Кіріспе

Принстонның алаңдаулы түлектері (CAP) – 1972 және 1986 жылдар аралығында болған, саяси консервативті бұрынғы Принстон университетінің студенттері тобы. CAP 1972 жылы колледждің 1969 жылы әйелдер мен ерлер бірігіп оқитын білім беруге қарсы құрылған Alumni Committee to Involve Itself Now (ACTIIN) ұйымының тарауынан пайда болды. Кейбіреулер CAP-ті резервтік офицерлерді даярлау корпусын (ROTC) Принстон кампусына қайтару мақсатымен құрылғанын айтады. ROTC ғимараты соғысқа қарсы белсенділер тарапынан өртеп жіберілгеннен кейін, Принстон әкімшілігі оны қайта құрудан бас тартқан еді. Дегенмен, CAP құрылған кезде ROTC кампусқа қайта оралған болатын. CAP-тың басты мақсаты – университетке қабылданатын әйелдердің санын шектеу еді. CAP сондай-ақ Ivy League оқу орнына аз ұлттық азаматтардың қатысуын арттыруға бағытталған, мүмкіндіктерді теңестіру шараларына қарсы болды. CAP Принстонның сол кезде тек ерлерге арналған тамақтану клубтарын да ынтамен қолдады. Ұйымның бар екендігі 2006 жылдың қаңтарында, бұрынғы CAP мүшесі болған Сэмюэл Алитоның АҚШ Жоғарғы Сотына үміткер ретінде ұсынылған кезде көпшілік назарына ілікті. Алито 1985 жылы Рейган әкімшілігінде жұмыс істеу үшін берген өтінішінде осы ұйымға мүше екенін көрсеткен. Алайда, CAP-тың құжаттарында Алито туралы, оның 1985 жылғы мүшелік туралы жазбаша мәлімдемесінен басқа ешқандай ақпарат табылған жоқ. Fox News арнасының заң сарапшысы Эндрю Наполитано – ұйымның негізін қалаушылардың бірі болды. Бұрынғы сенатор Билл Брэдли, либералды демократ, 1973 жылға дейін мүше болып, ұйымның «Prospect» журналының тонына наразылық білдіріп, отставкаға кетті. Ал бұрынғы республикалық сенатор Билл Фрист, сол кездегі Принстон университетінің жақындағы түлегі (1974 жылы бітірген), ұйымды оңшыл және экстремистік деп сипаттаған есептің дайындалуына көмектесті.

Біріктірілген білім беру жүйесіне қарсылық

1974 жылы «The New York Times» газеті CAP-тің ер балаларға қолжетімді қабылдау орындарының басым бөлігін кепілдендіретін квоталарды қолдағанын, сондай-ақ Принстонға әйелдерді қабылдауға бұрынғы және үздіксіз қарсылығын жариялады. Төмендегі үзіндіде «Мистер Бушнелл» – CAP тең төрағасы Аса С. Бушнеллге, ал «Мистер Джонс» – CAP атқару директоры Т. Хардинг Джонсқа сілтеме жасайды. Әкімшілік CAP-ті факультет мәселесінде қанағаттандырсын ба, қанағаттандырмасын ба, университеттің қамқорлар кеңесінің жынысқа негізделген қабылдау квоталарын жою туралы соңғы шешімі осы консервативті түлектерді алаңдатты, олардың көпшілігі Принстонды ерлерге арналған оқу орны етіп сақтауды қалаған. 1969 жылы қамқорлар кеңесі біріктірілген білім беруді мақұлдаған кезде, әрбір топқа 800 ер бала қабылданады деген жалпы түсінік болды. 19 қаңтарда қабылданған тең мүмкіндіктерге негізделген қабылдау саясаты және студенттер санын қазіргі деңгейде ұстау туралы шешім, әр жыл сайын қабылданатын ер балалар санын азайтуы күтілуде. «Принстонның көптеген түлектері әкімшіліктің 800 ер баладан түлектер саны болады деген кепілдікті жоюды дұрыс деп тапқанына наразы», – деді Бушнелл мырза. «Біріктірілген білім берудің құпиясы мен бұрынғы қарым-қатынастар бұзылды», – деп қосты Джонс мырза. «Принстон қазіргі заманғы әуесқойлыққа бой алдырды, менің ойымша, бұл өте өкінішті жағдай болады». Тең мүмкіндіктерге негізделген қабылдау туралы шешімге түлектердің реакциясы CAP-тің университет түлектері арасындағы ықпалын бағалауға мүмкіндік береді. Студенттік құрамның өзгеруі көптеген Принстон түлектерін, әсіресе салыстырмалы түрде біртекті студенттік қауымның естеліктерін сақтайтындарды мазалайды. Жаңа саясатты қолдаушылар да, қарсыластары да өздерінің аргументтерін жариялау үшін кең ауқымды науқандарды бастады. CAP басшылары осы жылы түлектерден түскен сыйлықтардың 10 пайызға төмендеуін либерализация дәуірінде пайда болған түлектердің наразылығына байланысты деп санайды, бұл дәуір тең мүмкіндіктерге негізделген қабылдау туралы шешіммен аяқталды. «Жылдық сыйлық беру тең мүмкіндіктерге негізделген дауыс беруден қатты зардап шекті», – деді Джонс мырза. «Және бұл жағдай келесі жылы одан да нашарлайды, себебі осы туралы көбірек адамдар біледі. Көптеген түлектер үшін бұл – соңғы шек болды». – «The New York Times», 1974 жылдың 3 наурызы.

Алито тыңдаулары

Алитоның Жоғарғы Сотқа ұсынылғаннан кейін Сенаттағы растау тыңдаулары барысында CAP, Принстондағы оңды әрекеттерге (affirmative action) және бірлескен білім беруге (co-education) қарсы айқын ұстанымымен назар аударды. Сенаттың Әділет комитетінің мүшелері Алитодан сұрақтар қойып, оның осы ұйымға қатысуы болашақта Жоғарғы Соттың Ассоциациялық Әділеті ретінде бекітілген жағдайда қарауы мүмкін азшылықтар мен әйелдер құқықтарына қатысты пікірлерін түсіндіруге көмектесеріне ұсыныс жасады, және ол кейіннен бекітілді. Тед Кеннедидің 2006 жылғы 11 қаңтардағы талабы бойынша жүргізілген CAP құжаттамасын жан-жақты іздеу нәтижесінде Сэм Алито туралы ешқандай ақпарат немесе байланыс табылған жоқ.

Еркектерге арналған квота жүйесі

АӨК еркектердің қабылдау орындарын сақтайтын квоталарды қолдады.

Студенттердің, оқытушылардың және қызметкерлердің реакциясы

CAP-ті Принстон қауымдастығының кейбір мүшелері оның ең белсенді кезеңінде көйкек немесе қауіп деп қараған сияқты. Факультет мүшелері ҚӨП ұйымдастырған саяси сауалнамаға қатысуға тартынды. CAP мектеп оркестрімен қысымға алынды, ал университеттің дін қызметкері 1973 жылы өзін радикализммен байланысты айыптаулардан қорғады, себебі ол әскерден қашуға көмектескен.