Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англиядағы ауыл және азаматтық приход.
Village and civil parish in England
Бромфилд – Англияның солтүстігіндегі Камбрия графтығындағы ауыл және азаматтық приход. Ол Аспатриядан солтүстік-шығысқа қарай шамамен бес шақырым қашықтықта орналасқан. 2001 жылғы халық санауы бойынша приходта 530 адам тұрды, ал 2011 жылғы санауда бұл көрсеткіш 510 адамға дейін азайды. Бромфилдте екі шаруашылық, Сент-Мунгоға арналған шіркеу және паб бар.
Bromfield is a village and civil parish in Cumbria, in the north of England. It is about five miles north east of Aspatria. According to the 2001 census the parish had a population of 530, decreasing to 510 at the 2011 census. It has two farms, a church dedicated to St Mungo, and a pub.
Топонимика
Бір дерек көзінде Бромфилд (Брунефельд) атауының шығу тегі көне ағылшын тіліндегі "brun" + "feld" сөздерінен келгені айтылады, олар "қоңыр дала" немесе "қоқыс өсетін ашық жер" деген мағынаны білдіреді.
According to one source the origins of the name of Bromfield (Brounefeld) comes from the old English brun + feld, meaning 'brown open land, or open land where broom grows'.
Басқару
Бромфилд – Уоркингтон парламенттік округінің құрамына кіреді. 2019 жылғы желтоқсан айында өткен жалпы сайлауда Уоркингтон округінен консерваторлар партиясынан кандидат болған Марк Дженкинсон депутат болып сайланды. Ол 2017 жылғы сайлаудағы Лейбористер партиясының 9,4 пайыздық басымдығын 4,136 дауыс айырмасымен жеңіп, көлеңдегі қоршаған ортаны қорғау министрі Сью Хейманды қызметтен шеттетуге қол жеткізді. 2019 жылғы желтоқсан айындағы жалпы сайлауға дейін Лейбористер партиясы 1979 жылдан бері осы округтегі барлық жалпы сайлауларда жеңіс одіс еткен. Консерваторлар партиясы Екінші дүниежүзілік соғыстан бері Уоркингтонда 1976 жылғы қосымша сайлауда бір рет ғана жеңіске жеткен. Жергілікті басқару үшін бұл Камберленд бірыңғай әкімшілік аймағының құрамында. Brexit-ке дейін ол Солтүстік-Батыс Англия Еуропалық парламенттік округіне кірген.
Bromfield is part of the parliamentary constituency of Workington. In the December 2019 general election, the Tory candidate for Workington, Mark Jenkinson, was elected the MP, overturning a 9.4 per cent Labour majority from the 2017 election to eject shadow environment secretary Sue Hayman by a margin of 4,136 votes. Until the December 2019 general election The Labour Party has won the seat in the constituency in every general election since 1979. The Conservative Party has only been elected once in Workington since World War II, at the 1976 by election. For Local Government purposes it is in the Cumberland unitary authority area. Before Brexit, it was in the North West England European Parliamentary Constituency.
