"Ньюпорт" классындағы десанттық кеме "Сагино" тарихы

Кіріспе

Ньюпорт класындағы танк десантты кеме.

USS Saginaw (LST 1188) – АҚШ Әскери-теңіз күштерінің дәстүрлі қақпа дизайны танк десантты кемелерінің (LST) орнын бастан кешірген он бірінші кемесі. Бұл атпен аталған екінші кеме Сагино, Мичиган штатындағы өзеннің атымен аталады. LST Калифорния штатының Сан-Диего қаласындағы National Steel and Shipbuilding Company компаниясымен салынды, 1970 жылы суға түсіріліп, 1971 жылы қолданысқа берілді. АҚШ Әскери-теңіз күштеріндегі қызметі барысында кеме Ливан азаматтық соғысы мен Перс шығанағы соғысындағы АҚШ күш-жігеріне қатысты. Saginaw 1994 жылғы 28 маусымда қызметтен босатылды және сол жылғы 28 тамызда Австралия Корольдік Теңіз күштеріне берілді. қайта қолданысқа енгізілген LST алдыңғы пандустарын алып тастады және кемеге жүк тиеу және түсіру үшін кран пайдаланды. Кеме 2011 жылы Австралия қызметінен шығарылды, онымен алмастырылды. 2013 жылы Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында металл тескісіне жіберілді.

Дизайн және сипаттама

Сагиноу – АҚШ амфибиялық күштерінің алдына қойған мақсатына жету үшін жобаланған кеме болды, ол танк түсіру кемесі (LST) болуға тиіс еді. Алайда, LST үшін дәстүрлі доға есігінің түрі бұл талапқа сай келмейтін еді. Сондықтан, «Ньюпорт» класының конструкторлары кеме корпусының дәстүрлі дизайнын жасады, онда доғаның үстіне екі тұғырлы иірімдермен ілінген 34 метрлік алюминий пандус орнатылды. Бұл пандус 75 тоннаға дейін жүк көтере алатын. Осылайша, «Ньюпорт» класы Екінші дүниежүзілік соғыстың басында жасалған стандартты LST дизайнынан алғаш рет бас тартып, жаңа үлгіні ұсынды. LST бос кезінде 14 800 тонна, ал толық жүктелгенде 21 000 тонна суыру қабілетіне ие болды. «Сагиноу» кемесінің жалпы ұзындығы 159 метр, тұғырлы иірімдерімен бірге – 171 метрді құрады. Кеменің ені 21 метр, ал толық жүктелгенде алдыңғы бөлігі 3 метр, артқы бөлігі 5 метр тереңдікке дейін суға батып тұрды. «Сагиноу» екі валға, әр валға үштен берілетін алты Alco 16 645 ES дизельдік қозғалтқышпен жабдықталған. Жүйенің қуаты 14 000 а.к. құрады, бұл кемеге қысқа мерзімге максималды жылдамдыққа жетуге және ұзақ уақыт бойы 20 тоғандық жылдамдықты сақтауға мүмкіндік берді. LST 1 800 тонна дизель отынын тасымалдап, круиздік жылдамдықпен 6 000 теңіз шақырымын жүзе алатын. Кемеде жағалаудағы пандустарға жақын маневрлеуді жақсарту және десанттық көліктерді түсіру кезінде тұрақтап тұру үшін бағыттайтын қозғалтқыш орнатылған. «Ньюпорт» класы бұрынғы LST-лардан үлкен және жылдам болды, сонымен қатар тікұшақтар мен кіші десанттық кемелерге сыймайтын танктерді, ауыр көліктерді, инженерлік топтарды және жабдықтарды тасымалдауға қабілетті болды. LST-де төменгі танк палубасын негізгі палубамен байланыстыратын және кеме ортасындағы тұраққа кіруге мүмкіндік беретін пандус бар. Кемелердің артқы жағында суға тікелей десанттық көліктерді түсіруге немесе жүк тасымалдау кемесіне (LCU) немесе пирске түсіруге мүмкіндік беретін қақпа орнатылған. Танк палубасының екі шетінде 9 метрлік айналмалы платформа орнатылған, ол көліктерге кері қарай жылжудың қажеті болмай айналуға мүмкіндік береді. «Ньюпорт» класы 600 көлік, 2 800 тонна жүк және 431 сарбазды тасымалдауға қабілетті. Кемелерде төрт десанттық көлік пен персоналды түсіруге арналған құрылғылар (LCVP) және корпустың екі жағында төрт пантондық пандус бөліктерін тасымалдауға мүмкіндік бар. «Сагиноу» бастапқыда екі екілік мұнарада орналасқан төрт 127 мм /50 калибрлі зениттік қарумен жабдықталған. Кемеде 76 мм-лік қаруларды басқаруға арналған екі Mk 63 жүйесі орнатылған, бірақ олар 1977–1978 жылдары алынып тасталды. Сондай-ақ, кемеде SPS 10 радары орнатылған. Кемелердің артқы қақпасының үстінде тікұшақ алаңы орналасқан. Кеменің ең көп саны 213 адамды, оның ішінде 11 офицерді құрады.

