornish boroughs, namely Camelford and Grampound. Many of his family entered Parliament representing these family boroughs. After his death in 1726 the estate passed to his son Robert Pitt (1680 1727), MP, who died one year later in 1727, when the estate descended to his son Thomas Pitt (c.1705 1761), Lord Warden of the Stannaries, the elder brother of William Pitt the Elder, the prime minister. In 1731 Thomas Pitt (c.1705 1761) of Boconnoc married Christiana Lyttelton, a daughter of Sir Thomas Lyttelton, 4th Baronet, MP, of Hagley in Worcestershire and a sister of George Lyttelton, 1st Baron Lyttelton. His only surviving son was Thomas Pitt, 1st Baron Camelford (1737 1793), of Boconnoc, who developed the china clay mine on the Boconnoc estate, and in 1772 added a south wing to Boconnoc House in the form of a picture gallery (demolished 1971). He died in Italy, but his body was brought home and buried within Boconnoc Church, next to the house. A monument survives near the house, in the form of a tall granite obelisk, in memory of the antiquary Sir Richard Lyttelton (d.1770), the uncle of the 1st Baron Camelford, who bequeathed him much of his fortune. Inscribed:
Фортеск
Джордж Мэтью Фортескью (1791–1877) – Хью Фортескьюдің екінші ұлы, Касл-Хиллдің 1-ші графы Фортескью, Девондағы Филей, оның әйелі Гестер Гренвилл (1767–1847), премьер-министр Джордж Гренвиллдің (1712–1770) қызы. 1833 жылы ол Хароубидің 1-ші графы (1762–1847) Дадли Райдердің 5-ші қызы, Лэди Луиза Элизабет Райдерге (1899 ж. қайтыс болды) үйленді (оның әпкесі Лэди Сьюзан Райдер Джордж Мэтью Фортескьюдің ағасы, 2-ші граф Фортескьюмен үйленген), және көп ұзамай Боконнокты анасы Энн Питттен (1772–1864) (Лэди Гренвилл) мұра етті. Сирил Дадли Фортескью (1847–1890), Боконноктағы, Колдстрим гвардиясының лейтенант-полковнигі, баласыз қайтыс болды, оның мұрагері кіші інісі Джон Бевилл Фортескью (1850 ж. туған) болды. Джон Бевилл Фортескью (1850 ж. туған), Корнуоллдың адвокаты, JP және DL, 1894 жылы Корнуоллдың жоғары шерифі, 1891 жылы адмирал сэр Уильям Легж Джордж Хосттың қызы Дороти Огюста Хостеге үйленді. Джон Гренвилл Фортескью (1896–1969), Боконноктағы (Джон Бевилл Фортескьюдің екінші ұлы), Колдстрим гвардиясы, Дафна Маржори Буркеге үйленді, ол Ричард Саутвелл Бурктың, 6-шы Майо графының жалғыз баласы. Оның ұлы және мұрагері – (Джон) Десмонд Гренвилл Фортескью (1919–2017). Капитан (Джон) Десмонд Гренвилл Фортескью (1919–2017), Колдстрим гвардиясы, Корнуолл үшін JP және DL, және 1966/7 жылдары Корнуоллдың жоғары шерифі. 1942 жылы ол бірінші рет Эрнест Кендалл Лейннің қызы Нина Кендалл Лейнге, ал 1988 жылы Анжела Дороти Англияға үйленді. 2003 жылы оның мекенжайы "Стюардри, Боконнок" деп көрсетілді, үйді басқаруды ұлы Энтони Десмонд Гренвилл Фортескуге (1946–2015) тапсырды. Энтони Десмонд Гренвилл Фортескью (1946–2015), Боконноктағы, Корнуоллдың жоғары шерифі, майор Кэмпбелл Эверед Пулдің қызы Элизабет Энн Эверед Пулге үйленді. 2015 жылдың 9 қарашасында Боконнок үйінде атыс салдарынан қайтыс табылған. Салдары бойынша тергеу ашық үкім шығарды. Ол әкесінен екі жыл бұрын қайтыс болып, екі қызын және олардың мұрагерлерін қалдырды.
Боконнок үйі мен үйі
Боконок үйі (ІІ* санатталған) 18-ғасырда Питт отбасының екі мүшесі салған: бір қанатын 1721 жылы Мадрас губернаторы Томас Питт, ал екіншісін 1772 жылы Томас Питт, 1-ші Барон Камелфорд салған. Екі қанат L пішінді және жері көркейтілген: үйдің артындағы төбеде сэр Ричард Литтлтонның (1771) есіне арналған обелиск орналасқан. 19-ғасырда меншік Фортескулерге өтті, олар 1883 жылы құрылысқа бірнеше өзгерістер енгізді: соңғы уақыттарда салынған қосымшалар да бар, ал оңтүстік қанаты 1971 жылы бұзылды. Ауылдық шіркеу үйдің артында, шағын: оның арналуы белгісіз. Онда 15-ғасырға жататын әдемі шрифт және 1637 жылғы Пенелопа Моунға қойылған ескерткіш бар. Қазіргі мұнараның төменгі бөлігі бес қабырғалы, ал жоғарғы бөлігі сегіз қабырғалы. Қызығушылық тудыратын нысандарға музыканттар галереясы, сэр Реджинальд (Рейнольд) Моун жасаған 1621 жылғы құрбандық үстелі, Якоб стиліндегі мінбар және Уильям Дрюдің әйелі Пенелопа Моунға (1637 жылы қайтыс болған) арналған ескерткіш кіреді. Меншік, Леррин өзенін қоршап, аң ауру паркі, көл, егістік жерлер мен орманды алқаптарды қамтиды. Меншіктің бір бөлігі Боконок паркінің маңызды өсімдіктер аймағы және Боконок паркі мен орман ғылыми тұрғыдан ерекше қызығушылық тудыратын орын деп белгіленген, ол өзінің биологиялық ерекшеліктерімен танымал. Меншікте Корнуоллдағы ең ірі көрікті аң паркі және Боконок крикет клубы орналасқан. 1993 жылы меншік "Үш мылтықшы" фильмін түсіру үшін пайдаланылды.
Үшбағалы
1820 және 1954 жылдар аралығында Боконнок приходындағы Трекангате шағын ауылында методист шіркеуі болған. Ол шикі кірпіштен салынған; оның орнын көрсететін белгі 2009 жылы қойылған.
Корнуолл күрес
1700 жылдары Боконнокта Корнуолл күресінен жүлделі жарыстар өткізілді.
Жануарлар дүниесі және экология
Боконнок үйінің ежелгі аңдар паркінің бөліктеріндегі шатқалдар мен беткейлерде өсетін ескі өскен, сессильді емен (Quercus petraea) лишайлардың халықаралық деңгейде маңызды жиынтығын қамтиды, осылайша оны Еуропадағы ең маңызды орындардың біріне айналдырады. Бұл орын оңтүстік-батыстағы "ескі өскен, оңтүстік мұхиттық емен тоғайының" ең жақсы мысалы деп есептеледі.