Үйдің
Бромфилдтің ежелгі шіркеулік ауданы он екі ауыл немесе шағын елді мекеннен тұрды: Аллонби, Вестнютон, Меалригг, Лангригг, Крукдейк, Скальс, Бромфилд, Бленкога, Уэйригг, Дундрау, Мур Роу және Келсик. Бірақ 1894 жылғы Жергілікті Өкімет Актісіне сәйкес, Аллонби, Вестнютон және Меалригг бірлескен тәуелсіз ауданға айналды, бірақ Бромфилд викарийі викарийді тағайындау құқығын сақтап қалды; ал Уэйригг, Дундрау, Мур Роу және Келсик Уэвертон ауданының құрамына кірді. Осы аймақтың тарихы көне заманға дейін жетеді. Ауылдың иелігі Аллердейлдің бірінші лорды оның дәрігері Мельбетке сыйға берді, ал оның ұрпақтары Де Брумфилд деп аталды. Бұл әулет шамамен 1300 жылға қарай иеліктен бас тартты. Ерте орта ғасырларда шіркеудің басшылығы Йорк қаласындағы Сент-Мэри аббаттығына тиесілі болды және оларға берілді. 1434 жылы аббат бұл жерді алты жылға Уильям Осмотерлиге жалға берді. Холм Култрам аббаттығы да осы жерде жерге ие болды. Монастырлар таратылғанға дейін монахтар жерді өңдеумен ғана айналыспай, оны шаруаларға жалға да берді. 1543 жылы, таратылғаннан кейін Уильям Хаттон Бромфилдті патша үшін иеленгенін көреміз. Кейіннен Эдуард VI осы иелікті Генри Томпсонмен Довердегі ауруханаға айырбастады. Иеліктің кезекті иелері Уэри Холлдан Портерлер, сондай-ақ Осмотерли және Барвайз әулеттері болды.
The old ecclesiastic parish of Bromfield, consisted of twelve villages or hamlets, Allonby, Westnewton, Mealrigg, Langrigg, Crookdake, Scales, Bromfield, Blencogo, Wheyrigg, Dundraw, Moor Row and Kelsick. But in accordance with the Local Government Act 1894, Allonby, Westnewton and Mealrigg became a joint independent parish, although the vicar of Bromfield retained the right to appoint the vicar; while Wheyrigg, Dundraw, Moor Row and Kelsick became part of the parish of Waverton. The locality is steeped in history, dating back to early times. The manor of the village itself was granted by the first Lord of Allerdale to Melbeth, his physician whose posterity took the name of De Brumfield. The family ceased to be Lords of the Manor somewhere around 1300. In early mediaeval times the patronage of the church was reserved and granted to the St Mary's Abbey, York. In 1434 the Abbey leased these lands for a term of six years to William Osmotherley. Holme Cultram Abbey also possessed land here. Prior to the Dissolution of the Monasteries the monks were not only cultivating the land but also leasing it to tenant farmers. In 1543, following the suppression we find a William Hutton holding Bromfield for the king. Later Edward VI exchanged the manor with Henry Thompson for a hospital in Dover. Successive owners of the estate were the Porters of Weary Hall, and the families of Osmotherley and Barwise.
Темір жол
Мэрипорт және Карлайл темір жолы еншінің оңтүстік бөлігімен қиылысады. 1859 жылы Бромфилд ауылы арқылы Мэрипорт және Карлайл темір жолын Силоттан Карлайзға дейінгі Солтүстік Британ желісімен байланыстыратын темір жол салынды. Соңғы станция 1870 жылдың 8 тамызында ашылды және мал өндірушілерге пайдалы болды, олар малдарын Солуэй қиылыс темір жолы арқылы Аннан қаласындағы аукциондық сауда орынына жеткізе алды, бұл жол Боунесс-он-Солуэй арқылы өтіп, қазір бұзылған Солуэй фьорды үстіндегі виадуктан өтеді. Жолаушылар тасымалы 1921 жылы тоқтатылды және Солуэй виадугы арқылы Аннаннан оңтүстікке қарай созылған желі толығымен жабылды. Желі 1933 жылдың 14 ақпанына дейін қолданыста болды; 1937 жылы рельстері алынып, металл тескісі ретінде сатылды.
The Maryport and Carlisle Railway intersects the southern portion of the parish. In 1859 a railway was laid through the village of Bromfield connecting the Maryport and Carlisle railway with the North British line from Silloth to Carlise. The subsequent station was opened on 8 August 1870 and was of great benefit to farmers who could move their livestock along the Solway Junction Railway to the auction Market in Annan, on a line passing through Bowness on Solway and across the now demolished viaduct over the Solway Firth. Passenger services were finally withdrawn in 1921 and the line south of Annan over the Solway Viaduct was closed completely. The line remained open to through traffic until 14 February 1933; the track was lifted and sold as scrap in 1937.