Saginaw was a which were designed to meet the goal put forward by the United States amphibious forces to have a tank landing ship (LST) capable of over However, the traditional bow door form for LSTs would not be capable. Therefore, the designers of the Newport class came up with a design of a traditional ship hull with a 112 feet (34 m) aluminum ramp slung over the bow supported by two derrick arms. The ramp was capable of sustaining loads up to This made the Newport class the first to depart from the standard LST design that had been developed in early World War II. The LST had a displacement of when light and at full load. Saginaw was 522 feet (159 m) long overall and 562 feet (171 m) over the derrick arms which protruded past the bow. The vessel had a beam of 69 feet (21 m), a draft forward of 11 feet (3 m) and 17 feet (5 m) at the stern at full load. Saginaw was fitted with six Alco 16 645 ES diesel engines turning two shafts, three to each shaft. The system was rated at and gave the ship a maximum speed of for short periods and could only sustain for an extended length of time. The LST carried of diesel fuel for a range of at the cruising speed of The ship was also equipped with a bow thruster to allow for better maneuvering near causeways and to hold position while offshore during the unloading of amphibious vehicles. The Newport class were larger and faster than previous LSTs and were able to transport tanks, heavy vehicles and engineer groups and supplies that were too large for helicopters or smaller landing craft to carry. The LSTs have a ramp forward of the superstructure that connects the lower tank deck with the main deck and a passage large enough to allow access to the parking area amidships. The vessels are also equipped with a stern gate to allow the unloading of amphibious vehicles directly into the water or to unload onto a utility landing craft (LCU) or pier. At either end of the tank deck there is a 30 feet (9 m) turntable that permits vehicles to turn around without having to reverse. The Newport class has the capacity for of vehicles, of cargo area and could carry up to 431 troops. The vessels also have davits for four vehicle and personnel landing craft (LCVPs) and could carry four pontoon causeway sections along the sides of the hull. Saginaw was initially armed with four Mark 33 /50 caliber guns in two twin turrets. The vessel was equipped with two Mk 63 gun control fire systems (GCFS) for the 3 inch guns, but these were removed in 1977–1978. The ship also had SPS 10 surface search radar. Atop the stern gate, the vessels mounted a helicopter deck. They had a maximum complement of 213 including 11 officers.

