Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның Корнуолл графтығындағы қала.
Town in Cornwall, England
Сент-Блез – Ұлыбритания, Англияның Корнуолл графтығындағы шағын қала. Сент-Блез азаматтық приходтың құрамында орналасқан; қалалық кеңес де Сент-Блез атауын қолданады. Бискови ауылы және Сент-Блэзи-гейт, Бодельва және Батыс Пар елді мекендері приход шегінде жатыр. Қаланың атымен аталған сайлау округі де бар. 2011 жылғы халық санауы бойынша халық саны 4 674 адамды құрады. Бұрын жергілікті кен және теміржол өнеркәсібінің маңызды инженерлік орталығы болған бұл аймақ қазір Эден жобасымен ерекшеленеді. Сент-Блез Сент-Остелл қаласынан шығысқа қарай 5 шақырым (3 миль), Тивардрейттен батысқа қарай 2 шақырым (1 миль) және Пардан солтүстікке қарай 2 шақырым (1 миль) қашықтықта орналасқан. Қала армян әулиесі Блездің есімімен аталып, 3 ақпанда оның мерекесі күні шеру және діни қызмет өткізіледі.
St Blazey is a small town in Cornwall, England, United Kingdom. St Blaise is the civil parish in which St Blazey is situated; the name St Blaise is also used by the town council. The village of Biscovey and the settlements of St Blazey Gate, Bodelva and West Par lie within the parish boundaries. An electoral ward named after the town also exists. The population at the 2011 census was 4,674. Once an important engineering centre for the local mine and railway industries, the parish is now dominated by the Eden Project. St Blazey is situated 3 mile (5 km) east of St Austell, 1 mile (2 km) west of Tywardreath and 1 mile (2 km) north of Par. The town takes its name from the Armenian Saint Blaise and holds a procession and service on his feast day, 3 February.
Тарих
Сент-Блэйзидің есімін және қамқоршысын Сент-Блэйз деп атайды, ол христиан дәстүрінде "тіс ауруын, жұтқыншақтың қабынуын және мал ауруларын емдегені" үшін белгілі. Темір дәуіріндегі төбелік бекініс – Придос қамалы, Луксулян приходындағы қаладан солтүстік-батысқа қарай шамамен бір миль қашықтықта орналасқан. Бискови тасы – ежелгі кельт кресінің тірегі. Оған жазу жазылған, бірақ қазір оқу мүмкін емес. Тас туралы бірнеше теория бар: бірі оның шамамен 600 жылға дейін сона толғанып, аймаққа сакстардың енуін көрсеткенін айтады, екіншісі – 900 жылға дейін сона толғанып, жазылған. Басы Реформация кезінде алынып тасталған деп есептеледі. Тас Сент-Блэйзидің бұрылыс қақпасы жанында қақпа тірегі ретінде пайдаланылған. 1896 жылы ол Бисковидегі Сент-Мария шіркеуіне көшірілді. Шіркеу 1440 және 1445 жылдар аралығында салынды және Сент-Блэйзге арналған. Ол 1294 жылы еске алынған бұрынғы шіркеудің орнын басты. Приходты Реформацияға дейін Тивардрейт монастырі басқарды. Ол 1834 жылы Сент-Остлл приходынан бөлінді. 16 ғасырға дейін Сент-Блэйзидің төменгі аңғары Пар өзенінің құятын жері болды және Сент-Блэйзи өзендегі ең төменгі өткізу нүктесі болды. Өзеннің жоғары ағысында қалайы өндіруі құятын жердің толып кетуіне себеп болды және 19 ғасырдың басына қарай ол батпаққа айналды. Пар каналын 1829 және 1835 жылдар аралығында Жозеф Трефри салды; ол Тивардрейт және Пар приходтарының шекарасының бір бөлігін құрайды. Бұл қаланың бір кездегі жергілікті кен өндірісімен және оған байланысты көлік инфрақұрылымымен үлкен әсер еткен. Тарихи тұрғыдан алғанда, приходтың ішінде және айналасында мыс пен қалайы өндірілген, ал соңғы кезде қытай балшығы негізгі тауар болып табылады. "Пар және Сент-Блэйзи Консольс" немесе "Оңтүстік Придоус Вуд" қаладан солтүстікке қарай орналасқан шағын қалайы кеніші болды, ал Пар Консольс кеніші оңтүстік-батысқа қарай орналасқан. Көлемі зор Фуи Консольс кеніші Тивардрейтке жақын шығысқа қарай орналасқан. Приходтың ішінде орналасқан Пар порты осы минералдарды тасымалдауды жеңілдету үшін дамытылды және бастапқыда Пар каналы арқылы кендермен байланысты болды. Пар порты приходтың ішінде болғанымен, Пар ауылы шын мәнінде Пар өзенінің арғы жағында орналасқан, сондықтан Тивардрейттің азаматтық приходында орналасқан. 1934 жылдың 1 сәуірінде приход таратылып, Сент-Остлмен біріктірілді. 1983 жылдың 1 сәуірінде "Сент-Блэйз" деп аталатын азаматтық приход құрылды. Пар каналы көп ұзамай Корнуолл минералдық темір жолымен ауыстырылды, оның қалада қоймасы мен станциясы болды және ол әлі күнге дейін Атлантикалық жағалау желісінің бөлігі ретінде сақталған. Сент-Блэйзи депосы әлі де қолданыста болғанымен, Сент-Блэйзи станциясы 1925 жылы жолаушылар үшін жабылды, ал қала қазір Пар ауылындағы Корнуолл магистральдық желісіндегі Пар станциясымен қамтамасыз етіледі. Құю зауытының артындағы ескі дала. Сент-Блэйзидің крикет алаңы.
