Кіріспе

Мюриэль Белчер (1908–1979) – ағылшын түнгі клубының иесі және суретшінің моделі, ол The Colony Room жеке ішімдік клубын құрып, басқарды. Клуб 1948 жылы Лондон қаласы, Сохо, Дин-стрит, 41 нөмірде ашылды және «Мюриелс» деп аталды. Оның лондондық богемалар арасында 60 жылға созылған ұзақ уақыт бойы танымал болуы Белчердің харизмасы, күшті мінезі және «Соходағы ішімдік клубтарының қатал, өткір тілді ардагері» ретіндегі қатаң есік саясатының нәтижесіндегі эксклюзивтілікке байланысты деп есептеледі. Белчер көптеген суреттердің моделі және шабыты болды, оның ішінде Фрэнсис Бэконның бірнеше жеке панельдері мен триптихтері бар, ол клубтың алғашқы мүшелерінің бірі болды және өзінің даңқын ерте клиенттерді тарту үшін пайдаланды. Оның «Отырған әйел (Мюриэль Белчердің портреті)» атты суреті 2007 жылдың желтоқсан айында Париждегі Sotheby’s аукционында 13,7 миллион еуроға сатылды. Уақыт өте келе клубқа Люциан Фрейд, Джордж Мелли, Джеффри Бернард және Крей егіздері сияқты адамдар жиі келіп тұрды. Клуб 1990 жылдардың басында жас британдық суретшілердің өркендеу кезеңінде қайта жанданды, бірақ ол қайтыс болғаннан кейін 29 жыл өткен соң 2008 жылы жабылды.

Колония бөлмесі

Белчер бұған дейін Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лестер алаңында «Музыкалық қорап» деп аталатын клубты басқарған. Ол «Colony Room» барына жеке мүшелер клубы ретінде сағат 15:00-ден 23:00-ге дейін ішуге рұқсат алды, ал жалпыға арналған мейрамханалар сағат 14:30-да жабылуға тиіс болды. Франсис Бэкон 1948 жылы клуб ашылғаннан кейін бір күні келіп, оның негізін қалаушы мүшесі болды. Белчер оны «қызы» ретінде қабылдап, достарын және бай демеушілерді әкелуі үшін тегін сусынмен және аптасына 10 фунт стерлингпен қамтамасыз етті. Клуб өзінің интерьері мен клиенттерімен танымал болды; оның жасыл қабырғалары клубтың өзі сияқты аңызға айналды. Оның жағымсыз түсіне қоса, мекемеге апаратын баспалдақ жаман иіс шығарды және қоқыс жәшіктерімен қатар орналасқан еді. Белчер клубты ашылғаннан бастап 1979 жылы қайтыс болғанға дейін басқарды. Лондон мұражайының сайтында «Colony Room» туралы былай делінген: «Colony Room Соходағы көптеген ішімдік клубтарының бірі болды. Автократты және жеңіл тепе-теңдігін жоғалтатын иесі Мюриэль Белчер өзін маргиналды немесе сырттан қараушы деп санайтындарға ыңғайлы атмосфера жасады». Кристофер Хитченс айтуынша, «Мюриэль, мүмкін Англиядағы ең бейшара адам («бір сөзді тоқтатып, тағы шампан тапсырыңыз»), бардың бұрышындағы орнынан ешқашан жылжымады және барлық джентльмендерді ханымдар деп атауға талап ететін юморға берілді».

Үлгі

Оның сексуалды тартымдылығы көптеген гей еркектерді клубқа тартты, олардың көпшілігін клубқа оның ямайкалық қатыны Кармель Стюарт әкелді. Ол қызықты және әртүрлі адамдарды тартуға немесе табуға шебер болды, ал Джордж Мелли мен Бэкон сияқты адамдардың демеушілігі Колония бөлмесінің жақын қарым-қатынастағы қауымдастығын құруға көмектесті. Леди Роза Макларен, Бэконның достарының бірі, Лондон күндері клубтың тұрақты мейманы болды. Белчер өзінің бейшаралығымен де танымал болды, бұл қасиет клубқа сіңіп, оның мәдениетінің бір бөлігіне айналды. Оның сүйікті сөзі "қатындар" еді, және ол ерекше әрі әсерлі дауыспен айтылатын. Белчердің сөзінше, "қатындар" – қарапайым сөз, ал "қатындарша" – сүйіспеншілік білдіретін сөз. Оның ең жоғары марапаты және қабылдауы – "Мария" деген лақап есіммен аталу болды.

Өлім және беделі

Белчердің қайтысынан кейін клуб, 1994 жылы қайтыс болғанға дейін, оның көп жылғы бармені Иан Бордтың, «Ида» деген атпен танылған, басшылығымен жұмыс істеді. Кейін клуб оның тәжірибелі бармені Майкл Вожасқа, одан Дик Брэдселлге өтті. Жабылғанға дейін Колони бөлмесі әртүрлі суретшілердің арасында танымал болды, әсіресе «Жас британдық суретшілер» (YBA) деп аталғандар, олардың ішінде Дэмиен Хирст, Сара Лукас және Трейси Эмин болды. Белчерді Джон Мейберидің 1999 жылғы «Махаббат – шайтан: Фрэнсис Бэконның портретіне этюд» фильмінде Тильда Свинтон сомдады.