АҚШ әскери-теңіз флотында қызмет ету

LST үшінші топтың бірінші корпусы ретінде 1967 жылдың 15 шілдесінде тапсырыс берілді. Кеме 1969 жылдың 24 мамырында Сан-Диего қаласында Ұлттық болат және кеме жасау компаниясы (National Steel and Shipbuilding Company) қолына алынды. Мичигандағы өзеннің атымен аталған Сагино 1970 жылдың 7 ақпанында Мичиган штатының конгрессмен Джеймс Харвидің әйелі демеушілік етіп іске қосылды. 1971 жылдың 23 қаңтарында Long Beach Naval Shipyard-те АҚШ Әскери-теңіз флотына тапсырылды. Сагино 1971 жылдың 4 наурызында Сан-Диегодан шығып, АҚШ-тың шығыс жағалауына жаңа портқа бет алды. Саяхатқа шыққаннан кейін көп ұзамай кеме күзетшілері теңізде жүріп бара жатқан LCM(6) 805 атты механикаландырылған десант кемесін байқады. LST жүзіп бара жатқан кемені сүйреп алып, кейін оны Point Defiance кемесіне тапсырды. Осы оқиғадан кейін Сагинау Акапулко, Мексика арқылы Вирджиния штатындағы Литтл Крикке NAB-ге жолға шықты және 26 наурызда Панама каналына жетті. Сәуірдің басында, сынақ жасауға дайындалған кезде, кеме Newport класы үшін жаңа тұжырымдаманы сынады. Бұл Newport класындағы палубада әскерилер, көліктер мен жүктерді түсіргеннен кейін толық ауруханалық қондырғыларды құрудың мүмкіндігін бағалау үшін жасалды. Кеме қалған жыл бойы тексеру жұмыстарын және әдеттегідей операцияларды жүргізді. 1972 жылдың 16 қаңтарында Сагинау Литтл Крикке "Snowy Beach" операциясына қатысу үшін 8-ші амфибиялық эскадрильямен бірге Мэн штатының Рид штаттық паркі жағасында кетті. 28 қаңтарда оқу-жаттығу аяқталды, ал 23 ақпанда LST Морхед Ситиде (Солтүстік Каролина) теңіз жауынгерлерін алып, Жерорта теңізіне 6-шы флотқа қосылуға кетті. Келесі бес айда Сагинау Жерорта теңізінде алты жердегі екіжазылық жаттығуларға қатысты. LST тамыз айының басында 6-шы флоттан шығып, 21 тамызда Морхед қаласына қайта оралды. Сагинау жылдың қалған бөлігінде әдеттегідей жұмысын жалғастырды. Сагинау 1973 жылдың қаңтар мен ақпан айының басында Пуэрто-Рикодағы Вике аралына екі рет сапар жасады, олар теңіз жауынгерлерін сол аралда өткізілген жаттығуларға алып барып, қайтарып әкелді. Наурыз айынан бастап LST Кариб теңізінде Кариб теңізінің амфибиялық дайындық тобының құрамында оқу және халықаралық әскери жаттығулар өткізу үшін бірнеше рет орналастырылды. Сагинау 6 желтоқсанда Литтл-Крикке оралды және 1973 жылдың ішінде белсенді емес болды. Сагинау 1974 жылдың алғашқы төрт айында Литтл-Крикке жергілікті операцияларды жүргізді. 1974 жылдың 10 мамырында LST Морхед қаласында теңізшілерді алып, Испанияның Рота қаласына 6-шы флотқа қосылуға жолға шықты. Сагинау 20 мамырда Ротаға келіп, маусым айында Жерорта теңізінде жүрді. Сагинау 1972 жылы Аполлон 17 ғарыш кемесін қалпына келтіру миссиясына тағайындалды. Кеме 1977 жылы НАТО-мен "Display Determination" көпұлттық оқу-жаттығуына қатысты. LST 1979 жылы эксперименталды гидрофольдық Пегасусты флоттың арасына ауыстыруға көмектесті және 1980 жылы Куба босқындары жөніндегі операцияларды қолдады. 1982 жылдың мамыр айында 4-ші амфибиялық эскадрильяның бес кемесі 32-ші теңізші-амфибиялық бөлімнен 1800 теңізшімен бірге Жерорта теңізіне жіберілді. MARG 2 82 кемесі 6 маусымда Ротаға келіп жетті және Израиль сол күні Ливанға шабуыл жасағаннан кейін, бейбіт тұрғындарды эвакуациялау үшін Ливан жағалауына тез бағытталды. 1982 жылдың 24 маусымында Ливандық азаматтық соғыс кезінде 800 бейбіт тұрғынды Жүниядан (Ливан) MARG 2 82 кемелерімен эвакуациялады. 28 тамыз және 29 қыркүйекте Сагинау Бейрут портына көліктер мен адаммен қамтамасыз ету үшін кірді. 29 қазанда аймақтағы MARG 2 82-нің орнына көмекші күш келді, ал 1 қарашада бірлік АҚШ-қа жөнелтілді. Сагинау НАТО күштерінің "Қысқы суық 1983", "Шығыс желінің 87" және "Командалық жұмыс 88" әскери жаттығуларына қатысты. Перс шығанағындағы соғыс кезінде Сагинау 2-транзит тобының құрамында болды, оған Жерорта теңізі арқылы Перс шығанағына 4-ші теңіз экспедициялық бригадасының бір бөлігін тасымалдау міндеті жүктелді. 2-ші транзит тобы 1990 жылдың 20 тамызында Морехед қаласынан шығып, 16 қыркүйекте Масира аралынан басқа транзит топтарымен бірікті. Транзит тобы 2 - Amphibious Group 2 (PhibGru2) құрамына қосылды. PhibGru2 1991 жылы 24 наурызда тиісті транзиттік топтарға бөлінді, ал Транзит тобы 2 1 сәуірде атысты тоқтату туралы мәлімдемеден кейін 17 сәуірде Солтүстік Каролинадағы Лежун лагеріне оралды. Осыдан кейін Philblex және Display Determination оқу-жаттығуларына қатысу және АҚШ-тың теңіз жауынгерлерінің BASCOLEX оқу-жаттығуларына қатысу. Сагинау 1994 жылы 28 маусымда қызметінен шығарылды және сол күні АҚШ әскери-теңіз кемелерінің тізілімінен шығарылды. Канимбла 2013 жылы қазан айында АҚШ-қа сүйреліп әкелінді және Луизиана штатының Жаңа Орлеан қаласына Southern Scrap Recycling компаниясымен бөлшектеуге жеткізілді.

