Кіріспе

Австралиялық судья Сэр Сирил Амброз Уолш КБЭ (15 маусым 1909 – 29 қараша 1973) – 1969 жылдан 1973 жылы қайтыс болғанға дейін Австралияның Жоғарғы сотында қызмет еткен австралиялық судья.

Ерте өмір

Уолш Сиднейде, Жаңа Оңтүстік Уэльсте Майкл мен Мэри Уолштың ұлы болып дүниеге келді. Ол батыс қала маңындағы Веррингтон қаласында өсті, онда оның әкесі сүт фермасына ие болды. Ол Санкт-Джозеф монастырь мектебінде, кейін Сиднейдің Парамата маңындағы Парамата орта мектебінде білім алды. 1926 жылы ол штат бойынша ең жақсы тарих эссесі үшін 6 фунт стерлинг сомасындағы Т.Е. Роф сыйлығын жеңіп алды, эссесі «Баунти» бунты туралы болды. Уолш 1927 жылы Сидней университетінде оқуға түсті, ол Сент-Джон колледжінде тұрды. Уолш 1930 жылы өнер бакалавры, ал 1934 жылы заң бакалавры дипломдарын үздік бітірді. Ол сондай-ақ ағылшын, философия және заң пәндері бойынша университет медальдарын, ағылшын, философия және латын тілдері бойынша бірінші дәрежелі дипломдарды алды, ағылшын тілі бойынша Джеймс Коутс стипендиясын жеңіп алды және Джон Джордж Далли сыйлығының бірлескен иегері атанды. Оның бакалавриаттағы жалпы үлгерімі университеттегі кез келген заң студенті үшін бұрынғы және кейінгі рекордтардың арасында ең жақсысы деп есептеледі. 1942 жылдың 28 қарашасында Уолш Бэрвуд-Хайтс қаласындағы Сент-Джозеф католик шіркеуінде Мэриге үйленді, кейіннен олар үш ұл тәрбиеледі. Отбасы көбінесе Сиднейдің ішкі батыс аймағындағы Саммер Хилл қаласында тұрды.

Заң мансабы

1934 жылы 26 мамырда Уолш Жаңа Оңтүстік Уэльс адвокатурасына қабылданды, онда ол сотта іс жүргізуші ретінде қызметін бастады. Оның кеңсесі Сиднейдің орталық бөлігіндегі Чалфонт Чемберс ғимаратында орналасқан, оның көршілері болашақ Австралияның бас судьясы және Жоғарғы Соттың әріптесі Гарфилд Барвик болды. Уолш негізгі жұмысын теңдік құқығы саласында жүргізді. 1940-1950 жылдары ол Жаңа Оңтүстік Уэльстің Жоғарғы сотында көптеген теңдік істерін қарады және сол кезеңде Жоғарғы Сот алдында кем дегенде он іс бойынша сот отырысына қатысты. 1954 жылдың қаңтар айында Уолш Жаңа Оңтүстік Уэльстің Жоғарғы сотының судьясы болып тағайындалды, бұл тағайындау оның 44 жасындағы жасына қарамастан, лайықты деп кеңінен мойындалды. 1955 жылдың 3 мамырында Уолш Сент-Джонс колледжінің кеңесіне мүше болып тағайындалды, ал кейіннен 1969 жылдан 1972 жылға дейін кеңес төрағасының орынбасары қызметін атқарды. 1958 жылы ол Жоғарғы Сотта жаңадан құрылған Коммерциялық даулар тізімінің бас судьясы болып тағайындалды. Осы кезде ол қатысқан ең маңызды іс – атақты «Вагон үйіндісі» (No 2) ісі болды, ол ақырында Privy Council-ге шағымданылып, Уолштің фактілер бойынша берген қорытындыларына көптеген сілтемелер жасалды, олардың көбі дауланбады. 1962 жылы Уолш Барвик (сол кезде Австралияның Сыртқы істер министрі) тарапынан Азия және Тынық мұхиты экономикалық комиссиясына Австралияның өкілі болып тағайындалды. 1966 жылдың 1 қаңтарында ол Жаңа Оңтүстік Уэльстің жаңадан құрылған Апелляциялық сотына (Жоғарғы Соттың бір бөлімі) көтерілді, бұл Австралиядағы алғашқы мамандандырылған апелляциялық сот болды.

Жоғары Сот

Уолш 1969 жылғы 3 қазанда Жоғары сотқа тағайындалды. Сол жылы ол Британ империясы орденінің кавалер-командоры атанды, ал 1971 жылғы 1 қаңтарда Тарап кеңесінің сот комитетіне тағайындалды. Уолш Жоғары сотта қысқа ғана уақыт қызмет етті, бірақ Бетон құбырлар ісі және Жалауақы салығы ісі сияқты бірнеше маңызды іске қатысты. Уолш көп миеломадан қайтыс болған 1973 жылғы 29 қарашаға дейін Жоғары сот төрешісі қызметін атқарды. Жоғары сот 30 қарашада Уолшқа арналған ерекше отырыс өткізді. Ол кездегі Бас судья Барвик сөз сөйлеп, былай деді: "Сот одан ең жоғары деңгейдегі қызмет күткен судьяны жоғалтты".