Эдинбург Университетінің Ескі Корпусы: Тарихы мен Архитектурасы
Old College, University of Edinburgh
Эдинбург университетінің ежелгі ғимараты – Old College. 18-19 ғасырлар архитектурасы, құқық мектебі, галерея. Тарихы, Robert Adam және Playfair еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Ескі колледж – Шотландиядағы Эдинбург университетінің 18 ғасырдың соңы мен 19 ғасырдың басында салынған ғимараты. Ол Оңтүстік көпірінде орналасқан және қазіргі уақытта университет әкімшілігінің бір бөлігі, Эдинбург университетінің құқық мектебі және Талбот Райс галереясы орналасқан. Бұрын "Жаңа колледж" деп аталған, ол Роберт Адаммен бұрынғы Кирк о'Филд орнында болған бірнеше ескі ғимараттардың орнына салынбақ болған. Бірақ, көптеген кешігулерден кейін, ғимарат Уильям Генри Плейфейрдің өзгертілген жобасы бойынша аяқталды, тек күмбез кейіннен қосылды. Бұл А санатындағы тізімдегі ескерткіш.
Old College is a late 18th century to early 19th century building of the University of Edinburgh, Scotland. It is located on South Bridge, and presently houses parts of the University's administration, the University of Edinburgh School of Law, and the Talbot Rice Gallery. Originally called the "New College", it was designed by Robert Adam to replace a number of older buildings previously built on the site of the former Kirk o' Field, and after considerable delays was completed to a modified design by William Henry Playfair, except for the dome added later. It is a Category A listed building.
Тарих
Эдинбург қалалық кеңесінің колледж салуға жасаған тырабы 1582 жылы Шотландия королі Джеймс VI-ге «Tounis College» деп аталған корольдік жарлық беруге әкелді. 1617 жылы сапар барысында ол оны «Король Джеймс колледжі» деп атауын тіледі, бұл оның ресми атауы болды, бірақ ескі атау қалалық колледж үшін де қолданылып жүрді, оны Академия және кейде университет деп те атады. Колледж бұрынғы Кёрк о’Филд колледждік шіркеуінің жерінде орналасқан, оңтүстігінде Флодден қабырғасымен, солтүстігінде Ямайка көшесімен шектелген, Коугейт беткейіне ортасынан жартылай төмен орналасқан. Батыс жағында Ат Уинд Поттерроу портына дейін созылды. Шіркеу сол жерден шығысқа қарай кеңейген. Оның орны негізгі төртбұрыш, Жоғары колледжді құрады, ал оның солтүстігінде екі кіші төртбұрыш орналасқан. Ескі кітапхана негізгі ғимараттардың шығыс шетін құрады, одан Колледж бақтары шығысқа қарай Blackfriars орналасқан жердегі Корольдік ауруханаға дейін созылды. 1763 жылы университет халықаралық деңгейде танымал болды, бірақ ғимараттар жеткіліксіз және ішінара қираған күйде еді. Университет директоры Уильям Робертсон 1768 жылғы памфлетте жаңа оқу бөлмелері мен үйлер салу үшін қаржы жинауға шақырды. Оңтүстік көпір Колледж бақтары арқылы салынды, 1784 жылдың желтоқсанындағы Эндрю Далзеллдің хатында «Қазір Колледж мен аурухананың арасында Коугейт арқылы көпір салу туралы шешім қабылданды. Колледждің артқы жағы көрінген кезде, адамдар жаңа колледж салуға ынталанады деп ойладым» делінген. Осыдан кейін Джеймс Грегори Дундасқа хат жазды, ол қаржы жинауда сәтті болды. 1785 жылғы 21 сәуірде Оңтүстік көпір туралы заң Ұлыбритания парламентінің Палаталар палатасында қабылданды. 1789 жылы Роберт Адам дайындаған жоспар бойынша Эдинбургтегі жаңа университет ғимаратын салу үшін салықтар көтерілді. Адамның жоспары бойынша ғимараттың негізгі кіреберісі Оңтүстік көпірден «Бірінші алаңға» апаратын, профессорлардың жатақханасына кіруге мүмкіндік беретін, содан кейін үлкен алаңқай, оның айналасында негізгі академиялық залдар мен дәріс залдары орналасатын. Солтүстік шекарадағы ескі ғимараттар бұзылды. 1760 жылы анатомия профессоры Александр Монро (екінші) үшін кітапхананың шығысына салынған «дисекция театры» көпір салу үшін бұзылды. 1790 жылдың 31 наурызында Монро ғимараттың солтүстік-батыс бұрышында жаңа Анатомиялық театрының іргетасын салды, ол 1792 жылдың қазан айында пайдалануға берілді. Сол кезде солтүстік жағындағы бірнеше бөлмелер пайдаланылып жатты, бірақ шатырлары толық емес еді. Роберт Адамның қайтысы және Наполеон соғыстарының басталуынан кейін жұмыс баяулады. Оңтүстік көпірдің кіреберісіндегі портиктің римдік дориялық бағаналары орнатылды, бірақ қаражат таусылды, ал 1793 жылы барлық жұмыстар тоқтатылды. 1815 жылы қосымша қаражат жиналып, жұмыс қайта басталды. Жобаларды тоғыз сәулетші ұсынды, олар жобалау жұмыстарын жалғастыру бойынша ұсыныстарын көрсетті, нәтижесінде Уильям Генри Плейфэр 1817 жылы сәулетші болып тағайындалды. Плейфэрдің жоспары Адамның жоспарына жақын болды, бірақ екі алаңды бір үлкен төртбұрышқа біріктірді. 1827 жылы ғимарат кітапхананы жабдықтауды және Адам ұсынған ғимараттың шығыс жағындағы күмбезді салуды қоспағанда, іс жүзінде аяқталды. Бұл шығындарды үнемдеу үшін алынып тасталды, ал жұмыс төрт жылдан кейін аяқталды. Күмбез 1887 жылы сэр Роберт Роуанд Андерсонның жобасына сәйкес қосылды және Горджидегі өнеркәсіпші және саясаткер Роберт Кокстің қайырмалығымен қаржыландырылды. Бір кезде «Жаңа колледж» деп аталған университет ғимараты кейіннен «Колледж» деп аталды. Теология профессоры Томас Чалмерс 1843 жылғы бөлініс кезінде отставкаға кетті, ал қараша айында Жаңа колледжге айналған Еркін шіркеу колледжінің ашылуында тұсаукесер сөз сөйледі. XX ғасырдың басында Оңтүстік көпірдегі университет ғимараты Ескі колледж деп аталды. Төртбұрыштың батыс жағындағы үлкен қола соғыс ескерткіші 1922 жылы сэр Роберт Лоример жобалап, келесі жылы Пилкингтон Джексон мүсін жасады. Төртбұрыш колледж алғаш құрылған кезде толық аяқталған жоқ. Алайда, Симпсон мен Браун архитекторларының ұсынысына сүйене отырып, төртбұрышта қазір орталық шөптесін алаңы бар, ол бал түстес таспен қапталған төселген терассамен қоршалған. Жаңа төртбұрыш бітіру салтанаты мен фестиваль шараларын өткізуге қосымша, Талбот Райс галереясына кіруге ыңғайлы жағдай жасайды.
