Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құрамы жойылған Канада заңы
Repealed Canadian statute
Канада тынықтық заңы, сондай-ақ Скотт заңы деп белгілі, 1878 жылы Канада Парламенті қабылдаған заң. Ол муниципалитеттерге халықтың тікелей дауысы (плебисцит) арқылы ішімдікке тыйым салу жүйесіне қосылуға мүмкіндік беретін ұлттық құрылымды қамтамасыз етті. 1984 жылы күші жойылды.
The Canada Temperance Act , also known as the Scott Act, was an Act of the Parliament of Canada passed in 1878, which provided for a national framework for municipalities to opt in by plebiscite to a scheme of prohibition. It was repealed in 1984.
Конфедерацияға дейінгі отарлық заңнама
Жалпы қолданыстағы ұстамдылық заңнамасын әртүрлі колониялар 1855 жылдан бастап қабылдады, осы кезде Нью-Брансуик толық тыйымды шала табыспен енгізді. 1864 жылы Дункин актісін қабылдаған Канада провинциясынан бастап, оның жақтаушысы Кристофер Дункиннің атымен аталған, басқалары жергілікті муниципалитеттерге плебисцит арқылы мақұлдау алған жағдайда ұстамдылықты енгізуге рұқсат беруді таңдады. Акт провинцияның Онтарио және Квебекке бөлінуінен кейін жұмыс істеуінде қиындықтар тудырды. Ex parte O'Neill, RJQ 24 SC 304 ісінде Квебек заң шығару жиналысы Дункин актісін жоя алмайтыны, бірақ провинция ішінде алкогольдік ішімдіктер айналымын реттеу үшін бірдей заң қабылдауы мүмкін екені анықталды. Кейіннен Канада Парламентінің тек Онтариоға қатысты осы актіні жоя алмайтыны белгілі болды.
Temperance legislation of general application had been enacted by the various colonies as early as 1855, when New Brunswick implemented total prohibition to mixed success. Others, beginning with the Province of Canada on the passage of the Dunkin Act in 1864, named after its sponsor Christopher Dunkin, opted to allow local municipalities to implement temperance upon an approval by plebiscite. The Act proved to be problematic in its operation following the division of the Province into Ontario and Quebec. In Ex parte O'Neill, RJQ 24 SC 304, it was held that the Legislative Assembly of Quebec could not repeal the Dunkin Act, but it could pass a concurrent statute for regulating liquor traffic within the province. It was also later held that the Parliament of Canada could not repeal that Act with respect only to Ontario.
Конфедерациядан кейінгі кезең
Провинциялар 1867 жылы Канада Конфедерациясы құрылғаннан кейін де тыйым салу заңдарын қабылдауды жалғастырды. Онтарио 1876 жылы Crooks Act заңын қабылдады, ол Дункин заңына бағынбаған аумақтардағы муниципалдық кеңестер берген лицензияларды шектеуді қамтамасыз етуге арналған. Канада Парламенті көп ұзамай Scott Act заңын қабылдады, ол ұлттық жүйе аясында жергілікті таңдау мүмкіндігін ұсынды, содан кейін 1883 жылы McCarthy Act заңын қабылдады, ол оның жақтаушысы Далтон Маккартидің атымен аталып, ұлттық лицензиялау жүйесін енгізді. 1917 жылы провинциялық тыйым салу заңдары қолданылуында одан да шектеуші болып табылса, заңның қолданылуын тоқтата тұру ережесі енгізілді.
The provinces continued to enact temperance legislation after the establishment of Canadian Confederation in 1867. Ontario passed the Crooks Act in 1876 to provide for the limiting of licences granted by municipal councils in areas not otherwise subject to the Dunkin Act. The Parliament of Canada shortly followed afterwards with the passage of the Scott Act, which offered local option within a national scheme, followed in 1883 by the McCarthy Act, named after its sponsor, Dalton McCarthy, and its national licensing system. In 1917, provision was made to suspend the operation of the Act if provincial temperance legislation was determined to be as restrictive in application.
Жою
Заң 1984 жылы күштен шығарылғанға дейін заңдар жинағында болды.
The Act remained on the statute books until its repeal in 1984.