Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландиялық саясаткер
Irish politician
Томас Фиц Морис, Керридің 1-ші графы ПК (Ирландия) (1668 – 16 наурыз 1741) – ирландиялық теңдес және саясаткер.
Thomas FitzMaurice, 1st Earl of Kerry PC (Ire) (1668 – 16 March 1741) was an Irish peer and politician.
Өмір
Ол Уильям ФицМоррис, 20-шы Керри бароны мен Констанс Лонгтың ұлы болды. Ол 1696/97 жылдың наурыз айында әкесінен мұрагерлікке ие болып, 1711 жылдың сәуірінен бұрын Құпия Кеңесші қызметіне тағайындалды. 1723 жылдың 17 қаңтарында ол Ирландия жұрттығындағы Керри графы және Виконт Кланмауриц титулдарымен марапатталды. Ол әскери тәжірибе жинаған, тіпті оның немересі Лорд Шелберн, оны жағымсыз сипаттағанмен, сарбаз ретінде батылдық пен қабілетін мойындады. Ол өте жарысқан мінезімен белгілі болды, дуэльдер кең таралған дәуірде де, Ирландияның Лорд-канцлері Джон Метхенді дуэльге шақырғаны үшін айыпталды және қысқа мерзімге түрмеге қамалды. ФицМоррис 1692 жылдан 1697 жылға дейін Керри округінен Ирландияның Төменгі палатасының депутаты болды.
He was the son of William FitzMaurice, 20th Baron Kerry, and Constance Long. He succeeded his father in March 1696/97 and was invested as a Privy Counsellor before April 1711. He was created Earl of Kerry on 17 January 1723, together with the subsidiary title Viscount Clanmaurice, both in the Peerage of Ireland. He had some military experience, and even his grandson Lord Shelburne, in a notably hostile character sketch, admitted that he showed courage and talent as a soldier. He was notorious for his hot temper, and even in an age when duelling was commonplace, he was reprimanded, and briefly imprisoned, for challenging John Methuen, the Lord Chancellor of Ireland to a duel. FitzMaurice was a Member of the Irish House of Commons for County Kerry from 1692 to 1697.
Кейіпкер
Томас Фицморис Ұлыбританияның премьер-министрі Уильям Петти Фицмористің (1782–1783) әкесі болды. Шелберн әкесін "ең қатал, ең бейілсіз, көзге көрінбейтін деспот" деп сипаттады, отбасы оны жақсы көрудің орнына қорқып өмір сүрді, сондай-ақ қызметшілері де одан қорқып жүрді. Ол әжесі Энн Петтиді (оны жеке танымаған) жоғары интеллекті және күшті әйел ретінде мақтады, ол күйеуін бағындыра білген жалғыз адам болды. Әкесі туралы оның айтқандарына сақ болу керек: бұл көбінесе басқа адамдардың естеліктеріне негізделген, өйткені Уильям әкесі қайтыс болған кезде төрт жасқа толмаған еді, демек, оны жақсы есте сақтамаған болар.
Thomas FitzMaurice was the grandfather of William Petty Fitzmaurice, Prime Minister of Great Britain (1782–1783). Shelburne left a most unflattering picture of his grandfather as "a tyrant the most severe and inflexible character that can be imagined, obstinate and inflexible his family did not love him but dreaded him, as did his servants". He praised his grandmother Anne Petty (whom he never knew personally) as a woman of superior intelligence and strong, who was the only person who could manage her husband. His picture of his grandfather must be treated with caution: it is based largely on other people's recollections of him since William was not quite four years old when the old man died, and thus can barely have remembered him.