Efforts by Edinburgh Town Council to build a college led to James VI of Scotland granting a royal charter in 1582 for what became known as the "Tounis College". On a visit in 1617 he expressed a wish that it be called "King James's College" and this became its formal name, but the older title remained in use for the town's college, which was also called Academia and sometimes university. The college occupied the grounds of the former Kirk o' Field collegiate church, bounded on the south by the Flodden Wall, and on the north by Jamaica Street, about midway down the slope to the Cowgate. On its west boundary, Horse Wynd led to the Potterrow Port. The church itself had extended east from there. Its site formed the main quadrangle, the High College, two smaller quadrangles lay to its north. The old Library formed the east edge of the main buildings, from there the College Gardens extended further east to the Royal Infirmary on the Blackfriars site. By 1763 the university was internationally famous, but the buildings were inadequate and partly in a ruinous state. The Principal of the University William Robertson warned of dilapidation and overcrowding, a pamphlet of 1768 called unsuccessfully for subscriptions to build new teaching rooms and houses. South Bridge was routed across the College Gardens, in a December 1784 letter Andrew Dalzell wrote "It is now resolved to build a bridge across the Cowgate, passing between the College and the Infirmary. It is thought that when the posteriors of the College are exposed, people will be shamed into building a new College." Soon after this, James Gregory wrote an influential letter to Dundas, which was more successful in raising subscriptions. The South Bridge Act 1785 was passed in the House of Commons of the United Kingdom on 21 April 1785 and in 1789 taxes were raised to fund a new University building in Edinburgh to a plan prepared by Robert Adam. Adam's plan proposed a building with its main entrance from South Bridge leading to a "First Court", giving access to professor's lodgings, followed by a square Great Court, around which the main academic halls and lecture rooms would be arranged. and the old buildings along the north boundary were demolished. The "theatre for dissections", built around 1760 to the east of the library for Professor of Anatomy Alexander Monro (secundus), had been demolished for the bridge. On 31 March 1790 Monro laid the foundation stone for his new Anatomical Theatre at the north west corner of the building, it came into use in October 1792. By then several apartments on the north side were in use, but roofs were incomplete. Progress was slowed by the death of Robert Adam and the outbreak of the Napoleonic Wars. The Roman Doric columns of the portico at the South Bridge entrance were erected, but funds ran out, and by 1793 all work had stopped. In 1815 further funds were raised, and work recommenced. Plans were submitted by nine architects showing their proposals to continue the design work, with the outcome that William Henry Playfair was appointed architect in 1817. Playfair's design clove close to Adam's but combined the two courts into a single large quadrangle. By 1827 the building was virtually complete with the exception of fitting out the library, and construction of a dome which Adam had proposed at the east end of the building. This was left out as a cost saving, and the work was completed about four years later. The dome was added in 1887, to a design by Sir Robert Rowand Anderson, and funded by a donation from Gorgie industrialist and politician, Robert Cox. The university building, identified for a time as "the New College", was later known as "the College". Theology professor Thomas Chalmers resigned in the Disruption of 1843, and in November gave the inaugural address at the opening of the Free Church College, which became the New College. In the early 20th century the South Bridge university building became known as the Old College. The large bronze war memorial at the west end of the quadrangle was designed by Sir Robert Lorimer in 1922 and sculpted by Pilkington Jackson the following year. The quadrangle was never completed at the time the College was originally constructed. However, based on a proposal from architects Simpson & Brown the quadrangle now contains a central grass lawn encircled by a paved terrace of honey coloured stone. The new quadrangle is both a venue for graduation celebrations and festival events, as well as providing a more inviting entrance for the Talbot Rice Gallery.