The LST was ordered as the first hull of the third group in Fiscal Year 1967 on 15 July 1966. The ship was laid down on 24 May 1969 by the National Steel and Shipbuilding Company, in San Diego, California. Named for a river in Michigan, Saginaw was launched on 7 February 1970, sponsored by the wife of Congressman James Harvey of Michigan. The vessel was commissioned into the United States Navy at the Long Beach Naval Shipyard on 23 January 1971. Saginaw departed San Diego on 4 March 1971, bound for the United States East Coast to a new home port. Soon after starting the journey, the ship's lookouts sighted a mechanized landing craft, LCM(6) 805, adrift at sea. The LST took the drifting craft in tow, and later, turned her over to Point Defiance. Following that incident, Saginaw proceeded to NAB Little Creek, Virginia via Acapulco, Mexico, and the Panama Canal arriving on 26 March. Early in April, while preparing for shakedown, the ship tested a new concept for the Newport class by hoisting a major self contained medical unit (MUST) onto the tank deck. This was done to evaluate the feasibility of setting up complete hospital facilities on a Newport class deck after offloading troops, vehicles, and cargo. The vessel performed shakedown and routine operations for the rest of the year. On 16 January 1972 Saginaw departed Little Creek to participate in Operation "Snowy Beach" with Amphibious Squadron 8 at Reid State Park Beach, Maine. On 28 January the exercise ended, and on 23 February the LST embarked Marines at Morehead City, North Carolina and sailed for the Mediterranean Sea to join the 6th Fleet. For the next five months, Saginaw participated in six amphibious exercises at various points across the Mediterranean. The LST left the 6th Fleet in early August, and returned to Morehead City to debark Marines on 21 August before sailing for Little Creek. Saginaw resumed routine operations for the remainder of the year. Saginaw made two voyages to Vieques Island, Puerto Rico, in January and early February 1973, to transport Marines to and from exercises held on that island. Beginning in March the LST began a series of deployments to the Caribbean Sea for training and international naval exercises as part of the Caribbean Amphibious Ready Group. Saginaw returned to Little Creek on 6 December and was inactive for all of 1973. Saginaw spent the first four months of 1974 in local operations out of Little Creek. On 10 May 1974 the LST embarked Marines at Morehead City, then got underway for Rota, Spain to rejoin the 6th Fleet. Saginaw arrived at Rota on 20 May, and through June, was underway in the Mediterranean. Saginaw was assigned to the Apollo 17 recovery mission in 1972. The vessel took part in the multi national exercise Display Determination with NATO in 1977. The LST aided in the inter fleet transfer of the experimental hydrofoil Pegasus in 1979 and supported Cuban refugee operations in 1980. In May 1982 five ships of Amphibious Squadron 4 with 1,800 Marines from the 32nd Marine Amphibious Unit (32nd MAU) deployed to the Mediterranean with the detachment being designated Mediterranean Amphibious Ready Group 2 82 (MARG 2 82). MARG 2 82 arrived at Rota on 6 June and were swiftly redirected to the Lebanese coast to evacuate civilians after Israel had attacked the nation earlier that day. On 24 June 1982, during the Lebanese civil war, 800 civilians were evacuated from Juniyah, Lebanon by MARG 2 82 ships. On 28 August and 29 September, Saginaw entered Beirut harbor to provide vehicles and personnel for the Multi National Force. By 29 October, a relief force had arrived to replace MARG 2 82 in the area, and the unit sailed for the United States on 1 November. Saginaw participated in the military exercises Cold Winter 1983, Eastern Wind 87, and Teamwork 88 with NATO forces. During the Gulf War, Saginaw was part of Transit Group 2, tasked with transporting part of the 4th Marine Expeditionary Brigade via the Mediterranean to the Persian Gulf. Transit Group 2 departed Morehead City on 20 August 1990 and united with the other transit groups off Masirah Island on 16 September. Transit Group 2 joined Amphibious Group 2 (PhibGru2). PhibGru2 was split back into respective transit groups on 24 March 1991 and Transit Group 2 returned to Camp Lejeune, North Carolina on 17 April after a ceasefire had been declared on 1 April. This was followed by involvement in the exercises Philblex and Display Determination and participation in US Marine Corps' BASCOLEX. Saginaw was decommissioned on 28 June 1994 and struck from the U. S. Naval Vessel Register the same day. Kanimbla was towed back to the United States in October 2013 and arrived in New Orleans, Louisiana, for scrapping by Southern Scrap Recycling.