Осло қаласындағы "Коркетреккерен" мұз сырғанау трассасы

Кіріспе

Korketrekkeren (тікелей аударма: "Коркскрю") – Норвегияның Осло қаласындағы сырғанау трассасы, бұрынғы бобслей және шаңғы трассасы. Сырғанау трассасы Фрогнерстерен мен Мидтстуен аралығында орналасқан және муниципалитет тарапынан қоғамдық демалыс орны ретінде пайдаланылады. Төбеге қайта оралу Осло метросының Холменколлен желісі арқылы жүзеге асырылады. Аймақта сырғанау 1880 жылдары басталған, қыс кештері бірнеше жолдар қолданылған. 1921 жылы таудың үстінде автожарыс өткізілді, ал келесі жылы алғашқы шаңғымен сырғанау жарысы ұйымдастырылды. Бірінші ірі турнир – 1937 жылғы FIL Еуропалық шаңғы чемпионаты. Жақын жердегі Хефтиебаккенде де сырғанау болған, бірақ 1950 жылдан бастап Коркетреккерен жалғыз сырғанау төбесіне айналды, ал Хефтиебаккен шаңғы тебуге пайдаланылды. Бобслей трассасы 1952 жылғы Қысқы Олимпиада ойындары үшін салынды, онда екі бобслей жарысы өтті. Көпшіліктің қате пікіріне қарамастан, бұл Коркетреккеренде емес, жақын маңдағы, сондай-ақ Фрогнерстереннен басталатын жеке трасса ретінде салынған. Бұл уақытша, жасанды трасса ретінде салынды, қисықтар қардан жасалып, кейін мұзға қатырылды. 1951 жылы сынақ жүгірістері өткізілді және бобслей трассасы 1952 жылдан кейін пайдаланылмады. Екі Олимпиадалық жарыстың екеуін де Германия ұтып алды, екі жеңімпаз команданың құрамында Андреас Остлер мен Лоренц Ниберл болды. Сырғанау трассасы 1955 жылы ФИЛ әлем чемпионатының бірінші турнирін қабылдады, онда Норвегиялық Антон Сальвесен ерлер арасындағы жарысты жеңіп алды – Норвегияның әлем чемпионатындағы жалғыз медалі.

Тарих

Коркетреккерен бастапқыда Фрогнерсетервейн жолының бөлігі болды, ол Фрогнерсетеренге дейін созылған. Ол 1867 жылы аймақта ормандық жерлерді сатып алған жер иесі Томас Йоханнессен Хефтьенің тапсырысымен аяқталды. Свендстуен мен Фрогнерстерен арасындағы бөлік біртіндеп Корктреккерен деп аталды. 1888 жылы Holmen og Voksenkollselskapet құрылды және аймақта жолдар, шаңғы жолдары, табиғи сырғанау жолдары және шіркеу салуды қоса алғанда, бірқатар қоғамдық инфрақұрылымдық инвестициялар жасады. 1894 жылы мүлік Кристиания қаласына (қазіргі Осло қаласы) берілді. 1880-жылдардан бастап сырғанау танымал спорт түріне айналды және Holmen og Voksenkollselskapet айдың жарығында кешкі сағат 19:00-ден кейін жолдарда және белгіленген жолдарда пайдалануға рұқсат етілген сырғанау шаналарын жалға берді. 1899 жылы Norsk Vinterturistforening ағылшын туристерін Ослоға, әсіресе сырғанау жолдары салып, шақыру мақсатымен құрылды. 1904 жылы Холменколлен ауданында жаңа сырғанау жолын салу мәселесін қарастыру үшін комиссия құрылды. Ол екі жаңа жол салуды ұсынды: біреуі Воксенколлвейннен Пейсестуенге дейін, екіншісі Пейсестуеннен Мидтстуенге дейін, сондай-ақ Коркетреккеренді қауіпсіз сырғанау үшін жаңартуды ұсынды. Инвестициялардың құны 7000 норвегиялық кронаны (NOK) құрады және жылдық операциялық шығындар 2000 NOK деп бағаланды. Инвестицияны Christiania Brænnevinssamlag 2000 NOK және Akeforeningen 5000 NOK қаржыландырды. Соңғысы 1905 жылы құрылды және жолды пайдалануға жауапты болды. Балама әрекет – шанамен Майорстуенге қайта төмен сырғанау. Holmenkolbanen операторы желісін кеңейту жоспарларын дереу бастады. Екі ұсыныс болды: Holmenkollen арқылы желінің жалғасуы және Midtstuen-ден Korketrekkeren арқылы Frogneseteren-ге дейінгі тармақ. Алайда, соңғысы 1:8 еңістік беретін рельстік теміржолды пайдалануды қажет етті. Holmenkolbanen Frogneseteren-де шаналарды жалға берді, оларды көптеген станцияларда қайтаруға болады. Кері билеттен үнемдеу үшін көптеген адамдар Майорстуенге сырғанауды жалғастыруды таңдады. Коркетреккеренді сырғанау үшін пайдалану жергілікті тұрғындармен, әсіресе Свердрупстуендегі қонақ үймен қақтығыс тудырды, ол жексенбі күндері көбінесе жабылатын. Шаңғымен жүру және сырғанау арасында да қақтығыс болды, өйткені екі топ та жолда басымдық құруды қалады. 1921 жылы Akeforeningen турнир өткізуді ұсынды, бірақ бұл ұсынысты қалалық кеңес қабылдамады. Алайда сол жылы трассада автокөлік жарысы өтті. Келесі маусымда шана жарысына рұқсат берілді, нәтижесінде тұрақты турнирлер өтті. Хефтьебаккеннің құрылысы 1930 жылы басталды. Жол Frogerseteren мен Svendstuen арасында салынды, оның ішінде Коркетреккеренге қосылуға мүмкіндік берген бетон қисықтары бар. Хефтьебаккеннің профилі нашар болды, өйткені төменгі аймақтарда жеткілікті тік емес. 1950 жылы Хефтьебаккен шаңғы жолына айналдырылды, ал Коркетреккерен таза сырғанау жолына айналды. Ойын алаңын дамыту үшін екі швейцар инженері, Хайнц Каттани мен Эмиль Ингольд, негізгі техникалық кеңесшілер болды. Жылдам жер құрылысы тым қымбатқа түсті, сондықтан ұйымдастыру комитеті тұрақты бетон мен тас қисықтары жоқ уақытша жол салуды шешті. Оның орнына жыл сайын қарды пайдаланып жаңа жол салынды: үстірткілер қолмен салынып, жолдар тегістеліп, құрылысқа қатты болғанша мұз бүркілді. Жолдың бағыты 1949 және 1950 жылдары Сигурд Лунд пен Карл Вендербое бақылауымен салынды және кейіннен Каттани түзетті. Жалғыз тұрақты орнату – жол бойымен өтетін су құбыры болды. Жол алғаш рет 1951 жылы жаттығу үшін, содан кейін 1952 жылы Олимпиада үшін салынды. Норвегияда тұрақты бобслей трассасын салу туралы ұсыныстар болды, онда Коркетреккерен жетекші орын болды. Бұл пікірталас 1990 жылдары Лиллехаммердің 1994 жылғы Қысқы Олимпиада ойындарын өткізуге таңдалуымен және одан кейінгі Лиллехаммер Олимпиадалық бобслей және люг трассасының құрылысымен аяқталды. 2007 жылы төбеде екі ауыр апат болды, содан кейін оны полиция жапты. Қала әкімдігі төбеге жөндеу жұмыстарын жүргізді, таяқтарды алып тастап, қауіпті жиектерді қоршады.

