"Соны Торғайдың баласы: сыншылар пікірлері мен тарихы"

Кіріспе

Роберт Сиодмақтың 1943 жылғы фильмі

Қабылдау

Родс "Дракуланың ұлы" атты фильмге алғашқы сын-пікірлердің "әр түрлі" болғанын мәлімдеді. Заманауи шолулардан "Голливуд репортері" "Дракуланың ұлы" фильмін қорқынышты фильмдердің ішінде "керемет туынды" деп атады, себебі ол "Роберт Сиодмақтың тапқыр режиссерлік шеберлігімен" "жақсы жасалған" еді және "Чейнидің Дракуласы – әдеттегідей көп макияжсыз орындалған тамаша рөл". "The New York Post" газетінің Айрин Тирер бұл фильмді "жақсыдан керемет" деп бағалап, оның "мұқият түсірілгенін" және "әрине, қызылшаны қоздыратынын, тіпті күлкіге де орын беретінін" айтты. "The New York Times" газетінің А.Х.Вейлер фильмді "бірқатар қорқынышты, бірқатар күлкілі" деп тауып, оны "бірқатар сәл әлсіз туынды" деп қорытындылады. "Харрисонның есептерінде" "Дракуланың ұлы" фильмі "өте ерекше, фантастикалық және қайғылы, бірақ бұл тақырып бұрын көп рет ойналғандықтан, ол түпнұсқаның тудырған қорқыныш сезіміне жете алмайды" делінген. Уивер, Майкл Брунас және Джон Брунас өздерінің "Universal Horrors" кітабында "Дракуланың ұлы" фильмінің "40-жылдардың басқа Универсал монстрлерімен бірге, қорқыныш туралы алғашқы зерттеулерде жиі бірге қарастырылғанын, бірақ кейіннен оның күрделі ой-пікірдің нәтижесі екені анықталды" десті. Роберт Сиодмақтың туындыларының тізімінде "Дракуланың ұлы" әлі де "кейінірек жоғары бағаланған фильмдеріне қадам тастау" ретінде қарастырылады. AllMovie-дің Боб Мастранжело бұл фильмді "ешқашан өзінің әлеуетіне жете алмайтын, зиянсыз ойын-сауық" деп сипаттап, Чейнидің "өте жақсы ойнамағанын" айтты, бірақ "Дракуланың ұлымен байланысты мәселелер Чейниге ғана қатысты емес, себебі сценарий оқиғаның қызықты тұстарын толық пайдаланбаған және ең жақсы Универсал қорқыныш фильмдерін уақыттан тыс ететін қарапайым юмор мен керемет атмосферадан мүлдем құралмайды". Шон Аксмейкер "The Seattle Times" газетінде "Дракуланың ұлы" фильмін "керемет, бірақ шағын қорқыныш туындысы" деп жазып, оның "күдікті полицейлердің ойсыз әрекеттерімен және Карпат аймағының ескі дәрігерінің баяу баяндамаларымен шектелгенін" айтты. 1990 жылы "Starlog" журналына берген сұхбатында Курт Сиодмак фильм туралы ой бөлісіп, "Роберт [Сиодмак] жарық пен көлеңкені қолдану арқылы оны классикалық фильмге айналдырды. Ол көңіл-күйді, кейіпкерлерді сомдауды, атмосфераны, психологияны жақсы түсіне білді. Ол керемет көріністер жасауға қабілетті еді. Бірақ ол жаза алмады" деді.

Rhodes declared that initial critical reception to Son of Dracula was "varied". From contemporary reviews, The Hollywood Reporter declared that Son of Dracula was "a topline entry" as a horror film as it was "well made" with "intelligent direction by Robert Siodmak" and that "Chaney's Dracula is an outstanding job, accomplished without the gobs of makeup with which he is generally smeared". Irene Thirer of The New York Post ranked the film as "Fair to good", finding it "is neatly turned out [ ] and is certainly guaranteed for goose pimplesand we might add, laughs". A. H. Weiler of The New York Times found the film as "unintentionally funny as it is chilling" and concluded it a "pretty pallid offering". A review in Harrison's Reports noted that Son of Dracula was "extremely weird, fantastic, and morbid, but because the theme has been done many times, it fails to attain the terrifying impact of the original". In their book Universal Horrors, Weaver, Michael Brunas and John Brunas stated that Son of Dracula is "often lumped together with the rest of the Universal monster pictures of the '40s in the early years of horror scholarship, it has incrementally been seen as the product of a more sophisticated mindset" and in the canon of Robert Siodmak's career, Son of Dracula was "still regarded as a footnote, a stepping stone to his later highly regarded film noir works". Bob Mastrangelo of AllMovie referred to the film as "strictly minor league, harmless entertainment that never reaches its potential", finding Chaney was "not doing a very good job" but that "the problems with Son of Dracula are beyond Chaney, as the script never really takes advantage of the juicy potential of the story and lacks the dark humor and beautiful atmospherics that make the best Universal horror films so timeless". Sean Axmaker wrote in The Seattle Times that Son of Dracula was a "moody minor horror gem" that was held back by "clumsy antics of the skeptical cops and the plodding exposition spouted by an old Carpathian doctor". In an interview with Starlog magazine in 1990, Curt Siodmak reflected on Son of Dracula stating that the film "became a classic through Robert [Siodmak]'s handling of light and shadow. He was wonderful on mood, characterization, atmosphere, the psychology. He could make marvelous scenes. But he couldn't write".