The namesake and patron hallow of St Blazey is Saint Blaise, who in Christian tradition is believed to have "cure[d] toothache, sore throats and cattle diseases". An Iron Age hillfort Prideaux Castle lies a mile to the north west of the town in the parish of Luxulyan. The Biscovey Stone is the shaft of an ancient Celtic cross. It was inscribed, but the text is no longer readable. There are several theories about the stone; one says it dates from around 600 AD to show the Saxon advance into the county, another puts the date at around 900 AD. The head is thought to have been removed during the Reformation. The stone served as a gate post near the St Blazey turnpike gate. In 1896 it was moved to St Mary's Church, Biscovey. The church was built between 1440 and 1445 and is dedicated to Saint Blaise. It replaces an earlier church mentioned in 1294. The parish was administered by Tywardreath Priory until the Reformation. It was split from St Austell parish in 1834. Until the 16th century the valley below St Blazey was an estuary of the River Par and St Blazey was the lowest crossing point on the river. Tin mining up river caused the estuary to silt up and it had become marsh land by the early 19th century. The Par Canal was built by Joseph Treffry between 1829 and 1835; it forms part of the boundary with the parish of Tywardreath and Par. The town was once dominated by the local mining industries and their associated transport infrastructure. Historically copper and tin were mined in and around the parish, whilst more recently china clay has been the principal commodity mined. "The Par & St Blazey Consols" or "South Prideaux Wood" was a small tin mine just north of the town and Par Consols Mine lies to the south west. The more extensive Fowey Consols mine lies to the east near Tywardreath. The port of Par Harbour, which lies within the parish, was developed to ease the transport of these minerals, and initially connected to the mines by the Par Canal. Whilst the port of Par is within the parish, the village of Par is actually just across the River Par, and hence lies in the civil parish of Tywardreath. On 1 April 1934 the parish was abolished and merged with St Austell. On 1 April 1983 a civil parish called "St Blaise" was formed. The Par Canal was soon replaced by the Cornwall Minerals Railway, which had a depot and station in the town, and still exists as part of the Atlantic Coast Line. Whilst St Blazey depot is still in use, St Blazey station closed to passengers in 1925, and the town is now served by Par station on the Cornish Main Line in Par village. The Foundry Meadow which was a field behind the old foundry. St Blazey cricket ground.
Футбол
Қаланың футбол командасы, Сент-Блэзи АФК, Англия құрамасының қақпашысы Найджел Мартиннің алғашқы клубы болды.
The town's football team, St Blazey A. F. C., was the first club of England International goalkeeper Nigel Martyn.
Крикет
Қалада Сент-Блэзи крикет клубы да орналасқан, оның екі командасы бар. Криккет клубы Миддлвей-роудтың жоғарғы бөлігінде орналасқан. Клуб соңғы рет 2019 жылы Роузвир кубогын жеңіп алды, ал бірінші және екінші командалар тиісінше 3-ші және 5-ші шығыс дивизиондарынан жоғары деңгейге көтерілді.
The town is also home to St Blazey Cricket Club which has two teams. The cricket club is based at the top of Middleway Road. The club most recently won the Roseveare Cup in 2019, with both the first team and second team also gaining promotion from Division 3 & 5 East respectively.