Мектеп
1612 жылы Лондон саудагері және жергілікті тұрғын Ричард Осмотерли, Лондонның Альдергейт қаласындағы Сент-Ботльф еншігіндегі иеліктерінен Мерчант Тейлор компаниясы арқылы жылына 10 фунт стерлинг төленетін, Бромфилд пен Лангригке жататын он бес кедей баланың білімі үшін Бромфилдтің дін қызметкерлері мен шіркеу сақшыларына сенімділікпен тапсырды. Шарт бойынша Лангриг Холдың тұрғындары балаларды таңдады. Осыдан кейін, тұрғындар мектепті салысқан дегенді айтады. 1741 жылы пастор доктор Томлинсон үй-жайлармен бірге тұрғын үй сыйлады. 1757 жылы Томлинсондар 100 фунт стерлинг берді, соның есебінен екі жер сатып алынды, біреуі Бромфилдте, екіншісі Бленкогода. Сондай-ақ, отбасы шіркеу пасторы болған мектеп директорының пайдалануы үшін екі бөлме салдырды. 1770 жылы ерікті жарналар арқылы 80 фунт стерлинг жиналды, ол жылдық үстеме түрінде 3 фунт 20 пенниге тең болды. 1805 жылы Солтүстік Каролина штатының Нью-Берн қаласынан келген Томлинсон мырза Бромфилд, Вигтон, Ульдейл және Тёрсби мектептері арасында тең бөлінетін 1400 фунт стерлинг сыйлады. Осы кезеңде көптеген ұстаздар балаларды оқуға, жазуға және есептеуге үйретті, ал кейбіреулері латын тілін оқыды. 1870 жылғы Білім туралы заң шіркеудің құрылымын өзгертіп, кейінгі заңдар оны аймақтағы басқа мектептермен үйлестірді.
In 1612, Richard Osmotherley, a merchant of London and native of the parish, bequeathed £10 a year, to be paid by the Merchant Taylors Company out of his estates in St. Botolph's parish, Aldergate, London, to the Clergymen and Churchwardens of Bromfield, in trust for the education of fifteen poor children belonging to Bromfield and Langrigg. According to the stipulation the occupants of Langrigg Hall chose the children. It is said that the inhabitants built the school shortly after this. In 1741 the Rev. Dr Thomlinson gave a dwelling house, with outbuildings. In 1757 the Thomlinson gave £100 with which two fields were purchased, one in Bromfield the other in Blencogo. The family also built two rooms for the use of the schoolmaster, who was also curate of the parish. In 1770 a sum of £80 was collected by voluntary subscription, which generated £3 20p in annual interest. In 1805 a Mr. Thomlinson of New Bern, North Carolina gave £1,400 to be equally divided between the schools of Bromfield, Wigton, Uldale and Thursby. During this time numerous masters taught the children to read, write and figure accounts, while several learned Latin. The Education Act of 1870 considerably modifies the constitution of the church and subsequent Acts brought it into line with other schools in the area.
Шіркеу
Сент Мунго шіркеуі – Солвей деканатының, Батыс Камберленд архидиакониясының және Карлайл епархиясының қолданыстағы ағылшын шіркеуі. Ұлттық мұра қорғау агенттігі бұл шіркеуді I санаттағы ескерткіш ретінде тіркеген. Шіркеу 12 ғасырда салынған, ал келесі екі ғасыр бойында оған қосымшалар мен өзгерістер енгізілген. 1861–62, 1893–94 және 1926 жылдары қайта жаңарту жұмыстары жүргізілді.
St Mungo's Church, is an active Anglican parish church in the deanery of Solway, the archdeaconry of West Cumberland and the diocese of Carlisle. The church has been designated by English Heritage as a Grade I listed building. The church dates from the 12th century with additions and alterations during the next two centuries. Restorations were carried out in 1861–62, 1893–94 and 1926.