Korketrekkeren was originally part of Frognerseterveien, a road which ran up to Frognerseteren. It was completed in 1867 to the orders of landlord Thomas Johannessen Heftye, who had been purchasing forest properties in the area. The section between Svendstuen and Frognerseteren gradually became known as Korktrekkeren. Holmen og Voksenkollselskapet was established in 1888 and undertook a series of public infrastructure investments in the area, including the construction of roads, skiing trails, natural tobogganing tracks and a chapel. The property was given to Kristiania Municipality (today Oslo Municipality) in 1894. Tobagganing became a popular sport from the 1880s and Holmen og Voksenkollselskapet rented out sleds which were permitted to be used on roads and designated tracks after 19:00 on evenings with moonlight. Norsk Vinterturistforening was founded in 1899 to work towards encouraging English tourists to visit Oslo, specifically by building tobogganing tracks. A committee was established in 1904 to look into building a new tobogganing track in the Holmenkollen area. It proposed that two new tracks be built, one from Voksenkollveien to Peisestuen, and one from Peisestuen to Midtstuen, and that Korketrekkeren be upgraded to allow for safer tobogganing. The investments cost 7,000 Norwegian krone (NOK) and the annual operating costs estimated at NOK 2,000. The investments were financed with NOK 2,000 by Christiania Brænnevinssamlag and NOK 5,000 by Akeforeningen. The latter was established in 1905 and was also responsible to operating the track. An alternative activity was tobogganing down the hill back to Majorstuen. The operator Holmenkolbanen immediately started plans to extend the line. There were two proposals: a continuation of the line past Holmenkollen and a branch from Midtstuen up Korketrekkeren to Frogneseteren. However, the latter required the use of a rack railway, as it would give a 1:8 gradient. Holmenkolbanen started renting out sleds at Frogneseteren, which could be returned at most stations. To save the return ticket, many chose to continue the tobogganing ride to Majorstuen. The use of Korketrekkeren for tobogganing created a conflict with the local residents—especially at the guest house in Sverdrupstuen, which was often blocked on Sundays. There was also a conflict between cross country skiing and tobogganing, as both groups wanted priority on the road. Akeforeningen proposed holding a tournament in 1921, but this was rejected by the municipal council. However, an auto race was held on the track that year. Permission for the sleighing race was given the following season, resulting in regular tournaments. Construction of Heftyebakken took place in 1930. The track was constructed between Frogerseteren to Svendstuen, including a concrete curve which allowed it to connect to Korketrekkeren. Heftyebakken had a poor profile as it was not steep enough in the lower areas. In 1950, Heftyebakken was converted to a skiing trail and Korketrekkeren became a pure tobogganing trail. Two Swiss civil engineers, Heinz Cattani and Emil Ingold, were the main technical consultants for the development of the venue. The steep terrain made construction excessively expensive, resulting in the organizing committee deciding to build a temporary track, without permanent concrete and stone curves. Instead, a new track was constructed each year using snow: the overhangs were built by hand, the tracks were leveled and the structure sprayed with ice until it was hard. The track route was built under supervision of Sigurd Lund and Carl Venderboe in 1949 and 1950 and subsequently corrected by Cattani. The only fixed installation was a water main which ran along the track, The track was first constructed for training in 1951 and then for the Olympics in 1952. There have been occasional proposals that Norway should build a permanent bobsleigh track, where Korketrekkeren was the leading location. The debate died out in the 1990s with the selection of Lillehammer as the host of the 1994 Winter Olympics and the subsequent construction of Lillehammer Olympic Bobsleigh and Luge Track. In 2007, there were two serious accidents in the hill and it was subsequently closed by the police. The municipality then renovated the hill, removing poles and padding dangerous edges.

Жүгіру

Коркетреккерен муниципалитетке қарасты қоғамдық төбе және оны тегін пайдалануға болады.